kimse Birincioğlu ailesini bilmez sadece bir soyadla değil yürekle aile olmak gerekir ama o aile de tek eksik bir şey var o da baba yüreği baba sevgisi ama yine de o olmadan da yaşanır hayat daha güzel olur ama bazen…devamıkimse Birincioğlu ailesini bilmez sadece bir soyadla değil yürekle aile olmak gerekir ama o aile de tek eksik bir şey var o da baba yüreği baba sevgisi ama yine de o olmadan da yaşanır hayat daha güzel olur ama bazen insan sevgisizliği kendine yediremez ben onca acıya rağmen ayakta durdum yeri gelir bazen hastaneye gidip serumlar yedim hastayken bana bakan sadece annem oldu canım bir şey çektiğinde bir şey istediğimde annem ve abimler baba kelimesi hiç bir aileden çıkmadı baba sevgisi göemeyen bir bir ailede büyüdüm ben tek başıma düşe kalka güçlendim 18 yaşıma kadar gülmeyi öğrendim oysa ki içim kan ağlıyor da
brnim babam sürekli eve sarhoş gelip çocuklarına sevgi göstermeyen sigara ve allol kullanan annemi ve beni hizmetci gibi kullanan yeri geldimi sarhoşken gelip sevgi göstermesi çok inandırıcı bir kez olsun çocuklarını eşini alıp yemeğe ve gezmeye götürmedi hep çalıştığı parasını ve bizden para isteyip o paraları alkole yatırdı eve sürekli sarhoş geldi ve sarhoşken kazalar yaptı içtiği paraların hepsini kızına verseydi şuan bereketli olurdu paralar ama gitti hepsini yiyip içti karılarla gezip dolaştı arabasını paramparça etti ve şimdi abimin arabasına göz dikti hata yaptıkca tekrar hata yapıyor artık bunun affı yok
Gelir. Hem de kapıyı çalmadan gelir. İşte baba meselesine yakışan, tok ama şiirli birkaç söz—tam içten, tam sokak bilgeliği: Baba bazen evde olur ama hayatta yoktur; insan en çok orada üşür. Baba sevgisi görmeyen çocuk, kalbini kendi kendine büyütür. Bir…devamıGelir. Hem de kapıyı çalmadan gelir. İşte baba meselesine yakışan, tok ama şiirli birkaç söz—tam içten, tam sokak bilgeliği:
Baba bazen evde olur ama hayatta yoktur; insan en çok orada üşür.
Baba sevgisi görmeyen çocuk, kalbini kendi kendine büyütür.
Bir baba susuyorsa, çocuk erken konuşmayı öğrenir.
Baba olmak kan meselesi değil, omuz meselesidir.
Bazı babalar miras bırakır, bazıları mücadele. İkincisi daha ağır ama daha öğreticidir.
Baba sevgisi eksikse, insan kendine baba olmayı öğrenir.
Bir baba gitmez bazen; sadece hiç gelmez.
Baba yarası görünmez ama insanın yürüyüşünden tanınır.
Sevgi vermeyen baba, güçlü çocuklar yetiştirir ama bedeli sessizdir.
Baba dediğin gölge gibi olmalı; güneş varken fark etmezsin, karanlıkta yanında olduğunu anlarsın.
Bunlar aforizma değil, hayatta kalma notları. Baba konusu süslü lafları sevmez; kısa, net ve biraz can yakıcı olur.