(@) - Raf

Çok tatlı bir gençlik filmi.. Kampa gittiğimde indirdiğim 2. Film buydu. I love you baby sahnesine bayıldım ya. Daha önce hiç görmediğim bir kesitti ondan galiba aşırı etkilendim ve imrendim tabi ki.. Daha çok son sahnedeki şiir sahnesine rastladığım için…devamı

yolumugoster 2 years ago

Kadın Kokusu

Martin Brest

167 Gönderi

Spoiler içeriyor Sürekli izlemeyi ertelediğim bir filmdi ve birden kampa gitme fırsatım doğmuşken indirdim. Çok çok zevk aldım. Yavaş akışlı bir film olması beni mutlu etti çünkü nedense hiç bitmesin istedim. Yıllardır “Por Una Cabeza” müziğinin hayranı olan birisi olarak, tango sahnesinde…devamıSürekli izlemeyi ertelediğim bir filmdi ve birden kampa gitme fırsatım doğmuşken indirdim. Çok çok zevk aldım. Yavaş akışlı bir film olması beni mutlu etti çünkü nedense hiç bitmesin istedim. Yıllardır “Por Una Cabeza” müziğinin hayranı olan birisi olarak, tango sahnesinde kalbimi bıraktığımı söyleyebilirim. Beni en tatmin eden şeylerden biri de filmin intiharla sonlanmamasıydı. Çünkü bakış açımız değişirse dünyamızda değişir. Bu da filmde açıkça işlenmiş bir konuydu. Al Pacino’nun oyunculuğunu yorumlama haddini kendimde bulmadığım için bu konuda bi şey söylemeyeceğim. Tabii şunu söylemeden geçemem bazı sahneler var ki gerçekten i-na-nıl-maz-dı.. “Bir zamanlar görebiliyordum ve çok şey gördüm. Bunlar gibi çocukların, bunlardan daha gençlerin kollarının parçalandığını, bacaklarının koptuğunu gördüm ama dünyadaki en kötü görüntü kesilip atılmış bir ruhtur, onun için protez olmaz..” Bu sahne ve tabii ki “what life” sahnesi.. İntihar edeceği güne karar verdiğindeki yüzündeki yorgunluk. Bu oyunculuk değil bambaşka bi şeydi ya. Charlie’nin deneyimsizliğini ama prensiplerinden sıyrılmayışı vicdanını hiçbir zaman susturmayışı ve silah doğrulduğunda bile kendinden ödün vermeyişi, yüzündeki korku.. bu kadar güzel izletilebilirdi. 2 adam, biri hayatında çabalaması gerektiği şeyler için yaşamayı unutmuş. Birisi kendi hatası yüzünden kaybettiği gözlerle hayatının bittiğini düşünüp vazgeçmiş her şeyden, öyle ki insanlardan bile nefret ettirmiş kendisini ve hep intihar edeceği günü tasarlamış.. insan gözünde hayatını bitirdiğinde yaşanılacak bi şey kalmamış gibi geliyor. Bir amaç ve umut. Yaşama tutunacak bir sebep gerekiyor insana. Yoksa biz bilmiyor muyuz bu dünyada üzünülecek milyarlarca sebep var, sen ise mutlu olma sebebi bulduğun kadar yaşıyorsun. Nefes almak yaşamak değil ki. Bi nevi sen yaşadığını hissettiğin kadarsın dünyada. Kendini bir hiç olarak görürsen dünya öyle bir büyür ki gözünde sonra zamanın algısı öyle bir dayanılmaz gelir ki. Zamanı daralttığın kadar mutlusun belkide. Zaman algısını yitirdiğinde, fark etmediğinde işte. Dünyayı gözde büyütmeye ne gerek var, sen mutluluğu aramazsan zaten bulacaksın. Bu kadar felsefe yeter:) Hayat birine yaşamayı öğretti. Birine de yaşama devam etmesini. Umut verici bir film olacağını hiç beklemezdim her duygunun böyle yoğun yaşandığı.. Herkes izlemeli ve izletmeli. Ve işte o soru.. Son sahnede yarbayımız Charlie’ye ne fısıldıyor bilen var mı?

yolumugoster 2 years ago

Harry Sally İle Tanışınca

Rob Reiner

78 Gönderi

“Hava yirmi dereceyken üşümeni seviyorum, bir buçuk saatte sandviç sipariş etmeni seviyorum. Deliymişim gibi bakarken kaşını kıvırmanı seviyorum. Senin yanında olunca, giysime parfümünün sinmesini seviyorum. Ve gece yatmadan önce konuştuğum en son insan olmanı seviyorum. Ve yalnız olduğum için veya…devamı

yolumugoster 2 years ago

Beni Unutma

Allen Coulter

38 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmin bir kesitini gördükten sonra (küçük kıza yapılan zorbalık sahnesi) izlemeye karar verdim. İzlemeyi şimdi bitirdim ve keşke 1.5 hızda izleseymişim dedim. Filmdeki o kasvetli depresyon havası şahsen beni bunalttı. Yine de bu tür sevenlerin beğeneceğini düşünüyorum. Film romantik türden…devamı

yolumugoster 2 years ago

Dövüş Kulübü

David Fincher

387 Gönderi

Spoiler içeriyor Silmek durumunda kalmıştım,yine paylaşmak istedim. Okulların açılmasının 3. Gününde grip olup yurtta kalmak zorunda olduğum için artık şu filmi bi bitireyim diye açtım izlemem bi 5 saatimi falan aldı. Gerçekten uzun ve yorucu bir film ama her saniyesine kesinlikle deyiyor.…devamı

yolumugoster 2 years ago

Bir Geyşanın Anıları

Rob Marshall

30 Gönderi

Kapak fotoğrafı zihnime nasıl kazınmışsa ilk görüşte direkt çocukluk anlarım geldi gözümün önüne. Film ilk çıktığında evimizde CD’si vardı, tabi yaşım tutmadığı için filmi izlemek yeni nasip oldu. Daha önce geyşalıkla ilgili bir dizi izlemiştim ama ikisinde verilen imaj çok…devamı

yolumugoster 2 years ago

Love Reset

Da-Jung Nam

14 Gönderi

Konusunu okuyup hemen izlemeye karar verdim size de kısaca bahsedeyim: Aşık olarak evlenen bir çift zamanla birbirlerine karşı duyarsızlaşıyorlar ve sevgilerini yitiriyorlar hatta bu öyle bir noktaya varıyor ki kısa sürede ikisi de birbirinden nefret ediyor. Nihayetinde boşanmaya karar veriyorlar…devamı

yolumugoster 2 years ago

Unutulmuş

Hang-jun Zhang

258 Gönderi

Eğer çok dolduysanız ve gerçekten ağlamak istiyorsanız bu film tam sizlik. Film bittikten sonra bile dakikalarca ağladım.. Filmde her duyguyu bulabiliyorsunuz çok farklı başlayıp yine çok farklı bitti asla böyle bir son beklemezdim.. bi’ şans verebilirsiniz.

yolumugoster 3 years ago

Marriage Story

Noah Baumbach

123 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmi Raf’tan aldığım bi öneri üzerine izledim, izleyeli yaklaşık 1.5 hafta oldu bir şeyler söylemeden geçmek istemedim.. İlk değinmek istediğim konu şu olacak bir anlaşmazlık, kavga olduğunda neden hep çiftler birbirlerini annesine ya da babasına benzetmeye çalışıyor? Bu evrensel bi…devamıFilmi Raf’tan aldığım bi öneri üzerine izledim, izleyeli yaklaşık 1.5 hafta oldu bir şeyler söylemeden geçmek istemedim.. İlk değinmek istediğim konu şu olacak bir anlaşmazlık, kavga olduğunda neden hep çiftler birbirlerini annesine ya da babasına benzetmeye çalışıyor? Bu evrensel bi konu aslında buna Türk yapımlarında da şahit oldum. Filmin ikonik kavga sahnesinde kavganın başlama sebebi de bu.. ah tabi Bihter’in annesine benzeme korkusu örneğini verebilirim en basit şekilde. Neden bu kadar korkuyoruz anne veya babamıza benzemekten üstüne konuşulası bi konu.. Bir diğer özellikle değinmek istediğim konu ise Nicole’un avukatına olayı anlatırken sahnenin hiç kesilmemesi ve tüm olay akışıyla bize izletmeleri, bu sahneyi izlerken gerçekten Scarlett Johansson’ın oyunculuğunu baya beğendim fakat dediğim gibi tabi ki 1. Sıra o kavga sahnesiydi. Avukatların hararetli bir şekilde tartışmaları yine dikkatimi çeken bir konu olduğu için bunun üzerine filmden bir alıntı yapmak istiyorum “Ceza avukatları kötü insanların iyi yönlerini görür, boşanma avukatları ise iyi insanların kötü yönlerini.” Evet çiftler karşı karşıyayken avukatların tüm hayatlarına hakim olup bunun için aslında çiftlerin hissettiğinden kat kat fazlasını söylemeleri içimi cız ettirdi. Ve boşanma avukatı olmamaya karar verdim ashjgs şaka şaka hiçbi zaman istemiyordum zaten. Neyse.. Filmi 2 günde bitirdim çünkü gerçekten izlemesi ağır bi film bence.. kim haklı kim haksız bilemem ama şey çok komikti:d Nicole’un avukatının sırf yarı yarıya olup Charlie havalara girmesin diye velayet hakkını %55 e %45 olarak yapması.. Şeyi fark ettiniz mi kapıyı beraber sürdükleri sahnede kapı tutukluk yapsa sanki barışacak gibilerdi. Birçok sahnede hep böyle hissettim bir şey olacak ve şimdi barışacaklar dedim. Ama öyle olmadı. Bence iyi ki olmadı çünkü kafada bittiyse bitmiştir. Ama bu konuda bi teori daha var boşanıp geri beraber olan çiftler tekrar birleştiklerinde çok daha iyi anlaşıyorlarmış e tabi bunun bazı şartları var nedense Nicole ve Charlie’nin ilişkisi de biraz böyleydi. Yine de tüm değerler çiğnenmişti artık herbir şeye laf söylenmişti.. yine de son sahnede takılıp düşmesin diye Charlie’nin ayakkabılarını bağladı Nicole.. Birbirlerinin sevdikleri yönlerini yazdığı kağıdı Charlie’nin bulması ve oğluyla okuması sahnesinde gözlerim doldu. Özetle oyunculuklar çok güzeldi ve izlenmesi gereken bir film olduğunu düşünüyorum ama ilk psikolojinizi buna hazırlayın:)

yolumugoster 3 years ago

Kader

Zeki Demirkubuz

204 Gönderi

Spoiler içeriyor -bazı teknik sorunlardan silmek zorunda kaldığım yorumum- Rahatsız edici derecede gerçekçi bir filmdi. Yavaş filmlere tahammül edemem normal şartlarda ama bu filmde ne ileriye sardım ne de hızlandırarak izledim. İlk söylemem gereken şey 2006 Türkiye’sini olduğu gibi gözler önüne sermelerini…devamı-bazı teknik sorunlardan silmek zorunda kaldığım yorumum- Rahatsız edici derecede gerçekçi bir filmdi. Yavaş filmlere tahammül edemem normal şartlarda ama bu filmde ne ileriye sardım ne de hızlandırarak izledim. İlk söylemem gereken şey 2006 Türkiye’sini olduğu gibi gözler önüne sermelerini büyük bir ilgiyle izledim. Her şeyi tüm gerçekliğiyle aktarmaları, zaman geçişlerinde ayrıca tarih belirtmemeleri, suyun akışını, bayrağın dalgalanışını, ezan sesini herhangi bir durumu bize izletmeleri ve önemli sahneleri ise izletmeden geçmeleri (düğün vs.) filmdeki buhranlı ve karamsar havayı her şekilde hissettirmeleri yani sahnenin kendini izletmesi diye bir gerçek vardı. Aşk gerçekten böyle bir şey mi? Bu kadar zarar verici bir duygu mu? Sanmıyorum. Bekir’in ki aşk değil saplantıydı. Ya da saplantılı olan sadece Bekir değildi. Uğur annesine söylediklerini bir bir kendisi yapıyordu, Bekir Uğur’a “bu kadar mı çok seviyorsun onu, takılmışsın bir psikopatın peşine gidiyorsun” derken kendinin farkında mıydı? Karakterler birbirlerini eleştirirken kendi yaptıklarına ‘kader’ diyip geçiyorlardı.. Bir kere kendisi kabullenemedi ki nasıl olurda bir hayat kadınına aşık olurdu.. Ona ismiyle bile hitap etmiyordu Bekir. Bekir’in mahallesinde erkeklerin bir gururu vardı. Sevdiği kız için bileğini keser, kurşun yer ama sevdiği kızdan akıl alamaz üstüne birde tokat vururdu.. İzlerken düşündüm, düşünürken de izledim. Film bitti hala düşünüyorum. Bazı filmler varya bakış açına etki edecek türden bu da öyle bir filmdi işte.. Olan Bekir’in karısına oldu. Evlenince düzelir mantığının gözler önünde ne hallere evrilebileceğini de görmüş olduk. Bekir karakteri başlı başına üstüne konuşulacak türden, en başta efendi efendi takılan bunu da kendince “efendilikte bir yere kadar” diyerek sonlandıran ve filmin vuruş noktası olan şu sözleri sarf eden bir karakter. “Oğlum Bekir dedim kendi kendime, Yolu yok çekeceksin. İsyan etmenin faydası yok, kaderin böyle. Yol belli, eğ başını, usul usul yürü şimdi. O gün bugün usul usul yürüyorum işte.” Bekir halinden memnun muydu.. Bazı insanlar buhranlı bir yaşamdan mı zevk alır? Düzeltmek için bir çaba göstermez. Sigara yakmak için bir sebep arar kendine? Filmdeki tüm karakterlerin kendince sorunları vardı bence. Hiç sağlıklı bir film değildi yer yer izlemekten rahatsız oldum ama hayatın gerçekliğine de gözlerimi yumamadım. Böyle hayatlar gerçekten yaşanıyor mu? İnsan neden kendine bunu yapar diye sıkça sorguladım. Ben kader diyip geçemedim..