İçeriğe geç
Raf
MobiusKitap · 2024

Tüm Gönderiler

işte kitap okulayı bu yüzden seviyorum dibine kadar sözel bir beynim olmasına rağmen kuantum fiziği fln öğrendim kitap içinde neyse kitaba gelelim tüm bu zaman işleri son 150 sayfada oluyo önceki sayfalar daha çok gerçekçi hayat iş hayatı aile çatışması gibi geçti beni sıkmadı oraları okumak da keyifli ve akıcı geçti sona gelirsek kafama oturmayan bir kaç kısım var ama genel olarak beğendim son zamanlarda zaman ile ilgili konulara takmış durumdayım gerçekçilik bakımından sonu biraz oturmadı ama yine de finaldeki o bağlamayı ve tarihin tekrar etmesi ne yalan söyliyim etkiledi ben düz bi insanım

Kuantum fiziği, bilim ve felsefe ile birlikte karakterin geçmişteki hatalarını düzeltme çabası var. Finans konusu ve terimlerinin kullanımı çok fazla,bazı detaylar gereksiz çok uzatılmış. Olasılıksız ve empati okuyanlar o kitapların seviyesinde bir beklentiye girmeden okumalı. Bilim kurgu ve polisiye gerilim sevenler için.

Adam Fawer'ın kitaplarını her ne kadar sevsem de, bu kez olmamış bence. Hikaye hiç akmadı, okumakta çok zorlandım. Özellikle ana karakterin kişiliğiyle ilgili fikri en başta anlıyorsunuz ama defalarca tekrar eden bir fikir bu. Bu kadar karmaşıklaştırmak, uzatmak gereksiz... Romanın son 30 sayfası güzeldi ama bu son için yaklaşık 500 sayfa okunur mu derseniz, okunmaz. Üzgünüm. =(

Fiziği mükemmel hikayeleştiren yazar Adam Fawer. Her ne kadar olsılıksız'ın çok altında kalsada akıcı ve sürükleyici bi kitap.

Üzgünüm... Hayal kırıklığı oldu. 15 yıldan uzun süredir hala 1 numaramda olan olasılıksız kitabının yazarının yeni bir kitap yazdığını duyunca sevinmiş ve beklemeye geçmiştim. Bu yaz okudum ancak şimdi yorum yapma fırsatı bulabildim. Keşke nasıl mükemmel olduğunu, Olasılıksız'ı geçtiğini söyleyebilseydim. Ama onun yerine klasik bir zaman paradoksu romanı buldum. Kitabı okurken orta seviyeli bir bilimkurgu filmi izler gibiydim. Yeni bir şey bulamadım. Anlatılan konu daha önce defalarca işlendi. Dili basitti. Uzun süre baş karakterin finansal dünyasını gördük. Matrix filminde neonun yarım saat o sıkıcı ofis işini anlattığını hayal edin öyle bir his verdi kitap. Asıl olay sonlarda tam patlama yapmadan verilmiş. Bazı noktalar açıkta kalmış. Final tahmin edilebilir ve klişeden kurtulamamış. Yani olmamış, olmamış, olmamış. Üzdün Adam Fawer. Seni Olasılıksız ile hatırlamaya devam etmeye çalışacağım. Tavsiye edemiyorum. Okumadıysanız Olasılıksız'ı okuyun ve zirvedeyken bırakın. Yazardan Empati'yi de okumuştum. O bile belirli noktalardan orijinallik içeriyordu. Ancak burada vay be dedirten hiçbir şey yok. Puanım: 5.

Kitap 500 sayfa, ben 200 sayfa okudum, devamında muhtemelen olaylar oturup akıcı olmaya başlayacak ama 200 sayfa boşuna okudum gibi hissediyorum çünkü 200 sayfanın sonunda hala yazar okuyucuyu anlamsız oyalama peşinde. Gir artık olaya kardeşim demek istiyor insan. Güzel bir konusu var, ama olaylar bi türlü gelişmiyor. Başka yorumlarda kitap övüle övüle bitirilememiş, muhtemelen kitabın sonu güzel bitiyor ama adam fawer gibi bir yazarın 200 sayfa boyunca eveleyip geveleyip konuya hala girememesi canımı sıktı.

“Hepimizin hayatında, sonrasında hiçbir şeyin aynı kalmadığı, dünyamızı ikiye ayıran en az bir an vardır. O an, ilk bakışta muhtemelen önemli görünür. Ama değildir. Önemli olan, tüm o anlardan önce gelen ve domino taşlarını devirmeye başlayan ilk adımdır; ben ona AYIRICI diyorum.” Paradoksal Olaylar, Zaman ve Mekan Algıları, Zamanda Yolculuk gibi insan zihnini zorlayan unsurlar arıyorsanız, bu roman tam size hitap ediyor. Kitabın merkezinde, zamanın akışını ve gerçekliğin yapısını sorgulayan, sıradan hayatın ötesinde bir yolculuğa çıkan bir ana karakter bulunuyor. Bu karakter, beklenmedik şekilde karşılaştığı paradoksal olaylar ve gizemli deneyimler sonucunda, kendi varoluşunu ve çevresindeki dünyanın işleyişini yeniden keşfetmeye başlıyor. Yazar, bu karakter aracılığıyla, her anın nasıl farklı bir gerçeklik yaratabileceğini ve geçmişteki küçük bir kıvılcımın, geleceği nasıl derinden etkileyebileceğini gözler önüne seriyor. Bir kitaba güzellik katan biraz da ilgilerimizdir aslında; neye ilgi duyarsak, o cisim gözümüze daha fazla ışıltılı gelir. Bu kitapta da öyle; olağanüstü atmosferiyle, bilim ve felsefeyi ustalıkla harmanlayan anlatımı dikkat çekiyor. Yazarın dili o kadar akıcı ki, kitabı okurken adeta bir film izliyormuşsunuz gibi, soluksuz bir akışa kapılıyorsunuz. Özellikle “büyük baba paradoksu” gibi kavramlar, karakterin yaşadığı zaman döngüleri ve alternatif gerçekliklerle bütünleşerek, okuyucuyu derin düşüncelere sevk ediyor. Bu paradoks, zaman yolculuğu ve nedensellik ilişkilerini sorgulamanıza olanak tanırken, aynı zamanda karakterin yaşamındaki köklü değişimin sembolü haline geliyor. Başlangıçta, start-up dünyası ve şirket yönetimleri gibi terimler kitabın bilimsel ve teknolojik alt yapısını oluşturuyor; bu nedenle, bu kavramlar okuyucu için karmaşık ve kafa karıştırıcı olabilir. Ancak, zamanla kitabın ana teması olan gerçeklik ve zaman algısına odaklandıkça, bu terimlerin ötesinde ortaya çıkan derin anlatım sizi kendine çekiyor ve karmaşık görünen bu detaylar anlam kazanıyor. Özetle, roman sadece bir bilim kurgu hikayesi değil, aynı zamanda insanın varoluşunu, seçimlerini ve zamanın akışını sorgulayan derin bir felsefi yolculuktur. Kitabın büyüsünü, okudukça kendiniz keşfedeceğinize inanıyorum.

Muhteşem, muazzam, harika, olağanüstü… Hayal edin… Bir anda gerçekliğin sınırları bulanıklaşıyor, zaman düz bir çizgi olmaktan çıkıyor ve sonsuz bir döngüde kendinizi buluyorsunuz. Adam Fawer, Mobius kitabıyla sadece bir hikâye anlatmıyor, sizi adeta bir zihin yolculuğuna çıkarıyor. Kitabın temel konusu, zaman ve mekânın ötesine geçen bir serüvene odaklanıyor. Bilimle kurgunun, felsefeyle dramın iç içe geçtiği bu eser, ana karakterlerin sıra dışı yolculukları üzerinden insanın varoluşsal sorularına cesurca dokunuyor. Daha fazlasını anlatmak isterdim, ama bu kitabın büyüsü, onu keşfederken hissedeceğiniz şaşkınlık ve hayranlıkta saklı. Ama itiraf etmeliyim ki, bu kitap benim için çok daha fazlasını ifade ediyor. Neredeyse son 200 sayfasını soluksuz okudum; kalbim hızlandı, zaman durdu ve sadece sayfalar akmaya başladı. Her bir paragraf, beynimi uyarırken ruhuma dokundu. Öyle bir kurgu ki, kitabı bitirdiğinizde başınızı kaldırıp bir süre boşluğa bakıyorsunuz. “Bunu nasıl yazabilmiş?” diye düşünmeden edemiyorsunuz. Fawer’ın anlatım tarzı, okuyucuyu bir karakterden diğerine, bir boyuttan ötekine kusursuz bir şekilde taşırken sizi hiç yormuyor. Duygular ve olaylar o kadar gerçek ki, sanki kitabın içine girip hikâyeyi yaşıyorsunuz. Tıpkı bir film izler gibi, ama bu kez yönetmen koltuğunda siz varsınız. Bu sadece bir kitap değil, adeta bir deneyim. Okurken zamanın nasıl geçtiğini anlamadım, ama bittiğinde üzerimde derin bir iz bıraktı. Eğer zihninizi zorlayan, sizi içine çeken ve bir daha bırakmayan bir hikâye arıyorsanız, Mobius tam size göre. Bu kitabı okuduğum için kendimi şanslı hissediyorum ve şunu söyleyebilirim ki, bu eseri okuyacak olan herkes farklı bir insan olarak kitabı kapatacak. Başlarda belki start-up’lar, teknoloji, şirket yönetimi gibi konular birazcık kafanızı karıştırsa ve odağınızı azaltsa da dediğim gibi sonlara doğru öyle akıcı bir hal alıyor ki neredeyse bitirmeden asla duramam diyorsunuz. Özellikle de benim gibi kafanızda bir film izler gibi canlandırarak okuyanlardansanız bu kitaba bayılacaksınız. Eğer hala Mobius’u okumadıysanız, inanın bir an bile düşünmeden kütüphanenize katmanız gereken bir eser. Çünkü bazı kitaplar sizi sadece bir okuyucu olmaktan çıkarır; size, hayatın ve zamanın ne kadar büyük bir mucize olduğunu hatırlatır. Mobius, işte böyle bir kitap.

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et