(@) - Raf

Vagabond... Adrenalin dolu bir yolculuk... Her bölümde tansiyon yüksek ve bol aksiyonlu. Dizi, sıradan bir intikam hikayesinden çok daha fazlasını sunuyor; karakterlerin derinlikleri, uluslararası komplolar ve hiç beklemediğim ters köşeler. Başrol oyuncusunun muhteşem performansı beni kendine hayran bıraktı ve her…devamı

selin07 1 year ago

Unutulmuş

Hang-jun Zhang

230 Gönderi

Tam anlamıyla izleyiciyi koltuğa mıhlayan bir başyapıt! Her dakikası gerilim dolu, gizemli ve yap-pozlarla dolu bir labirentin içinde kaybolmuş gibi hissettiriyor. Olayların gidişatı her an beklenmedik bir yöne saparak adeta hipnotize ediyor. Filmin içinde ilerledikçe çözülen sırlar ve hiç beklemediğiniz…devamı

selin07 1 year ago

Şizofren

Wulf Dorn

12 Gönderi

Psikiyatr Jan Forstner, başarısız bir evlilik ve iş kaybının ardından doğduğu kasaba Kahlenberg'e geri döner. Yirmi üç yıl önce, küçük kardeşi iz bırakmadan kaybolmuş ve babası bir araba kazasında ölmüştür. Bu iki travmatik olay, Jan’ın ruhsal dünyasında derin izler bırakmış…devamı

selin07 1 year ago

İnsancıklar

Dostoyevski

87 Gönderi

• Darmadağınık hayallerle yaşıyorum. • Çok tuhaftı! Ağlayamadım; ama ruhum paramparça olmuştu. • Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep acı verir.. • Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. • Ama şimdiki hayatım o kadar belirsiz, o kadar karanlık ki! Ne olacak bunların…devamı• Darmadağınık hayallerle yaşıyorum. • Çok tuhaftı! Ağlayamadım; ama ruhum paramparça olmuştu. • Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep acı verir.. • Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. • Ama şimdiki hayatım o kadar belirsiz, o kadar karanlık ki! Ne olacak bunların sonu? • Kimseye yük olmamak bir ahlak dersidir; ben kimseye yük olmuyorum! • Alıştım, çünkü her şeye alışıyorum. • Elalemin anlamsız konuşmaları umutsuzluk yaratmayacak ben de artık. • Sizi hatırladığımda hastalanmış ruhum iyileşiyor. Sizin için çektiklerimi acı diye adlandırmıyorum. • Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz, bu yüzden de mutsuz oluyorsunuz. • Nasıl bu kadar umutsuz oldunuz ve birdenbire böyle bir uçuruma düştünüz? • Çok düştüm ve daha da dehşet verici olan şey, kendi gözümde düştüm. • Ne kadar garip bir zamanlar bize kötü gelen, bizi kızdıran olaylar bile birer anıya dönüşünce bütün kötülüğünü kaybediyor. • Bazen öyle dakikalar oluyor ki tek başıma kalmaktan, tek başıma hüzünlenip tek başıma kesintisiz kederlenmekten mutlu oluyorum ve böyle hallerim gitgide sıklaşıyor artık. • Ah, ne yapacağım, ne olacak benim kaderim? Çok ağır geliyor benim böyle bir bilinmezlikte olmam, bir geleceğimin olmaması, başıma ne geleceğini tahmin edememek. Geriye bakmak da korkutucu. Orada hep acı var, bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor. • Ben geleceğime bile bakmaya korkuyorum. Hep bir şeyler seziyorum ve sanki bir dumanın içinde yaşıyor gibiyim. • Geriye bakmak da korkutucu. Orada hep acı var, bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor. Beni mahveden kötü insanlar yüzünden sonsuza dek ağlayacağım! • İnsanın ruhu ne garip bir şey! Ben bir zamanlar nasıl da arzulu ve heyecanlıydım! Hayatın her şeyi bana vaat ettiğini sanıyordum. • Anıların en güzel olanları da, kederli olanları da insanı hep hüzünlendirir; en azından bendeki izlenim bu. Fakat bu hüznün de bir güzelliği var; hasta bir kalp, acılı ve yaralı olduğu zaman, anılarla hayat buluyor; gündüz sıcaktan yanmış, zavallı bir çiçeği, akşamın serinliğinde düşen kırağı tanelerinin diriltmesi gibi. • Başkaları kadar değerli olduğumu, elit, göz alıcı, saygın biri değilsem de, bir insan, kalbi ve fikirleriyle bir insan olduğumu kavradım ama şu an yazgının yumruğuyla darbelediği biri olduğumu anlayınca, kendime duyduğum saygıyı , zorlukları aşma gücünü bir daha kaybettim. İşte olana bitene değindim her şeyden, haberdarsınız artık. • Güzel günlerimde, nedendir bilinmez anlaşılmaz bir üzüntü dolar içime. Ağladığıma aldırmayın, ne diye ağladığımı kimi kez ben dahi bilemem. Etkiye çabuk kapılan bir duyarlılık sahibiyim; izlenimlerim hatalıdır. Açık, donuk gökyüzü, gün batımı, akşamın sessizliği beni öyle duygulandırdı ki, acı verir oldu. Ardından içim kabardı. Gözyaşlarıma engel olamadım. Fakat bunları yazmam gerekli mi? Bunlar; başka insanlar bir yana, kişinin kendisine bile zorlukla açıklayabildiği şeyler. • Hatıralarımda,beni öyle hesapsızca,öyle kuvvetle sürükleyip götüren ve kendime bile açıklayamadığım öyle bir şey var ki birkaç saat boyunca etrafımdaki her şeye karşı kayıtsız kaldığım, gerçekte yaşanan her şeyi unuttuğum oluyor. ------------------------------------------------------------------- Dostoyevski’nin ilk romanı ve mektuplar üzerinden ilerleyen bir yapıya sahip. Roman, yoksulluk içindeki iki karakter olan Makar ve Varvara ile mektuplaşmaları etrafında şekillenmiş. Özet: Makar Devuşkin, yoksul bir devlet memuru. Küçük ve bakımsız bir odada yaşamakta. Yakın akrabası olmasa da içten bir bağ kurduğu Varvara Dobroselova adlı genç bir kızla mektuplaşmaktadır. Varvara da zor bir yaşam sürmektedir; annesi ölmüş, genç yaşta pek çok talihsiz olay yaşamıştır. - Makar, Varvara'ya olan ilgisini ve şefkatini mektuplarıyla gösterir. Varvara'nın ihtiyaçlarını karşılamaya çalışır ve ona sürekli yardım eder. Varvara da yaşadığı zorlukları Makar’a anlatır. İkisi de toplumun alt sınıflarında yer alır ve yoksulluğun getirdiği zorluklarla mücadele ederler. Varvara, Makar’a mektuplarında hem geçmişinden hem de yaşadığı sıkıntılardan bahseder. Aynı zamanda, ev sahibi tarafından da rahatsız edilmekte ve bu durum hayatını daha da zorlaştırmaktadır. - Roman boyunca, Makar’ın Varvara’ya olan sevgisi ve bağlılığı, onun için ne kadar büyük fedakârlıklar yapmaya hazır olduğunu gösteriyordu. Ancak yoksulluk her ikisinin de hayatını sınırlamaya devam etti ve Varvara spoiler olmasın vazgeçtim...

selin07 1 year ago

Fanaa

Kunal Kohli

29 Gönderi

Âşık olan gözler olduğu halde acı çeken yürektir. Ömrümün demi yüreğine yerleşsin...Ve aşkının huzuruyla verilsin son nefesim... Bazen kendini anlamak için, kendini başkasının gözünden görmek gerekir. Doğru ile yanlış arasında seçim yapmak kolaydır. Asıl seçim, iki doğru ya da iki…devamı

selin07 1 year ago

The Silent Sea

Eun-kyo Park

42 Gönderi

Dünya, su kaynaklarının neredeyse tamamen tükendiği bir krizin eşiğinde. İnsanlık, yaşamsal su kaynaklarını bulmak ve geleceğini kurtarmak için umutsuzca çareler arıyor. Dizide, seçkin bilim insanları ve askerlerden oluşan bir ekip, ayda bulunan ve yıllar önce kapatılan bir üsse gönderilir. Ekip,…devamı

selin07 1 year ago

Öğretmenim Mori'yle Salı Buluşmaları

Mitch Albom

4 Gönderi

Mitch, üniversiteden mezun olduktan sonra profesörü Morrie ile iletişimini kaybeder, ancak yıllar sonra onu televizyonda, ölümcül ALS hastalığına yakalanmış halde görür. Mitch, eski öğretmenini ziyaret etmeye başlar ve her salı günü bir araya gelerek hayatın önemli konuları hakkında sohbet ederler.…devamı

selin07 1 year ago

İntikam Meleği

Sidney Sheldon

2 Gönderi

Spoiler içeriyor "Bugüne kadar okuduğumuz romanların en sürükleyicisi hiç kuşkusuz 'İntikam Meleği'dir." New York Times... Özet Roman, genç ve başarılı bir kadın olan Tracy Whitney’nin hayatının bir anda altüst olmasıyla başlar. Annesinin trajik ölümüyle sarsılan Tracy, bir dizi komplo ve ihanetin kurbanı…devamı

selin07 1 year ago

M. S. 2150 - Bir Makro Felsefe Klasiği

Thea Alexander

2 Gönderi

2150, adeta başka bir dünyaya, daha doğrusu bambaşka bir zamana götüren derin bir yolculuğun kapılarını aralıyor. Kitap, Jon Lakes adlı sıradan bir adamın, 20. yüzyıldaki monoton hayatından, 2150 yılındaki olağanüstü bir dünyaya uyanmasıyla başlar. Bu yeni dünyada, Jon'u karşılayan şeyler…devamı2150, adeta başka bir dünyaya, daha doğrusu bambaşka bir zamana götüren derin bir yolculuğun kapılarını aralıyor. Kitap, Jon Lakes adlı sıradan bir adamın, 20. yüzyıldaki monoton hayatından, 2150 yılındaki olağanüstü bir dünyaya uyanmasıyla başlar. Bu yeni dünyada, Jon'u karşılayan şeyler yalnızca teknolojik yenilikler değil, insan ruhunun ve bilincinin ulaştığı yüksek bir farkındalık düzeyi. Burada insanlar, 'Makrolar' olarak adlandırılan, sevgi, barış ve uyum içinde yaşayan, yüksek bilinçli varlıklar. Jon, bu bilinç devriminin ortasında, kendini ve geçmişteki yaşamını sorgulamaya başlar. Bu süreç, onun içsel bir dönüşüm geçirmesine neden olur. Jon'un 2150'deki hayatı, fiziksel bir yolculuk değil, ruhsal bir arayıştır da. Bu yeni dünyada insanlar, bencillik ve korku gibi duygulardan arınmış, tamamen sevgi dolu bir yaşam sürmekteler. Doğayla uyum içinde yaşayan bu toplum, kaynaklarını paylaşmayı ve tüm canlılara saygı duymayı öğrenmiş . Jon, burada yaşadığı her an, kendi iç dünyasında derin bir değişim yaşar; bu yeni düzeni anlamaya çalışırken, aslında kendi kalbinin sesini de dinlemeye başlar. ALINTILAR "Tüm dünya bir sahnedir ve tüm insanlar kendi zamanlarında birçok rolü oynayan oyunculardır sadece." "İyi bir aktör geçici olarak kendini oynadığı role kaptırır. Aynı şey mikro adam için de geçerlidir. O geçici olarak kendini oynadığı role kaptırmış ve o rolü seçenin kendisi olduğunu unutmuştur! İşte bu yüzden daha geniş perspektiften bakıldığında hiçbir adaletsizlik yoktur; çünkü her ruh oynadığı her rolü kendisi seçmiştir." "Evet" dedi Carol, "bir şeyi düşünmemeye çalışarak onu düşünmekten kurtulmanın imkansız olduğunu keşfediyorsun." Ancak, daha sonra Makro bir perspektiften geçmiş, şimdi ve gelecek aynı anda yaşanır ve karma zamanla ilgili sınırlı bir perspektifin geçerli bir unsuru olarak anlaşılır. Daha geniş perspektiften bakıldığında, talih ve talihsizlikler neden ve sonuç olarak değil, her ruh tarafından kendi gelişimi için özellikle ve dikkatle seçilmiş öğrenim fırsatları olarak görülür." "Düşünceler etkili şeylerdir ve eylemler kadar önemlidir." "Düşünme biçimin seni sen yapar ve çevrendeki dünyayı derinden etkiler." Makro anlayışın büyük filozofu İsa şöyle demişti : Başkalarına hangi ölçüyle ölçersen, karşılığında sana da aynı ölçü uygulanacaktır. İşte bu yüzden, 'Başkalarına sana davranılmasını istediğin gibi davran.' Makro perspektiften bakıldığında, senin bilinçli niyetinin bedeninin her hücresini -ve çevreni- etkilediği görülür. Yaşamından, yaşamının içeriğinden sadece senin sorumlu olduğun anlaşılır. Biz koşulların kurbanları değil, yaşamlarımızın mimarlarıyız. Bilinçli düşüncelerimiz yaşamımızın, kendimizin duygularımızın bir imgesini yaratıyor ve bilinçaltımız o imge'nin maddi koşullarını hakim bilinçli inançlarımıza uygun olarak üretiyor. "Her ulus kendi liderlerini hak eder, layık olduğu kişiler tarafından yönetilir." "Mikro insanın ruhu tekamül ederek Makro insanın ruhu olur. sonra yetişkin, çocuğun döküntüsünü toplar. hepimizin bir zamanlar çocuk olduğumuzu; bir zamanlar dövüşen, kirleten, kendimiz dahil her şeyi yok eden mikro varlıklar olduğumuzu unutmamalıyız." İsa, "isteyin, alacaksınız; arayın, bulacaksınız; kapıyı çalın, o size açılacaktır" demiştir. "Biz yaparak, riskler alarak, başarısızlıklara uğrayarak ve ancak ondan sonra başararak öğreniriz" dedi. "Hatalarımızdan ve başarısızlıklarımızdan dersler alarak gelişiriz. Başarısızlığın başarının diğer gerekli yarısı olduğunu göremezsek, başarısızlıktan kaçınmaya çalışır ve böyle yaparak başarıdan da kaçınmış oluruz." "Gerçekte tek bir korku vardır" dedi, Rana "Başarısızlık korkusu; ki o yapmak istediğin şeyi yapma konusunda kendini yetersiz hissetmen demektir." Senin zihnin tüm zihnin bölünmez bir parçası olduğundan, arzuların her şeye kadirdir, yani sınırsız bir güce sahiptir. Arzuladığın ve elde edeceğine 'inandığın' her şeyi elde edeceksin. Ancak, eğer ışıktan, yani Makro farkındalıktan kaçıp, unutkanlığın karanlığına, yani mikro farkındalığa girmeyi arzularsan, bu istediğin de gerçekleşecektir. Yani daha geniş bir perspektiften görüldüğü gibi, dua işe yarar. Dualar daima ve kesinlikle yanıtlanır. Ama biz o yanıtlardan her zaman hoşlanmayabiliriz!" "Zihnimiz her şeye kadir olduğundan, sorunumuz onu olumsuz değil, olumlu biçimde kullanmayı öğrenmek." "Nasıl aşağısı olmadan yukarısının da olamayacağı veya başarısızlık olmadan başarının da olamayacağı gibi, olumsuzluk olmadan olumlu ya da sahip olamazsın. Böylece sorun zihnimizi mükemmel bir denge ile kullanmayı öğrenmek, yani her şeyi tam olarak kabul etmek; her başarısızlığın başarıya götürdüğünü bilerek, başarıyı ve başarısızlığı kabul etmektir." "Çünkü ruhsal zihin veya bilinçaltı hiçbir deneyimi unutmaz." "Her ruhun kendine özgü bir titreşimi vardır." Sorun inanç değil, arzuydu. "Her şeyi kendi zamanında gerçekleşir Jon. bunu anlamayı ve kabul etmeyi öğrenmeliyiz. Nehrin akışını zorlayamazsın." "Gerçek gücün kabullenmeyi bilmekte, arzu'da ve inançta yattığını şimdiden öğrenmeye başladın." "Ektiğin olumsuz tohumlar daima engellenmişlik, ızdırap ve mutsuzluk üretti, ama olumlu tohumlar daima mutlu, doyum verici deneyimler üretti." "Kozmik birliğin perspektifinden, bu Makro bakış açısından, tüm direnmelerimizin aslında kendimize karşı olduğunu açıkça görebiliriz. olumlu ve olumsuz tüm düşünce ve eylemlerimizin sonuçlarını biçmek zorunda olduğumuzu görebiliriz. Sadece mikro görüşler herhangi bir şeyi haksızlık, ya da kendinden başka birini düşmanın olarak algılayabilirsin." "Geçmişimizi unuttuğumuz ölçüde korku, engellenmişlik ve yetersizlik hissettiğimiz hayatlar yaşarız. bu kendi oluşturduğumuz bellek kaybı daima, öğrenme fırsatlarını tekrarlamayı ertelemeye yönelik umutsuz girişimlerimizin sonucudur." Paylaştığımız şeyi yedirmekten endişe duymanız sadece ilerlememizi engeller. "Ancak, ben daha yüksek bir farkındalık düzeyine erişmedikçe, aklen kabul etmem gerektiğini bildiğim halde, başarısızlığımı kabul edemeyeceğim." "Birincisi diye başladı Carol, "olanı, onun kendi mükemmel yaratımımız olduğunu bilerek, sevinçle kabul edeceğiz. İkincisi günlük faaliyetlerimizde hiçbir şeye 'sıkıca tutunmayacağız', yani hiçbir şeyi vazgeçilmez bir tutku haline getirmeyeceğiz. Üçüncüsü, her gelişim fırsatını kabul edeceğiz ve onun sunduğu dersi öğrenmek için elimizden geleni yapacağız. Dördüncüsü, daima her şeyle -senin zaman kavramınla ifade edersek- tüm var olan, var olmuş olan ve var olacak olan ile Makro kozmik birliğimizin sevinci içinde yaşayacağız. "Yargılama ki, yargılanmayasın. çünkü başkalarını nasıl yargılarsan, sen de öyle yargılanacaksın ve başkalarına hangi ölçü ile ölçersen, karşılığında sen de o ölçüyle ölçüleceksin. Neden kardeşinin gözündeki kıymığa bakarsın da, kendi gözündeki kalası hiç düşünmezsin?" "Eğer bir şeyin doğru olduğunu düşünürseniz onun gerçek sonuçlar yaratabileceğini gördünüz" dedim. "Size düşünme biçimimizin başımıza gelen her şeye neden olduğunu göstermeye çalışıyorum. Olumsuz biçimde düşünmemiz bizim için olumsuz sonuçlar yaratır, olumlu biçimde düşünmemiz ise olumlu sonuçlar yaratır." Ama sonra anladım ki, insan kendi yaşam durumunun sorumluluğundan kaçma alışkanlığından çabucak kurtulamıyor. Elbette eğer kaçmayı beceremedikleri için bu kadar öfkelenmeselerdi, çok daha hızlı öğreneceklerdi. ama Rana'nın bir keresinde açıkladığı gibi, tüm öfke bir şeyi kötü olarak niteleyip, sonra o "kötü" ya da "arzu edilmez" durumu değiştirmekte yetersiz kaldığını hissetmenin neden olduğu bir kendine duyulan öfkeydi. mikro insan genellikle, kendi nahoş deneyimlerinin sorumluluğunu kabul etmeyi reddettiği için, suçu bilinçsizce başkalarına yansıtıyordu. o zaman kendine karşı duyduğu öfkeyi ve nefreti de başkalarına yansıtmakta kendini haklı görüyordu. bu gerçeği reddetme teknikleri geçici bir süre işe yaradığında ve mikro insan onların geçici olduğunu unuttuğundan, bu davranış tipi devam ederek daha da güçlü bir alışkanlığa dönüşüyor ve en sonunda değiştirilmesi son derece zor hale geliyordu. Geçmişini, unutan onu tekrarlamaya mahkumdur. "İnsanların tüm sorunlarına hayattaki kaçınılmaz değişikliklere direnmenin ve onlarla savaşmanın neden olduğunu sen söylememiş miydin?" "Sen hem inanca hem de arzuya sahipsin" diye gözlemimi belirttim. "Onları aykırı bir arzu ve inançla etkisiz kılmadığın sürece, bu arzu ve inançla istediğin her şeyi elde edebilirsin." "karma yasası sadece mikro insan için bir sorun, çünkü o olumlu, sevecen düşünce ve eylemlerden çok nefrete ya da olumsuz düşünce ve eylemlere sahipti. Makro düzeyde insanlar Sevgi yasasına göre yaşarlar ki bu yasa kefareti içermez. Onun temel prensibi, olan her şeyi -her ruh tarafından kendi gelişimi için mükemmel bir biçimde seçilmiş olarak- sevinçle kabul etmektir. Sonra 2150'nin günü bitirme geleneğine uyarak, o gün gelişmem için gerekli olan riskleri aldığım için şükrettim ve gelecekte gelişmeyi içeren "yaşam tarzı" planımı yeniden onayladım. İlk başta gerçekten sahip olmadığınız bir şeyi, yani ayrı benliğinizi kaybedemeyeceğinizi öğrendim. Ayrı benliğiniz seçimle yaratılmış bir illüzyon olduğundan, siz ayrı bir benliğe sahip olmayı istediğinizi veya ona ihtiyaç duyduğunuzu düşündüğünüz her seferinde o orada olacaktı. Onun kaybedilmesi veya sizden alınması mümkün değildi. geçmiş deneyimlerimizin sunduğu derslerden öğrendiklerimizi uygulamaktan kaçındığımız derecede, onları tekrarlamaya bilinçsizce yöneliriz. "bizim ancak kendi benliğimizde de bulunan bir şeyden nefret edebileceğimizi veya hoşlanmaya bileceğimizi ve ancak kendi benliğimizde de bulunan bir şeyi sevebileceğimizi veya ondan hoşlanabileceğimizi öğrenmek beni çok etkilemişti." "olumsuz eylemleri dengelemenin tek yolu olumlu eylemlerde bulunmaktır. böylece, sevgiyle kabul etmek her şeyi dengeler. bir insan işleyebileceği tek günah, olan her neyse onun mükemmelliğini yatsımaktır." "bir zihnin gelişkinliği (bir ruhun ne kadar tekamül etmiş olduğu) kabul edilemez olanı kabul edebilmesi ile ölçülür."

selin07 1 year ago

1984

George Orwell

2 Gönderi

1984, distopik bir gelecekte, totaliter bir rejimin sıkı denetimi altındaki Oceania adlı ülkede geçiyor. Bu rejim, Parti adı verilen otoriter bir yapı tarafından yönetiliyor. Baş karakterimiz Winston, Parti'nin baskıcı kontrolü altında yaşayan bir memur. Oceania'da her yurttaş sürekli olarak gözetleniyor…devamı1984, distopik bir gelecekte, totaliter bir rejimin sıkı denetimi altındaki Oceania adlı ülkede geçiyor. Bu rejim, Parti adı verilen otoriter bir yapı tarafından yönetiliyor. Baş karakterimiz Winston, Parti'nin baskıcı kontrolü altında yaşayan bir memur. Oceania'da her yurttaş sürekli olarak gözetleniyor ve düşünce suçları ciddi cezalarla cezalandırılıyor. Winston, bu baskıcı düzene karşı içten içe isyan eden biri. Kendi düşüncelerini ifade etmek ve gerçekleri keşfetmek istiyor. Bir gün, Parti'nin resmi tarihini manipüle etmekle görevli olduğu işyerinde, gerçeğe ulaşabileceği bir ipucu bulur ve bu onun için başlangıç noktası olur. Winston, bu süreçte Julia adında bir kadınla tanışır ve onun da sisteme karşı isyan ettiğini keşfeder. Birlikte gizlice buluştukları yerde, yasaklanmış kitapları okur ve gerçeği araştırmaya devam ederler. Ancak zamanla, kendilerini büyük bir tehlikenin içinde bulurlar çünkü Parti'nin her adımı izlemesi ve herkesi kontrol etmesi mümkün kılmaktadır. Roman ilerledikçe, Winston'ın kendisiyle ve gerçekle olan mücadelesi derinleşir. Parti'nin manipülasyonları ve baskıları altında, kendi inançlarını ve kimliğini sorgulamaya başlar. Sonunda, Winston ve Julia'nın isyanlarına son verilir ve ikisi de sistemin acımasızlığı ve mutlak gücü karşısında çaresiz kalır. Romanın vermek istediği mesaj, bireylerin düşünce özgürlüğü ve gerçekliğin doğasının korunmasının ne kadar önemli olduğu. Orwell, kitabında totaliter rejimlerin nasıl insan doğasını ve özgürlükleri tahrip edebileceğini gösterirken, bireylerin bu tür tehditlere karşı direnme gücünü de vurguluyor. Kitap insanlığa, gücün ve otoritenin kötüye kullanılmasının sonuçlarını gözler önüne sererek, bireysel özgürlüğün ve düşünce özgürlüğünün korunması gerektiği önemli bir uyarı yapıyor. Orwell, duygusal bir bağ kurarak ve insanların empati kurabileceği bir dille bu mesajı iletmeyi başarmış. Baskıcı rejimlerin insan özgürlüğüne ve bireyselliğe getirdiği tehditleri açıkça yansıtmış. Alıntılar "Geçmişi kontrol eden, geleceği kontrol eder; şimdiyi kontrol eden, geçmişi kontrol eder." Yalnızca disiplin edilmiş zihinler gerçekliği görebilir, Winston. Gerçekliğin nesnel, dışımızda ve kendiliğinden var olan bir şey olduğuna inanıyorsun. Ayrıca gerçekliğin doğasının apaçık ortada olduğunu düşünüyorsun. Kendini bir şey gördüğüne inandırdığın zaman, diğer herkesin de seninle aynı şeyi gördüğünü var sayıyorsun. Ama sana söylüyorum Winston, gerçeklik dışımızda değildir. Gerçeklik yalnızca insanın zihnindedir, başka yerde değil.