(@) - Raf

Korku ve gerilim türünden nefret ederim. Yıllardır korktuğum için izleyemediğim bir diziyi sonunda izledim. Korkmamın asıl sebebi jumpscare'lere maruz kalmaktı. Konusu her ne kadar bana iğrenç gelse de dizi, beklediğim kadar korkutucu değildi. Zaten Park Hyung-sik oynadığı için uzun zamandır…devamı

solovina 3 weeks ago

My Happy Marriage

Akumi Agitogi

34 Gönderi

Allah’ın cezası Geçen sene ayağımı kırdığımda rastgele bir şekilde ilk sezona başlamıştım. Sonra aklıma geldi ikinci sezona başlayım dedim, 6. Bölümdeyken ayağımı tekrar incittim. Umarım 3. Sezon çıkmaz. Benden bu kadar, yolun açık olmasın Kudo başkan.

solovina 3 weeks ago

조작된 도시

Kwang-Hyun Park

11 Gönderi

Uzun zaman sonra izlediğim en iyi aksiyon filmlerinden biriydi. E zaten Ji Chang-wook oynuyorsa, iyi bir aksiyon filmi izlememek mümkün değil. Ji Chang-wook, aksiyon konusunda başlı başına bir kalite göstergesi. Ancak The Fabricated City’yi yalnızca iyi bir aksiyon filmi yapan…devamıUzun zaman sonra izlediğim en iyi aksiyon filmlerinden biriydi. E zaten Ji Chang-wook oynuyorsa, iyi bir aksiyon filmi izlememek mümkün değil. Ji Chang-wook, aksiyon konusunda başlı başına bir kalite göstergesi. Ancak The Fabricated City’yi yalnızca iyi bir aksiyon filmi yapan şey onun dövüş sahneleri değil; filmin oyun kültürüne ve oyunculara yaklaşımı. Filmin bence en güzel taraflarından biri, oyuncu olmanın adeta başlı başına bir suçmuş gibi kodlanması. Kwon-yoo’nun gerçek hayattaki görüntüsü ile oyundaki kimliği arasındaki tezat üzerinden toplumun oyunculara bakışı sorgulanıyor. İnsanlar onun oyun oynadığını gördüğünde bunu tembellik, asosyalık veya tehlikelilik olarak yorumluyor. Fakat aynı beceriler gerçek dünyada işe yaradığında, bir anda “yetenek” olarak görülmeye başlanıyor. Aslında bu açıdan film, çıktığı dönemden bağımsız olarak oldukça zamansız. Bugün de bir olay yaşandığında; “Çocuk oyun oynuyordu.” “Çok fazla oyun oynuyordu.” “Şiddet içerikli oyunlar oynuyordu.” gibi açıklamalar inanılmaz hızlı bir şekilde ortaya çıkabiliyor. Oyunlar ve özellikle oyuncular, olayın gerçek sebeplerini araştırmak yerine kolay bir günah keçisine dönüştürülebiliyor. Filmin en güzel ironisi ise burada ortaya çıkıyor: Kwon-yoo’yu hayatta tutan, kendisini savunmasını ve suçsuzluğunu kanıtlamasını sağlayan şey, insanların küçümsediği oyunculuk becerileri. Yani film bir yandan oyuncuları toplumun gözünde “potansiyel tehdit” olarak gösterirken, diğer yandan onların aslında ne kadar yaratıcı, becerikli ve problem çözme konusunda yetenekli olabileceklerini ortaya koyuyor. Bu yüzden The Fabricated City benim için sadece JCW’nin müthiş aksiyon sahnelerinden ibaret değil. Film, oyun kültürüne yönelik önyargıları ve oyuncuların toplum tarafından kolayca suçlanmasını ele almasıyla bugün bile şaşırtıcı derecede güncel. 08.10.2026 8/10