⚖️ “Bir hata diye düşünüyorum havaalanı yolunda, sonra başka bir hata daha, sanki her eylem ancak hatalı bir eylem olabilirmiş gibi, birbirine eklenerek uzayan bir hatalar zinciri. Ama hayır, eklenerek değil. Belki bir zincir, uzayıp gidiyor, yine de birbirine eklenen,…devamı⚖️ “Bir hata diye düşünüyorum havaalanı yolunda, sonra başka bir hata daha, sanki her eylem ancak hatalı bir eylem olabilirmiş gibi, birbirine eklenerek uzayan bir hatalar zinciri. Ama hayır, eklenerek değil. Belki bir zincir, uzayıp gidiyor, yine de birbirine eklenen, uç uca bağlanan hiçbir şey yok.”
⚖️ “İnsan yavrusu gerçekten çok geç olgunlaşıyor, olgunlaşması çok uzun sürüyor. Bir ömür boyu mu? Acaba kendi ayakları üstünde durmayı hiç beceriyor mu? Öteki hayvanlara göre ayağa çok geç dikilmesinin bedeli, hep bir dayanak, yanında yöresinde kolunu bacağını yaslayacak bir şey araması.”
⚖️ “İnşaatı hiç bitmeyen bir ülke, diyorum kendi kendime, sürekli yıkılıp yeniden yapılan bir ülke. Ama bu inşaat sözcüğünü belki daha geniş anlamak gerek. Temelleri hiçbir zaman tam oturmadığı için sürekli bir çöküş, yıkım, sarsıntı ya da deprem korkusuyla yaşayan, bu yüzden sürekli yenilenmesi gereken ülke.”
⚖️ “İlahi adalet değil, insan adaleti. Adalet ancak insan adaleti söz konusuysa adalet olabilir. Ama insan işi adalet ne? Gücü gücüne yetene mi? Dize getirenin gücüyle büyülenmek mi? Yere düşen güçsüze, üstelik diğerleri tutarken, hiç duraksamadan tekme atmak mı?”
🟢 “İçinden geçen çocukluğunu, gençliğini gördüm senin. Yüzünde yol alan can kuşunu, aşka dair cümleni. Ben gördüğümde bütün zamanlardaydın sen.” ⚪ “Durup durup geçmesin içinden ağlamak Dur, neden ağlıyorsun can’ım, yetmez mi ikimize bir sağanak…” ⚫ “Sabah, benim sesimde sonbahar…devamı🟢 “İçinden geçen çocukluğunu, gençliğini gördüm senin.
Yüzünde yol alan can kuşunu, aşka dair cümleni.
Ben gördüğümde bütün zamanlardaydın sen.”
⚪ “Durup durup geçmesin içinden ağlamak
Dur, neden ağlıyorsun can’ım,
yetmez mi ikimize bir sağanak…”
⚫ “Sabah, benim sesimde sonbahar
Senin sesinde bir çocuk
Ev mutludur halinden, pötikarelenir.”
KUĞU EZGİSİ Kuğuların ölüm öncesi ezgileri şiirlerim, Yalpalayan hayatımın kara çarşaflı bekçi gizleri. Ne zamandır ertelediğim her acı, Çıt çıkarıyor artık, başlıyor yeni bir ezgi, -bu şiir - Sendelerken yaşamım ve bilinmez yönlerim, Dost kalmak zorunda bana ve sizlere! Çünkü…devamıKUĞU EZGİSİ
Kuğuların ölüm öncesi ezgileri şiirlerim,
Yalpalayan hayatımın kara çarşaflı
bekçi gizleri.
Ne zamandır ertelediğim her acı,
Çıt çıkarıyor artık, başlıyor yeni bir ezgi,
-bu şiir -
Sendelerken yaşamım ve bilinmez yönlerim,
Dost kalmak zorunda bana ve
sizlere!
Çünkü saldırgan olandan kopmuştur o,
uykusunu bölen derin arzudan.
Büyüsünü bir içtenlikten alırsa
Kendi saf şiddetini yaşar artık,
-bu şiir -
Kuramadığım güzelliklerin sessiz görünümü,
ulaşılamayanın boyun eğen yansısı,
Sevda ile seslenir sizlere!
-Nilgün Marmara...
⚫ “Ben bilmem neye çalışıyordum, o uyuyordu. Bir ara birden fırladı, yorganı filan attı, mavi gözleri uyku dolu... ‘Kaleminizi verir misiniz?’ Verdim, ne yapacağını merakla bekliyordum… Başucundaki duvara bir şeyler yazdı, kalemi iade etti ve olgun bir ciddiyetle tekrar yatarak…devamı⚫ “Ben bilmem neye çalışıyordum, o uyuyordu. Bir ara birden fırladı, yorganı filan attı, mavi gözleri uyku dolu... ‘Kaleminizi verir misiniz?’ Verdim, ne yapacağını merakla bekliyordum… Başucundaki duvara bir şeyler yazdı, kalemi iade etti ve olgun bir ciddiyetle tekrar yatarak yorganı tepesine çekti. Usulcacık kalktım, yazdıklarını okudum: ‘En yalnız dalganın üstünde boş bir konserve kutusu.'”
🟢 “O sıralarda Anadolu’nun dehşetli sefaleti Nâzım’ın içine dokunmuş. Bir şeyler yazmak istemiş... Söyleyecek söz çok, çeşitli, gelgelelim eldeki hece ve aruzun imkânları pek dar... O zaman bu kalıpları parçalayıp daha hür, daha geniş, daha güçlü vasıtalar aramak gerektiğini düşünmüş, daha doğrusu, ufak, basit, mini mini hislerin söylenmesi için yeterli olan hece ve aruzun, geniş ve kapsamlı içeriğe dar geldiğini bir ‘ihtiyaç’ hâlinde duymuş.”
⚪ “Bir başka gün eline bir “roman başlangıcı”m geçer. Okur. O sıra ben hapishane avlusundayım. Ayaklarında takunyalar, koşarak, heyecanla geldi. Âdeta soluk soluğa sordu: ‘Siz mi yazdınız bunu?’ Çekinerek, ‘Evet…’ dedim.
‘Birader,’ dedi, ‘neden bahsetmediniz bundan. Siz düzyazı yazını düzyazı!’ Hayretler içindeydim.”
🦋 “Her şey insana yazılıyor diye düşündü; ama bazen ulaşmıyor. Bilmediğimiz nedenlerle dolaşıp duruyor hayatın içinde. Bazen yanından geçiyor insan yazgısının, bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç…devamı🦋 “Her şey insana yazılıyor diye düşündü; ama bazen ulaşmıyor. Bilmediğimiz nedenlerle dolaşıp duruyor hayatın içinde. Bazen yanından geçiyor insan yazgısının, bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç hesapta yokken, hiç beklemezken, başka alemlerdeki seyrini tamamlıyor senin olan şey, çıkıp geliyor ve seni buluyor.”
🦋 “İnsan, tükenir. Doğduğu andan ölümüne kadar büyüyor, gelişiyor, yaşlanıyor gibi görünse de içten içe tükenir. Eşya öyle değil, dokunmadığın sürece azalmaz ama insanoğlu ona da dokunur, suyunu çıkarır, yer, bitirir, yok eder.”
🦋 “Geçtiğimiz kırk günün tüm günlerinde gözlerimi açtım, açtım kapattım. Daha çok sıkarsam, kirpiklerimi birbirine daha sıkı geçirirsem ve daha büyük açarsam gözlerimi, uyanacakmışım gibi geldi. Denedim, çok denedim, fayda etmedi. İnsan nasıl ki rüyalarından kendisi uyanamıyorsa, rüyadaymış gibi yaşadığı gerçeklikten de kendisi uyanamıyor.”