~ Siz, hepiniz, sorun kendinize… ~ Ne gücü kalırdı CEHENNEMİN, buraya hapsolanlar CENNETİ DÜŞLEYEMESE?” —————————————————————— ~ Hep tek başıma oldum burada, düşün geceye dönük kıyılarında yalnızlık dalga dalga kaplıyor içimi, ruhumu lime lime ediyor. —————————————————————— ~ Kendime diyorum ki, düşmek sorun değil. Düşmek acıtmıyor… …Asıl sıkıntı durduğun zaman. —————————————————————— ~ Neden korkuyorlar güneşsiz diyarlardan? Ölüm de doğum kadar normal. ——————————————————————- “Kederli dostlarının olması tesellisidir sefaletin.” -Marlowe Faust. ——————————————————————- ~ Hayır. Hiç de bile. Maddeden ve parçacıklardan oluşmadığı için rüyaların gerçek olmadığını sanıyorsunuz. Rüyalar gerçektir. Malzemeleri bakış açıları, imgeler, anılar, kelime oyunları ve kaybedilen umutlardır ama… ——————————————————————- Topraktan geliyorsun Toprakta yürüyorsun Toprağa dönüyorsun ——————————————————————- Şunu öğrendim: hayatta her şeyi bilmek mümkün. Öğrenmek istediğiniz şey orada bir yerde hep. bulmanız gerekiyor sadece. ——————————————————————- ~ Rüyalara gizleneceğim. Gerçek dünyaya bir daha hiç dönmeyeceğim, insanlar canınızı acıtıyor orada, sizi hiç umursamıyor… 🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶 “ Ölüm çıktı karşıma bugün: hasta bir adamın ayağa kalkması gibi, hastalıktan sonra bir bahçeye çıkmak gibi.” •••••••••• “ Ölüm çıktı karşıma bugün: tıpkı mürün kokusu gibi, tatlı bir rüzgârda yelkenin altında oturmak gibi.” •••••••••• “ Ölüm çıktı karşıma bugün: bir akıntının seyri gibi, bir adamın savaş gemisinden eve dönüşü gibi.” •••••••••• “ Ölüm çıktı karşıma bugün: senelerce tutsak kalan adamın, gözünde tüten yuva gibi.”
Tüm Gönderiler
10/10 Açılışı Kayıp Rıhtım'ın çok beğendiğim incelemesinden bir alıntıyla yapmak istiyorum:''O bir prelüd; çünkü bu müzikalin en başı, ilk cildi. O bir noktürn; çünkü kendi içinde gerçekten duygusal ve bir o kadar özgür, dizginlenemeyen, müthiş bir esin kaynağıyla fışkırmış bir yapıda.'' Bu çok sevdiğim serinin ilk cildine ''Çizgi romandır, dövüşürler savaşırlar!'' diye düşünerek, hiç ne olduğuna bakmadan başladım. Gayet edebi ve gayet şairane bir eserle karşılaştım. Mitolojilerin kurgularla karıştığı müthiş bir şölen olmuş Sandman. Hem bilinen mitolojilerden parçalar varken hem de dillere destan mitolojik eserlerden de parçalar taşıyor: Homeros'un boynuz ve fildişi kapıları, Dante'nin cehennemi İnferno'dan İntihar ağaçlığı... Bu parçalar gerek cehennemi gerekse Düşlem'i dolduruyor, evreni destekliyor. Açılışta bir tarikat ölümsüzlük için Sonsuzlar'dan Ölüm'ü hapsetmek ister fakat kardeşi Rüya'yı hapsederler. Rüya'nın eşyaları çalınır ve Dünya'ya dağılır. 70 yıl süren esaretten sonra kurtulur ve başlar aramaya eşyalarını. Önce kum kesesi, sonra maskesi, en sonda ise kendi gücüyle doldurduğu yakutunu bulur. Eşyalarını araması ve bulması hiç de basit bir süreç değil tabii. Cehenneme bile düşer yolu Düş Lordu'nun ve yıkıntılarına döner Düşlem'in - kendi evinin. Cilt boyunca bu süreci okuyoruz; biraz evrenle, biraz sonsuzlarla ve bizzat Sandman'le tanışıyoruz. Beni bu cilde bağlayan asıl kısım cehennem'e yolculuktu. İntihar ağaçlığı ile dönemsel bir gönderme hedeflenmişse de günümüzde de hala geçerli bir göndermeydi: “Cehenneme son ziyaretimden beri intihar ağaçlığı değişmiş. Ufak bir koruydu eskiden. Şimdiyse orman gibi. Cehennem değişiyor.” Yine de bu beni Rüya'nın meşhur sözü kadar etkilemedi: “Ne gücü kalırdı CEHENNEMİN, buraya hapsolanlar CENNETİ DÜŞLEYEMESE?” Bu sözler beni seriye bağladı diyebilirim. Hiç mi olumsuz bir kısım yok? Var ama bu puanlamada ufak bir torpil yapmayacağım ya da serinin en beğendiğim ciltlerinden olmayacağı anlamına gelmiyor. Seri, başta Gaiman'a bir köşeye atılmış DC karakteri Sandman'i (uyku gazı atan, maskeli, enteresan bir tip) geri getirmesi için sunulmuş. Gaiman kendi kafasına göre takılmış ve ortaya çıkan işi kabul etmişler. Bu yüzden ara ara DC evrenine bağlamak için yazılmış sahneler de var: Bir takım karakterlerin rüyalarına gelmesi, eşyalarını ararken Adalet Birliği'nden yolunun geçmesi gibi. E bunlar başarısız ve sönük sahnelerdi. Sonraki ciltlerde de yoklar zaten çünkü seri DC'den Vertigo'ya geçmiş. Zoraki bağlmalara da gerek kalmamış. Ciltler sürekli bir bağlantı içinde değil (ilk 5 cilde hakimim şimdilik). Bazen Sandman'i, bazen Sonsuzlar'ı, bazen rüyalardaki bazen de rüyaların sebep olduğu hikayeleri okuyoruz. Bazen geçmişi, bazen şimdiyi görüyoruz. Fakat sonuçta şahit olduklarımız Düş Lordu ve düşlerden başka bir şey değil. Bazı yerlerde Gaiman'ın en iyi yapıtı dediklerini de gördüm. Gaiman, düşlerin ve gerçekliğin sınırında gezinen bu hikayeyle, insan ruhunun derinliklerine iniyor. Düşlerin insanlar için anlamını vurguluyor, felsefi dokunuşlar da yapıyor. Fantastik edebiyat ve mitoloji seviyorsanız mutlaka bir bakın derim.
Okuduğum ilk çizgi roman. Yıllar önce tavsiyelerine çok güvendiğim birinin önerisiyle ilk cildini 25 liraya almıştım. Hatta 11 cildi paket halinde indirimle 180-200 lira bir şeydi. Şaka gibi, şimdi tanesi o fiyata. Şimdiki aklım olsa o an tüm ciltlerini alırdım. Kurgusu, çizimleri, hikaye anlatımı ve karakterleriyle birlikte çok çeşitli, çok özgün ve yenilikçi bir seri, bayılıyorum. İlk cildindeki her bölümde farklı bir anlatım tarzı, farklı olaylar ve farklı karakterler var ama hepsi ana konuya bağlı, bir bütün halinde. Türü arka kapağında şöyle geçiyor: "Modern ve antik mitolojilerin, çağdaş kurgularla, tarihi dramalarla ve efsanelerle beraber dokunduğu zengin bir karışım." Bu arada kapak tasarımları ve ciltlerin isimleri içerikle çok alakalı değil. Onlar da apayrı bir dünya, apayrı bir emek. ________________spoiler________________ İlk ciltten favori bölümlerim "Cehennemde Bir Umut" ve "Kanatlarının Sesi" oldu. Cehennemde Bir Umut bölümünde Morpheus miğferini almak için Choronzon ile düelloya giriyor. İlk okuduğumda dedim ki Morpheus'un özel eşyaları yok o yüzden herhalde tekme tokat dövüşmeli bir aksiyon sahnesi okuyacağız. Sonra düello başladı ve bir anda hayal güçleriyle birbirlerinin oluşturdukları fikirleri yenmeye başladılar. Birbirlerinin her hamlesinde dedim ki daha üstü yok, karşı taraf yenildi. Ama varmış, bir umut varmış :) Hala her okuduğumda ağzım açık kalıyor. Kanatların Sesi bölümünde de sonsuzlardan Death ile tanışıyoruz. Onun işini yaparken bile bu kadar hayat dolu bir insan olmasına ve Dream ile klasik kardeş sohbetine öyle dalmıştım ki en baştaki top oynayan çocuğu unutmuştum. Ölümün yaşlı genç fark etmeksizin herkesi vurmasını ve bunu dostça yapmasını çok sevdim. Umarım diğer serilerde bu karakterin hikayesinden daha detaylı bahsedilir. Sonuçta tüm olay insanoğlunun ölümü hapsetme arzusundan başladı ve rüyaya kadar gitti. _______________________________________ Dört cildini okudum ama favorim ilk cilt. 10/10
okuduğum ilk çizgi roman ve ben çizgi roman okumayı sevmediğimi düşünüyordum:( lanet olası ekonomi yüzünden okuduğum ve bittirdiğim ilk pdf, resmen ilklerin kitabı şimdi kitaba gelirsek ilk başta alışkın olmadığım için hoşuma gitmemişti ama sonra o çizimlerin ve manyak harika diyalogların akışına bıraktım kendimi, galiba Neil Gaiman hayranı olmaya bir adım daha yaklaştım. manyak bir kafadan çıkan harika bir çizgi roman olmuş, araya serpiştirilen absürtlükler öyle güzel bir hava katmış ki çizgi romana anlatamam, çok güzeldi kesin okuyun ve sizde sandmanın 8 ve 11. ciltleri pdf olarak bulunuyorsa benimle paylaşır mısınız? (Anasınıf öğrencisi gibi hissettim ama olsun diwmsbdj)
Beklentimin çok üstünde çıkan bir efsane: Sandman (Rüyaların Efendisi) Pek çizgi roman seven bir insan değilim. Bu seriye ise aslında dizisi çıktı diye merak edip başladım. Önce okuyup sonra dizisine bakacaktım. Her ne olursa olsun benim tarzım olduğunu pek düşünmüyordum. Hatta şunu söylebilirim ki okumaya başlamadan önce de okuyunca da bu birinci seriyi okuyup bırakacağım diyordum. Hevesim yoktu, bu yüzden ilk elli sayfa beni sıkmadı değil, çünkü okuma isteğim yoktu. Sonra her ne olduysa beni inanılmaz sardı. Sandman rüyaların efendisi. Kendisi rüya krallığında. Ancak bir gün esir edilir ve yıllar sonra esaretten kurtulur. Faniler (insanlar) tarafından esir edildiği süre boyunca hem fanilerin dünyası hem de kendi dünyası çok değişmiştir. Her iki dünya da çok karışmıştır. Peki Sandman ne yapacak? İşte asıl sürükleyici kısım burada başlıyor ve tek bir solukta okumuş oluyorsunuz. (Rüyaların insanları ne hale getirdiğine inanamayacaksınız) Ayrıca şöyle bir detay gözüme çarpmadı değil; Sandman tamamen siyahlar içinde yani saçı giyimi hep siyah ve teni ise grimsi. Yazar Neil Gaiman'in de siyah ceketler, siyah tişört, siyah kotlar giyormuş. Ayrıca yazarın karanlık bir evde beş kedisi, bir beyaz köpeği ve arılarıyla yaşaması da epey garip geldi. Ama farklı ve güzel Stephen King'in dahi övdüğü güzel bir baş yapıt. Okudukça gerçekten övülmeyi hak eden bir eser olduğunu kabul ettim. Efsanevi, destansı, mitolojik bir yapıt diyebilirim. Kimi zaman yazarlar, filmler, oyuncular ve kitaplara da yaptığı hoş göndermeler vardı. Ben bu kadar yaratıcılık beklemiyordum. Ayrıca çizim ve renk de gayet güzeldi. Dizisine de genel olarak bir göz attım ama henüz tam olarak izlemedim. Dizide Sandman'ı canlandıran oyuncu oldukça iyiydi. Her ne olursa olsun ben çizgi romandan yanayım. Bence önce çizgi romanına bakın sonra diziyi izleyin. Diğer serileri çok merak ediyorum. Seriyi herkese öneriyorum. Benim gibi çizgi roman pek sevmeyenler dahi okuyabilir. Patrick Rothfuss dediği gibi: "Çizgi roman okuyup okumamanız umurumda bile değil ama bu seriyi kesinlikle okumalısınız." Keyifli okumalar. Puanım: 10
Hazır dizisi de geliyor okumanızı tavsiye ederim. Bende 3 cilt var. Gerçekten çok güzel bir iş
Çizimleri ve kurgusu muhteşem. Okuduğum ilk çizgi roman oldu. Gotik bir tarzı var, çoğu yerde Watchmen'den sonra en iyi çizgi roman olarak geçiyor.
Güzel bir serinin ilk sayısı. Konusu, işlenişi, karakterler, olaylar akıcıydı. Pek çizgi roman okumayan kimseleri bile içine çekecek türden. Seriyi okuyacağım şuan 3. kitaptayım ve çok keyifli gidiyor. Kesinlikle tavsiyedir.
İki buçuk, üç saat aralığında okudum, konu ve olaylar bakımından çok güzeldi ve akıcı işlenişi vardı fakat bu mükemmel konunun katlarca güzel şekilde işlenebileceğine eminim. Bu yüzden toptan değerlendirdiğimde bu kitabı ne övebilirim, ne gömebilirim. Her şeye rağmen okunabilirdi ve "24 saat" bölümü en sevdiğim bölümdü.
1. Kitabı okudum henüz sadece ama bu bununla kalmaz bitiririm bu seriyi, müthişti ve daha da müthiş olacak hissediyorum. Not: normalde çizgi roman okumam, istemedigimden değil denk gelmemiş🤷 tavsiyedir 10/10🔥






