(@) - Raf

20 bölümü var ve şuan 13. Bölümdeyim. Şahsi fikrim herkesin izleyebileceği yönünde. Ben hayatımda hiç ucu bu kadar açık bırakılan bir senaryo görmemiştim. Hiçbir görüşe, hiçbir fikre ne hakaret ne de reddetme var. Benim kahkaha atarak izlediğim yerleri üzülerek ve…devamı20 bölümü var ve şuan 13. Bölümdeyim. Şahsi fikrim herkesin izleyebileceği yönünde. Ben hayatımda hiç ucu bu kadar açık bırakılan bir senaryo görmemiştim. Hiçbir görüşe, hiçbir fikre ne hakaret ne de reddetme var. Benim kahkaha atarak izlediğim yerleri üzülerek ve huşu içinde izleyecek insanlar da var, benim üzüldüğüm ve sinirlendiğim kısımlarda mutlu olanlar da. Ne tarafta olursanız olun sahnelerin atmosferi asla size yanlış duyguyu hissettiğinize dair baskı yapmıyor. Bu dizinin en beğendiğim yanıydı. Kendimle bağdaştırdığım yerlerde üzülebildim, kara mizah olarak aralara serpiştirilmiş sahnelerde kahkahalar attım ve nasıl istersem öyle anladım. Sert bir eleştiriye maruz kalmadan kendi komedi dizimi yazıyormuşum gibi hissettirdi. Kimilerine hüzünlü gelir, ibretlik hikaye yada şaklabanlık olarak da algılayabilirsiniz. Ama ne olarak görürseniz görün dizinin içinde asla yargılanmıyorsunuz. Temel olarak din - kültür çatışması konu alan böylesine tarafsız bir dizi bulmak cidden zor. Aile bireylerinin hepsinin hayatına değinmeleri çok hoş olmuş. Böylece sevdiğiniz/sevmediğiniz karakterleri daha yakından tanıyarak yeni bir değerlendirme yapabiliyorsunuz. Yani tabiri caizse "suçlu aile, kurban çocuklar" ezberini bozuyor. Hayatınızda inançlarınızı netleştirmekle ilgili belli başlı zorluklar çekmediyseniz büyük ihtimalle dizideki kara mizahlar da, duygusal sahneler de sizin için tam bir vakit kaybı olacaktır. Herkese önerebileceğim bir dizi değil. Şahsen yönetmenin hayatını falan okumadım ama nasıl bir ailede büyüdüğünü tam olarak kafamda şekillendirebildim. O kadar ince düşünülen yerler vardı ki "hadi beeeee dünyanın bir ucunda buna takılan biri daha mı var" dedirtti. Belki yaşam tarzımdaki aynılıktan bilemem ama diziyi çok beğendim. Farouk'un herşeyin farkında oluşu, Ramy'nin masumluğu ve cahilliği, Maysa'nın ezberletilen hayatından artık zevk alamaması kesinlikle çok iyi işlenmişti. Bu karakter tanımları bile kişiden kişiye değişir bu arada. İlk başta da bahsettiğim gibi bize dayatılan hiçbirşey yok. İzleyen herkes farklı yorumluyor bu karakterleri ve en iyi kısmı da bu galiba. Sosyoloji ve İslamla yakından ilgilendiğiniz bir dönem varsa eminim diziyi anlayacaksınıdır. O konular hakkında hiçbir fikrim yok diyorsanız izlemeyin, izleyiciye aşılanan bir şey olmadığından zevk almanız imkansız. Ekran başında kendi fikirleriniz ve algılarınızla baş başa kalıyorsunuz. Deneyimlediğiniz şeyler yoksa ekranla bakışarak vakit kaybedersiniz. 2. Sezonu da bitirdikten sonra gücelleme yapmak istedim. 2. Sezonun sonuna konulan diyalog o kadar zoraki koyulmuştu ki jenerik müziği yerine eklemiş adamlar ianzisnzoamzkm Dizinin yarısından fazlasında (gerek striptiz klübüne gidip sonra 3D gözlükle umre yaparak günahlardan arınmak gerek hemcinsine 31 çekmesinde yardım etmeden önce namaz kılmak gibi) din ile dalga geçen sahneler vardı. Gelin görün ki dizinin sonunda bu sahneleri çekerek kendileri tanrı inancını küçümsemiyorlarmış gibi tanrı inancı olmayanlara giydirmişler BWOSNALZNWOSN Ya yönetmen çok kafa bir insan yada cidden yazdıklarını okumuyor. Gerçi her türlü güldürdü yalan olmasın sonuna da kahkaha attım. 2.Sezon 9.Bölüm sonunda o kadar üzüldüm ki. Cidden o adama üzüleceğimi hiç düşünmezdim ama gözlerimi yaşartan tek sahne oldu. Kendisine empoze edilmiş tabular yüzünden benliğinden ve kişiliğinden kaçan insanlara acıdığım kadar kimseye acımadım. Kendisinden nefret edemeyecek kadar egolu olduğundan o kini ve öfkeyi yakınlarından çıkartması gerçekten etkileyiciydi. Güzel noktalara değinmiş senarist abimiz boş beleş komik olsun diye yapmamış belli ki.

rutbeli_issiz 4 years ago

Free Dance

Michael Damian

4 Gönderi

Çok hoş bir film, kafa dağıtmalık pozitif atmosferiyle içine çeken müzikal yapımlardan. Her ne kadar başrollerin tek basamaklı IQ seviyesine sahip gibi davranmasına katlanmak zorunda olsak da bu sizi caydırmasın. Neyse ki filmin sonunda herkesin aklı başına geliyor, sadece birazcık…devamı

rutbeli_issiz 4 years ago

Brokeback Dağı

Ang Lee

57 Gönderi

Spoiler içeriyor Arkadaşım Hoşgeldin izlerken Tolga Çevik'in yaptığı Brokeback Mountain göndermesi dikkatimi çekti ve açıp izleyeyim dedim. Duygusal bir filmdi fakat kesinlikle sonda Ennis'e acımadım. Biliyordu Jack'in nasıl öldürüleceğini, bunu sonsuza kadar gizlemek imkansızdı. Jack de biliyordu eninde sonunda öldürüleceğini, mutlu ölmek…devamı

rutbeli_issiz 4 years ago

Corpse Party: Tortured Souls

Akira Iwanaga

6 Gönderi

Korkmadım ama hafiften bir sinir krizi geçirtti. Her karakter birbirinden mal. Kim kime aşık belli değil herkes birilerini kurtarmaya çalışıyor. Koskoca hikayede 20'den fazla kişi vardı ama acıdığım tek kişi Naomi'nin annesiydi. Ah be teyzecim bu pis ergenlerin oyunu senin…devamı

rutbeli_issiz 4 years ago

Lyon’da Düğün

Stefan Zweig

65 Gönderi

Uzun zamandır sınavlar sağlık sorunları falan derken elime kitap almaz olmuştum. Bu uzun arayı güzel bir kitapla sonlandırmak istedim. Hızımı alamadan aç kurt gibi 50 sayfacık kitaba saldırıp adeta her kelimesini inceledim. Uzatmadan (nasıl olsa birazdan baya uzayacak) kitaba geçeyim.…devamıUzun zamandır sınavlar sağlık sorunları falan derken elime kitap almaz olmuştum. Bu uzun arayı güzel bir kitapla sonlandırmak istedim. Hızımı alamadan aç kurt gibi 50 sayfacık kitaba saldırıp adeta her kelimesini inceledim. Uzatmadan (nasıl olsa birazdan baya uzayacak) kitaba geçeyim. Kitabın içinde 3 farklı hikaye var. 1-) Lyon'da Düğün: Kitaba adını veren bu hikaye 13 sayfalık ve huzur dolu. Fransız Devrimi sırasında kurşuna dizilen binlerce insanla birlikte yüzlerce aşk hikayesinin de sonunu yazılıyor. Bu aşk hikayelerinden birine tanıklık etme şerefine eriyoruz Zweig sayesinde. 2-) İki Yalnız İnsan: Ayağı sakat bir adamla "çirkin" kadının hikayesi. 5 sayfalık oldukça sade bir hikaye ancak gariptir ki 50 sayfalık kitapta alıntılayacağım iki üç cümlenin hepsi de bu kısacık hikayede barınıyor. Olay tahmin ettiğiniz gibi klasik güzel-çirkin yada dramla başlayıp mutlulukla sona eren klasikleşmiş senaryolardan değil. Yazarın kalemine güvenemeyip kötü sonla bitirerek okuyucuda şok etkisi yaratmakla akılda kalıcılığını arttırmak istediği senaryolardan hiç değil. Anlatması zor en iyisi okumanızdır diyerek tadımlık bir iki cümle bırakıyorum; "Kız yine hızlı hızlı konuştu. Çünkü acısını azaltmak istemiyordu, acı çeken herkes gibi acı çekmekten memnundu." Teselli edilmeyi sevmeyen bir insan olarak bu cümlede kendimi buldum adeta. Teselliler acının son demlerinde gerçekten iyi gelen birşey ancak başta o acının verdiği nefreti kusması için karşı tarafa zaman tanımalı bence insan. Bir bebeğin ağlamasını kesmeyece çalışırmışçasına alelacele değil, karşı taraf içini tamamen dökene kadar sabırla bekleyerek yapılmalı bu iş. Benim hislerime ve fikirlerime birebir uyduğu için kitaba kıyıp altını çizdim bu satırların :) "Adam burada kızı teselli etmek için bulunduğunu çoktan unutmuştu bile. Farkında olmadan o da kendi yaşadığı acılardan bahsetmeye başladı, çünkü anlayacak birini bulmuştu." Olamaz birisi derdini anlattığında papağan gibi "üzülme, geçer, hallederiz, sen başa çıkarsın" vb kelimeleri tekrarlamayıp kendi hayatınızdan örnekler vererek hislerinizi mi paylaşıyorsunuz(!) Sizi benciller sizi, iki dakika dert anlatılmaz size(!) Hemen kendinizden bahsetmeye başlarsınız(!) Neyse kinayede aşırıya kaçmadan konuya gireyim. Dostlar sadece moral vermek/almak hislerinizi hafifletmez. İnsanlara sadece teselli sözleri iyi gelmez. Elbette ki kendinizden örnek vererek ona "Bak ben de bu yollardan geçtim/geçiyorum, tecrübelerim var ve senin yanında olacağım bunu atlatacaksın/atlatacağız." duygusunu hissettireceksiniz. Bir insan derdini anlattığında onu anladığınızı belli etmek için "seni anlıyorum" demek yeter ama önemli olan karşı tarafın anlaşıldığını "hissetmesi"dir. Bunu da ancak yaşadığınız benzer olaylara karşı içinizde gelişen duyguları anlatarak yapabilirsiniz. Lütfen dertleşirken kendinden bahseden insanları "dinlemeyi bilmeyen"ler olarak etiketlemeyiniz, etiketleyenlerle mümkünse samimi bir ilişki içerisinde olmayınız. 3-) Wondrak: Burun kemiği ve kıkırdağı olmadan, sadece iki burun deliğiyle dünyaya gelen Ruzena Sedlak ve 1. Dünya savaşından korumak istediği oğlu... Yazarın savaş karşıtı olduğunu net bir şekilde hissedeceğiniz hikayelerden (konusu açılmışken "Mecburiyet" kitabı da harika). İki farklı konuya 30 sayfada iki farklı konuya değinmiş yazar. İlki insanların farklılıklara karşı olan tavrı ikincisi ise savaş. Hikayede dikkatimi çeken bir iki cümleden bahsetmek isterim; "Yaradan'ın her hatası yanlış yaratılmış bu varlığa karşı -her ne kadar bir haksızlık ise de ne yazık ki çözümü yoktur- içimizde öfke uyandırır. Daha da kötüsü tiksintimizi onu özensiz yaratana değil, hiçbir suçu günahı olmayan eserine yöneltiriz: Sakat ve biçimsiz varlık yeterince sıkıntısı, derdi yokmuş gibi sağlılı ve kusursuz varlıkların nahoş davranışlarına da katlanmak zorunda kalır." Oldukça sert denilebilinecek bir cümle kurmuş yazar. Seçtiği kelimeler adeta farklı farklı bir çok fikre ve kutsala bıçak gibi saplanıyor. Biraz da düşündürüyor, acaba kinaye mi yapıyor çözümü yok derken yoksa gerçekten de farklı insanların itici bulunmasının insanoğlunun elinde olmadığını mı kabulleniyor? "Dizleri yorgunluktan ve öfkeden titriyordu. Utandığından değildi öfkesi ve titremesi, nefret ettiği bedeni de umurunda değildi; bugüne değin o kadar çok aşağılanmıştı ki bu adi saldırı, yaşadıkları içinde çok özel bir yere sahip değildi, fakat gömleği yırtılmıştı, yeşil eteği ve önlüğü de, ayrıca o serseriler pahalı küfesini de parçalamışlardı. Kente gidip hu haydutları ihbar etsem mi, diye düşündü..." İki şey dikkatimi çekti. Zweig kadının yaşadığı dışlanmanın ve aşağılanmaların yarattığı psikolojiyi unutmamıştı. Kadın tecavüze uğradıktan sonra bile bedeninin, ruhunun değil elbiselerinin ve küfesinin başına gelenlere öfkeleniyordu. Toplum onu o kadar değersiz görmüştü ki kadın da ne bedeninin ne ruhunun hissettiklerine değer veremiyordu. Toplum burnu olmadan doğduğu için bir kadına bu psikolojiyi yaşatabiliyordu. Ne kadar acı ve gerçek... Dikkatimi çeken ikinci şey ise yine Zweig'in minik ayrıntıları atlamaması ve özenle seçtiği kelimeleri. Dikkat ederseniz kadın şikayet etmeyi düşünürken bile tecavüzcüler yada başka bir sıfatla değil "haydut" sıfatıyla düşünüyor. Bedeninin ve ruhunun malı kadar bile değerli olmadığını öyle aklına kazımışlar ki düşüncelerinde bile duygularını gözardı ediyor. İşte toplumun ne kadar iğrençleşebileceğinin örneği. Zweig'in bir iki cümleyle hissettiriği ve anlattığı şeyleri bizim tek paragrafa sığdırmayı geçin kelimelere dökerek açıklayamamamız yazarlığın ne demek olduğunu yüzümüze vuruyor adeta :) Uzun bir aradan sonra sindire sindire keyifle okuduğum bir kitap oldu. Her bir cümlesini ayrı ayrı düşündüm ve inceledim. Stefan Zweig'in kalemini anlarken harcadığım zaman ve keyif veren çaba her zaman dinlendirici oluyor. İyi okumalar...

rutbeli_issiz 5 years ago

The Witcher

Sean Daniel

207 Gönderi

(Bu yazıda dizinin konusundan bahsedilmemiştir) Çok fazla dizi izleyen birisi değilimdir ancak şu sıralar fantastik kitap/dizi/film bağımlılığım nüksetti. İlk defa bir diziyi izleyince "Acaba kitabı nasıldır" düşüncesiyle okumaya karar verdim. Kitabını okumadım, oyununu oynamadım bu yüzden hikayeye bağlı kalma durumuyla…devamı(Bu yazıda dizinin konusundan bahsedilmemiştir) Çok fazla dizi izleyen birisi değilimdir ancak şu sıralar fantastik kitap/dizi/film bağımlılığım nüksetti. İlk defa bir diziyi izleyince "Acaba kitabı nasıldır" düşüncesiyle okumaya karar verdim. Kitabını okumadım, oyununu oynamadım bu yüzden hikayeye bağlı kalma durumuyla ilgili yorum yapamayacağım. Dizi üç farklı zamanda geçiyor ve bu izleyiciye direkt verilmiyor. Aman benim kafam karışır böyle diye korkmayın, yapımcının ve yönetmenin kudretinden tuhaf bir şekilde üzerinde çok düşünmeden bile hangi olayların hangi zamanda olduğunu anlıyorsunuz. Umarım bir gün zengin olunca oyununu da oynama fırsatı bulurum, malum şu sıralar canlı derse girecek bilgisayar bulmak bile zor :) ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !!! YENNEFER KARAKTERİYLE İLGİLİ SPOİLER VAR !!! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ Yennefer ve Istredd ikilisinin birbirlerini sırtından bıçaklaması iyi bir ters köşeydi :D Ben sadece oğlan casus sanıyordum Yennefer ablamız casusluğun ve duygusuzluğun kitabını yazmış. Bu arada yennefer ve Geralt'ı bir türlü yakıştıramıyorum. Galiba fantastik serilerde baş kahramanların yalnız olmaları daha mantıklı geliyor bilmiyorum. (Yennefer/Tissaia ilişkisini de Malefiz/Aurora ilişkisine çok benzettim. Galiba Malefiz'in Aurora'ya "böcekçik" takma adıyla seslenmesi ve Tissaia'nın da Yennefer'e "domuzcuk" demesiyle bu bağlantıyı kurdum.) ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !!! 3. BÖLÜMLE İLGİLİ SPOİLER VARDIR !!! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ Foltest ve Adda'nın ensest ilişkisinden doğan striganın hikayesi kitapta bir tık daha farklı anlatılmış galiba bazı bloglarda bu tarz bilgiler vardı. Her türlü bu olayı diziye koymaya cesaret etmelerine şaşırdım. Asya yapımlarında (özellikle animelerde) ensestliğe şaşıramayacak kadar çok rastlıyoruz ancak Netflix'te yayımlanan bir dizide olması beni biraz şaşırttı. Bu olayın dizide yansıtıldığı şekliyle trajikomik olmasını sağlayan birşey gözüme çarptı. Geralt lord Henry'e kız kardeşiyle ilişkisi olduğunu ima ettiğinde Lordun vefat etmiş bir kadının ruhuna saygısızlık yaparak abisiyle yattığını söylemesine sinirlenmesi ve yine Geralt'ın Lord Ostrid denen adama kadının yatağında neden kokusu olduğunu sorunca adamın ölmüş bir kadının odasında ne işi olacağını söylerek tripli bir tepki vermesi güzeldi. Lord Henry'nin de Lord Ostrid'in de "ölmüş bir prensese saygınız yok mu" rolü kesip onurlu havalar takınırken (dizide böyle kitapta Lord Henry kızını kurtarması için Geralt'ı çağırıyor galiba) sonradan Geralt'ın tüm imalarının doğru çıkması iyiydi :D ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !!! SEZON FİNALİYLE İLGİLİ BÜYÜK SPOİLER VARDIR !! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ !SPOİLER! ¤ La o son sahnede Freya'nın oyunculuğu neydi be... Özellikle de koşarak gelmesi ve durması sonradan sarılması bence karakterleri yansıtan birşeydi. Löpçük diye Geralt'a yapışsaydı kesinlikle aynı etkiyi yaratamazdı. İlk adımı Ciri'nin (Freya) atması ve bakışları kesinlikle ince düşünülmüştü. Yumoş yumoş oldum diziyi bitirince. Aralarındaki güven ve sevgi birbirini hiç görmeyen insanlarda olabilecek en iyi şeydi. Umarım 2. Sezonda da bu baba/kız yada abi/kardeş artık adına ne derseniz bu ikiliyi aynı şekilde ince ince dokuyarak yansıtabilirler.

rutbeli_issiz 5 years ago

Erky Perky

David Gurney

2 Gönderi

Kimse öcük ve böcük ile ilgili gönderi atmamıştı :') Çocukken favorim olan nadir çizgi filmlerdendi. Yalan olmasın çok da özenirdim bunların dostluğuna nqosnqozwnsoq şişko mor bir böcek de vardı galiba patron muydu neydi hatırlamıyorum. Akşam akşam burada gördüm aklıma düştü…devamı

rutbeli_issiz 5 years ago

Kızıl

Stefan Zweig

66 Gönderi

~KONUSU~ Tıp okumak için kasabadan Viyana'ya gelen genç bir tıp öğrencisinin çevreye adapte olamaması ve hayatının anlamını yitirmesini anlatıyor. Tam dibi görmüşken tekrar bir ışığa tutunan zavallı gencin hayatını değiştiren aşktan uzak bir "çocukluk" özlemi. Tavsiyem kitabın arka kapağını okumayın.…devamı

rutbeli_issiz 5 years ago

Sevgiler, Simon

Greg Berlanti

23 Gönderi

Spoiler içeriyor Ağlatmayan filmleri sevmiyorum ama sonu bi yumoş yumoş yapmadı değil. O sarışın bir anda benim deyince hayal kırıklığından ölecektim :D Çoğu kişinin lan böyle çevrem olsa keşke diyerek izlediğine yemin edebilirim, yani dram değildi kesinlikle.

rutbeli_issiz 5 years ago

Ride Your Wave

Masaaki Yuasa

17 Gönderi

Efkardan ölüyordum teşekkürler. Aynı şarkıyı bin defa duymaktan kafayı yiyecektim ama güzeldi. Japonların neden hep hüzünçlü şeyler yaptıklarını da anlayamıyorum. La bir kere de güle oynaya bitirin şu animeleri be. Çok depresif bir havası yoktu genel olarak soft denilebilir. Bomboş…devamı