🎬: better days yapım yılı: 2019 ülke: çin süre: 135 dk "okul zorbalığı dünya çapında bir olgudur. şu an bile çevrenizde oluyor olabilir. bu filmin zorbalığa karşı dikkat çekerek hepimizi birleştirmesini ve muhtaç olanlara umut vermesini umuyoruz." cümlesiyle başlıyor film.…devamı🎬: better days
yapım yılı: 2019
ülke: çin
süre: 135 dk
"okul zorbalığı dünya çapında bir olgudur. şu an bile çevrenizde oluyor olabilir. bu filmin zorbalığa karşı dikkat çekerek hepimizi birleştirmesini ve muhtaç olanlara umut vermesini umuyoruz." cümlesiyle başlıyor film. kendini koruyamayanlara karşı yapılan zorbalıklara ses getirilmek istenmiş. filmde geçen bir diyalogla devam edeceğim. "ya zorbalığa uğrarsın ya zorbalık yaparsın. sen hangisisin?" diye bir sahne vardı. korkularımızdan kaçmanın başkalarının korkusu olabileceğimiz yönünde düşündürttü beni. peki neden göz yumuluyor zorbalığa? işte filmin buna güzel yanıtları var, izlemelisiniz. benim bahsetmek istediğim şeyler farklı.
filmde işlenen konu öyle olağanüstü bir konu değil. daha önce işlenmemiş bir konu da değil. size bu filmi önermek istedim çünkü: kurgu, oyunculuklar, müzikler, sahneler her şey muhteşemdi. filmde sergilenen yaşantılar gerçekti, yaşanıyor olabilecek yaşamlardan tüm gerçekliğiyle aktarılan bir kesit gibiydi. hüzün, sevinç, korku, aşk: duygular filmde o kadar güzel ve saf bir şekilde işlenmiş ki. filmde geçen duyguları yaşıyormuş gibi hissettim izlerken. posta bir video ekledim, bakın lütfen. bu sahnede tek bir diyalog yok. ama buna rağmen tüm duyguları ve düşünceleri seyirciye aktarabildiler. en çok etkilendiğim sahneydi, atmosfer muhteşemdi ve gerçekti. sevgi çok saf bir şekilde işlenmişti. iliklerimde hissettim bu duyguyu. lütfen izleyin, ne demek istediğimi anlayacaksınız.
filmde diğer bir dikkatimi çeken ve beni düşündüren konu yetişkinliğe geçiş aşamasıyla ilgiliydi. neydi yetişkinlik ve büyümek? dalış yapmak gibi miydi? düşünmeden atlamak mı gerekirdi içine? hepimiz böyle mi büyüyorduk? yaşlanmanın en büyük avantajı bazı şeyleri unutmak der yetişkinler: seni hiçbir şeyin etkilemesine izin verme. sonunda hepsini unutacaksın diye. ama öğretemedikleri bir şey vardı: nasıl yetişkin olacağımız.
büyümek sorumluluk almaktı ama güzel bir yanı da vardı: olgunlaşmak ve hissettiğini yaşamaktı.
burdaki düşünceler, karmaşıklıklar, karamsarlıklar, sorumluluklar, sevgi, endişe, hüzün hepsi gerçekti. bu bir film değildi, bir yaşantıydı. bu yaşantı ise gerçekti.
#
filmden sonra hassasiyet kazanmamız veya hassasiyetimizi arttırmamız gereken konular üzerinde düşündüm. lütfen her türlü zorbalığa sessiz kalmayalım. zorbalık gören kişi bunu her zaman çevresine aktaramayabiliyor. bu yüzden çevremizdeki insanların bize bunları aktarabilmeleri için güvenli bir ortam sağlamaya çalışalım. lütfen siz de bu konudaki hassasiyetinizle ilgili düşünün.