"Sanırım yaşım kaç olursa olsun hep çiğ bir demdeyim. Bir türlü pişemedim. Pişmeye uğraşırken yanmayı ve yakmayı öğrendim."
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Spoiler içeriyor
Bitirdikten sonra hakkında yazılanlara bakarken bu belgesel/deneme filmi ile ilgili enn doğru yorumu gördüm. Şiir hissi yaratması. Sanırım tam olarak böyle açıklanabilir. Duyguları çok yoğun hissettiren ama uzatmadan anlatan bir filmdi. Sürekli bir duraksamak üzerine tekrar düşünmek geldi içimden. Çok…devamı
Spoiler içeriyor
"ben açıkçası seni yanımda hep siyah bir huy gibi taşıdım" "diyebilirim ki her duası feciyle biten bir ibadetti yaşamak" "dedim belki de bir yutkunma yeriydi hayat o avlu o dam o çocukluk dedim belki de bir yutkunma yeriydi dünya"
"sonra madem insan kal adında bir beladır insan dalgın bir belgedir kendisiyle hayat arasında neden eve dönmekten ibarettir hayat neden bazen simsiyah bir doğruyla denilir devletin ve Allah’ın en iyi fikridir kış bütün evlerin en mükemmel hatasıdır baba"
Spoiler içeriyor
"demirle değil ipekle incittin beni" "ölürüm dediğim yerde ev yaptım" "konuşurken kendi sesini duyduğu şeyleri anlatmamalı insan" "veda ettiğim her şeyin tam ortasında kaldım" 10/10 🤍
Spoiler içeriyor
Çok sevdim... Herhangi bir hayvana bağlanma sürem birkaç saniye olduğu için hemen içselleştirip her detaya mutlu olup üzülmeye başladım. Hiçbir şeyin planlı olarak başlamamış olması asıl ilgi çekici yanı sanırım. Plansız başlayıp bir yıl kadar süren bir serüven ve bunu…devamı
"Ben bir heveskârım." "Nasıl öğrendik, nereden öğrendik aklım almıyor; bir insanı en ince yerinden, içtenliğinden parçalamayı öğrendik."
Spoiler içeriyor
Sinema tarihi açısından önemli bir film(miş). Hikayenin bir kahramanı yok, ortada bir hikaye de yok aslında. Biz akıp giden bir hayatı bi kameranın gözünden izliyoruz. "Kino-Eye (Sine-Göz)" kavramı da burada ortaya çıkıyor, insan gözünün sınırlı biçimde algıladığı gerçekliği kameranın imkanları…devamı
"İşaretlere inanan, onları bulacağına yahut işaretlerin kendisini bulacağına da inanıyordu. Yalnız bırakılacağına inanmayı seçen benim gibilerse, değil ıssız yollarda, kalabalık şehirlerde bile yalnızlıkla mühürleniyordu. Yol da hayat gibi kendini gerçekleştiren kehanetten ibaretti."
İnsan, içine serpildiği hakikati, başkaları için ne kadar tuhaf olursa olsun tabii sanıyor. Ben de sudan çıkmış balık, denizde doğmuş köstebektim ve bütün köstebeklerin suda, bütün balıkların karada yaşadığına inanıyor; nefesim kesildiğinde, herkesin nefesi kesilir, solumanın tabiatı böyledir zannediyordum.