İçeriğe geç
KabukKitap · 2017

Tüm Gönderiler

Mini Bir İnceleme Metni: Kabuk romanı, üç kuşak boyunca aktarılan travmaları, deliliği, kimlik arayışını ve kadınlık deneyimini part part açan kadınlar gözünden hisler ve yaşamlarını konu alan bir anlatı. Romanın merkezindeki "kabuk" kavramı, bir yandan insanın kendini dış dünyanın acımasızlığından korumak için ördüğü savunma mekanizmasını, diğer yandan ise bireyi kendi gerçekliğine hapseden görünmez bir kafesi simgeliyor. Kabuk kavramını kitabın sorunlarına doğru kitabın kilit kahramanlarından Efsun'un mektubundan daha net şekilde anlıyoruz aslında.Ailenin sırları, inkârları ve suskunlukları nesilden nesile aktarılırken, kadınların hayatı mutfak, dikiş ve beden üzerinden kurulan toplumsal rollerle örülüyor. Bitmek bilmeyen yemek tarifleri, dikiş malzemeleri ve tekrarlar yalnızca gündelik yaşamın ayrıntıları değil, karakterlerin zihinsel karmaşalarının, takıntılarının ve hayata tutunma çabalarının metaforları olarak kullanılmış. Romanın en sarsıcı kırılma noktalarından biri ise Füsun'un teyzesi sandığı Efsun'un aslında dayısı Muhsin olduğunun ortaya çıkmasıdır. Toplumun dayattığı kimliğin dışında kalmayı seçen Muhsin'in Efsun olarak yeniden doğuşu, yalnızca bireysel bir dönüşümü değil, insanın kendi hakikatine ulaşma mücadelesini temsil eder. Ev yangını ve trafik kazası gibi aileyi derinden sarsan felaketler, karakterlerin hafızasını ve ruhunu şekillendirirken, inkâr neredeyse bir aile geleneğine dönüşmüş. Gerçekle sanrı, delilikle hayatta kalma arasındaki sınır giderek silikleşiyor romanda Kabuk, yalnızca bir aile romanı değil, kimliğin, travmanın, belleğin ve kadın olmanın yükünü anlatan, insanın bazen yaşayabilmek için delirmeyi, bazen de kabuk değiştirmeyi seçtiğini gösteren güçlü bir varoluş anlatısıdır. Beni en çok etkileyen şeylerden biri Efsun'un mektubunda derisini çıkarıp duvara asma bölümü idi. Topluma uyum sağlamak adına takındığımız maskeler ve kabuk niyetinde ki derimiz ... Bazen bu yapay uyum sağlama çabası insanı sona sürüklüyor. Kitap karakterlerinden Efsun gibi:(

"Genç kızlık düşleri yasaklanmalı. Daha ortaya çıkmadan engel olunmalı o kendini aldatma haline. Birileri söylemeli gerçeği. "Hayat kepaze bir şeydir ve aşk acısı acıların en hafifidir."

Kitap üç kadının ağzından yazılmış. Anneanne, anne ve kız... Konusu, yazım tekniği ve akıcılığı ile oldukça güzel bir kitaptı. Hayatın içinden de bir kitap kendisi ama bazı noktalarda yazar hayal dünyasını biraz geniş tutmuş. Ben izlediğim dizi/filmlerde, okuduğum kitaplarda karakterlerle bağ kurmayı amaçlarım. Belki yanlış gelir size ama benim hayatımda yer edinmesi için bu gereklidir. Karakterden bir parça bulmam gerekiyor. Bu kitap kesinlikle "aman çerezlik, oku geç" kitaplarından değil. Ama size hayat dersleri verecek, kulağınıza küpe olacak ya da kalbinize işleyecek bir kitap da değil. Hoş yazar bu amaçla mı yazdı bu da var tabi. Yine de kendi açımdan bakınca ne amaçla yazılmış olursa olsun ben bu kitaptan çok da bir şey öğrenemedim. Bunun da sebebi aslında hiçbir karakterle bağ kuramamam. Sanki çok uzaktan sevmediğim bi akrabağamın kulaktan duyma hayat hikayesini okumuş gibiydim. " Aa öyle mi olmuş, tüh kötü olmuş, vah vah..." Siz benim gibi hissetmezsiniz belki, bence okuyun ya Yine de sezin en gerçek olan karakterdi

📎Biliyoruz, anlıyoruz mutluluk ne. Bir tek biz. **Sırmış**, biz çözmüşüz. İçimiz içimize sığmaz olmuş. 📎Ne kadar küçük oluyoruz doğduğumuzda. Ne kadar çaresiz. Aç. Korkmuş. Ama hazır. Her şeye. 📎Kim bilir, kim bilebilir ne güzel bir histir tam olmak? 📎...yumurtadan her zaman civciv çıkmıyor küçük hanım yılan da çıkar çıyan da ...

Nesilden nesile travmalarını birbirlerine aktarmış 3 kadının hikayesini anlatıyor kitap. Öyle güzel öyle içli anlatıyor ki okurken siz de birer Efsun birer Sezin oluyorsunuz sanki. Neler yazacağımı bile bilmiyorum kitapla ilgili hala ayrılamadım içinde yaşanılanlardan. 5/5

Bazı kitaplarla şans eseri karşılaşırsınız ilaç gibi gelir bir solukta okur son sayfa da kapandığında bir sessizlik kaplar çevrenizi. Sizde olur mu bilmem ama ben bu hisse uzun süredir uzaktım bu kitaba kadar 📚 Diğer gönderilere kesinlikle katılmakla birlikte bende kitabı okumanın zor olduğunu düşünerek başladım. Kitap bir taraftan çok hızlı akıyor bir taraftan da birbirine karışıyordu 50-60 sayfa kadar böyle geçti derken birden her şeyin çözülmeye başlamasıyla Sabiha/Sezin/Füsunu sıraya koyarak okudum ve taşlar yerine oturdu. Sonrası ise soluksuz okunan bir 100 sayfa 👏🏻 3 kuşak kadının mutluluğu kovalaması, acısı, delilikleri, hayatta var olma çabaları ve kabukları..Kitabın psikolojik yanı oldukça ağır, anne/çocuk ilişkisi ise sarsıcı.. Zeynep Kaçar da kendi röportajında aktarıyor: Aile bizi hem koruyan hem çürüten yer. Sayfalarında kendimizi bulmak istemekten korkacağımız ama bulabileceğimiz bulduğumuzda ise içimizin acıyacağını bilerek iyileşmeye başladığını sandığımız kabuğumuzun acıyla kalktığı ama okumaya devam edeceğimiz sayfalarında kaybolduğumuz kadınların öyküsüne bir şans verin 🍀 **Kitapta erkek karakterler yok denecek kadar az ama okur olarak karşı cinsin bu kitapta var olmasını isteriz elbette 🫠 “Hayat gelir ve geçer. Ağır ve karanlık ve yorucu ve uykusuz ve zalimdir hayat. Umduğunla başına gelenler arasında dünyadan güneşe uzanan yol kadar mesafe vardır. Hep mutlu olmayı ummak kocaman bir aptallıktır.” “Her çocuk emin olmalı annesinin sevgisinden. Bir tek bu bilgi bile yeter insana ömür boyu ayakta durabilmek için. Bunu bilmeden, hiçbir zaman gerçek bir hayatı yaşayamıyor insan, gerçek bir insan olamıyor. Bir ucubelikten başka bir ucubeliğe savruluyor sürekli…” Ve daha nice altı çizili sayfalara 💭

Bu kitabın olay örgüsünün karışık olduğunu bildiğim için soy ağacı çıkararak okumuştum. Böylece hiçbir şey karışmamıştı. Okuyacak olanlara soy ağacı çıkararak okumalarını tavsiye ediyorum. Ayrıca sonu beni şok etmişti.

Zeynep Kaçar, ilk romanı Kabuk'ta üç farklı kuşaktan üç kadının hikâyesini kendi ağızlarından ustaca bir dil ve üslupla anlatıyor. Her birinin ayrı bir hikayesi olan bu kadınların kendi kabukları içinde yaşadığı acıları, kayıpları, terkedilişleri, hüzünleri, kaçışları, hayata ve birbirlerine tekrar tekrar tutunma çabaları sarsıcı bir dille anlatılırken bir yandan da kendi hayatınızı sorgulamanıza vesile oluyor. Genel olarak erkeklerin sadece isimlerinin olduğu romanda, ana karakter olan kadınların en temel duygusu ise yalnızlık. Aynı aileye mensup olmanın ve bu ailede doğup büyümenin, üç kuşak boyunca devam eden sevgisizliğin izlerini taşıyan, Gülseren Budayıcıoğlu'nun da dediği gibi "Kader Motifleri" sevgisizlik üzerine çizilen bu kadınların hayatlarını okurken aile kavramının aslında ne kadar önemli olduğunu, ailenin bizi hem yetiştiren hem de kısıtlayan en kilit noktalardan biri olduğunu görüyoruz. Yazar, insanın kendisi olabilmesi için ailesine sığınmak kadar, ondan kurtulmanın çelişkisini de gözler önüne seriyor. Kalemiyle ilk defa tanıştığım yazarın, tarzını ve anlatımını çok sevdim. Biraz içim burkularak biraz da hüzünlenerek okusam da (belki de çoğumuzun tanık olduğu) bu kadınların hikayelerini okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Kitapla kalın... Notum : 9/10

Yine bir kitabı dinledim. Zeynep Kaçar’ın kendi seslendirdiği, 3 kadının gözünden anlattığı bu romanı sevdim. Kendi hayatınız ya da çevrenizden iç sesler ve gözlemlerinizi de bulabileceğiniz biraz tuhaflıklar çokça gerçeklikler içeriyor. Bir ekleme; bolca argo ve küfür de içerdiğini belirteyim.

Anneanne, anne ve evlat; Sabiha, Sezin ve Füsun... Hepsinin hikayesini kendi ağızlarından okuyoruz. İlk başlarda olaylar ve yazım tarzı karışık gelebilir ancak ilerleyen sayfalarda hem yazım tarzına alışıp hem de konuya hakim oluyorsunuz. Çılgın Bediş dizisinden Ayşegül olarak bildiğimiz Zeynep Kaçar'ın ilk romanı olan Kabuk bence oldukça etkileyici ve okumaya değer bir eser. "Her çocuk emin olmalı annesinin sevgisinden. Bir tek bu bilgi bile yeter insana ömür boyu ayakta durabilmek için." "Aşk neydi? Bir duygu, bir fikir, bir oluştan öte, bu zalim dünyaya bir başkaldırış, bir haykırış, bir direniş. Var olduğumuzu bilimsel metodlarla ve vazgeçilmez bir kesinlikle ispatlayan tek heceydi."

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et