N.U.A.L (@lbyvaonline)

Blue Lock sıradan bir spor animesi değil. Futbolu bir bahane gibi kullanıp insanın içindeki egoyu, korkuyu ve açlığı ortaya çıkarıyor. Buradaki amaç bir takım kurmak değil, dünyanın en iyi forvetini yaratmak. Ve bunun için yüzlerce genç birbirini elemek zorunda kalıyor.…devamıBlue Lock sıradan bir spor animesi değil. Futbolu bir bahane gibi kullanıp insanın içindeki egoyu, korkuyu ve açlığı ortaya çıkarıyor. Buradaki amaç bir takım kurmak değil, dünyanın en iyi forvetini yaratmak. Ve bunun için yüzlerce genç birbirini elemek zorunda kalıyor. Animenin felsefesi basit ama sert: En büyük olmak istiyorsan egoist olmalısın. Blue Lock sistemi, Japon futbolunun sorununun aşırı takım ruhu olduğunu savunur. Oysa bazen zaferi tek bir oyuncunun acımasız kararı getirir. Ego Jinpachi bu fikrin mimarıdır — futbolu adeta bir hayatta kalma oyununa dönüştürür. Isagi Yoichi Ana karakter olarak ilk bakışta diğerlerinden farklı görünmez. Ama gücü sezgisindedir. Sahadaki boşlukları ve akışı “okuyabilir”. Isagi’nin gelişimi etkileyici bir dönüşümdür — son anda pas veren bir çocuktan, sorumluluğu üstlenen bir oyuncuya evrilir. Fakat neredeyse her kritik anda zihninde “yapboz parçalarını birleştirme” sahnelerinin tekrar edilmesi bir noktadan sonra ritmi yavaşlatır. Aynı metaforun sürekli kullanılması, gerilimi artırmak yerine bazen yorucu ve tahmin edilebilir bir etki bırakır. Buna rağmen onun en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendi tereddütleriyle olur. Bachira Meguru Bachira futbolu zorunluluk gibi değil, dans gibi oynar. İçindeki “canavar” onun yaratıcı egosudur. Yalnız kalmaktan korkmaz; oyun onun dili gibidir. Blue Lock’un en özgür ruhlarından biridir. Kunigami Rensuke Adaletli kahraman arketipidir. Güçlü şutu ve net karakteriyle klasik bir ideal taşır. Ama Blue Lock romantik kahramanları kırar. Onun sistem tarafından silinişi, bu projenin ne kadar acımasız olduğunu gösterir. Chigiri Hyoma Sakatlık korkusuyla yaşayan bir hız sembolü. Koşmayı yeniden seçtiğinde yalnızca sahada değil, kendi içinde de özgürleşir. Hızı fiziksel olduğu kadar psikolojiktir. Raichi, Gagamaru, Kuon Raichi’nin öfkesi, Gagamaru’nun içgüdüsel refleksleri, Kuon’un ihaneti… Bu seri insanın karanlık yanını saklamaz. Her karakter hayatta kalmak için farklı bir yol seçer. Erken Elenenler İlk aşamada elenenler sert bir etki bırakır. Kira Ryosuke, umut ve klasik yetenek sembolü olarak tanıtılırken ilk oyunda sistem tarafından yok edilir. Bu, açık bir mesajdır: burada “iyi çocuk” olmak yetmez. Acımasızlık bir zorunluluktur. Diğer erken elenenler de hayallerin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatır. İsimleri silinir ama o anın ağırlığı kalır. Rin Itoshi Soğuk, disiplinli ve hesapçı bir yetenek. Egoyu estetik bir keskinliğe taşır. Ağabeyi Sae’ye karşı taşıdığı hırs onu besler. Ancak beklenenin aksine, hikâyede düşündürüldüğü kadar merkezi ve belirleyici bir rol oynamaz. Varlığı güçlüdür ama anlatı içindeki ağırlığı zaman zaman geri planda kalır. Potansiyeli hissedilir; etkisi ise her zaman aynı ölçüde derinleşmez. Shidou Ryusei Kaosun vücut bulmuş hali. Futbolu içgüdüsel ve yıkıcı oynar. Onun varlığı, düzenin içinde patlayan bir enerji gibidir. Blue Lock’un temel sorusu şudur: Takım için yaşamak mı, yoksa kendi zirven için herkesi geride bırakmak mı? Bu anime şunu söyler: Yetenek yetmez. Korkunu öldürmelisin. Dostluk değerlidir ama son vuruşu sen yapmazsan adın yazılmaz. Blue Lock romantizmi parçalar ve egoyu kutsar. Futbol burada bir oyundan çok kimlik savaşına dönüşür. Ve sahada geriye tek bir gerçek kalır: Kazanan yalnızdır. Ancak ikinci sezon söz konusu olduğunda ciddi bir düşüş hissedilir. Özellikle çizim kalitesi ve animasyon akıcılığı ilk sezona kıyasla zayıf kalır. Bazı sahnelerde hareket yerine sabit karelerin kullanılması, maçların dinamizmini azaltır. Blue Lock gibi tempolu ve fiziksel bir seride görsel gücün düşmesi atmosferi de etkiler. Gerilim hâlâ var, fikir hâlâ güçlü; fakat görsel anlatım aynı yoğunluğu taşıyamaz.

lbyvaonline 3 weeks ago

Devilman: Crybaby

Masaaki Yuasa

37 Gönderi

Spoiler içeriyor İlk bölümünü izlediğimde "ne izliyorum lan ben ?!" diye düşündüren bir 10 bölümlük, çerezlik ama düşündürücü bir anime ile geldim. Devilman Crybaby hakkında konuşurken aslında sadece bir anime hakkında konuşmuyoruz. Bu eser, insanın içinde gizlenen karanlıkla, korkuyla ve sevgiyle ilgili…devamıİlk bölümünü izlediğimde "ne izliyorum lan ben ?!" diye düşündüren bir 10 bölümlük, çerezlik ama düşündürücü bir anime ile geldim. Devilman Crybaby hakkında konuşurken aslında sadece bir anime hakkında konuşmuyoruz. Bu eser, insanın içinde gizlenen karanlıkla, korkuyla ve sevgiyle ilgili oldukça sert bir ayna gibidir. Anime bize şunu gösterir: aslında şeytan olmak için boynuzlara ya da kanatlara gerek yoktur. İnsan korktuğunda, başkasını “farklı” gördüğünde ya da kalabalığın peşinden körü körüne gittiğinde farkında olmadan kendisi de bir şeytana dönüşebilir. Seri boyunca insanlar iblislerden korktukları için birbirlerine karşı daha acımasız ve daha zalim olurlar. Bu da ilginç bir paradoks yaratır: sözde şeytanlardan kaçan insanlar, sonunda kendileri şeytanlaşırlar. Hikâyenin en ilginç ve felsefi taraflarından biri ise Ryo Asuka karakteridir. Ryo neredeyse her zaman beyaz renklerle gösterilir: açık renk saçlar, beyaz kıyafetler, sakin ve soğuk bir aura. Beyaz renk genellikle saflığı, masumiyeti ve ışığı temsil eder. Ancak burada büyük bir ironi vardır — çünkü o aslında Satan’dır. Bu tercih tesadüf değildir. Anime bununla şunu söylemek ister: kötülük her zaman karanlık bir görünümle gelmez. Bazen en sakin, en “temiz” görünen fikirler ve insanlar en büyük felaketlerin sebebi olabilir. Ryo insanları zayıf görür ve onların ne kadar kırılgan olduklarını kanıtlamak ister. Ama ironik olan şey şudur: insanları yok etmeye çalışırken o da farkında olmadan insanlara özgü bir duyguyla karşılaşır — sevgi. Akira Fudo ise bunun tam tersidir. O şeytan gücünü taşımasına rağmen insanlığını koruyabilen bir karakterdir. Böylece anime bize şu soruyu sorar: insanı insan yapan şey nedir? Bedeni mi, yoksa duyguları mı? Sonunda “Devilman Crybaby” çok acı bir gerçeği gösterir: belki de dünyanın en büyük sorunu iblislerin varlığı değildir, insanların korku ve nefret içinde birbirlerine dönüşmesidir. Ve bazen en büyük şeytan karanlıkta saklanan değil, ışık gibi görünen biri olabilir. Animenin teknik tarafına gelince, animasyonlar çok güçlü sayılmaz. Çizimler oldukça sade ve bazı yerlerde zayıf görünebilir. Ancak bu sadelik hikâyeye zarar vermek yerine tam tersine onu daha da ön plana çıkarır. İzleyicinin dikkati görsel detaylardan çok animenin verdiği duygulara ve mesajlara yönelir. İlk bölümlerdeki açık ve pornografik sahneler bazı izleyicileri rahatsız edebilir. Fakat bir süre izledikten sonra insan bu üsluba alışır ve bu sahnelerin de animenin kaotik ve sınır tanımayan dünyasını göstermek için kullanıldığını fark eder.

lbyvaonline 3 weeks ago

Dorohedoro

Wataru Takagi

10 Gönderi

Şu sıralar seri şekilde anime izliyorum. Hiç bıkmadan. Umarım hiç bıkmam ara vermem. Bu haftanın animesi DOROHEDORO Dorohedoro hakkında konuştuğumuzda ilk bakışta kaotik, karanlık ve absürt görünen bir dünya görürüz. Ama bu kaosun altında oldukça ilginç ve felsefi bir katman…devamıŞu sıralar seri şekilde anime izliyorum. Hiç bıkmadan. Umarım hiç bıkmam ara vermem. Bu haftanın animesi DOROHEDORO Dorohedoro hakkında konuştuğumuzda ilk bakışta kaotik, karanlık ve absürt görünen bir dünya görürüz. Ama bu kaosun altında oldukça ilginç ve felsefi bir katman gizlidir. Dorohedoro, aslında “kimlik” ve “insanlık” kavramlarını çok tuhaf ama etkileyici bir şekilde sorgular. Ana karakter Kaiman’ın başı bir kertenkeleye dönüşmüştür ve o geçmişini hatırlamaz. Bu durum önemli bir soruyu ortaya çıkarır: İnsanı insan yapan şey nedir? Görünüşü mü, yoksa hafızası ve yaptığı seçimler mi? Anime boyunca iki dünyanın çatışmasını görürüz: büyücüler ve “Hole” adı verilen yerde yaşayan insanlar. Büyücüler insanları çoğu zaman bir deney nesnesi gibi kullanır. Bu da başka bir felsefi konuyu gündeme getirir — güç ve ahlak. Gücü elinde tutan taraf çoğu zaman kuralları da kendisi belirler ve zayıf olanların hayatı değersizmiş gibi görülür. İlginç olan şey ise animede neredeyse tam anlamıyla iyi ya da tamamen kötü karakterlerin olmamasıdır. Örneğin En ya da Shin gibi karakterler ilk bakışta acımasız görünür, fakat onların da kendi dostlukları, prensipleri ve bağlı oldukları kurallar vardır. Bu durum gerçek hayata oldukça benzer: gerçek dünyada insanlar sadece “kahraman” ve “kötü” olarak ikiye ayrılmaz. Anime aynı zamanda absürt mizahı ile karanlık felsefeyi dengeler. Kanlı, yıkılmış ve kaotik bir dünyada bile karakterlerin yemek yemesi, arkadaşlık kurması ve günlük hayatlarını yaşamaya devam etmesi gösterilir. Bu sanki şu mesajı verir: Hayat ne kadar karanlık olursa olsun, insanlar yine de yaşamaya devam eder. Belki de Dorohedoro’nun en ilginç yanı budur: Dünya anlamsız ve karmaşık görünebilir, fakat insanlar yine de kendi anlamlarını yaratmaya çalışırlar. Aslında anime sanki şöyle der: “Kim olduğunu hatırlamasan bile, kim olacağını yine de kendin seçebilirsin.” Çizimleri, müzikleri efsanevi. Yine mükemmel bir Mappa yapımı.. rengarenk bir anime. Çok sevdim.

lbyvaonline 1 month ago

Dororo

Yasuko Kobayashi

29 Gönderi

Size kısa ama çok etkili bir anime ile geldim. Yeri bende her zaman ayrı olacak bir anime , Dororo.. Dororo sadece bir samuray hikâyesi değildir. Bu anime, insanın “kimlik” kavramını, beden ile ruh arasındaki sınırları ve “adalet” dediğimiz şeyin ne…devamıSize kısa ama çok etkili bir anime ile geldim. Yeri bende her zaman ayrı olacak bir anime , Dororo.. Dororo sadece bir samuray hikâyesi değildir. Bu anime, insanın “kimlik” kavramını, beden ile ruh arasındaki sınırları ve “adalet” dediğimiz şeyin ne kadar göreceli olabileceğini sorgulayan bir eserdir. Hyakkimaru doğduğunda ondan bedeni alınır – ama aslında eser bize şu soruyu sorar: İnsanı insan yapan nedir? Bedeni mi, yoksa bilinci ve iradesi mi? O, organlarını birer birer geri kazandıkça daha “tam” hâle gelir. Fakat paradoks şudur ki, her beden parçasını kazandığında içindeki insanlıkla da yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü o, demonları öldürdükçe başka insanların refahını tehlikeye atar. Burada anime çok ince bir felsefi çatışma kurar: Bir insanın bütünlüğü, binlerce insanın refahından daha mı değerlidir? Hyakkimaru bedenini geri aldıkça bir bölge kıtlık ve felaketle karşı karşıya kalır. Bu, klasik bir utilitarizm ikilemidir: çoğunluğun iyiliği için bir kişinin feda edilmesi. Ancak Dororo bize gösterir ki, hiçbir “kolektif mutluluk” bireyin varlığını inkâr ederek gerçekten adil olamaz. Dororo karakteri ise hikâyeye başka bir katman ekler. O, yoksulluğun, savaşın ve yetim kalmanın içinde büyür; ama içindeki ışığı kaybetmez. Dororo, hayatın acımasızlığına rağmen empatinin mümkün olduğunu temsil eder. Hyakkimaru fiziksel olarak insanlaştıkça, Dororo da onu duygusal olarak insan tutar. Eserde güçlü bir başka soru daha vardır: Bir ebeveynin hırsı, çocuğun kaderini belirleyebilir mi? Daigo, iktidar ve toprak uğruna oğlunu feda eder. Bu, gücün ahlaktan üstün tutulmasının sembolüdür. Ancak sonuçta o güç sürekli korku üzerine inşa edilir. Anime, zorla elde edilen refahın temelde çürük olduğunu gösterir. Belki de en sarsıcı nokta şudur: Hyakkimaru demonları öldürür; ama asıl demonlar insanın içindedir — korku, hırs, iktidar arzusu ve ego. Dororo bize şunu söyler: İnsan olmak biyolojik bir durum değildir. İnsan olmak bir seçimdir. Hissetmek, merhamet göstermek ve başkasının acısını anlayabilmek bir seçimdir. Ve belki de eserin en derin mesajı şudur: Bazen “tam” olmak için bütün parçaları geri almak gerekmez. Bazen insanı insan yapan, eksik yanlarıdır.

lbyvaonline 1 month ago

Akudama Drive

Kellen Goff

4 Gönderi

Akudama Drive’ı izlerken ilk dikkatimi çeken şey atmosferi oldu. Neon ışıklar, karanlık sokaklar ve sürekli bir kaos hissi var. Cyberpunk havasını çok güçlü veriyor. Görsel anlamda gerçekten etkileyici; bazı sahnelerde sadece izleyip kalıyorsun. Hikâye, farklı suçluların aynı görev için bir…devamı

lbyvaonline 1 month ago

Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc

Tatsuya Yoshihara

18 Gönderi

Mangasını hiç okumadım. Manga okumayı pek sevmem. Animesini bitirdim ve çok beğendim. Filmini de anime biter bitmez izlediğim için benim için soluksuz bir hazz oldu. Tabi bunda filmin direkt animenin sezon finali sahnesinden başlaması da önemli rol oynuyor. Daha önce…devamı

lbyvaonline 1 month ago

Chainsaw Man

Tatsuki Fujimoto

35 Gönderi

Çoook beğendiğim animeleri nedense çok geç izlemiş bulunuyorum. Bu mükemmel ötesi animeyi bu kadar bekletmemeliydim. Aslında hikâyesi öyle pekte ahım Şahım değil. Hatta ilk izlediğimde bunu hangi 31ci mangaka yazmış diye düşünmüştüm. Ama işin içine animasyonlar girince düşüncem öyle olmadı…devamı

lbyvaonline 2 months ago

Daha önce JJK ile ilgili yorum yazdığım için tekrar yazamıyorum ama böyle yazayım en azından. Ben yeni sezonun 2 bölümünü de izledim. Belki sonrakı bölümler daha güzel olur bilemem ama bu 2 bölüm için diyebilirim ki animasyonları çok kötü. Sanki…devamı

lbyvaonline 2 months ago

Gachiakuta

Kei Urana

5 Gönderi

Çok beğendiğim yeni anime. Normalde yeni çıkan animeleri nedense pek beğenemiyorum. Ama bu ister müzikleri ister karakterleri , renkleri animasyonları , hikayesi ile bir çok animecinin kalbini kazanan anime oldu. Anime hakkında tek sevmediğim şey hâlâ devam ediyor olması oldu…devamı

lbyvaonline 2 months ago

Hell's Paradise: Jigokuraku

Yuji Kaku

19 Gönderi

Son zamanlarda izlediğim en iyi animelerden biriydi. Bunu ve "Gachiakuta"yı aynı anda izlediğim için biraz karıştırmıştım ikisini doğrusu. Ve kaç zaman oldu izleyeli ama daha yeni yazıya dökmek istedim. Baş rolü "Ruhsuz Gabimaru" isimli bir şinobu. Ve kapaktan da gördüğünüz…devamı