« Akıp giden zaman içinde bir kafesteyim, her türlü amelde çok ahesteyim, kabrim beni bekliyorken dünyalık hevesteyim, uyandır artık Ya Rab! belki son nefesteyim. » - Hz. Mevlana
“(…) fakat gözyaşlarımızdan utanmamızın gereği yoktu, çünkü gözyaşları insanın cesaretlerden en büyüğü olan acı çekme cesaretine sahip olduğunun kanıtıdır.”
“Önceki gün hissettiklerini hatırladığında kendi kendine ‘Ben de sürekli değişiyorum. Bir öyle, bir böyleyim.... Bir an için hayal kırıklığına uğruyorum, sonra bir şeyler hayal ettiğim gibi gerçekleşmeyince hırçınlaşıyorum, ardından gerçeğin hayal ettiğimden daha güzel olduğunu keşfediveriyorum.”
“İnsanoğlunu eşitleyen, ölüm değil, bilakis aynı sofrada buluşmaktır. Filozofun ölümü vecizdir; ferisiler gösterişli bir şekilde, sıradan insanlar alçakgönüllü bir şekilde, aptallar da kör ölür. Oysa filozof ve aptal, meyhaneci ve ferisi...Hepsi sofrada aynıdır, o sofrada aynı şeyleri yerler.”