Ahmet ümitin olduğum ilk kitabı ve son olmayacak. dili o kadar güzel ki su gibi akıp gidiyor ve poliseye olduğu için konular da öyle lakin son öyküsünün sonu güzel değildi çok aceleye gelmiş gibiydi evet ondan önceki sayfalarda açıklamışlardı aslında…devamıAhmet ümitin olduğum ilk kitabı ve son olmayacak. dili o kadar güzel ki su gibi akıp gidiyor ve poliseye olduğu için konular da öyle lakin son öyküsünün sonu güzel değildi çok aceleye gelmiş gibiydi evet ondan önceki sayfalarda açıklamışlardı aslında ama pek tatmin etmedi beni
acaba çevreme bakmayarak ne ömrümün ne kadarını boşa geçirmişimdir? daha doğrusu bakıp da görmeyerek? insan arkadaşlarını düşmanlarından daha zor affediliyor' ümit kötülüklerin en büyüğüdür çünkü eziyeti uzatır' yaşarken yaşa, eğer insan doğru zaman da yaşamazsa o zaman asla doğru zaman…devamıacaba çevreme bakmayarak ne ömrümün ne kadarını boşa geçirmişimdir? daha doğrusu bakıp da görmeyerek?
insan arkadaşlarını düşmanlarından daha zor affediliyor'
ümit kötülüklerin en büyüğüdür çünkü eziyeti uzatır'
yaşarken yaşa, eğer insan doğru zaman da yaşamazsa o zaman asla doğru zaman da ölmez'
hayatta kendimden başja kimseye güvenilmeyeceğini zor yoldan öğrendim'
bir dost dinlenecek bir yer istediğinde ona verilecek en iyi şey sert bir divandır'
bunlar gerçek ölmüş olanlar. artık hiç kimse mezarlarına gelmiyor çünkü yaşayan hiç kimse onları tanımıyor. olar ölü olmanın ne demek olduğunu iyi biliyorlar' ")
eğer kimse dinlemiyorsa bağırarak konuşmak doğaldır' diyip ' en derin yalnızlığımın içinde kendi kendime konuşuyorum. yine de çok yüksek konuşmuyorum çünkü kendi sesimin boş yankısından korkuyorum. diyen de nietzschedir.
okurken, hem çok yoruldum ama bir o kadar da can attım. o kadar iyi bir kitap ki hafızam silinse elime alıp tekrar okurum dediğim kitaplardan o kadar notlar altını çizdiğim yerler oldu ki. bir ömür boyunca saklayacağım. ama şunu söyleye bilirim ki herkesin okuyabileceği bir türden değil düşünmeyi, felsefeyi, psikolojiyi severim derseniz seve seve öneririm. diğer türlü okursanız çok zorlanıp sıkılabilirsiniz.
nietzsche ağladığında ben de oradaydım :')