(@) - Raf

1895 2 years ago

2000'li yılların başıydı. Bir gün babam eve elinde VCD ile geldi. Mahallede kimsede yoktu, kimsede. İlk önce babam almıştı. Babam gibi birisinden hiç beklenmeyecek öngörüde bir hareketti bu. O dönem televizyon kanallarında hemen her akşam bir yeşilçam filmi olurdu. Hollywood…devamı2000'li yılların başıydı. Bir gün babam eve elinde VCD ile geldi. Mahallede kimsede yoktu, kimsede. İlk önce babam almıştı. Babam gibi birisinden hiç beklenmeyecek öngörüde bir hareketti bu. O dönem televizyon kanallarında hemen her akşam bir yeşilçam filmi olurdu. Hollywood filmleri de yayınlanırdı tabikide ve bu yolla bir çok film de girmiştir hayatımıza ama ağırlıklı olan yeşilçam filmleriydi. İstediğim filmi istediğim zaman izleyebilme fırsatına ilk o zaman kavuştum. Tek yapmam gereken yeterli parayı biriktirip yaşadığımız ilçenin çarşısındaki korsan film satıcısından filmi satın almaktı. O noktadan sonra sayısız dünya benim olurdu. Bir sürü filmim oldu bir sürü. Bazen tek başıma, bazen en yakın arkadaşımla oturup o yıllara kadar çıkmış sayısız film izledik. Beğendiğimiz aktörleri ve aktristleri bu yolla tanıyorduk, bu yolla hayranı oluyorduk. Birisinin yeni bir filmi çıktığında bir hediye gibi tamamen sürpriz oluyordu bize. Özlemle jelatinle kaplanmış diğer bir sürü filmin arasında duran o filme bakar yeterli miktarda parayı bir an önce biriktirip, heyecanla eve gelip o filmi izlemek isterdim. O yıllarda kolayımız bile zordu yani aslında. İşte o dönem izlediğim ve tanıdığım aktörlerden birisi de Rocky ve Sylvester Stallone'dur. İnanın bana ilk beş filmi o kadar çok izlemişimdir ki hala bir filmi ya da bir seriyi o yıllardaki kadar çok izlediğimi sanmıyorum. Koltuğumda oturup Rocky'yle birlikte ringe çıktığımı hatırlıyorum. Ve dayak yerdik. Ve dayak atardık. Yüzümüz gözümüz şişer her tarafından kanlar akardı. Sevgilimizi en temiz, en bağlılık duygularımızla sever, o isterse dövüşür istemezse dövüşmezdik. Eski düşmanımız yeni dostumuz Apollo, "Kaplanın gözü dostum" diyerek bizi yüreklendirmeye çalışırken fonda o unutulmaz şarkılar çalardı. Film bitip siyah ekranda beyaz renkli yazılar akmaya başladığında bile ben hala o dünyada olurdum. Ama artık bir yetişkinim. Rocky'yse emekli oldu. Yıllar sonra bu adamın başarılı bir belgeselini izlemek beni o yıllara götürdü tekrar. Hani bazı yapımlar vardır ya, izledikten sonra aynı türde farklı yapımları da izlemek istersiniz. İşte öyle bir belgesel Sly. İzlediğim için çok mutluyum. Ve çok duygu dolu...

1895 2 years ago

The Valet

Richard Wong

2 Gönderi

Yeni filminin vizyonuna kısa bir süre kala evli sevgilisiyle magazincilere yakalanan Olivia, rol aldığı film için kötü bir pr olacak olan bu durumdan kurtulmak için fotoğrafta yer alan bir başka adam olan Antonio ile sevgili numarası yapmaya karar verir. Karısından…devamı

1895 2 years ago

İstanbul İçin Son Çağrı

Gonenc Uyanik

98 Gönderi

Şehir, müzik, bir kadın ve bir erkek... En sevdiğim temadır. Filmin yaklaşık ilk elli dakikası bu büyüleyici karışımı çok iyi bir şekilde sunuyor seyircisine ve o kadar güzel yazılmış ki bu dakikalar her detayıyla adeta bir Aşk-ı Memnu parodisi gibi…devamıŞehir, müzik, bir kadın ve bir erkek... En sevdiğim temadır. Filmin yaklaşık ilk elli dakikası bu büyüleyici karışımı çok iyi bir şekilde sunuyor seyircisine ve o kadar güzel yazılmış ki bu dakikalar her detayıyla adeta bir Aşk-ı Memnu parodisi gibi ilerliyor. Eminim dizinin gerçek fanları bayılmışlardır filmin bu kısımlarına. Yani karakterlerin birbirlerinin isimlerini bilmemesi gibi o kadar hoş detaylar var ki adeta kendimden geçtim seyrederken. O kadar ki ben bir ara artık her yaz Aşk-ı Memnu'nun New York'a kaçış sahnesinde bir ara bölüm olarak bu film izlenmeli diye düşünüyordum. Ne yazık ki o dakikadan sonra bir ters köşe oluyor ve bütün büyü dağılıyor. (Aslında farklı bir açıdan bakıldığında bu da ayrı bir başarı örneği. Yani düşünün gün bitiyor ve şehrin bütün o büyüsü de aniden dağılıyor ve kendimizi birden sıkıcı gerçeklerin ortasında buluyoruz.) Bu ikinci kısımda ben gerçekten hayal kırıklığına uğradım. İlk elli dakika nasıl akıp geçtiyse kalan dakikalar da sıkmaya başlıyor. Keşke hiç böyle bir şey yapmasalarmış veyahut ille de yapacaksalar da bu kısmı son beş dakikaya sığdırsalarmış. Bu şekilde çok daha güzel olurdu diye düşünüyorum. Filmin tanıtımları sırasında gerek Beren Saat gerekse de Kıvanç Tatlıtuğ verdikleri röportajlarda ısrarla bir iş partneri olduklarını vurgulayıp durdular. Bu da yetmezmiş gibi Beren Saat'in eşi Kenan Doğulu'nun bir şarkısına da filmde yer vermişler. Bir filmin tanıtımı bu şekilde yapılmaz. Ben bir seyirci olarak o filmi izlerken Beren Saat ve Kıvanç Tatlıtuğ'un karakterlerinin gerçekten evli olduklarına inanmak zorundayım. Eğer siz gidip böyle saçma sapan açıklamalar yaparsanız filmin bütün büyüsü bozulur. Bu bir filmin nasıl çekildiğini anlamak için kamera arkası görüntülerini izlemeye benziyor. Bir şey hakkında ne kadar bilgi sahibi olursanız o kadar büyüsü dağılır. Ne yazık ki insanlar evlendikleri zaman mesleklerine olan saygıları da tutkuları da azalmaya başlıyor. Şurası bir gerçek ki Beren Saat ve Kıvanç Tatlıtuğ bu ülke için çok büyüleyici aurası olan insanlar. Onları görmek bile bu büyüye kapılmanıza yetiyor. Film de bunu ustaca kullanıyor. Ben şahsen içim kıpır kıpır izledim. Çok duygusal, çok eğlenceli bir ilk elli dakikası var filmin. Türü sevenler için ve hem de Aşk-ı Memnu ile üstü örtülü bir çok bağlantısı olduğu için çok üst seviye bir yapım olabilecekken ikinci kısımda dibe doğru sürüklenmesi hayal kırıklığı yaratıyor. Yine de o mükemmel ilk elli dakikasının büyüsünü hala hissediyorum ve bu kısım için tekrardan izleyebileceğim bir yapım.

1895 2 years ago

Durdurulamaz

Nimród Antal

10 Gönderi

Şahsen aksiyon-gerilim anlamında çok uzun zamandır izlediğim en iyi Liam Neeson filmiydi. Phone Booth ve Speed karışımı bir film olarak düşünebilirsiniz. 90 dakika gibi çok ideal süresiyle hiç sıkmadığı gibi sizi hikayenin içine çekiyor ve filme dalıp gidiyorsunuz. Liam Neeson'ı…devamı

1895 2 years ago

Bihter

Caner Alper

60 Gönderi

Bu filmin daha yayınlanmadan dibine kadar gömüleceği Farah Zeynep Abdullah'ın Beren Saat'le kıyaslanmasından açıkça belliydi aslında. Film, dizideki gibi bir dramatik yapı üzerinden ilerlemiyor, daha çok bir müzikal gibi ilerliyor. Dolayısıyla da bir dram türünün verdiği o yoğun duyguları vermiyor.…devamıBu filmin daha yayınlanmadan dibine kadar gömüleceği Farah Zeynep Abdullah'ın Beren Saat'le kıyaslanmasından açıkça belliydi aslında. Film, dizideki gibi bir dramatik yapı üzerinden ilerlemiyor, daha çok bir müzikal gibi ilerliyor. Dolayısıyla da bir dram türünün verdiği o yoğun duyguları vermiyor. Bu bir hata değil, böyle yapmayı tercih etmişler. Zaten Farah Zeynep Abdullah'da filmle ilgili bir röportajında özünde savaşmak yerine dertlere gömülen karakterlerden yani arabeskten hoşlanmadığını söylemişti. Filmde şapka devrimiyle ilgili bir diyalog geçiyor ama gazeteler hala Osmanlıca, buradan filmin 1925 ve 1928 yılları arasında geçtiğini açıkça anlayabiliriz. Bunu anlayana kadar filmdeki modernizmi Osmanlı döneminde geçtiğini düşünerek yadırgamıştım ama sonra taşlar yerine oturdu. Ben filmin Hande Ataizi dışındaki castingine, prodüksüyon tasarımına tam anlamıyla bayıldım. Hizmetçilerin bile estetikli ve 90-60-90 olduğu saçma sapan televizyon dizileri gibi değildi. Yani bir Peyker karakteri var ki, bu kadar mı güzel yansıtır bir oyuncu o dönemi ya. Burada aslında şunu anlatmaya çalışıyorum, filmde günümüzün güzellik normları değil o dönemin anlayışı vardı. Bu oyuncularla olduğu gibi kıyafetlerle de o kadar güzel yansıtılmış ki gerçekten hayran kaldım. Bu anlamda sinemamızda benzeri türde bir filmin bu derece başarılı olan bir örneği olduğunu düşünmüyorum. Sadece şunu söylemek istiyorum, lütfen o dönem fotoğrafı çekilmiş kadınlara bir bakın, sonra dönüp bir de bu filmdeki Peyker karakterine bakın. İnanılmaz gerçekten inanılmaz bir benzerlik var. Hande Ataizi'ni sevmememin nedeni ise çok genç durması. Bilmiyorum ama ben sadece bu genç görünümünden ötürü yakıştıramadım kendisini role. Ya da Farah Zeynep çok büyüktü de diyebiliriz tabi :) o da ayrı. Bihter filmi sinemamızda hiç yapılmayan bir şeyi yapmış. Çokça bilinen bir hikayenin önemli bir kısmını radikal bir şekilde değiştirmiş. Böylesine radikal bir değişikliği insanların sevmemesi kadar doğal bir şey yok. Ama bu, bunu yapmanın bir hata olduğunu da göstermez kesinlikle. Bu bir yorumdur. Yönetmen kafasında böyle canlandırmış, böyle hayal etmiş ve çok cesurca bir kararla da böyle çekmiş. Böyle radikal yorumlamalar olur. Biz bunları severiz veyahut sevmeyiz. Bize kalmış bir şey. Ama bu, bunun yanlış olduğunu göstermez. Hikaye zaten herkesin malumu bir hikaye. O yüzden ben daha çok filmin teknik yanlarını sevdim. Finalde çalan şarkı da güzeldi bu arada. Dizide bölümlerce ve saatlerce anlatılan hikayenin temel noktalarını filmde iki saatten kısa bir sürede izleyince her şey çok hızlı geçiyormuş gibi gelebiliyor doğal olarak. Bihter'in dördüncü duvarı yıkmasını ise sadece ilk sahnede yadırgar gibi oldum ama sonra çabucak alıştım. Benim gözüme batmadı öyle. Sözün özü insanların duygularını anlıyorum, ama filmin gereğinden çok çok fazla gömüldüğü de bariz bir gerçek diye düşünüyorum. Bizde pek örneği yoktur ama belki yıllar sonra değeri artan filmlerden olabilir diye düşünüyorum.

1895 2 years ago

Genç Deniz Canavarı Ruby

Kirk DeMicco

7 Gönderi

Animasyon tarzı çok sevimli ve bu da seyir zevkini olumlu anlamda etkiliyor. Ama senaryoda mantık hataları vardı. Filmi bayağı hiç üzerinde durmadan baştan savma yapmışlar. Sözün özü aslında DreamWorks'e kesinlikle hiç yakışmayan vasat bir film. Konusu da diğer şirketlerin çeşitli…devamı

1895 2 years ago

Fair Play

Chloe Domont

17 Gönderi

Gerilim açısından ele alırsak The Killer'dan daha fazla gerdiğini söyleyebilirim kendi açımdan. Bir Erorik-Gerilim filmi olarak gerilim tarafında başarılı buldum. Ama erotik tarafının başarılı olduğunu söyleyemeyeceğim. Sanırım cast seçimi ya da kostüm ve makyajda yapılan yanlış tercihler filmi bu tarafından…devamı

1895 2 years ago

Maymun Kral

Anthony Stacchi

5 Gönderi

Macera türü tanımının tam anlamıyla karşılığı bir film. Özellikle finaliyle çok dikkat çektiğini düşünüyorum. Animasyon türü içinde benzeri bir finale sahip başka bir film var mıdır bilmiyorum ama benim çok hoşuma gitti. Henüz Tavuklar Firarda Kurtarma Operasyonu'nu izleyemedik dolayısıyla onu…devamı

1895 2 years ago

Venedik'te Cinayet

Kenneth Branagh

22 Gönderi

Sonu hariç güzel filmdi. Daha önce birkaç Agatha Christie kitabı okumuştum ve aşırı hayran kalmıştım kendisine. Bu kitaplardan aldığım intiba ile şunu söyleyebilirim ki benim tanıdığım Agatha Christie bu hikayenin sonunu bu şekilde bitirmemiştir. Tüm olayları mantıklı bir zemine oturtmuştur.…devamı

1895 2 years ago

Yaratıcı

Gareth Edwards

28 Gönderi

Her şeyin amacı işleri kolaylaştırmak aslında. Ama eğer bir insan zekası yaratırsak hatta bu durumda çok daha zekisini yaratmış olursak bu şeyler neden bize hizmet etsinler ki? Hem zaten bu etik olur mu? 19. yüzyıl ve öncesinde olduğu gibi siyahileri…devamıHer şeyin amacı işleri kolaylaştırmak aslında. Ama eğer bir insan zekası yaratırsak hatta bu durumda çok daha zekisini yaratmış olursak bu şeyler neden bize hizmet etsinler ki? Hem zaten bu etik olur mu? 19. yüzyıl ve öncesinde olduğu gibi siyahileri köle olarak kullanmak gibi olmaz mı bu? Bize hep yapay zekanın biz insanlara bildiğimiz anlamda savaş açarak bizleri yok edebileceği lanse ediliyor. Ama onları yaratırsak bizleri yok etmeleri için savaş açmalarına gerek kalmaz. Çünkü zaten kendi kendimizi önemsiz hale getirmiş oluruz. İnsanlık olarak yaşayarak yaptığımız tüm bu şeyleri çok daha ileri düzeydeki zekalarıyla onlar yapmaya başlar. Bizlere gerek kalmaz. Ya kendi kendimize zamanla yok oluruz ya da onların yanında şempanzeler gibi kalıp anlamsızca yaşamaya devam ederiz. Belki de yapay zekayı yaratmak demek yaşamak için anlamımızı onlara devretmek demektir. Hiç böyle düşündünüz mü? Ben de düşünmemiştim. Filmde sıklıkla "o sadece bir koddan ibaret" deniyor. Bu bir mazeret olarak kullanılıyor. Konuya çok hakim değilim ama sanırım biz de bundan çok farklı değiliz. Bunu bilmek için bir bilim insanı olmak gerektiğini düşünmüyorum. Kibir çok tehlikeli bir duygudur. Hep söylediğim bir şey var. Kendimizi çok önemli canlılar gibi görüyoruz. Her şeyin merkezindeymişiz gibi hareket ediyoruz. Bu yüzden de yapay zekanın bir gün kontrolden çıkıp bize savaş açabileceğinden korkuyoruz. Onlar için çok önemli olacağımızdan o kadar eminiz ki diğer ihtimalleri düşünmüyoruz bile. Önemsiz, tehlike arz etmeyen canlılar olabileceğimizi. Belki de bizi hiç umursamazlar. Öylece kendi halimize bırakırlar. Ama örneğin bir yol yapmaları gerektiğinde de tıpkı bizler gibi o toprakta yaşayan karıncılara, türlü böceklere, otlara ve ağaçlara ne olacağını düşünmezler bile. Onlar için tek önemli olan şey o yoldur ve yapılır. Geriye kalanların akıbeti umursamaktan öte düşünülmez bile. The Creator bana bunları düşündürttü. Tam da bu yıl bana bir şeyler katan, bir miktar da olsa derinden etkileyen bir film olmadı diyordum. Aslında filmde tüm bu şeylere daha iyimser yaklaşılmış. Yapay zekalar ama bir çocuk dışında insanlar kadar zekiler ancak. Dünya ikiye bölünmüş. Bir tarafta insanlar ve yapay zekalı robotlar birlikte yaşarken ve bunu savunurken öbür tarafta ise bir yanlışlık sonucu oluşan kazayı bu robotlara yıkan ve dolayısla da yok edilmeleri gerektiğini savunan insanlar var. Umalım ki günü geldiğinde gerçekte de yapay zekalı robotlarla birlikte yaşayabilelim. Ve birlikte gelişebilelim.