24 bölümü yalnızca 4 günde bitirdim. "Acaba bir sonraki bölümde ne olacak?" merakıyla kendini bir çırpıda izlettiriyor. Bence Dororo'nun öne çıkan iki yönü var: Bir yanda heyecan verici bir macera ve gizem, diğer yanda ise derin bir dram ve hüzün. Yapımın her iki yüzünü de izlemek çok keyifliydi. Eğer uzun serilerle yorulmak yerine "Kısa olsun, başından kalkmadan bitireyim" diyorsanız, tercihinizi kesinlikle Dororo'dan yana kullanabilirsiniz. "Beni neden öldürmedin? Çünkü ben bir insanım sende insan olarak kalmaya çalış."
Posts
Hikâyesi ile olsun oluşturduğu evren ve bu evrene uygun çizim şekilleri olsun, karakterleri ile olsun cok hoşuma giden bir anime. Tohamaru'nun da Hyakkimaru'nun da gideri var🥹 Yeri geldi ağladım, yeri geldi kızdım, yeri bir daha geldi biraz daha ağlamamak icin kendimi tuttum. Kendimi aslında çok tuttum ağlamamak için :) Sadece bir kişinin hikayesini değil başkalarının da hikayesini görebilmek ayrı bir derinlik katmış, belki de bu yüzden çok keyifliydi. Hyakkumaru ve Dororo arasındaki ilişkiyi keyifli bir şekilde sunmuş yapım.Tohamaru'nun hikâyesi de çok etkileyiciydi. İnsanların içindeki kötülüğü kendi tercihleri ile yönlendirdikleri, insanların kendi istekleri iyi olsa da başkalarına bir zararı dokunabileceğini ve kötülük algısının zaman zaman değişiklik gösterebileceğini çok güzel açıklamış bence. Sonu istediğim gibi olmayacak diye korktum ama neyseki beklediğim gibiydi, çok beğendimmm. Müzikleri de başarılı buldum bende dinleme isteği uyandırdı. İzlediğim için çok mutluyum😊 Benden 9/10 aldı.
SPOILERSIZ: Dororo'yu hiç beklemediğim kadar sevdim. Başta güzel bir anime izlerim diye başlamıştım ama birkaç bölüm sonra Hyakkimaru ve Dororo'nun hikâyesine bayağı bağlandım. Atmosferi, müzikleri, karakterleri ve özellikle Hyakkimaru'nun insanlığını yavaş yavaş yeniden kazanmasını izlemek çok iyiydi. En sevdiğim tarafı da Hyakkimaru ve Dororo ikilisi oldu. İkisinin yolculuğu o kadar sardı ki 24 bölüm yerine 100 bölüm olsa yine oturur izlerdim. Aralarındaki ilişki de bölüm ilerledikçe çok güzel gelişiyor; sadece “iki karakter birlikte maceraya çıkıyor” gibi hissettirmiyor, ikisinin de birbirini değiştirdiğini görüyorsun. Genel olarak karanlık, dramatik ama arada güzel nefes aldıran bir anime. Özellikle atmosferini ve karakter yazımını bayağı beğendim. Final konusunda birkaç sıkıntım olsa da genel deneyimim çok iyiydi. Kesinlikle beklediğimden çok daha fazla sardı. SPOILER: Buradan sonrası tamamen spoiler. Finali genel olarak sevdim ama bazı şeyleri o kadar hızlı geçtiler ki “amk bir 5 dakika daha ayırsaydınız ne olurdu?” dedim. 😂 Tahomaru ve annesinin akıbeti özellikle sinir bozucuydu. Tahomaru'nun annesi daha finalde “seni bir daha asla yalnız bırakmayacağım” diyor, sonra pat diye sahne kesiliyor bize hiçbir şey göstermeden "onlar öldü abicim" diyor senaryo. Jukai ve o keşişin akıbeti de aynı şekilde havada kalıyor. Daigo'ya ve ülkeye de sonrasında ne olduğu çok hızlı geçiliyor. Ayrıca pat diye Dororo büyüyor resmen ya... Bunları birkaç kısa sahneyle bağlasalar, az biraz daha izlesek final çok daha tatmin edici olurdu. Bir de Hyakkimaru'nun Dororo'dan ayrılmasına ayrı sövdüm. 😂 Dororo olmasa çocuk psikolojik olarak çoktan dağılmıştı. Senaryoya göre Hyakkimaru'nun amacı Dororo'yu kendi savaşından uzak tutmak ve kendi hayatını kurmasına izin vermek (Hyakkimaru tüm duyularını ve hatta duygularını bile yeni kazanmış bi çocuk sayılır, nasıl böyle düşünebiliyor onu da anlamadım da gerçi...), tamam ama insan bir konuşur be abicim. Neyse ki birkaç yıl sonra tekrar karşılaşıyorlar. Mio'nun tohumlarının finalde tekrar karşımıza çıkması da güzeldi. Hyakkimaru'nun bütün yaşadıklarından sonra sadece intikam peşinde koşmak yerine hayatına devam etmeyi seçmesi hoşuma gitti. Bir de hâlâ animenin adının neden “Dororo” olduğunu sorguluyorum. 😂 Hyakkimaru'nun bedenini, ailesini, geçmişini ve insanlığını geri kazanma hikâyesini izliyoruz; Dororo ise onun yolculuğundaki en önemli kişi olsa da hakkında çok daha az şey öğreniyoruz. “Hyakkimaru” diye isimlendirseler kimse şaşırmazdı yani. Ayrıca; kol, bacak tamam da tahta kaburga ne amk? 😂 Neyse... Bütün bunlara rağmen Dororo animesinin bende bıraktığı his çok iyi. Özellikle Hyakkimaru ve Dororo'nun yolculuğu o kadar sardı ki keşke daha uzun olsaydı dedim. 24 bölüm boyunca ikisini izlemek yetmedi; dediğim gibi, 100 bölüm olsa yine izlerdim. Hatta saçma da olsa bir şeyler uydurup 2. bi sezon çekseler bile izlerdim be... Finaldeki birkaç eksik detay olmasa benim için rahat 10/10'luk animeydi ama şu haliyle de bayağı sağlam ve uzun süre aklımda kalacak.
Size kısa ama çok etkili bir anime ile geldim. Yeri bende her zaman ayrı olacak bir anime , Dororo.. Dororo sadece bir samuray hikâyesi değildir. Bu anime, insanın “kimlik” kavramını, beden ile ruh arasındaki sınırları ve “adalet” dediğimiz şeyin ne kadar göreceli olabileceğini sorgulayan bir eserdir. Hyakkimaru doğduğunda ondan bedeni alınır – ama aslında eser bize şu soruyu sorar: İnsanı insan yapan nedir? Bedeni mi, yoksa bilinci ve iradesi mi? O, organlarını birer birer geri kazandıkça daha “tam” hâle gelir. Fakat paradoks şudur ki, her beden parçasını kazandığında içindeki insanlıkla da yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü o, demonları öldürdükçe başka insanların refahını tehlikeye atar. Burada anime çok ince bir felsefi çatışma kurar: Bir insanın bütünlüğü, binlerce insanın refahından daha mı değerlidir? Hyakkimaru bedenini geri aldıkça bir bölge kıtlık ve felaketle karşı karşıya kalır. Bu, klasik bir utilitarizm ikilemidir: çoğunluğun iyiliği için bir kişinin feda edilmesi. Ancak Dororo bize gösterir ki, hiçbir “kolektif mutluluk” bireyin varlığını inkâr ederek gerçekten adil olamaz. Dororo karakteri ise hikâyeye başka bir katman ekler. O, yoksulluğun, savaşın ve yetim kalmanın içinde büyür; ama içindeki ışığı kaybetmez. Dororo, hayatın acımasızlığına rağmen empatinin mümkün olduğunu temsil eder. Hyakkimaru fiziksel olarak insanlaştıkça, Dororo da onu duygusal olarak insan tutar. Eserde güçlü bir başka soru daha vardır: Bir ebeveynin hırsı, çocuğun kaderini belirleyebilir mi? Daigo, iktidar ve toprak uğruna oğlunu feda eder. Bu, gücün ahlaktan üstün tutulmasının sembolüdür. Ancak sonuçta o güç sürekli korku üzerine inşa edilir. Anime, zorla elde edilen refahın temelde çürük olduğunu gösterir. Belki de en sarsıcı nokta şudur: Hyakkimaru demonları öldürür; ama asıl demonlar insanın içindedir — korku, hırs, iktidar arzusu ve ego. Dororo bize şunu söyler: İnsan olmak biyolojik bir durum değildir. İnsan olmak bir seçimdir. Hissetmek, merhamet göstermek ve başkasının acısını anlayabilmek bir seçimdir. Ve belki de eserin en derin mesajı şudur: Bazen “tam” olmak için bütün parçaları geri almak gerekmez. Bazen insanı insan yapan, eksik yanlarıdır.
7/10 Yakın zamanda Demon Slayer izlemiştim ve ara ara canım onu izlemeyi o kadar çekiyor ki anlatamam. Ama 3. Kez bir şeyi izlemek beni çok sıkıcağı için onu izlemedim ve başka bir dizi aradım. Chatgbt bana bunu önerdi denemek istedim. İzlemesi çok keyifli hikaye güzel ama daha duygusal olmasını tercih ederdim. Karekter de güzel ama biraz daha op olsa daha çok beğenirdim galiba. Çizimleri Demon Slayer'le karşılaştırılımaz ama normal zaten DS çok iyi çizimleriyle ünlü. Bunun çizimleri normal anime animasyonu. Dororo çok tatlıydı bu arada. Bıcır bıcırdı. Bence o olduğu için izlenebilir bir yapım olmuş zaten. Kesinlikle izlenir bir anime sadece beklentim bu yönde değildi o yüzden yedi verdim .Ve sanırım ciddi ciddi izlediğim ilk animenin Demon Slayer olması bir hataydı çünkü daha iyisini nasıl bulucam bilmiyorum. 🥲🥲
İçimi ısıtan nadir yapımlardan biri yaa. O kadar güzeldi ki hikaye akışı, karakter gelişimini vs çok sevdim her bölümü ayrı bir macera ve özgürlüğe bir adım daha yaklaşmak demek. İzlerken ana karakterin acısını ve savaşını, Dororonun neşesini derinden hissettiriyor, çoğu zaman kendimi dororo yerine koydum ve bende koşulsuz bir sevgi duydum Hyakkimaru'ya. iyi ki keşfetmişim bu güzel animeyi 🫶🏽 Kesinlikle tavsiye ediyorum kısa zaten asla sıkmıyor.
Burda olan gorsele gore on yargi olusmasin Hikaye guzel akiş guzel gorseli zevkli olaya gelirsek spoiler vermemek icin ilk bolumden soyliycem sozde halkini dusunen ama ama kendini daha cok dusunen daimyo bagzi zenginlikler refah icin ilk evladini harcar
Aaaa hastaneye yatalı 3 gün oldu, vakit geçsin diye izledim. O kadar güzeldi ki bayıldım yaaaa. Dororo ve Hyakkimaru'nun ne olursa olsun birbirlerini bırakmayışı izlerken kalbimi bıraktım. Her bölümde benim de içim pırpır etti. Hikayesi, çizimleri o kadar sürükleyici ki, çerez bir anime diye açmıştım ama beklentimden daha fazlasını karşıladı. Kesinlikle oturup izleyin ben 6/10 veriyorum. Bu arada Daigo'nun yaptığı bencillikti bi bebekten o kadar şey çalmaya ne için olursa olsun hakkı yoktu, kendini feda etseydi koca kafalı. Hyakkimaru sonuna kadar haklı.
Tavsiye üzerine izlemeye başladığım ve hoşuma giden bi animeydi Spoiler var ona göre . . . . . ya birincisi doronun kız olması beni acayip şaşırttı amk NASİ OLABİLRİ SŞDĞĞĞsşdşwşdls onun dışında YA HAYA ÇOK YAKIŞIKLI VE ÇEKİCİ ( ben haya diyom ona hayaku) animenin konusu ilerleyişi sıkmadı hiç bir günde bitti diyebilirim güzeldii yani
Çok güzel bir hikayeye sahip, aksiyonu ve dramı tadında başarılı bir yapım









