Akşam çöker ya üstüne sen, salonun en dip köşesinde bir kanepede, karanlıkta tek başına kalmışsındır. Sonra yutkunmaya çalışırsın, boğazın acıdan dolayı yanar. Acıdan kastım, yürek acısıdır. Her akşam, hep bu aynı sahneyi yaşamaktan bıkmış, birilerinin seni anlamaya çalışmasını beklerken, daha…devamıAkşam çöker ya üstüne sen, salonun en dip köşesinde bir kanepede, karanlıkta tek başına kalmışsındır. Sonra yutkunmaya çalışırsın, boğazın acıdan dolayı yanar. Acıdan kastım, yürek acısıdır. Her akşam, hep bu aynı sahneyi yaşamaktan bıkmış, birilerinin seni anlamaya çalışmasını beklerken, daha çok yanlış anlaşıldığını görmek, anladığın, anlamaya çalıştığın tüm insanlara verdiğin emeğin boşa gittiğini görmek, kalan son gücünü, son dayanıklığınıda yıkar ve seni yüz üstü bırakır...
İntihar artık sana en güzel yaşam biçimi gelir.
Ama ölmek istersin, öldüremezsin kendini.
Ne kendini, ne de içindekileri...
Ruhun bir taraftan acılar içinde boğuluyorken sen sadece bakınmakla yetinebilirsin...
İşte bu en zor andır. Ölümdür, ölüm...
Bir kara toprak parçasından farkın kalmaz.
Bir siyah boyadan...
Ya hep, ya hiçsindir..
Annen yok, baban yok, ailen yok..
Tek kalmışsındır şu koca yürekli dünyanın tam ortasında.
Tıpkı bir karınca misali.
Küçücük bedeniyle, büyük yükleri kaldıramamış, altında kalıp ezilmişsin.
Ne ağlayanın var, ne soranın.
Kimsesizler mezarına gömülen, kimseli bir kişisin. Herkes var, ama yok.
Papatyalar'a anne,
Güneşe baba diyorsun, hayal ediyorsun, toz pembe düşleri, güzel günleri...
Ama dönüp, dönüp yine acılar içinde kalıyorsun...
Bokuna sürüklenen bir yoldayım. Ne oluyor, ne bitiyor farkında değilim. Başıma neler gelicek. Kimleri öldüreceğim. Ya da kimler beni öldürecek. Öldürmekten bahsediyorum da bu yaşarken ölmektendir kastım. Çünkü en acısı da budur ya. Yaşarken ölmek. Bile bile, göre göre ölmek...…devamıBokuna sürüklenen bir yoldayım.
Ne oluyor, ne bitiyor farkında değilim.
Başıma neler gelicek.
Kimleri öldüreceğim. Ya da kimler beni öldürecek. Öldürmekten bahsediyorum da bu yaşarken ölmektendir kastım.
Çünkü en acısı da budur ya.
Yaşarken ölmek. Bile bile, göre göre ölmek...
Bir hayal biterse,
Bir zaferde biter.
Bir zafer biterse, binlerce insan biter buna denk olarak bir kısır döngü oluşur, gittikçe büyüyen, kötüye doğru...
Sevgisizliği tatmış insanlar,
Çocukları çok severler.
Papatyaları,
Kelebekleri,
Kuşları,
Ve en çokta içindekileri yansıtarak yazmayı severler...
İçindekileri, altını çize çize,
Yazmayı...
Spoiler içeriyor
Altı çizilenler' “Bir milletvekilinin yapabildiği hemen hemen her şey pirelere de öğretilebilir.” “ - İnsanın ahlâk açısından diğer hayvanlarla bir seviyeye konmasına müsaade etmeyeceğim. - Aslında ben insanı o kadar yukarı seviyeye taşımayacaktım.” “İnsan beşikten mezara kadar uyanık olduğu tüm…devamıAltı çizilenler'
“Bir milletvekilinin yapabildiği hemen hemen her şey pirelere de öğretilebilir.”
“ - İnsanın ahlâk açısından diğer hayvanlarla bir seviyeye konmasına müsaade etmeyeceğim.
- Aslında ben insanı o kadar yukarı seviyeye taşımayacaktım.”
“İnsan beşikten mezara kadar uyanık olduğu tüm anlarda eğitimdedir.”
“Bir insan dış etkenlerin yarattığıdır, asla daha fazlası değil.”
Çok kırgınız. Saç uçlarımıza kadar hemde. Papatyanın gövdesine sığınmış, Bir kız çocuğunun gözyaşlarındayız, Hepimiz. Boğazımıza kadar, Günahlara bürünmüş bir haldeyiz. Ölümüz bile siyah bir kefene sarılı. Ölümsüzlük ne etki ederki bize, Bu saatten sonra.. "Pencereyi aç sesin sarsın dünyayı..." #ŞİİRLERİM
Genç yaşta ölen bir enginarım ben. Genç yaşta ölen bir kız çocuğu. Ölümümün sebebi, amacı veyahut sonucu yok. Ama bi kedim var. Zehir-zıkkım cigaram ve kül tabağım. Son kalan biram"dan, son yudumum var. Avucumda doğup, Avucumun içinden akan bir toprak…devamıGenç yaşta ölen bir enginarım ben.
Genç yaşta ölen bir kız çocuğu.
Ölümümün sebebi, amacı veyahut sonucu yok.
Ama bi kedim var.
Zehir-zıkkım cigaram ve kül tabağım.
Son kalan biram"dan, son yudumum var.
Avucumda doğup,
Avucumun içinden akan bir toprak var.
Kaybettiğimiz tüm anılarımızın kokusu on'da.
Hatıralar,
Ve hatıraların içindeki tüm duygular on'da.
En önemlisi ölümüm, ölümümüz on'da..
#ŞİİRLERİM
Çok yorgun, Çok düşünceli, Ve çok”da çaresiz bir haldeyim. Çaresizliğim, yalnızlığımdan“da beter halde. Oksijensiz bir dünyada, Pespembe, Ve ölü siyahların karmaşıklığı içinde, Yaşıyorum. Yazdıklarım ve yazacaklarım hepsinin insancıl duygulara önder seçilmesi için... Belkide sadece hayatta kalabilmek için yazıyorum. Belkide sade…devamıÇok yorgun,
Çok düşünceli,
Ve çok”da çaresiz bir haldeyim.
Çaresizliğim, yalnızlığımdan“da beter halde.
Oksijensiz bir dünyada,
Pespembe,
Ve ölü siyahların karmaşıklığı içinde,
Yaşıyorum.
Yazdıklarım ve yazacaklarım hepsinin insancıl duygulara önder seçilmesi için...
Belkide sadece hayatta kalabilmek için yazıyorum.
Belkide sade kelimelerin bir intihar ipine dönüşüp beni asmalarına karşılık vereceğim bir hediye yerine geçmesi için, yazıyorum...
Yazıyorum sonu olmayan bir şansızlık içinde.
Şansızlık ve acı,
Yalnızlık ve keder,
Ölümsüzlük ve hüzün içinden bir seslenişle çırpınıyorum.
Bir ülkenin sınırlarını çiziyor bir mavi gözlü tanrı..
Çizdiği kalem ben,
Ülke kalbim,
İnsanları melekler,
Adaleti peygamberler eşliğinde.
En çokta çocuklar var bu ülkede,
Uçurtmaları rengarenk olan,
Şeker gülüşlü,
Gamzeli gamzeli çocuklar.
Hayallarin ortasında yaşıyoruz,
Ama farkında bile değiliz.
Birinin gelip bizi uyandıracağını sanıyoruz sırılsıklam bir şekilde...
Ve her seferinde, her seferinde yanılıyoruz.
Bir Şubat gecesinde,
Karanlığın ve soğuğun astığı kalbimiz duracak.
Ölü siyah kazanacak.
Ve bizimle birlikte,
Pespembe renklerde ölecek...
#ŞİİRLERİM