Kendime yakın gördüğüm şarkılar vardı. Tekrar tekrar dinledim. Bazı cümleler vardı tekrar tekrar okudum. Defalarca baktığım fotoğraflar vardı benim. Bilmem kaç bin defa geri sardığım filmler. Anlamadığım için değildi bu tekrarlamalar. Fazla iyi anlatıyorlardı,fazla yakındılar. Bazı şeyleri tekrar tekrar yaşamamızın…devamıKendime yakın gördüğüm şarkılar vardı.
Tekrar tekrar dinledim.
Bazı cümleler vardı tekrar tekrar okudum.
Defalarca baktığım fotoğraflar vardı benim.
Bilmem kaç bin defa geri sardığım filmler.
Anlamadığım için değildi bu tekrarlamalar.
Fazla iyi anlatıyorlardı,fazla yakındılar.
Bazı şeyleri tekrar tekrar yaşamamızın nedeni,onlarda unuttuğumuz bir parçamızın saklı olmasıdır.
Bir şarkı çalar bazen,ilk notasıyla geçmişin tozlu bir anını uyandırır.Nefesini tutarsın,
çünkü o sesin içinde bir zamanlar olduğun biri saklıdır.Her tekrar o kişiye yeniden dokunma çabasıdır.
Bir fotoğraf vardır,elin defalarca ona gider.
Gözlerin değil kalbin bakar aslında.O karede donup kalmış bir bakış,yarım kalan bir gülümseme...belki de hiç söyleyemediklerin...
Bazı şeyler fazlasıyla sen olur.
Ve insan,kendini bulduğu şeyleri kolay kolay bırakamaz.
bu şiiri sana bir pazartesi sabahı yazıyorum nasıl bir durumda olduğumu tahmin et uykusuzum üstüm başım dağınık saçım başım birbirine karışmış üstelik bilirsin ki ben sabahları kahvaltı yapmayı sevmem
Konuşuyoruz desem,konuşmuyoruz da Ayrı ayrı şeyler düşünüyoruz üstelik. Birbirimize bakarak. Ne seviyoruz ne de sevmiyoruz birbirimizi. Ne varız ne de yokuz gerçekte. Bir odayı iki ayrı yerinden aydınlatan iki lamba gibiyiz.
Bazen bir yol daha geçilir sanarsın, bir sarılış daha olur sanarsın. Oysa son kez olur bazı şeyler,kimse anlayamaz. Son defa geçilir bir yoldan. Son defa görülür bir yüz. Son defa duyulur bir ses. Son defa sevilir biri. Son defa gülümsenir.…devamıBazen bir yol daha geçilir sanarsın,
bir sarılış daha olur sanarsın.
Oysa son kez olur bazı şeyler,kimse anlayamaz.
Son defa geçilir bir yoldan.
Son defa görülür bir yüz.
Son defa duyulur bir ses.
Son defa sevilir biri.
Son defa gülümsenir.
Gülümseyişin son kez olduğu bir ana,
kim bilir hangi iç çekiş eşlik etti sen fark etmeden...
Kim bilir hangi bakış,kalpte bir sonsuzluk kadar iz bıraktı.
Oysa o sonlar,en çok da susulanlardır.
Çünkü bazı vedalar,söylemeden edilir.
Aşk ve mutluluk birer tuzaktır.
Asla sonsuza kadar sürmez.
İnsanlar gider hatıralar kalır.
Hatıralarda yaşar bazı insanlar.
Gerçeklerden uzakta,mutlu oldukları hatıralarda yaşarlar.
Hiçliğin içinde,derin bi çukurdayken kafalarını kaldırıp yıldızlara bakarlar.
Duygularını öldürdüklerini düşünürler ama birisi çıkar ve her şey tekrardan altüst olur.
Bende Kaybolsan Bende kaybolsan keşke, Sadece ben bilsem yerini. Tüm şehri arayıp da, içime bakmayı unutsa polisler... Kıs kıs gülsem ben de Bulamadılar işte desem. Sonra Sen de gülsen Sonra... Sonra... Ben de,sende kaybolsam ya Biliyor musun Öyle güzel kaybolurum…devamıBende Kaybolsan
Bende kaybolsan keşke,
Sadece ben bilsem yerini.
Tüm şehri arayıp da,
içime bakmayı unutsa polisler...
Kıs kıs gülsem ben de
Bulamadılar işte desem.
Sonra
Sen de gülsen
Sonra...
Sonra...
Ben de,sende kaybolsam ya
Biliyor musun
Öyle güzel kaybolurum ki sende...
Sen bile bulamazsın...
Gelmemiş birine veda "Bir şey demeyeceksen gidiyorum!" dedi. Gelmemiş birine "Git!" demek dilsize "Konuş!" demek gibiydi. Sustum. Ve tarih, gelmemiş birinin gidişine şahit oldu.