Bir ay, Bir gece, Ve bir ışık, Altında biz, Sonsuzluğa kadar, Hiç olmayacakmış gibi, Sevişelim. Belki o cennet'te tekrardan, Kavuşuruz... Gecelerle kal sevgilim...
Ayın altından, Yıldızların birleşiminin tam ortasından, Bir şans eseri doğan bu adam, Seni marsın, plütona aşık olduğu gibi, Seviyor... Öpüşmelerle kal...🌼✨🌙
Zorluktan çıkıp geldik. Belkide bir ölümün ucundan. Uçurumun son toprak parçasının, Son adımından... Dardayken, Her şeyi kaybetmişken hemde. Şimdi sonbaharın, İlkbahara dönüştüğü kısımdayız. Papatyalarda üstümüze açmışlar. Kuşlar yeniden canlanmışlar. Ben mutlu, Sen mutlu, Evren huzurlu. Kalbine hasta olduğum kız. Seviyormusun…devamıZorluktan çıkıp geldik.
Belkide bir ölümün ucundan.
Uçurumun son toprak parçasının,
Son adımından...
Dardayken,
Her şeyi kaybetmişken hemde.
Şimdi sonbaharın,
İlkbahara dönüştüğü kısımdayız.
Papatyalarda üstümüze açmışlar.
Kuşlar yeniden canlanmışlar.
Ben mutlu,
Sen mutlu,
Evren huzurlu.
Kalbine hasta olduğum kız.
Seviyormusun beni?
Ben seni sevmenin,
Sonsuz olduğu yerden seviyorum.
HOŞÇA/ KAL...
Üşüyoruz ya yeniden. Bir baş köşede, Baş başa, Şimdi senle, Her şeye yeniden, sıfırdan... Yıldızlar üstümüze ağlarken, Ben sana yanıyorken, Şimdi bir daha hiç olmayacakmış gibi, Öp beni, öpeyim seni, öpüşelim senle Bir sonsuzluğa doğru koşarken hemde.. Dedim ya ölüyoruz,…devamıÜşüyoruz ya yeniden.
Bir baş köşede,
Baş başa,
Şimdi senle,
Her şeye yeniden, sıfırdan...
Yıldızlar üstümüze ağlarken,
Ben sana yanıyorken,
Şimdi bir daha hiç olmayacakmış gibi,
Öp beni, öpeyim seni, öpüşelim senle
Bir sonsuzluğa doğru koşarken hemde..
Dedim ya ölüyoruz, ya da ölüyorum,
Elveda ediyorum her şeye.
Ve tekrar doğacağıma inanıyorum,
Ama o zaman; "o zaman" olmayacak...
Diyorum ya seviyorum seni,
Gökyüzünü pembeye boyarcasına,
Papatyaları,
Kelebekleri,
Ve Tırtılları özlercesine
bir kış ayında hemde..
Hoşçakal sevgilim.
Hoşçakal...
Şimdi bir ağacın; Kanayan bedeninin, Yitik ve yorgun gölgesinin altındayız. Feda etmiş kendini. Bir bilsen, bir bilsenki neler çektiğini... Metropoller evini yıkmış / arkadaşlarını yakmıştı. Şimdi bir karıncanın; Emektarlığında, Bir meleğin; Günahlarında, Ve bir kızın Yüreğinin acı yükünde, Kalbinin ağır…devamıŞimdi bir ağacın;
Kanayan bedeninin,
Yitik ve yorgun gölgesinin altındayız.
Feda etmiş kendini.
Bir bilsen, bir bilsenki neler çektiğini...
Metropoller evini yıkmış / arkadaşlarını yakmıştı.
Şimdi bir karıncanın;
Emektarlığında,
Bir meleğin;
Günahlarında,
Ve bir kızın Yüreğinin
acı yükünde,
Kalbinin ağır acısında,
Kirpiklerinin ucundaki gözyaşında,
Saçlarının kokusunda,
Ama en önemlisi onun ruhunda,
Öldük.
Öldük ve yeniden doğduk.
Her şeyin başlangıcındaymışız misâli...
Bir Bulut'un hafifliğindeymişiz gibi...
Mutlu ve bir o kadarda mutsuz...
Acı ama bir o kadar da tatlı...
Anlatılacak,
Ama yaşanılamayacak misali..