Okudum mu? Okudum. Bir şey anladım mı? Çok da gerek var mı bilmiyorum. 😂 Adamın burnu kayboluyor, sonra başına bu geliyor, şu geliyor derken kitap bitiyor. Absürt bir şey zaten. Çok kısa olduğu için “bugün de bir şeyler okudum” demelik kitaplardan. Büyük beklentiyle oturmadım, büyük bir etkiyle de kalkmadım. Ama kötü müydü? Hayır. Değişik bir kafası var. Gogol’un dalga geçtiği şeyler falan belli ama ben oturup alt metin avına çıkacak durumda değilim. Kısacası: Kısa, absürt, okunup geçmelik. Bugün kitap okumuş olayım diye açıp bitirdim, görev tamam. 1000kitap @Krdmrilkn
Tüm Gönderiler
Gogol-Nos Olağandışı ve absürt bir konu işlenmiş. Tek kelimeyle bayıldım. Riga ve Varşova’yı okumak mutlu etti. "Burnunuzu kaybetmiş miydiniz acaba?" "Evet." "Burnunuz bulundu." "Ne diyorsunuz!?" diye bağırdı Kovalev. Sevinçten ağzı dili kurumuştu. Gözlerini dört açmış , karşısında dikilmekte olan bekçinin titrek mum ışığında parlayıp gölgelenen tombul dudaklarına, yanaklarına bakıyordu. "Nasıl bulundu?" "Garip bir rastlantıyla: Bir uzun yol arabasına binmiş, Riga'ya giderken yakaladık kendisini. Düzenlenme tarihi hayli eski bir memur kimliği çıktı üzerinden." İyi okumalar.
"Burnunuzu kaybetmiş miydiniz acaba?" "Evet." "Burnunuz bulundu." "Ne diyorsunuz!?" diye bagirdi Kovalev. Sevinçten ağzı dili kurumustu. Gözlerini dört açmış , karşısında dikilmekte olan bekçinin titrek mum ışığında parlayip gölgelenen tombul dudaklarına, yanaklarina bakiyordu. "Nasil bulundu?" "Garip bir rastlantiyla: Bir uzun yol arabasina binmis, Riga'ya giderken yakaladik kendisini. Düzenlenme tarihi hayli eski bir memur kimliği çıktı üzerinden.”
Oldukca eğlenceli ve dikkat çekici bir eserdi gerçekten. İnsan okurken gulumsuyor.
Burun eserini okumaya başlamadan önce Gogol’un burnuna olan zaafını biraz araştırmıştım. Burnundan bir ömür boyu nefret ediyor ve bu yüzdendir ki sosyal hayattan kendini dışlıyor. Eseri ilk gördüğümde aklımda burnun bir metafor olarak anlatılacağı ve onun üzerinden birkaç mesaj verilip biteceğini zannediyordum. Fikrim ilk sayfayı okumamla birlikte tamamen çürüdü. Çünkü Gogol’un Burun eserinde bir binbaşının burnunu kaybetmesi ve burnunun 3. dereceden bir memur olarak davranması anlatılıyordu. Bu kadar absürt bir olayın bu denli akıcı anlatılması kitabın benim için en şaşırtıcı özelliği oldu ve Gogol’a bir kez daha saygı duydum. Kitabı bitirdiğimde ilk düşündüğüm binbaşı burnunu kaybettiğinde onun koku, tat alması veya nefes alıp vermesine odaklanmak yerine yüzünün burunsuz ne kadar kötü göründüğünden başka bir şey düşünmemesi oldu. Hikâye boyunca burnun fiziksel özellikleri yerine binbaşının yüz estetiğini bozması konu alındı. Burnu bulunduktan sonra onu takmaya çalıştı ama işe yaramadı. Bir sabah uyandığında ise burnu eskisi gibi yerindeydi. Gogol, eseri “Kim ne derse desin, dünyada bu türden şeyler oluyor, çok seyrek de olsa oluyor.” diyerek bitiriyor. Eser yakından incelenirse Rus toplumu hakkında birçok mesaj verdiği görülebilir.
“But for all that, although, of course, one may concede both this, that, and the other, one may even well, but aren't there preposterous things everywhere? All the same, after all, when you really think about it, truly, there is something to all this. No matter what you say, such events do happen in the world-they happen rarely, but they do happen.”
Gogol bu kitabı ile de Rus Edebiyatindaki sağlam yerini hatırlattı bana. Dostoyevski ve Tolstoy'un, Gogol hakkındaki söyledikleri kesinlikle boş değil. Dönemin eleştirel edebiyatı hakkında fikir edinmek istiyorsanız Gogol eserlerine tutkunuz artacaktır. İnce, çok ince bir zekası olduğunu daha çok düşünmeye başladım Palto kitabından sonra bu kitabında da. Okunmalı. Puanım : 7/10
İlginç bir konusu olan kitabımız, bir gün uyandığında burnu yerinde olmayan bir adamın başından geçenleri anlatıyor. Konusu ve olay örgüsüyle akla direkt Franz Kafka’nın Dönüşüm eseri geliyor. Meclis üyesi olduğunu gördüğü burnu tarafından küçük görülen yüksek memur Kovalev, burnu için kayıp ilanı bastırmaya gittiğinde sekreter, Gospodin Nossov’dan mı şikâyetçisiniz diyerek adamla alay eder. ( Rusçada, Noss: Burun, Gospodin: Bay) Daha sonra yüzünü gördüğünde olayın ciddiyetini kavrar. Yazarın özellikle son kısımlarda, böyle saçmalıkların gerçekten olduğundan bahsedip kendini bu hikâyeyi yazdığı için aklamaya çalışırken aynı zamanda böyle bir şeyi kaleme aldığı için kendiyle dalga geçmeyi de ihmal etmiyor. Burdaki burun metaforu, aslında anlayana çok şeyler ifade ediyor. Bana ‘burnu havada’ deyimini de hatırlatmadı değil :)
"Böyle ipe sapa gelmez konuların, bu kadar aydınlık bir çağda toplumu bu derece meşgul etmesine bir türlü anlam veremeyen bir adam öfkeden deliye dönmüştü." Bu cümle aslında her şeyi açıklıyor. Gündemi meşgul eden boş konularla uğraşmak insanlığın en vazgeçilmez hobisi. Bu sadece bu dönemde değilmiş tabii Gogol bunu fantastik bir hikayeyle göstermiş oldu bizlere.
Gogol'un efsane olan başka bir öyküsü. Gerçek üstü bu hikaye de üstüne palto geçirip 3. derece memur taklidi yapan burnu hayal etmek beni çok zorlamıştır ama yazarın dediği gibi; "Kim nederse desin, dünyada bu türden şeyler oluyor, çok seyrek de olsa oluyor…"








