Jan Švankmajer’in tarzını zaten biliyordum ama bu filmdeki gariplik seviyesi başka bir düzeydi. Gerçek, kukla, tiyatro ve rüya arasında sürekli gidip gelen bir atmosfer var. Hikâyeyi takip etmek zaman zaman zorlaştı ama sanırım tam da bu yüzden etkileyiciydi. İzlerken her…devamıJan Švankmajer’in tarzını zaten biliyordum ama bu filmdeki gariplik seviyesi başka bir düzeydi. Gerçek, kukla, tiyatro ve rüya arasında sürekli gidip gelen bir atmosfer var. Hikâyeyi takip etmek zaman zaman zorlaştı ama sanırım tam da bu yüzden etkileyiciydi. İzlerken her şey sanki bilinçaltımın içinden çıkmış gibiydi. Özellikle bazı sahnelerde zamanın durduğunu hissettim. Kimi zaman tedirgin oldum, kimi zaman da gözümü ekrandan alamadım. Tam olarak ne anlattığını çözemedim belki ama kesinlikle hissettirdiği şeyler vardı. Kolay sindirilecek bir film değil, ama sinema diline, deneysel anlatımlara ilgisi olan biri için çok şey vadediyor diyebilirim 👌
Uzun zamandır içimde tarif edemediğim bir ağırlık var. Her şey üst üste geliyor gibi. İnsanları kaybediyorum, sürekli bir tartışmanın, bir kırgınlığın içinde buluyorum kendimi. Kimseye yeterince zaman ayıramıyorum, anlatamıyorum derdimi… Ya ben istemeden kırıyorum onları ya da onlar beni anlamıyor.…devamıUzun zamandır içimde tarif edemediğim bir ağırlık var. Her şey üst üste geliyor gibi. İnsanları kaybediyorum, sürekli bir tartışmanın, bir kırgınlığın içinde buluyorum kendimi. Kimseye yeterince zaman ayıramıyorum, anlatamıyorum derdimi… Ya ben istemeden kırıyorum onları ya da onlar beni anlamıyor. Hangisi olduğunu bile kestiremiyorum artık.Sevdiklerimi yitirmek, yanlış anlaşılmak, yalnız kalmak… Bunlar üst üste birikince nefes almak bile zorlaşıyor. Oysa gerçekten isteyerek yapmıyorum hiçbirini.Yaklaşık iki aydır spora başladım. Sadece bedenimi değil, aklımı da toparlamaya çalışıyorum. Bir nebze iyi geliyor, kafamı dağıtıyor ama artık o da yetmiyor. Her düşündüğümde gözlerim doluyor, içim sıkışıyor. Dayanmakta zorlanıyorum.Ben genelde her şeyi tek başıma halletmeye alışkınım. Hep "hallederim" der geçerim. Ama bu kez yapamıyorum. Bu kez gerçekten yoruldum.
İzlerken insanın içini burkan, düşündüren ve zaman zaman öfkelendiren bir film. Karakterlerin yaşadığı duygusal dalgalanmalar öyle gerçek ki bazı sahnelerde kendimi onların yerine koymaktan alamadım. Özellikle Lily'nin yaşadığı içsel çatışmalar, birçok izleyicinin kendinden bir parça bulabileceği türden. Film, toksik ilişkileri…devamıİzlerken insanın içini burkan, düşündüren ve zaman zaman öfkelendiren bir film. Karakterlerin yaşadığı duygusal dalgalanmalar öyle gerçek ki bazı sahnelerde kendimi onların yerine koymaktan alamadım. Özellikle Lily'nin yaşadığı içsel çatışmalar, birçok izleyicinin kendinden bir parça bulabileceği türden. Film, toksik ilişkileri romantize etmeden, sevmenin bazen bırakmak anlamına geldiğini güçlü bir şekilde anlatıyor. Kitabını okuyanlar için duygusal yoğunluğu biraz daha farklı olabilir ama film de kendi başına etkileyici. Hikâyeye duygusal olarak hazır olanlara kesinlikle tavsiye ederim.
Film, bir robotun hayatta kalma mücadelesini anlatırken aslında bana aidiyet duygusunu, empatiyi ve yaşamın ne kadar kırılgan olduğunu hatırlattı. Görselliği çok başarılıydı, orman atmosferi beni içine çekti. Film bitince içimde huzurlu ama sorgulayıcı bir sessizlik kaldı diyebilirim.
The One and Only Ivan ı izlediğimde beni en çok etkileyen şey, hayvanların duygularının bu kadar içten ve gerçekçi bir şekilde yansıtılması oldu.Özellikle özgürlük temasının sade ama etkileyici bir şekilde işlenmesi hoşuma gitti. Film hem sıcak hem de düşündürücüydü. Animasyonun…devamıThe One and Only Ivan ı izlediğimde beni en çok etkileyen şey, hayvanların duygularının bu kadar içten ve gerçekçi bir şekilde yansıtılması oldu.Özellikle özgürlük temasının sade ama etkileyici bir şekilde işlenmesi hoşuma gitti. Film hem sıcak hem de düşündürücüydü. Animasyonun duygusal gücüyle bir kez daha doğaya ve hayvanlara karşı sorumluluğumuzu hatırladım. İçimde buruk ama umut dolu bir tat bıraktı👌
Çocukken denk gelip izlediğin ama seni psikolojik olarak etkilendiğin bir film/dizi sahnesi var mıydı? Benim için: Bridge to Terabithia Yorumlarda herkesin içindeki yaraları açıyoruz😅