(@) - Raf

Filmin başında beğendiğim alıntıları kaydetmek gibi bir gafillikte bulundum. Haddinden fazla olmaya başlayınca bu filmin neden bir başyapıt olduğunu anladım. Filmi beğenmeyen, sıkıcıydı, ben fantastik sevmem diyen güruhu gerçekten çok kıskandım filmin onlara da bir cevabı var “cehalet mutluluktur”. Bu…devamıFilmin başında beğendiğim alıntıları kaydetmek gibi bir gafillikte bulundum. Haddinden fazla olmaya başlayınca bu filmin neden bir başyapıt olduğunu anladım. Filmi beğenmeyen, sıkıcıydı, ben fantastik sevmem diyen güruhu gerçekten çok kıskandım filmin onlara da bir cevabı var “cehalet mutluluktur”. Bu filmi babam 17 defa izlemiş ve gerçekten filmi anlayabilmek için tek bir kere izlemek asla yetmez. Çünkü filmi hangi bakış açısıyla izlerseniz tamamen ona dönüşüyor. Aradan 27 yıl geçmiş değişen hiçbir şey yok. Hala hepimiz sistemin köleleriyiz, bu alenen de olsa hiçbir şey yapmıyoruz. Bu filmin çekilmesinin arkasında gelecek dünya düzenini yani şu anki sistemi, yıllar önce planlayan büyük güçlerin bir ifşasını; fantastik bir film ile dünyaya duyurma çabası olarak yorumluyorum. Matrix’e bir nevi internet diyebiliriz ama şu anki durumumuz bundan çok daha vahim. İnternetten uzak dursak ve bilinçli tüketiciler olmasak paketli gıdalar tüketsek yine sistemin kurbanı oluyoruz. Hatta ve hatta gıdalar tüketmeyip kullansak bile. Çünkü artık sadece yiyip içtiklerimizle değil kullandığımız ürünlerle de bizim insanlığımızla hatta cinsiyetimizle oynuyorlar. Erkeklerin testesteron seviyesini kasıtlı olarak düşürüyorlar. Bu da bir nevi nüfus azaltma politikası. İnstagram’da buna verilen isim erkeklerin prensesleşmesi. Bununla insanlarla alay etse de kanıtlanmış bir bilimsel gerçek. Hadi diyelim bundan da uzak durduk. Zamanında bize zorla aşı vurdular ve şu an Çapa Tıp’ta okuyan arkadaşım da bu aşının yararlarını savunuyor. Evet, Fahrettin Koca bile hacamat yaptırın bile demişken. Yani siz Türkiye’nin en iyi üniversitesine gitseniz de aşının ne kadar süper bir şey olduğuyla ilgili beyninizi yıkıyorlar. Sosyal çürümeye hiç girmeyeceğim bile. Batı özentiliğinden öyle bir hale geldik ki onlar yanımızda usturuplu kalıyor. Televizyonda çıkan dizilerin bize hiçbir etkisi olmadığını savunan büyük bir güruh var. Daha da komiği tüm vaktini reels izleyerek geçiren ebeveyn sürüsü durumlarında, çocuklarının sosyal medya bağımlısı olmasından yakınıyor. Minnacık çocuklar YouTube shorts izleyerek büyüyor. Sonra 7 yaşındaki çocuğun çantasından silah çıkarıyoruz. Aileler aynı masada yemek yiyemiyor çünkü ne hikmetse birden bire hepimiz dizi izleyerek yemek yeme hastalığına yakalandık. Kimse kimsenin yüzüne bakmıyor aman ha suratımızı asık görmesinler sonra arkaplanda slime videosu izleyerek derdimizi dinlemek zorunda kalırlar. Yahu camilerde kıble manzaraya doğru değil de kıbleyi değiştirdi bu insanlar ya. Hepimiz bi anda yurtdışına çıkmaya başladık dönüşte gittiğin ülkenin bayrağını sorsan emoji kısmında hangisi olduğunu bulamaz. (Foto çekilmeye gitmiş çünkü) Laf anlatan insanlar cringe gelmeye başladı bi anda hepimize. Kendini geliştiren insanları küçümsemeye başladık. Çünkü hepimiz instagram okulundan mezunuz ya biraz gelişmiş birini görelim çekemeyiz hiçbirimiz. Sonra da makyaj yaparak farazi isim takarak çok matah bi şeymiş gibi anlatırız bunu kamera karşısında. Ahir zaman.. Eskiden ben bu çağa ait değilim gibi salakça söylemlerde bulunurdum. Rabbim bana öyle bir gücünü hatırlattı ki kendime sadece “yaratırken sana mı soracaktı?” diyebildim. Bu kadar her şeyin farkında olmak ve dünyanın haline üzülmek yine bize yakışan bi durum olmaz. Daha doğrusu ümitsizliğe kapılmak bize yakışmaz. Bunlardan bahsetmem de sizleri ümitsizliğe sürüklemekten ziyade bilinçli müslümanlar olmamız gerektiğindendir. Derdi bıraktığım gibi dermanı da bırakıp kaçıyorum. "Ey insan! Sen kendine mâlik değilsin. Sen, kudreti nihayetsiz bir Kadîr, rahmeti hadsiz bir Rahîm-i Zât-ı Zülcelal'in memluküsün. Öyle ise sen, kendi hayatını kendine yükleyip zahmet çekme; çünki hayatı veren odur, idare eden de odur. Hem dünya sahibsiz değil ki, sen kendi kafana dünya yükünü yüklettirerek ehvalini düşünüp merak etme; çünki onun sahibi Hakîm'dir, Alîm'dir. Sen de misafirsin; fuzulî olarak karışma, karıştırma. Hem insanlar, hayvanlar gibi mevcudat, başı boş değiller; belki vazifedar memurdurlar. Bir Hakîm-i Rahîm'in nazarındadırlar. Onların âlâm ve meşakkatlerini düşünüp, ruhuna elem çektirme. Ve onların Hâlık-ı Rahîm'inin rahmetinden daha ileri şefkatini sürme. Hem sana düşmanlık vaziyetini alan mikroptan tâ taun ve tufan ve kaht ve zelzeleye kadar bütün eşyanın dizginleri, o Rahîm-i Hakîm'in elindedirler. O Hakîm'dir, abes iş yapmaz. Rahîm'dir, rahîmiyeti çoktur. Yaptığı her işinde bir nevi lütuf var." Ayet-ül Kübra - 205 Son olarak filmdeki en sevdiğim sahneden alıntı yapacağım. Kâhin: Şeker ister misin? Neo: Kararımın ne olacağını biliyor musun? Kâhin: Bilmesem Kâhin olmazdım, değil mi? Neo: Zaten biliyorsan nasıl seçeceğim? Kâhin: Çünkü buraya karar vermek için gelmedin. Kararını çoktan verdin. Buraya bu kararı neden verdiğini anlamaya geldin.

yolumugoster 8 months ago

Robinson Ailesi

Stephen J. Anderson

13 Gönderi

+Ne yaptığımı bile bilmiyorum. -İlerlemeye devam et. +Yani bu benim için çok çok karmaşık bi şey. -İlerlemeye devam et. +Ya başaramazsam o zaman ne yapacağız -İlerlemeye devam et. “Keep moving forward.” Kötülerin kötü olmasının nedenini açıklayarak onlara sempati duymamızı sağlayan…devamı+Ne yaptığımı bile bilmiyorum. -İlerlemeye devam et. +Yani bu benim için çok çok karmaşık bi şey. -İlerlemeye devam et. +Ya başaramazsam o zaman ne yapacağız -İlerlemeye devam et. “Keep moving forward.” Kötülerin kötü olmasının nedenini açıklayarak onlara sempati duymamızı sağlayan koca yürekli senarist. Herkesin hayatında yer yer olumsuzluklar olur bazıları bunlara takılıp hayatını mahvetmeyi seçer bazıları ise ilerlemeye devam eder. Etrafındaki insanlar iyilikle yaklaşsa da her şeyi olumsuz olarak algılamaya meyilli olurlar. Çünkü odaklandıkları tek bir nokta vardır. Kin, öfke, intikam arzusu. +Eğer o gün senin yüzünden uykusuz kalmasaydım başıma bunlar gelmezdi! -Ama beni suçlama beni bu hale sen getirmişsin. Oysa yapman gereken geçmiştekileri unutup ilerlemeye devam etmekti. +Bi düşüneyim, hayatımın sorumluluğunu üstüme almak mı yoksa seni suçlamak mı? Tabiki seni suçlamak. Ne harika bir replik! Olaylara takılmayıp üstümüze düşeni yapıp ilerlemeye devam etsek dünya o kadar da kötü bi yer olmaz sanki? Diyelim ki o gün uykusuz kalmadın sanki bundan başka hiç mi aksilik çıkmayacak. Duygu durumumuzu bi nevi bakış açımızı değiştirmemiz lazım. Dünyada herkesin başına olumsuzluklar gelirken insanların hayatını; takıldıkları detaylar, olaylara bakış açıları belirler. Ve yine filmde ne diyor “Başarısızlıktan öğrenirsin, başarıdan öğrenemezsin!” Filmi izlerken aslında hepimiz ekran başında minik dahinin o icadı tamir edebileceğinden emindik ve onun özgüvensizliğini hor gördük. Aynı durumla kendimiz karşılaştığımızda ise yer yer minik dahiden bir farkımız kalmıyor. İşte bu büyük resim. Her şey zihnimizin içinde yaşanıyor. Kendimizi ilahi bakış açısıyla izlesek muhtemelen özgüvensizliğimiz için deliye dönerdik.. Verdiği mesaja gerçekten bayıldım. Herkesin özellikle ümitsizliğe kapıldığı dönemlerde izlemesi gereken bir film olduğunu düşünüyorum. Devamında içsel dünyam devreye girecek.. Bazen insan neler yapabileceğini unutur, hayattaki başarılarını unutur. Kendine karşı güvenini kaybeder. Çevresindeki herkes onun başaracağından emin olsa da insan bazen kendine söz geçiremez. İnsan olumsuzluklara takılır kalır, bir günde bir sürü güzel şey yaşansa da yaşanan o küçük olumsuzluk zihninde daha çok yer kaplar zaman zaman. Genellikle tek başına kaldığında.. insan umutsuzluğa kapılmaya çok meyillidir. Oysaki umutsuzluğa kapılmak küçük bir şey gibi görünse de Kur’anda defalarca zikredilmiş ve insanın hayatına ne denli sirayet edebileceği gözler önüne serilmiştir. “Sana kesinlikle olacak bir şeyi müjdeliyoruz. Sakın ümitsizliğe düşenlerden olma!” (Hicr/55) “İbrahim de: ‘Doğru yoldan sapanlardan başka kim Rabbinin rahmetinden ümidini yitirir ki?’ Diye karşılık verdi.”(Hicr/56) Birde tabiki tevekkül etmek. Elinden geleni yapıp Rabbin merhametinden ümidini yitirmemek.. “İşte o anda içinizden iki birlik gevşeklik gösterip geri çekilmeye yeltenmişlerdi. Halbuki Allah, onların yardımcısı ve destekçisiydi. Artık müminler, sadece Allah’a güvenip dayansınlar.” (Ali İmran/122) “… Başarılı olup olmamam da tamamen Allah’ın elindedir. Ben yalnız O’na dayanıp güvendim ve yalnızca O’na yöneliyorum.” (Hud/88) “Onu hiç ummadığı yerden rızıklandırır. Kim Allah’a güvenip dayanırsa Allah ona yeter. Allah buyruğunu mutlaka gerçekleştirir. Allah her şey için belli bir ölçü koymuştur.” (Talak/3) Özellikle şu günlerde kendimi tamamen hayattan soyutlamışken kimseyle görüşmüyorken aynı evde olmama rağmen ailemle bile geçirdiğim zaman kısıtlıyken mentalimi sağlam tutmak çok zor oluyor. Birde sayesinde ders çalışmaya başladığım arkadaşımda beni yarı yolda bırakınca 2 gündür yönümü kaybetmiş durumdaydım. Ne demişler “Ümitsizseniz ümit sizsiniz..” sınavıma son 52 gün kaldı. Bahanelerin arkasına sığınmayacağım artık. Odaklanmam gereken tek şey ders çalışmak. İnsanlardan medet ummakta yanlış. Defalarca zikretmiş Rabbim “Allah kuluna yetmez mi?” Sınandığım durum belki de bu. Sürekli birilerinden medet ummak. Yine başka bir ayette şöyle diyor “Gerçek şu ki, insanlar kendi iç durumunu değiştirmedikçe, Allah onların genel durumunu değiştiremez.” (Ra’d/11) Kendime bu denli odaklanmışken kaçırdığım en büyük detay belki de buydu. Bu kadar düşünmek yersizdi harekete geçmek gerekirdi. Çok düşünmemek yalnızca Allah’a güvenip işe koyulmak! Sonuca odaklanmamak sürece odaklanmak gerekirdi. Bize neler kazandırdıklarına bakmak gerekirdi. İnsan ancak böyle bi şeyler öğrenebilirdi. Mükemmeliyetçi insanların genel probleminden bahsediyorum aslında. Ya hep ya hiç mantığı. Bir aksilik olduğunda hemen vazgeçmek istemek ve zihne akın eden ümitsizlik ordusu. Tüm olay aslında dün “ilerlemeye devam et” sahnesine denk gelip gözyaşlarıma hakim olamamamla başladı. Evet mentalim pamuk ipliğine bağlıydı. Öyle duygusalım ki. Umut veren en küçük detayda sular seller gibi oluyor ortalık. Ne kadar çok ihtiyacım var diyorum bunları duymaya.. ama aslında zaten insan başardıkça kendi kendine yeniden toparlanıyor. Başarının verdiği o tatminlik hissiyle. Ben ise ittire ittire ilerliyorum. Her şeyimi de bu sınava bağlamışım. Belki de bu baskının altında eziliyorum. Bu yanlış biliyorum. Bunu yapmayı bırakacağım bu gün itibariyle. Ne demişler dert birdir sızlanırsan iki olur. İnşallah bu gönderim bilhassa sınav öğrencilerine faydalı olur. Rabbim yardımcımız olsun. “İnsan için yalnız kendi çalıştığının karşılığı vardır. Çalışmasının karşılığı da yakında kendisine ödenecektir. Sonra ona emeğinin karşılığı tastamam verilecektir.” (Necm/39-41) #hmgsye52günkaldı #güzelgünleryakındır

yolumugoster 8 months ago

Birlesen Gönüller

Hasan Kıraç

6 Gönderi

Öncelikle eğer ailenizle beraber izleyecek film bulamıyorsanız bu filmi şiddetle öneriyorum. Youtube’da mevcut oradan da izleyebilirsiniz. Biraz filmin konusundan bahsedeyim. Dilek’le Yunus okul yapımı için Kazakistan’a gidiyorlar. Bunun için konforlarından vazgeçmeleri gerekiyor tabi. Dilek bu şartlara dayanamıyor tam o sırada…devamı

yolumugoster 9 months ago

İdare Hukuku Dersleri

Kemal Gözler

1 Gönderi

İdare hukuku o kadar zor ki, hukuk okumak için can atan birine bu kitaptan sadece 1 (bir) sayfa okumasını, hala isterse bölüme başlamasını önermiştim. Kız hayallerinden vazgeçmişti:d Raf’ta olmayan hukuk kitaplarını ekletmeye devam ediyoruz, boşuna çürütmedik bu dirsekleri! Btw: HMGS’yi…devamı

yolumugoster 9 months ago

Şeyda

Kamal Tabrizi

1 Gönderi

“Kur’an merkezli bir aşk hikayesi” Aşk’a yüklenen manalara baktığımızda her diyarda farklı olduğunu görebiliriz. Kimse kusura bakmasın bu konuda bilhassa İran bizden birkaç çağ ileridedir. Duygulara anlam veren bizleriz. Nasıl yaşayacağımıza biz karar veririz. İzlediğimiz şeyler bile vereceğimiz bu anlam…devamı“Kur’an merkezli bir aşk hikayesi” Aşk’a yüklenen manalara baktığımızda her diyarda farklı olduğunu görebiliriz. Kimse kusura bakmasın bu konuda bilhassa İran bizden birkaç çağ ileridedir. Duygulara anlam veren bizleriz. Nasıl yaşayacağımıza biz karar veririz. İzlediğimiz şeyler bile vereceğimiz bu anlam üzerinde etki taşır, belki ailemiz sonra arkadaşlarımız.. Geçenlerde aklıma geldi bu mevzu, izlediğim şeylere baktım kendimi nelere maruz bıraktığıma, biz kendimizi çok yetişkin ve aklı başında sanıyoruz ama yaptığımız her eylem bize öylesine sirayet ediyor ki. Düşünce şeklimizi değiştiriyor ve dediğim gibi duygulara verdiğimiz anlamları da. Peki biz aşkı kimlerden öğrendik. Aşkı ne ara bu kadar basitleştirdik. Benimsediklerimizi neden hiç sorgulamadık? Günümüzde aşkın geldiği konuma bakıyorum da… gaslighting, love bombing, ghosting… Aşkın kutsallığını ayaklarımız altına aldık biz, ezdik üstüne basa basa çiğnedik.. Oysa aşk daha kutsal ve yüce bir şey olmalıydı. Aynen bu filmdeki gibi. Birini hiç görmeden sevebilmek mesela.. sonra biri hakkında yalnızca nasıl Kur’an okuduğunu bilip onu o şekilde aramak.. Hiçbir açıklaması olmadan yalnızca sevginin gücüyle iyileşmek.. Emekle, sabırla ve yalnızca inanarak okunan Müzzemmil Suresi biraz da gecenin içine sinmiş portakal çiçeği kokusu.. İyileştiren şey buydu, bütün bunların arasından sızan aşktı biraz da: adı konmamış, fısıltıyla yaşanan, dokunmadan iyileştiren, görünmeden var olan… "Bu mukaddes kelamı okumaya başladığın o anda portakal çiçeğinin sevgi kokusunu hissettim. Bir anda tüm odayı portakal çiçeğinin sevgi kokusu doldurdu. Ben kapalı gözlerimle seni gördüm. Senin erdemini, şefkatini ve sevecenliğini gördüm. Bırak rüzgar portakal çiçeğinin sevgi kokusunu bana taşısın. Eğer benim sevgimi kabul etmek istersen bu mukaddes kelamı arkadaşlığımızın nişanesi olarak kabul et." Bu filmi yaklaşık 2 yıl önce izlemiştik annem ve kardeşimle, ağır akan bir film. Şunu hatırladım ki bu filmden sonra portakal çiçeği kokusuna sempati duymaya başladım.. Geçenlerde aklıma geldi Raf’ta istek oluşturup eklettim. Bu alıntı dahil filmin her bir sahnesi zihnimde capcanlı. Gerçekten etkileyici bir film, izlenmeye değer bir film olduğunu düşünüyorum.. Leyla Hatemi’nin Kuran okuyuşunun çok etkileyici olduğunu da söylemeliyim.. İzleyeceklere iyi seyirler diliyorum..

yolumugoster 9 months ago

Walter Mitty'nin Gizli Yaşamı

Ben Stiller

68 Gönderi

Sizin kendinizde görmediğinizi çoğu zaman bir başkası görür. Bence bu uygulamayı kullanan herkesin izlemesi gereken bir film. İnsanı harekete geçirip umut veren bir teması var. Ayrıca sinematografisi ve müzikleri de çok hoş. Son sahnesinde nedense duygulandım. Gereğinden fazla dalıp gidiyorsan…devamı

yolumugoster 9 months ago

Aşk Oyunu

Baris Erdogan

1 Gönderi

Bu dizi çekilirken Keremcem ve Yasemin Ergene birbirlerine aşıklar ve beraberler o sıra. Tabi o zaman kamuoyuna duyurmuyorlar ısrarla. Sonrasında bu dizi zaten 47 bölüm sürüyor, dizi biter bitmez Yasemin Ergene doktorlar dizisinde yer alıyor. Dizinin çekildiği hastanenin sahibi İzzet…devamıBu dizi çekilirken Keremcem ve Yasemin Ergene birbirlerine aşıklar ve beraberler o sıra. Tabi o zaman kamuoyuna duyurmuyorlar ısrarla. Sonrasında bu dizi zaten 47 bölüm sürüyor, dizi biter bitmez Yasemin Ergene doktorlar dizisinde yer alıyor. Dizinin çekildiği hastanenin sahibi İzzet Özilhan, Ela’yı yani Yasemin Ergene’yi baya beğeniyor. Gidip tanışıyor filan. Bunun üzerine Keremcem Yasemin Ergene’yi bu adamla beraber ferraride görüyor. Tabi araları açılıyor iyice. Bunun üzerine ‘Ferrari’ isimli şarkısını çıkarıyor Yasemin Ergene’ye ithafen. “Kârınca kararınca sevmeye çalıştım, Haliyle az geldi, Sana ferrari gerekti!” Yani olayda bir ihanet var mı bilmiyorum ama Ergene’nin Keremcem yerine Özilhan’ı tercih ettiğini görebiliyoruz. Yakınlarda Özilhan ve Ergene boşandılar. Tabi Keremcem durur mu, göndermeli story atmış arkaya da bu şarkısını koymuş. Kaç yıl geçmiş adam aşamamış hala:d Zihnimde sürekli jeneriğinin çalıp durmasıyla bugün dedimki açıp biraz izliyim. Yıllar yıllar önce yaklaşık 2010-2011’de kuzenlerim bize yazın kalmaya geldiklerinde Ramazan’da oturup her gün bir bölümünü izlerdik. Zira izleyici kitlesi baya genişti; biz de kalabalık bir aileydik onlar da. Kuzenimin bana sürekli Illuminatiyle alakalı şeyler izletip beni hocalık etmesini saymazsak baya hoş günlerdi.. Ayıp olmasın diye biraz diziden bahsedeyim: Fakir bir genç kızla (Ekin) zengin ve yakışıklı erkeğin (Sarp) yolları her ikisi için de hayırlı gördükleri bir iş sebebiyle birleşir. Sarp henüz evlenmek istememekte, ancak babasına da karşı gelememektedir. Ekin'in ise ailesi için acil paraya ihtiyacı vardır. Sarp onunla göstermelik bir evlilik yaparsa parayı vereceğini söyler, Ekin bu teklife önce tepki gösterse de, sonradan kabul etmek zorunda kalır ve oyun başlar.. Konusu baya klişe olsa da küçükken izlemek çok zevkliydi şimdi izlediğimde de rastgele bir yerinden başlasam bile zevkle devam ettirebiliyorum ama sanırım bu tüm eski dizilere has bir şey. Şu eski dizilerdeki dublaj olayını hiç anlayamıyorum insanları bir salın ya. Ne kadar çirkin olabilir ki sesi yani. Birde dizinin jenerik müziği tüm ambiyansı etkiliyor, efsanelerden desem aşırı kaçmaz. Bu diziyi hep jeneriğiyle hatırlayacağım. Tabi hakkını yiyemem bende herkes gibi Keremcem’e aşıktım o zamanlar. Yasemin Ergene’nin oyunculuğu burda baya donuk, diziyi yükselten karakter Keremcem. YouTube’da dizinin tüm bölümleri var, belki bir şans vermek istersiniz.. Buraya da jenerik müziğini bırakıyorum. Yorumlara herkes güzel anılarını bırakmış. Küçükken o yorumları okuduğumda özenirdim. Şimdi anlıyorum ki o kadar da özenilecek bir şey değilmiş. Zira insan geri gidemeyeceği anları özlediğinde yaşadığı o boşluk hissi bir türlü kapanmayacak cinstenmiş. Güzel haftasonları dilerim.. 🎵 https://youtu.be/f6XzA9tw2ds?si=Ha8DvZtdwjOOELdg (link açılmıyorsa Aşk Oyunu Soundtrack yazarak da bulabilirsiniz)

yolumugoster 9 months ago

Leyla ile Mecnun

Onur Ünlü

207 Gönderi

Benim gibi birinci Leyla öldükten sonra diziyi bırakanlar varsa koşun neden diziden çıkarıldığını söylemeye geldim. Gerçi aslında tek neden olarak Leyla diyemem direkt Zeynep, Arda ve Leyla üçlüsü diyebilirim çünkü zaten çıkma sebepleri üçünün arasında yaşanan kavga. Şimdi Zeynep’le Arda…devamıBenim gibi birinci Leyla öldükten sonra diziyi bırakanlar varsa koşun neden diziden çıkarıldığını söylemeye geldim. Gerçi aslında tek neden olarak Leyla diyemem direkt Zeynep, Arda ve Leyla üçlüsü diyebilirim çünkü zaten çıkma sebepleri üçünün arasında yaşanan kavga. Şimdi Zeynep’le Arda gerçek hayatta sevgililer. Söylentilere göre Arda yani Ushan Çakır, setteyken Ezgi Asaroğlu yani Leyla’ya şiddet uyguluyor ve sevgilisi Zeynep’in yani Beste Bereket’in de azmettiren olduğunu söylüyorlar. Sonrasında tabi set ekibi Leyla’nın yanında oluyor, Arda’yı direkt kovuyorlar ama sonrasında iş baya magazine dönünce o zamanlarda dizi baya revaçta olunca, siz bu dizinin adını lekeliyorsunuz diyip Leyla’yı da diziden atıyorlar. Sonra Zeynep’te ben burda daha fazla duramam diyip o da çıkıyor. Her ne kadar Leyla öldükten sonraki bölümde geçmişe gidip Leyla’yı geri getiremeyeceklerini ya da ne yapsalarda durumun şimdikinden daha iyi hale getiremeyecekleri bölüm çok anlamlı olsa da üçünün birden çıkmasıyla yaşanan boşluk çok büyüktü. Üstelik fav karakterim Arda’ydı. Yani ona baya gülüyordum ne bileyim böyle bi insan olduğunu. Zeynep ve Yavuz’un sahnelerini de çok seviyordum. Ne yazık ki ne kadar şans versem de bir türlü eski günlerdeki gibi zevkle izleyemedim hep izlemek için izlediğimi fark edince bıraktım bende. Tabi dizinin bu kadar sevilmesinin bir sebebinin de RTÜK’ün olanlara karşı gözünü kapatması olabilir. Bu kadar müdahaleden uzak olunca dokundurmalar öyle ince ve hani cuk diye oturmuş ki insana çok başka bir seyir zevki veriyor. Hele diziyi annemle izleyince kocaman ekranda bi anda Leyla ve Mecnun’un yarınları yokmuşçasına uzayda öpücükleşme sahnesi çıkınca annemden çok ben şok oldum. Nasıl yani TRT??? Madem böyle meziyetlerin vardı… En sevdiğim bölümlerden biri de Mecnun’un vurulduktan sonra kafasının içine girdikleri sahne olabilir. Orda bi ayna sahnesi vardı. Herkes aynaya bakınca farklı gözüküyordu. Leyla karşısında Mecnun’u görüyordu. “Ben ne zaman aynaya baksam seni görüyorum ki karşımda..” bu sahnede ağlamıştım ya. Çok güzeldi. E birde tabi âdettendir. “Leyla, gözlerin o kadar yeşil ki, öpsem gözlerinden, dudağımda bir orman filizlenir..” Veee yine favori bölümlerimden biri de Şekerpare’nin geldiği bölümdür. Son sahne çok güzeldi Bu Kıza Kadar performansı da cabası.. 🎵Leyla The Band - Yalan

yolumugoster 9 months ago

Ders çalışmamın dördüncü günü ve ben Eşya Hukukuyla toksik ilişkimize akrostiş yazdım: Emin sıfatımla söylüyorum sana, Şufa, vefa, iştira.. Etti beynimi istila. Yolsuz tescil olur, taahhütün sakatsa, Alenice tasarruf etsen de; yinede etmez fayda. Hakimiyetin altındayım, sicilden etsen de terkin,…devamı

yolumugoster 9 months ago

Doktorlar

N/A

38 Gönderi

Dizinin IMDB’sini görünce hayrete düştüm bu dizi asla bu puanı hak etmiyor. Her açıldığında sağda solda kim varsa izlemeye niyeti olmayanı bile ekrana kitler bölümün nasıl bittiğini anlamazsın. Dizi müzikleri hastane ortamına cuk oturmuştur. Her bir hasta hikayesi izleyene bir…devamı