(@) - Raf

Spoiler içeriyor « Köklerinin olmaması düşüncesinin bizi daha da cesaretlendirdiği ortada. Ama bu bizim beyinlerimize 'kaçış'la eşleştiriliyor. Geçmişten bir tür kaçış, sorumluluklardan bir şekilde kaçış, mutlak özgürlük. Yol, her zaman batıya doğru gider.» Into the Wild (Türkçede: Özgürlük Yolu), Amerikalı yazar Jon…devamı« Köklerinin olmaması düşüncesinin bizi daha da cesaretlendirdiği ortada. Ama bu bizim beyinlerimize 'kaçış'la eşleştiriliyor. Geçmişten bir tür kaçış, sorumluluklardan bir şekilde kaçış, mutlak özgürlük. Yol, her zaman batıya doğru gider.» Into the Wild (Türkçede: Özgürlük Yolu), Amerikalı yazar Jon Krakauer’in 1996 yılında yayımladığı, gerçek olaylara dayanan aynı adlı kurgusal olmayan eserinden uyarlanmış, 2007 yapımı etkileyici bir yolculuk filmidir. Yönetmenliğini ve senaryo uyarlamasını Sean Penn’in üstlendiği film; genç bir idealist olan Christopher McCandless’ın medeniyetten, sistemden ve dayatılmış hayatlardan uzaklaşarak doğayla baş başa kalma arzusunu konu alır. Krakauer’in, Outside dergisinde yayımladığı “Death of an Innocent: How Christopher McCandless Lost His Way in the Wilds” başlıklı makalesiyle temelleri atılan bu anlatı, zamanla bir kuşağın özgürlük arayışının sembolüne dönüşen bir hayat hikâyesine evrilir. McCandless’ın “Şimdi vahşi doğaya doğru yürüyorum” sözünden ilhamla adını alan film, izleyicisine daha en başından kahramanın nihai sonunu sezdirerek, onun Alaska’ya uzanan dramatik ve düşünsel yolculuğunu etkileyici biçimde takip eder. ••• Emory Üniversitesi’nden mezun olduktan sonra, 24.000 dolarlık tüm hayat birikimini hayır kurumlarına bağışlayan McCandless, sahip olduğu kimlikleri, sosyal güvenlik kartlarını kesip çöpe atar. İçinde bulunduğu soyut dünyadan, ailesinin fazla korumacı davranışlarından ve paradan kurtularak gerçek yaşamdan bağlantısını kesen şeyleri hayatından çıkarır. Chris’in Alaska’ya doğru yola çıkışını izlerken, geçmişe yapılan geri dönüşlerde bu kararın ardındaki psikolojik ve ailevi dinamiklerini daha iyi anlayabiliyoruz. Bu geri dönüşlerin önemli bir kısmı, kız kardeşi Carine McCandless’ın anlatımıyla sunuluyor. Geçmişe dair yaşananlar Carine’in sesinden dinlediğimizde sadece perde arkasını değil; ebeveynler arasında yaşanan savaşların, krizlerin onların üzerinde bıraktığı hasarı, duygusal çöküntüleri de öğrenmiş oluyoruz. Kimi zaman aralarındaki bağın sıcaklığını, kimi zaman ise ebeveynlerinin baskıcı ve iki yüzlü yapısını... Bu tercih, karakterin yalnızca bir doğa aşığı ya da romantik bir kaçak olmadığını; bastırılmış bir gençlik, kırılmış güven ve sistematik bir hayal kırıklığı yaşadığını da gösteriyor. ••• Alaska'ya doğru ilerleyen bu yolculukta, hem doğaya dönüş hem de medeniyetten bir kaçış olarak şekillenir. McCandless’ın yolculuğu yalnızca fiziksel bir hareketlilik değil, aynı zamanda her araçla birlikte bir dönüşüm sürecidir. Başta ailesinden kalan Datsun marka arabasını kullanır; ancak yaşadığı bir sel felaketinden sonra arabayı terk eder. Bu sahne, onun maddi bağlarından ve aidiyetlerinden ilk büyük kopuşunu simgeler. Ardından otostop yaparak yoluna devam eder. Kamyon şoförleri, çiftçiler, gezginler... Tesadüfi karşılaşmalar, hem Chris’in hem de izleyicinin insani bağlara dair farklı deneyimlerle yüzleşmesini sağlar. ABD-Meksika sınırına ulaştığında Colorado Nehri’ni bir kano ile geçer; bu yalnız ve sessiz geçiş, özgürlüğe doğru atılan büyük bir adımdır. Alaska’ya yaklaştıkça ise yollar biter; Chris yalnızca doğaya ve kendi bedenine güvenerek yürür. Karla kaplı arazilerde, buzlu akarsularda süren bu yürüyüş, hem fiziksel bir sınanma hem de ruhsal bir arınma olarak okunabilir. McCandless, yolculuğuna başladığında kendine "Alexander Supertramp" adını verir. Bu, eski benliğinden kurtulurken diğer yandan da yeni hayatına başlangıcının bir işareti. Parayı yakması, kimliğini yok etmesi ve isim değişikliği, hepsi onun ideallerine ve arayışına sembolik katkılar sağlar. Onun için bu yolculuk, hem dış dünyadan bir kaçış hem de içsel bir kurtuluş arayışıdır. Tüm bu unsurlar, film boyunca izleyiciye şu soruları sorar: Gerçek özgürlük nedir? Aile bağları, sorumluluklar ve kökenler insanı kısıtlayan mı, yoksa bizi biz yapan değerler midir? McCandless’ın yaşamı ve seçtiği yol, her ne kadar sonu trajik olsa da, modern dünyanın dayattığı rollerden kaçıp varoluşun özüne dair sarsıcı bir sorgulamayı gözler önüne seriyor. ••• Eğer sistemin dışında bir hayatın mümkün olup olmadığını hiç merak ettiyseniz, Into the Wild tam da o sorunun peşinden giden bir film. İzleyin; belki kendi yolculuğunuzun pusulasını yeniden çizmek istersiniz. Her izleyenin kendine göre yorumlayıp anlamlandıracağı, farklı açılardan değerlendirebileceği güzel bir film. 10/9 ✨

the_misanthrope 9 months ago

Çocuk Köstebek Tilki ve At

Charlie Mackesy

10 Gönderi

« "Söylediğin en cesurca şey neydi?" diye sordu çocuk. "Yardım et" dedi at.» (s. 67)

the_misanthrope 10 months ago

Kehanet

Alex Proyas

24 Gönderi

Kehanet (orijinal adıyla Knowing), Alex Proyas imzalı, 2009 yapımı ve Nicholas Cage'in başrolde yer aldığı, klasik kıyamet senaryolarına hem bilimsel hem de mistik bir perspektiften yaklaşan çarpıcı bir bilim kurgu filmi. ••• Cage’in hayat verdiği astrofizikçi John Koestler, bir yıl…devamıKehanet (orijinal adıyla Knowing), Alex Proyas imzalı, 2009 yapımı ve Nicholas Cage'in başrolde yer aldığı, klasik kıyamet senaryolarına hem bilimsel hem de mistik bir perspektiften yaklaşan çarpıcı bir bilim kurgu filmi. ••• Cage’in hayat verdiği astrofizikçi John Koestler, bir yıl önce eşini bir yangında kaybetmiş ve küçük oğlu Caleb ile birlikte yaşamaktadır. Film, Caleb'in okulunda düzenlenen bir törenle açılan zaman kapsülüyle başlar. Öğrencilere dağıtılan zarfların içinde geleceğe dair resimler yer alırken, Caleb’in zarfından sadece rakamlarla dolu gizemli bir belge çıkar. Bu sayılar 1959 yılında Lucinda adında bir öğrenci tarafından yazılmıştır. Başta anlam verilemeyen bu rakamların, geçmişte yaşanmış büyük felaketlerin tarihlerini, konumlarını ve ölü sayısını içerdiği ortaya çıkar. Ancak asıl tedirgin edici olan, bu listenin henüz gerçekleşmemiş olayları da barındırmasıdır. ••• Filmin gerilim dozunu artıran unsurlar; yaşanan uçak kazası, metronun raydan çıkması gibi aksiyonu bol sahneler iken, filmin gizem dozunu artıran unsurlar ise Caleb’in duyduğu fısıltılar ve zamanla ortaya çıkan esrarengiz silüetlerdir. Başta sadece çocukların duyabildiği düşünülen bu fısıltılar, ilerleyen sahnelerde yetişkin karakterler tarafından da algılanır hâle gelir. Ancak film, bu varlıkların kim ya da ne olduğunu doğrudan açıklamaz. Onlar Tanrısal figürler midir? Uzaylılar mı? Yoksa başka bir boyuttan gelen varlıklar mı? Bu sorular belki de her izleyenin yorumuna bağlı olarak değişiyor. ••• Uçak kazası ve metro felaketi sahneleri, sadece görsel anlamda değil, ses tasarımı ve dramatik yapı bakımından da etkileyiciydi. Beethoven’ın 7. Senfonisi'nin özellikle bu sahnelerde kullanılması, yaşanan yıkımı neredeyse kutsal bir çaresizlik duygusuna dönüştürüyor. Bilim kurgu türüne farklı açılardan yaklaşmayı sevenler, belirgin cevaplar yerine sorularla baş başa kalmayı göze alan izleyiciler için Kehanet, izlenmesi gereken yapımlardan.. Yüksek tempolu sahneler, etkileyici müzik kullanımı ve metafiziksel katmanlarıyla, seyirciye farklı bir bakış açısından dünyanın sonu, kıyamet anlatısı sunuyor. 10/7 🍀

the_misanthrope 10 months ago

Efendilik Savaşı

Fakir Baykurt

1 Gönderi

İlk basımı 1959'da yapılan Efendilik Savaşı, gözlemlerinden ve canlı tanıklıklarından yola çıkan Fakir Baykurt’un, toplumun görmezden geldiği, bastırdığı, unuttuğu köylülerin yaşamını tüm çıplaklığı ve sertliğiyle gözler önüne serdiği etkileyici bir kitap. Sadece bir dönemin tasviri değil; aynı zamanda yıllar süren…devamıİlk basımı 1959'da yapılan Efendilik Savaşı, gözlemlerinden ve canlı tanıklıklarından yola çıkan Fakir Baykurt’un, toplumun görmezden geldiği, bastırdığı, unuttuğu köylülerin yaşamını tüm çıplaklığı ve sertliğiyle gözler önüne serdiği etkileyici bir kitap. Sadece bir dönemin tasviri değil; aynı zamanda yıllar süren bir toplumsal ihmalkârlığın, sistematik eğitimsizliğin ve yoksulluğun özellikle çocuklar üzerindeki yıkıcı etkilerinin anlatımı.. Sanki köylünün kaderi bir çuval gibi boşalmış önümüze: yoksulluk, kalabalık haneler, ilgisizlik, hastalıklar, ezberden yaşanan hayatlar... - Baykurt, köy hayatını romantize etmeden; oradaki sefaletin, güç ilişkilerinin ve çaresizliğin içinden gelen bir anlatıcı duyarlılığıyla, köylü çocuklarının hem fiziksel hem de duygusal olarak nasıl ihmal edildiğini çarpıcı bir dille aktarıyor. Roman boyunca karşımıza çıkan karakterler, bu ihmalkârlığın ve adaletsizliğin bireysel yaşamlar üzerindeki etkisini gösteren canlı örnekleri... Köy okullarındaki fiziksel koşulların yetersizliği, gerekli donanımın olmayışı, çocuklardaki hijyen sorunu ve sağlık sorunları, çocukların sürekli devamsızlık yapması, eğitimin sürekliliğini kesintiye uğraması, (ailelerin eğitim yerine işe, Kur’an kursuna ya da ev işlerine yönlendirmesi) öğretmenlerinin elini kolunu bağlıyor. Köy öğretmenliğini ya da yoksul bölgelerde eğitim vermeye çalışan bir öğretmenin çaresizliğini yaşıyoruz, bu satırları okurken. .- Bu anlatımın ardında yatan temel mesaj ise çok daha derin: Efendilik Savaşı, köylü halkın kendi kaderini tayin etme hakkına sahip olduğunu, ancak bunun ancak önce uyanmayla, ardından eğitimle, örgütlenmeyle ve bilinçle mümkün olabileceğini savunur. Fakir Baykurt’un kaleminde “efendi” olmak, bir sınıfın başka bir sınıfa hükmetmesi değil; halkın kendi hayatı üzerinde söz sahibi olması, uyanması, suskunluğu terk etmesi anlamına geliyor. Baykurt 'un son söz olarak dediği gibi: ••• "Devrimci düşünce kitlelere mal olduğu zaman ona kimse karşı duramayacaktır. Gerekirse biz de yenilelim, kırılalım teker teker, kıyılalım ince ince, Efendilik Savaşı sürecektir, zorunlu olarak..." ••• Özellikle eğitimin, yoksulluğun ve sınıfsal eşitsizliğin iç içe geçtiği meseleleri dert edinen herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap!..

the_misanthrope 10 months ago

Nana

Emile Zola

10 Gönderi

Yunan mitolojisinde suda gördüğü yansımasına âşık olan ve kendisini arzulayan tüm su perilerini reddeden Narkissos, kendini bir türlü yansımasından alamaz, çaresizce günden güne erir, sonunda açlık ve susuzluktan ölür. Narkissos'un yok olduğu yerde daha önce görülmemiş güzellikte açan çiçeklere 'Nergis'…devamıYunan mitolojisinde suda gördüğü yansımasına âşık olan ve kendisini arzulayan tüm su perilerini reddeden Narkissos, kendini bir türlü yansımasından alamaz, çaresizce günden güne erir, sonunda açlık ve susuzluktan ölür. Narkissos'un yok olduğu yerde daha önce görülmemiş güzellikte açan çiçeklere 'Nergis' adı verilirken; 'kişinin kendi bedensel ve/veya zihinsel benliğine karşı duyduğu hayranlık ve bağlılık, kabaca tabirle kişinin kendisine aşık olması olarak tanımlanan' kişilik bozukluğuna da 'narsizm' adı verilmiştir. Şimdi gelelim ilk kez mitolojik bir karakterde ortaya çıkan narsizmin, Nana romanında karşılaştığımız izlerine... 19. yüzyılın büyük Fransız romancısı Émile Zola’nın, bir ailenin tarihini anlatan yirmi romanlık dizisi Rougon-Macquart'ın en ünlülerinden biri olan Nana; bir tiyatro oyuncusu olan Nana'nın yükselişinin ardından hazin sonunu konu alır. Meyhane kitabında; doğumuna ve çocukluğunun ilk yıllarına tanık olduğumuz Nana'nın 'dehşet bir şey' olacağı daha o yıllarda bellidir. Çocuk yaşta çevresindeki tüm yumurcakların üstünde hüküm süren, sonunda tokadı hak ettiren tüm oyunların önderliğini yapan Nana; güzelliğini fark ettiği gençliğinin ilk yıllarına geldiğinde, sefalet içindeki ailesini terk ederek süslü bir arabada, bir vikont ile mutluluğuna doğru yola çıktığı görülür. Geride bıraktığı ailesinin içinde bulunduğu yoksulluğu düşünmeyen Nana; kişisel güce, statüye ve hayal ettiği zengin yaşama ulaşacak kapıyı aralamış ve narsist kişiliğinin tohumları ilk filizlerini vermeye başlamıştır. • Bir tiyatro oyuncusu olarak yıldızının parlamaya başladığında ise Nana kendisini, içinde yer aldığı eğlence toplumunda diğerlerinden daha yetenekli, üstün ve güzel bulur. Diğerleri tarafından saygı görmek ister. Umursanmamaya katlanamaz. Diğer kadınların eline su dökemeyeceğini düşünür. Tiyatroda rol aldığı Venüs rolünde, sesi ve yeteneği olmamasına rağmen bedeninin güzelliğini kullanarak çevresindekilerin hayranlığını kazanmayı başarır. Nana bu güzelliğinin farkındadır ve buradan aldığı özgüvenle zaman içinde erkekleri kolaylıkla baştan çıkarabileceğini, kendi arzularına kul köle edebileceğini de çok geçmeden anlar. • Suda kendi aksini izleyerek büyülenen Narkissos gibi Nana da aynalı dolabının önünde geçip soyunmayı, aynada uzun uzun kendi bedenini seyretmeyi sever. " Kendi bedenine kendisi de aşıktı sanki; ipek gibi tenine, belinin o çevik, hoş çizgisine bayılıyordu. Ciddi bir tavır takınıyor, dikkat kesiliyor, kendine karşı beslediği sevgiye dalıp gidiyordu. (...) Bunun üzerine Muffat kızıyor, Nana da onun bu haline şaşıyordu. Ne oluyordu ona sanki? Başkaları için yapmıyordu ki bunu, kendisi için yapıyordu.“ (s.250) • Chamont Şatosu civarındaki bir gezintide, kilise önünde karşılaştığı Madam İrma'nın gördüğü saygınlık, sahip olduğu şatonun görkemi Nana'da yoğun kıskançlık duyguları uyandırır; bu ziyaretin ardından davranışları değişen Nana düşlerinde 'çok zengin ve çok saygıdeğer' bir Nana imgesi görmeye başlar. • Kısa bir zamanda; Paris kaldırımlarından, sefaletten, çamaşırcı annesinden, sarhoş babasından sıyrılarak Varietes Tiyatrosu'nda şık bir kadına dönüşen Nana, _imgesinde olduğu gibi_ Paris'i gittikçe daha görkemli bir şekilde aydınlatmaya başlar. Kazandığı bu zaferlerle herkesi şaşırtmak, hiç kimsenin onun kadar güzel olamayacağını göstermek için - her ne kadar kendisinden uzak olsa da- işi namuslu bir kadın gibi kibar davranmaya kadar götürür. Çevresindeki erkeklerin onun uğruna saçtığı paraları, güzelliğine de güvenerek pervasızca harcamaktan çekinmez, aşıkları iflas ettikçe bununla gururlanır. Karnını doyuracağından emin, karşısına çıkacak ilk dalda tüneyip uyumaya hazır bir kuş gibi yaşayan Nana'nın tek kaygısı ise 'güzelliğini korumak'tır. İçinde bulunduğu aczin, işlemiş olduğu günahın çığlığı olan 'ölüm korkusu' gelip kapısını çaldığında bile Tanrı'nın lanetine uğrayacağını bildiği halde, o günahı işlemekten geri duramaz. Bir demirci ocağına benzeyen konağında bitmez tükenmez arzularıyla koca koca servetleri eritmeye devam eder. Bir saatlik bir hevesi ne kadar pahalıya mal olursa, kendisini de o kadar mutlu sayar. • Gazeteci Fauchery, kaleme aldığı 'Altın Kanatlı Sinek' başlıklı yazısında Nana'yı güneş gibi altın renkli bir sineğe benzetir. Bu doğal felaket, çöp yığınının üzerinden kalkar, yollar boyunca bırakılmış leşlerin üzerinden ölümü alıp vızıldayarak, dans ederek, değerli taşlar gibi parıltılar saçarak pencerelerden sarayların içine girer ve erkeklerin üzerine konduğunda onları zehirler. Felaketine sebep olduğu hiçbir şey için de kendini suçlu olarak görmez. İflas eden aşıklarına kapıyı gösterirken, uğrunda ölen aşıklarını da eksilen bir rakip olarak değerlendirir. • Özetlemek gerekirse; Nana'nın kendi güzelliğinin farkında oluşu, kendi bedenine duyduğu hayranlık, kendisini çevresindekilerden üstün biri olarak görmesi ve buna bağlı olarak çevresindekilerin ona saygı duymalarını beklemesi, kendisinden daha iyi statüde olan Madam İrma'ya karşı sezilen kıskançlığı ve değişen davranışları, dış dünyasında olan şeylere duyduğu kayıtsızlığı, benmerkezciliği, statü ve güce ulaşma arzusu, güzelliğini kaybetme korkusu ve ölüm korkusu gibi pek çok unsur Nana'nın narsist kişilik bozukluğunun izlerini taşıdığını gösteriyor. " Gerçek ile efsane, fahişe ile canavar, kadın ve tanrıça " nitelikleriyle benzersiz bir roman başkişisi olan Nana'nın; Anna Karenina, Madam Borvary gibi klasik edebiyatımıza derin izler bırakan kadın kahramanlardan biri olduğunu düşünüyorum. Bugüne kadar sahneye ve beyaz perdeye uyarlanan kitapta, en yetenekli oyuncuların bile Nana'yı romandaki kadar etkileyici kılamadıkları düşünülürse okunmaya ve pek çok açıdan üzerinde fikir yürütmeye değer klasik yapıtlarımızdan.

the_misanthrope 10 months ago

Angrezi Medium

Homi Adajania

2 Gönderi

» Çocuklar küçükken ellerinden tutarız ki kalabalıkta kaybolmasınlar. Büyüdüklerindeyse ellerini bırakırız ve tamamen bizi kaybolmuş hissetirir. Ama gerçek şu ki dostlarım, eğer çocuğunuzun elini bırakamıyorsanız dönüp sizi nasıl kucaklayacaklar ki!..« ••• » Bir insanın hayallerini yok edince yaşayacak bir nedeni…devamı

the_misanthrope 10 months ago

Savaş Vadisi

Mel Gibson

92 Gönderi

Spoiler içeriyor « Barış zamanı evlatlar, babalarını toprağa verir. Savaş da babalar, oğullarını gömer.» 2016 Amerikan yapımı biyografik savaş filmi, Hacksaw Ridge; Mel Gibson’ın yönetmenliğinde beyaz perdeye aktarılmış güçlü bir savaş karşıtı filmdir. Andrew Knight ve Robert Schenkkan’ın kaleme aldığı senaryo, gerçek…devamı« Barış zamanı evlatlar, babalarını toprağa verir. Savaş da babalar, oğullarını gömer.» 2016 Amerikan yapımı biyografik savaş filmi, Hacksaw Ridge; Mel Gibson’ın yönetmenliğinde beyaz perdeye aktarılmış güçlü bir savaş karşıtı filmdir. Andrew Knight ve Robert Schenkkan’ın kaleme aldığı senaryo, gerçek bir yaşam öyküsünü hem tarihsel gerçeklikten kopmadan hem de dramatik gücünü yitirmeden anlatmayı başarıyor. ••• Hacksaw Ridge (Savaş Vadisi), II. Dünya Savaşı sırasında Okinawa Muharebesi'nde geçen gerçek bir hikâyeyi anlatıyor. Film, dindar bir Hristiyan olan ve dini inançları doğrultusunda silah eğitimi almayı ve taşımayı reddeden Desmond Doss’un askere gönüllü olarak yazılmasından sonrasını merkeze alıyor. ••• Vicdani retçi olarak orduya katılan Doss'un, bu duruşu hem askeri üstleri hem de silah arkadaşları tarafından önce alay ve dışlanmayla karşılanır. Görevi bırakması için birtakım baskı ve zorbalıklara maruz kalır. Ancak Doss, Hacksaw Sırtı’ndaki kanlı çatışmalar sırasında gösterdiği olağanüstü cesaretle, silahsız bir askerin 75 yaralı askeri güvenli bölgeye taşıyarak hayat kurtarabileceğini kanıtlar. Doss, bu kahramanlığıyla savaşta cesaret gösterenler için verilen Amerikan en yüksek dereceli ödülü olan 'Şeref Madalya'sını alan ilk 'vicdani ret'çi olmuştur. ••• Hacksaw Ridge, savaşın acımasızlığına rağmen insanlığını kaybetmeyen bir adamın hikâyesidir. Film; inanç, vicdan, cesaret ve pasifizm temalarını işlerken, savaşın “zafer” değil, bedel üzerine kurulu bir yıkım olduğunu çarpıcı bir şekilde gözler önüne serer. Desmond Doss’un duruşu, sadece fiziksel cesaretin değil, ahlaki ve ruhsal direncin de bir savaşta ne kadar güçlü olabileceğini gösterir. Silahsız bir askerin, çatışmanın ortasında "bir kişi daha" diyerek hayat kurtarmaya çalışması; ölümün kol gezdiği bir alanda yaşamı seçmenin, belki de en büyük kahramanlık olduğunu kanıtlar. Söz konusu savaş olduğunda kazanan taraf yok, her iki tarafta çok şeyi kaybediyor. Desmond, savaşta yaralı askerlere baktığında her birinin kurtarılmaya değer bir hayat olduğunu görebiliyor. Desmond Doss’un hayatı, savaşın acımasız yüzüne rağmen, inanç ve vicdanın gücünün bir simgesi olarak hafızalarda kalacak kadar etkileyici bir hikâye oldu, benim için. ••• Eğer savaş temalı filmler izlemeyi seviyorsanız ve aynı zamanda insanlık, inanç ve cesaret üzerine derinlemesine düşünmeyi isterseniz, Hacksaw Ridge kesinlikle kaçırmamanız gereken bir yapım. Desmond Doss: «Sürekli dua ediyordum zaten. 'Lütfen Tanrım birini daha almama yardım et!' dua etmeye başladım. Aldıktan sonra lütfen Tanrım birini daha almama yardım et, dedim.» 10/10⭐

the_misanthrope 10 months ago

Yüz Yüze

John Woo

19 Gönderi

Yönetmen John Woo'nun 1997 yapımı Face /Off; FBI ajanı Sean Archer (John Travolta), 8 yıldır peşinde olduğu paralı terörist Castor Troy’un (Nicolas Cage) peşindedir. Castor, Archer’ı öldürmeyi planlarken küçük oğlunun ölümüne sebep olmuştur ve bu durum onun için kişisel bir…devamıYönetmen John Woo'nun 1997 yapımı Face /Off; FBI ajanı Sean Archer (John Travolta), 8 yıldır peşinde olduğu paralı terörist Castor Troy’un (Nicolas Cage) peşindedir. Castor, Archer’ı öldürmeyi planlarken küçük oğlunun ölümüne sebep olmuştur ve bu durum onun için kişisel bir intikam davasına dönüşmüştür. Bir operasyon sonucu Castor komaya girer; ancak ülkeye biyolojik bir bomba saldırısı planladığı ortaya çıkar. Bilgiyi alabilmek için Archer, inanılmaz bir yönteme başvurur: ileri bir teknolojiyle Castor’un yüzünü kendi yüzüne naklettirerek onun kimliğine bürünür. Ancak işler ters gider, çünkü Castor uyanır ve Archer’ın yüzünü alarak onun yerine geçer. ••• İki adam, birbirlerinin hayatlarını yaşarken hem fiziksel hem de psikolojik anlamda bir kimlik savaşına girer. Film, aksiyonla birlikte “benlik” ve “kimlik” kavramlarını da sorgular. ••• Cage, ilk başta çılgın, karizmatik ve umursamaz bir suçlu olan Castor Troy’u canlandırırken, daha sonra karakter dönüşüyor ve Cage bu kez içine kapanık, ailesine bağlı Sean Archer’ın ruhunu taşımaya başlıyor. Travolta ise tersi bir yoldan gidiyor. Soğukkanlı bir FBI ajanı olarak başladığı karakterini, yüz değişiminden sonra çılgın bir suçluya dönüştürerek oynuyor. Bu geçişlerdeki mimik, beden dili ve ses tonundaki değişimler ikilinin oyunculuk performansı açısından başarısını gösteriyor. ••• Kimlik ve benlik üzerine sorgulamalar, intikam ve adalet duygusu, her iki karakterin de aileye olan bakış açısı/farklı duyguları taşımaları, özellikle rol içinde rol durumunda Cage ve Travolta 'nın sergilediği performanslar filmi baştan sona merakla izlemeyi mümkün kılıyor. Diyaloglar biraz sığ kalsa da dönemine göre değerlendirirsek konu olarak çok iyi, askyion sahneleri tempolu ve sürükleyiciydi. Ben beğendim ve izlemeye değer bir yapımdı diyorum. 10/8 ✨

the_misanthrope 10 months ago

Sultan

Ali Abbas Zafar

19 Gönderi

" İnsan kendi içinde yenilmediği sürece başka hiç kimse onu yenemez." 🎬 Sultan (2016)🥊 Günün filmi, Hindistan yapımı, 2016 tarihli; Ali Abbas Zafar yönetmenliğinde çekilen, başrollerinde Salman Khan ve Anushka Sharma'nın yer aldığı Sultan filmi olsun. Film; bir zamanlar madalya…devamı" İnsan kendi içinde yenilmediği sürece başka hiç kimse onu yenemez." 🎬 Sultan (2016)🥊 Günün filmi, Hindistan yapımı, 2016 tarihli; Ali Abbas Zafar yönetmenliğinde çekilen, başrollerinde Salman Khan ve Anushka Sharma'nın yer aldığı Sultan filmi olsun. Film; bir zamanlar madalya almış Haryanalı Sultan'ın, hem güreşte elde ettiği başarıları ve ardından gelen düşüşü hem de yerel bir güreşçi olan Aarfa’ya âşık olduktan sonra yaşananları konu alıyor. Sultan’ın güreşçi kimliği, âşık olduğunda ortaya çıkar. Aarfa’nın kalbini kazanmak için güreşe başlayan Sultan, kısa sürede ulusal başarılar elde ederek büyük bir çıkış yapar. Ancak kazandığı ün ve güç, onun kibirlenmesine yol açar. Bu kibir, hem özel hayatında hem de kariyerinde yıkıma neden olur. Sevdiği kadını ve kendini kaybeden Sultan, yıllar sonra bir karma dövüş turnuvasında yeniden ringe çıkar. Artık sadece fiziksel değil, ruhsal anlamda da büyük bir mücadele vermektedir. Hayatı pahasına çıktığı bu yolculuk, onun gerçek anlamda dönüşümünü başlatacaktır. ••• Anushka Sharma, Sultan filminde canlandırdığı Aarfa karakteriyle geleneksel kadın rollerinin dışına çıkan güçlü bir profil çizer. Güreş gibi erkek egemen bir alanda başarı elde eden Aarfa, yalnızca bir aşk nesnesi değil, kendi hedefleri ve ilkeleri olan bağımsız bir kadındır. Aşkı için değil, eşitlik ve saygı zemininde bir ilişki isteyen Aarfa; kararlılığıyla hem Sultan’ın olumlu anlamda değişimini sağlar hem de kadınların yalnızca sevilmek değil, varlıklarıyla takdir edilmek istediklerini hatırlatır. ••• Salman Khan filmleri arasında en beğendiğim film diyebilirim. Hem hikâyesiyle hem de Salman Khan’ın rolüne daha çok yakışan performansıyla öne çıkıyor. Ancak Bollywood izleyicilerinin aşina olduğu üzere, yaklaşık 2 saat 50 dakikalık süresiyle Sultan, izleyiciye sabır gerektiren bir yapım. Buna rağmen duygusal derinliği, karakter gelişimi ve motivasyonlarıyla bu sürenin hakkını veren bir film. ••• Aamir Khan’ın Dangal filmini sevenlerin, Sultanı da en az onun kadar beğeneceğini düşünüyorum. İki film de benzer temalara ve atmosfere sahip. Her iki oyuncu da güzel iş çıkarmış bence. :) 10/8 ✨

the_misanthrope 10 months ago

Cadılar Zamanı

Dominic Sena

5 Gönderi

Dominic Sena’nın yönetmenliğini üstlendiği, 14. yüzyıl Avrupa’sında geçen Cadılar Avcısı, Haçlı Seferleri’nden bıkmış ve inancını sorgulamaya başlamış iki şövalyenin hikâyesini konu alıyor. Behmen ve Felson, Haçlı Seferleri'nin acımasız kıyımlarından uzaklaşmak isterken, veba salgınıyla kırılmış bir kasabaya ulaşırlar. Burada, tüm felaketlerin…devamıDominic Sena’nın yönetmenliğini üstlendiği, 14. yüzyıl Avrupa’sında geçen Cadılar Avcısı, Haçlı Seferleri’nden bıkmış ve inancını sorgulamaya başlamış iki şövalyenin hikâyesini konu alıyor. Behmen ve Felson, Haçlı Seferleri'nin acımasız kıyımlarından uzaklaşmak isterken, veba salgınıyla kırılmış bir kasabaya ulaşırlar. Burada, tüm felaketlerin kaynağı olduğuna inanılan genç bir kadını (Anna) uzaklardaki bir manastıra götürmeleri istenir. Onlara bu görevde bir rahip, bir rehber ve birkaç savaşçı eşlik eder. Ancak yolculuk ilerledikçe doğaüstü olaylar baş gösterir ve kadının gerçekten yaşanan veba salgınıyla bir bağlantısı olup olmadığını ve nihayetinde cadı olup olmadığını gösterecek bir yolculuğa çıkarlar. Bu yolculuk herkes için hem fiziksel hem de ruhsal bir sınav hâline gelir. Filmde; Orta Çağ Avrupası’nda süregelen cadı avı olayları, Engizisyon mahkemeleri ve Kara Veba gibi tarihî olaylar başarılı bir kurgu içerisinde ele alınmış. 14. yüzyıl Avrupa’sının karanlık, kasvetli ve umutsuz havası izleyiciye etkili bir şekilde yansıtılıyor. Yolculuk boyunca geçilen sisli ormanlar, yıkılmış köyler, çamurlu patikalar ve gotik mimarili yapılar filmin atmosferini güçlendiriyor. Bazı sahnelerde tempo düşse de, genel atmosfer bu durgunluğu tolere edebilecek kadar güçlü. Nicolas Cage başrolde karizmatik ve ikna edici bir performans sergiliyor. Ona eşlik eden Ron Perlman da sert ama esprili tavrıyla karakterine ayrı bir enerji katıyor. Filmin Ortaçağ Avrupa'sındaki halk korkularını, cadılık ve şeytan çıkarma ritüellerinin gizemini konu alması, Hz. Süleyman’ın kitabına yapılan göndermeler ve fantastik-mitolojik öğeleriyle öne çıkması benim gibi bu tür temalara ilgi duyan izleyiciler için filmi daha cazip hâle getiriyor. Nicolas Cage hayranı biri olarak filmi sevdim diyebilirim. Tarihle harmanlanmış karanlık hikâyeleri sevenler için kesinlikle izlemeye değer. 10/8 ✨