(@) - Raf

Spoiler içeriyor Şimdi sizlerle paylaşacağım hikaye, sizlere köpeklerin insanın en yakın ve sadık dostu olabileceğini kanıtlar nitelikte bir hikaye olacak eminim. HACHIKO belkide bugüne kadar dünyanın en sadık köpeğiydi ki sahibi öldüken sonra bile onu 10 yıl boyunca o profesörlük yaptığı üniversitenin…devamıŞimdi sizlerle paylaşacağım hikaye, sizlere köpeklerin insanın en yakın ve sadık dostu olabileceğini kanıtlar nitelikte bir hikaye olacak eminim. HACHIKO belkide bugüne kadar dünyanın en sadık köpeğiydi ki sahibi öldüken sonra bile onu 10 yıl boyunca o profesörlük yaptığı üniversitenin kapısında bekledi. İşte sizi derinden etkileyecek olan yaşanmış bir hikaye... 1924 yılında Tokyo Üniversitesi'nde görev yapan Japon profesör Ueno, Japonca'da "sekiz tane" anlamına gelen Hachiko adını koydu köpeğine... Beraberliklerinin sadece 1 yıl süreceğini bilmiyordu. Ama o bir yılda dünya tarihine geçeceki kitaplara filmlere konu olacak bir ilişki yaşadılar. Safkan Akita cinsi beyaz bir erkek köpek olan Hachiko, her sabah üniversiteye gitmek için evden metroya yürüyen sahibine eşlik etti. Metronun dış kapısına kadar getirdiği sahibini uğurladıktan sınra da eve döndü. Çok geçmeden bir akşam üniversite dönüşünde metronun çıkışında Hachiko'yu kendisini beklerken gördü ve profesör çok şaşırdı. Bu akıllı köpek sahibinin akşam eve dönüş saatlerini hesaplayarak ve aynı yolu kullanacağını düşünerek metronun önüne gitmişti. Ondan sonraki bir yıl boyunca her sabah sahibini metroya kadar götürdü, her akşam iş çıkışında da metronun önünde karşıladı Hackhiko... Hiç saatini şaşırmadı... Ama bir akşam metrodan çıkmadı profesör, gözleri metronun kapısında gece boyunca bekledi Hachiko. Bir sonraki akşam yine yoktu profesör... Üçüncü akşam metrodan yine çıkmadı. Dört,beş,altı... Üniversite'de kalp krizi geçirip olmüştü profesör. Hackhiko her akşam sahibim metrodan çıkacak diye inatla bekledi. Beraberliklerinin sadece 1 yıl süreceğini bilmiyordu. Ama o bir yılda dünya tarihine geçeceki kitaplara filmlere konu olacak bir ilişki yaşadılar. Safkan Akita cinsi beyaz bir erkek köpek olan Hachiko, her sabah üniversiteye gitmek için evden metroya yürüyen sahibine eşlik etti. Metronun dış kapısına kadar getirdiği sahibini uğurladıktan sonra da eve döndü. Çok geçmeden bir akşam üniversite dönüşünde metronun çıkışında Hachiko'yu kendisini beklerken gördü ve profesör çok şaşırdı. Bu akıllı köpek sahibinin akşam eve dönüş saatlerini hesaplayarak ve aynı yolu kullanacağını düşünerek metronun önüne gitmişti. Ondan sonraki bir yıl boyunca her sabah sahibini metroya kadar götürdü, her akşam iş çıkışında da metronun önünde karşıladı Hackhiko... Hiç saatini şaşırmadı... Ama bir akşam metrodan çıkmadı profesör, gözleri metronun kapısında gece boyunca bekledi Hachiko. Bir sonraki akşam yine yoktu profesör...Üçüncü akşam metrodan yine çıkmadı. Dört,beş,altı... Üniversite'de kalp krizi geçirip olmüştü profesör. Hackhiko her akşam sahibim metrodan çıkacak diye inatla bekledi. Haftalar, aylar boyunca her akşam Tokyo metrosunun Shibuya İstasyonu'nun kapısına gitti, tam 10 yıl boyunca... 12 yaşındayken metronun kapısında öldü Hachiko. Bugün Tokyo'ya gidenler Shibuya istasyonunun kapısında fotoğrafını gördüğünüz heykelle karşılaşır.İşte o Hachiko'dur. Japonlar sadakar ve insan hayvan ilişkisinin sembolü olarak ölümünden hemen sonra diktiler bu heykeli. Her yıl Hachiko'nun ölüm yıldönümü olan 8 Nisan'da bütün hayvanseverler heykelin önünde buluşuyorlar. Hachiko'nun hikayesi şimdi de 2009 yapımlı bir Hollywood filmine konu oldu. Hakikaten insan duygulanıyor bu dostluk ve sadakati görünce. İşte o film...

wishyouwerehere 4 years ago

Düşler, Tutkular ve Suçlar

Bernardo Bertolucci

46 Gönderi

Kendi düşleriniz, kendi tutkularınız ve kendi suçlarınız. Hemen ardından gelen kendi ellerinizle yıktığınız tabularınız. Bir şiiri izlediğinizi hissedeceksiniz.

wishyouwerehere 4 years ago

Shameless

Paul Abbott

59 Gönderi

Bu diziyi anlamak sevmek için belli bir mizah kapasitesi, olgunluk ve evrimleşme sürecinden geçmek gerekiyor diye düşünüyorum. Din, namus, edep, ahlak, iyi huy şu bu ve benzeri etik düzenin dışına çıkmak o büyük resmi görmek, hayata özgürce ve kuralsızca bakmak…devamı