Skip to content
Bizim EvSeries · 1987

Posts

Evinde Hissettiğin Sımsıcak Saran Bir Hikaye Bu öyle bir dizi ki sürüklenerek izlemekten, ekran başında oturup keyif almaktan ibaret dizilerden değil. Bu o evdeki karakterlerle masaya oturduğun, onlara ninni söylediğin, beraber büyüdüğün, aile olmanın inceliklerini yaşadığın ve aidiyet hissettiğin bir proje resmen. Hikâye bir trajediyle başlar: Eşini kaybeden Danny Tanner, üç kızıyla birlikte hayata tutunmaya çalışırken, en yakın arkadaşları Jesse ve Joey onun yanında durur. Bu “tamamlanmamış” ailenin içine biraz rock'n roll, biraz çocuk ruhu ve bolca sevgi girince, ortaya hem eğlenceli hem de kalbe dokunan bir tablo çıkar. Full House, izleyiciye sadece “aile kan bağından ibarettir” fikrini değil, bazen kalbin nerede huzur buluyorsa oranın “ev” olduğunu gösterir. Her bölümde karşımıza çıkan küçük çatışmalar ve çözüm yolları, aslında bir büyüme yolculuğunun parçasıdır. Bu sadece Michelle, D.J. ya da Stephanie için değil; Jesse için de geçerlidir, Joey için de. Evin içindeki herkes, zamanla biraz daha “birbirinin evi” olur. Ve elbette o kapanış replikleri… Her bölümün sonunda verilen küçük hayat dersleri, aslında büyük birer armağandı. Bir çocuğun gözünden dünyaya bakmayı, bir babanın sessiz yalnızlığını, bir kardeşin korumacı sevgisini biz hep orada öğrendik. Ve biraz da dizi ile kurduğum duygusal bağdan bahsetmek istiyorum. Kendimi bulunduğum ailede hiçbir zaman tam olarak ait hissedemedim umarım günün birinde güzel bir aile de kuracağım fakat o zamana kadar bu ailenin bir parçası olduğumu hissetmek mükemmeldi. Dünyaya nasıl bir ailenin içine geleceğim konusunda seçim şansım olsaydı karakterimle uyumlu olarak bu aileyi seçerdim. Saygılı, birbirine bağlı, merhametli, dürüst, destekleyici vs vs. Bir aile ütopyası, devamlı düşlediğm şekilde hem de.. bir yandan karakterlerle birlikte yaşlandığın için yaşlılığın ağırlığını ve olgunluğunu da yükleniyorsun, bunun ne kadar sorumluluk sahibi yaptığına inanamazsınız. İnsan içine doğduğu aileyi seçemez fakat yaratacağı aileyi seçebilir ve topluma katacağı bireyleri yetiştirebilir. Have Mercy!!!

Çok seviyorum çok. 💚 Friends tadında, sıcak aile bağlarıyla sizi içine çeken bir dizi ve çocukların büyüyüşünü görmek ailedenmişsiniz hissi veriyor. Favori karakterim Stephanie

Bu diziyle öyle bir duygusal bağım var ki... (8 sezon Full House + 5 sezon Fuller House izleyince sanki kendi aileniz gibi hissediyorsunuz) Kısa bölümlerden oluşan, çerezlik, bölümlerinin birbiriyle çok bağlantısı olmadığı için isterseniz ara verip 5 yıl sonra devam edebileceğiniz muhteşem bir sitcom. Çok eski bir dizi olduğu için ve oradaki bebekler şuan Fuller House'ta ebevyn rolünde oynadığından benden büyük olmalarına rağmen "elimde büyüdünüz bee" diye düşünmeden edemiyorum. Siz de benim gibi yemek yerken veya uyurken bunu bir şey izleyerek yapanlardan mısınız bilmiyorum, ama bu dizi yemek yerken izlemeye çok uygun. Aile bağlarını ve önemini görüyorsunuz her bölümde. Bazen aynı replikler aynı olaylar (babanın çocuklarına her bölüm sonunda nasihat vermesi gibi) sıkıyor ama yine de izlemeye devam ediyorsunuz. Eğer arada bir hayattaki dertlerinizden uzaklaşıp güzel bir ailenin komik maceralarını izlemek isterseniz şiddetle tavsiye ediyorum. İzlediğim en uzun dizi bu arada, boru mu 8+5=12 sezon (inşallah doğru hesaplamışımdır dilciyim çünkü) Dizinin konusundan bahsetmemişim yine, şöyle ki 3 tane kız çocuğu var birisi bebek olmak üzere, ve annelerini kaybetmişler. Babaları da bu 3 kıza nasıl tek başına bakacağını bilemiyor bu yüzden kızların dayısından ve bir arkadaşından ona yardım etmeleri, aynı evde yaşayıp kızları büyütmeleri için yardım istiyor. İşte bu kızlar başlarında 3 tane birbirinden komik baba(?) ile büyüyorlar gidiyorlar. Bu dizi 80'li yıllarda çekildi, o zaman bebek veya küçük çocuk olan karakterler şu anda büyüdü ve 2016 yılında tekrar, bu sefer Fuller House ismiyle yeni bir diziye başladılar. Bütün aile aynı, babalar yaşlanmış, çocuklar artık büyümüş ve bu sefer onlar kendi çocuklarını büyütüyor... Full House ve Fuller House izlemenizi tavsiye ediyorum, zaten bölümleri 20 dk olduğu için arada bir canınız sıkıldığında 1 bölüm açıp izleyebileceğiniz eğlenceli ve bir o kadar duygusal bir dizi. Bu arada eski bir dizi olması sizi önyargıya sokmasın, eski olmasına rağmen ben açıkçası çoğu espriye hala gülüyorum (belki de benim mizah seviyem düşüktür ama sanmıyorum) oyunculuklar zaten muhteşem. Diziyi izlerken keşke 80'lerde bir genç kız olsaydım diye düşünmeden edemedim zaten.

dizi öyle bir dizi ki hem çocukların gözünüz önünde nasıl büyümüş olduklarını görüyorsunuz hem de kendinizden çokça şey...

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email