(@) - Raf

Selamlar raf ahalisi, nasıllarsınız🐣? Bu aralar ilgimi çeken ve araştırıyor olduğum bir konuyu sizlere de açmak istedim. (*pat diye dalmışım konuya) ~•Beynimiz farklı titreşimler sayesinde omuriliğe belirli sinyaller gönderir ve bunlar da farklı frekans aralıklarının oluşmasını sağlar. Bu sinyaller alfa,…devamıSelamlar raf ahalisi, nasıllarsınız🐣? Bu aralar ilgimi çeken ve araştırıyor olduğum bir konuyu sizlere de açmak istedim. (*pat diye dalmışım konuya) ~•Beynimiz farklı titreşimler sayesinde omuriliğe belirli sinyaller gönderir ve bunlar da farklı frekans aralıklarının oluşmasını sağlar. Bu sinyaller alfa, beta, teta, delta ve gama şeklinde olup nöronlara ve kaslara bir uyarıcı niteliğindedir. Örneğin Alfa frekansı (8-13 Hz) beynin sakin çalışması gerektiğini belirtirken Beta frekansında(13- ... Hz) bir problemin çözümünü kolayca halletmesi gerektiği görülür. Teta'da (4-7 Hz) algı ve sezgimiz en üst seviyeye ulaşırken Delta frekansı(0-4 Hz) rüya görmemizi sağlayan aralıktır. Ve Gama frekansı bilincimizin en açık olduğu kısımdır, deltadaki bilinçaltına kaymanın aksine. Bu aralıksa (20- ... Hz) şeklindedir. Yani Hertz büyüdükçe bir noktada anlama kapasitesi, bilinç seviyesi gibi durumlar da artıyor. 🪄İşte gelelim konumuza: 40 Hz Binarual Beat. Beynimiz 40 hz'de yani gama sinyallerinin olduğu seviyede, biyolojik olarak nöronların birbirlerine bağlantısında kullanılan nörotransmitterlerin sinaptik bağlantıyı daha hızlı kurmasını sağlar. 🙂‍↕Bu da beraberinde hafızada, odaklanmada, dikkat eksikliğini büyük ölçüde aşmada ve alzheimer gibi ileri boyutlu durumları yavaşlatmada etkin rol oynatır. Ben son zamanlarda üst seviye unutkanlık ve dikkat toplayamama, odaklanmayı mumla arayacakken mumu bile unutma seviyesine gelen biriyim. Ki normalde her şeyi hafızamda tutmamla da bilinirim fakat bir anda, nazar değdi nazar, işler tersine döndü. 🖋Hafıza için su da çok önemliymiş, aman diyim aksatmayın. Bunun üzerine çalışmalarımda, 40 Hz Binarual Beat dinlemeye başladım, etkisini gördüğümü düşünüyorum şuanlık ki ilerde daha da belli olacak. Şunu da belirtmeden geçmeyeyim, bu frekans aralığı kiminde baş ağrısı gibi olumsuz sonuçlar doğurabiliyormuş o yüzden sesi düşük seviyede tutarak temkinli davranmak önemli bu noktada. 🪄Şimdi de bahsetmek istediğim bir diğer konu, Beyaz Gürültü Genel olarak araştırdığınızda bebeklerin sakinleşmesi ve uyuması için kullanılan bu yöntem, yetişkinlerde de gerginliği azaltma ve zihnin dinlenmesinde öncü olarak dikkati artırma, hiperaktiviteyi baskılama ve uyku kalitesini olumlu etkileme gibi şekillerde etkisini gösteriyor. 🛌Beyaz gürültüye bakarsanız, ses aynı arabada otobandayken duyulan uğultu ve radyonun boş olduğundaki statik sese benziyor. Ve süpürge makinesi çalışırken de sanki bu sesi duyduğumuzu fark ettim. Bunların ortak yönü, bebeklerin uyuduğu anlar. Arabaya bindiği anda uyumaları, süpürge makinesi çalışırken sakinleşmeleri vesaire. Sanırım bu anne karnındayken içerisinde oldukları ses atmosferini andırıyormuş o yüzden de kendilerini güvende, sakin hissediyorlarmış. Eğer diyorsanız ki "Ya Nyc, bebekler şimdi ne alaka" Fazla bilgi göz çıkarmaz a dostlar 🤗 Bunu da öğrendikten sonra yine stresli olduğum anlarda, genelde de ders çalışırken dinlemeye başladım. Ve bunun da olumsuz sonuçlar doğurma ihtimali yine varmış. Ama yüksek sesli olursa. Hani bilesiniz. Velhasılı kelam; çok su içmeye, ders çalışırken 40 Hz dinlemeye ve kafa dağıtırken de Beyaz Gürültü tercih etmeye karar verdim. En azından bir süre, denemekten zarar gelmeyecek haliyle. Bunları araştırırken de Pembe gürültü, Mavi gürültü, Kahverengi gürültü gibi çeşitlerin olduğunu da öğrenmiş oldum. Konu da fazlasıyla ilgimi çekti, bununla alakalı bildiğiniz kitap/ makale varsa ve önerirseniz çok sevinirim ~•° İyi akşamlarrr ve okuduğunuz için teşekkürler 🌸

_nyctophilia_ 1 year ago

Ejderhanı Nasıl Eğitirsin?

Dean DeBlois

59 Gönderi

Ne zamandır aklımda olan filmi sonunda erkek kardeşimle birlikte izleyebildim. Dedim bu kadar görüşmeyince böyle aktiviteler iyi olur ilişki pekişir, o da sever dedim. İnsan bir mimik oynatır ama ya, ablasının hatırına tepki verir ne bileyim bir kelime söyler. Yok…devamı

_nyctophilia_ 1 year ago

Sanat Okulu 1994

Jian Liu

2 Gönderi

Sizee @matmazey ile izlediğimiz ilk film olarak tarihe geçecek bir filmle geldim ˙˚ʚ(´◡`)ɞ˚˙ Bu fikrin doğuşu bir ceza vesilesiyle olsa bile ödüle dönüşmesi çok uzun sürmedi, yani ödül olma sebebi matmazey'le izlemiş olmak hani ^^ İzlemiş olduğum ilk Çin animesi…devamıSizee @matmazey ile izlediğimiz ilk film olarak tarihe geçecek bir filmle geldim ˙˚ʚ(´◡`)ɞ˚˙ Bu fikrin doğuşu bir ceza vesilesiyle olsa bile ödüle dönüşmesi çok uzun sürmedi, yani ödül olma sebebi matmazey'le izlemiş olmak hani ^^ İzlemiş olduğum ilk Çin animesi ve başta kapatmamak için kendimi zor tuttum.. O konuşmalar, ses tonu, çizimler... Dayanamam sanırken her şeyde olduğu gibi insan buna da alışıyormuş, alıştım ve gözüme batmaz oldu; filmin gidişatına göre daha da hoş geldi hatta. İlk alışma evresini atladıktan sonrası mükemmel. Ve filme geçmeden şunu da söyliyeyim, bunu televizyondan izledim. Göz numaram büyümüş, alt yazıları dahi zor seçer olmuşum. Yaşlanıyorum... Yani "Benim yaşım olmuş 20, 50'ye az kaldı Çok yaşlıyım.." gibi Buraya da filmden bu alıntıyı sıkıştırmış olayım. Hiç beklemediğim şekilde dolu dolu bir konuyla gelişiyor filmimiz: Sanat, güzellik, resim, bakışlar, farklılıktaki muazzam detaylar... Bir sanat okuluna konuk olduğunuzu düşünün, ve ordaki öğrencilerle oturup sanat hakkında felsefi konuşmalar yapıyorsunuz. Hepsinin kendince fikri var ve çok güzel bir atmosferde bunları tartışıyorsunuz. Bayılırım. Ve filmi de bu yüzden ayriyeten güzel buldum. Özellikle birbirlerine sordukları bazı sorular, gerçekten üzerine uzun uzun düşünülesi meselelerdi. Sanki birçok mesajı aynı anda seyirciye aktarmak adına, çok olay bağlantısı gütmeden gereken detaylar aktarılmış. Dönemin yaşantısı, kişilerin bakış açısı, evrensel olan konular ve daha nicesi. Özellikle sonu için, fazla bir netlik ve kafanızda kurduğunuz tarzda bir dayatmaya girmeyin Sadece filmin size sunduklarını kabullenin ve tadını çıkarın. Şöyle bir ortam... Ahh canım çekti. Bir kısma değineceğim misal, diyor ki 'tüm sanatçılar aynı dönemde ve birbirini takip eder şekilde yaşamışlar, ne kadar güzel' Bunu Türk edebiyatına uyarlayarak şairleri hatra düşürmek istiyorum. Hepsinin hemen hemen aynı dönemlerde yaşamış olması ve sürekli tanışma içinde bulunmaları, bana o kadar muazzam geliyor ki o dönemde yaşasam ve ordaki şairlerin toplumsal meseleler ve şiir hakkında yaptığı konuşmalara katılsam derim hep, hâlâ harika geliyor düşüncesi. Velhasıl kelam çok da uzatmayalım, aman aman bir şey beklemeyin ama alt metinleri dolu dolu, yaşanan pek çok olayı günümüze göre de yorumlayabileceğiniz ilgilisi için harika bir seçenek. (İlk alışma zordu..) Şimdiden iyi seyirlerrr ~•° (@matmazey'e de teşekkür ederimm bu film gecesi için ve uyuyakaldığı için bir şey demeyeceğim burda yazmaya bile gerek yok, ehe🙂)

_nyctophilia_ 1 year ago

Deniz Feneri

Robert Eggers

55 Gönderi

Spoiler içeriyor (Filmi hazırlıklı izlemek isterseniz okuyun ama bilmeyeyim derseniz ilk üç paragraf harici okumayınız) Bazen bazı filmler, öncesinde bir hazırlıkla izlenmelidir. Bizi neyin bekleyeceğini bilmemiz ve kendimizi ona göre hazırlamamız için, bu hatrı sayılır şekilde gereklidir. Bu düşüncemi fazlasıyla pekiştiren bir…devamı(Filmi hazırlıklı izlemek isterseniz okuyun ama bilmeyeyim derseniz ilk üç paragraf harici okumayınız) Bazen bazı filmler, öncesinde bir hazırlıkla izlenmelidir. Bizi neyin bekleyeceğini bilmemiz ve kendimizi ona göre hazırlamamız için, bu hatrı sayılır şekilde gereklidir. Bu düşüncemi fazlasıyla pekiştiren bir film deneyimi ile geldim bu sefer. Filmimiz iki deniz feneri bekçisinin bir adada mahsur kaldığı uzun ve yorucu bir süreci ele alıyor normalde. Yoruculuktan kastım ise, tamamen zihinsel ve ruhsal olarak düşünülebilir. Ki zaten bu ilk göze çarpan senaryo gerçek bir hayat hikayesinden uyarlama. 1801 yılında yaşanmış bir olaydan esinlenerek yönetmen bu filmi çekiyor fakat bir farkla; mitoloji malzemesini karanlık bir atmosferle harmanlayarak acı fakat etkileyici bir lezzet oluşturmayla... Biraz bundan bahsedelim, illaki Prometheus ve Proteus'u duymuşsunuzdur; en azından Yunan mitolojisine ilgiliyseniz. Proteus, formunu istediği zaman ve istediği şekilde değiştirebilen bir deniz tanrısı. Sürekli gel gitleri olan, o şeyden bu şeye dönüşüp duran bir tanrı. Filmimizdeki yaşlı denizci Thomas Wake, işte tam olarak bunun temsili. Bir gülüp bir ağlayan, öfke saçarken babacan tavır sergileyen, genç bekçinin gördüğü halüsinasyonlarla gerçekten de bir dönüşümün yaşandığını anladığımız o kişi. Özellikle hayat hikayesindeki onlarca tutarsız anı da, olmak isteyip aslında olamadığı, yalnızca istediği şeyleri olmuş gibi gösteren bir nevi tutarsız yabancılığının bize yansıyışı.. Şimdi de Prometheus'a gelelim. Balçık ve sudan yarattığı insanları bir o kadar seven Prometheus insanların aciz haline dayanamaz ve onlara ateşi bahşeder. Tabi bu ateş tanrılar tarafından çok kutsal sayıldığı için insanlara verilmiş olması Zeus'u çileden çıkarır ve Prometheus'u cezalandırır. Cezada bilmemiz gereken kısım, kartallar tarafından düzenli olarak karaciğerinin yeniliyor olmasıdır. Bu daa Ephraim Winslow karakterimiz işte. Sürekli bu iki karakter arasındaki çatışmaları izliyor, ilk başta uyumlu tavır sergileyen Ephraim'in nasıl da yavaş yavaş kendi istekleri için aklını kaybettiğini görüyoruz. Hazza ulaşmak için verdiği içsel savaş bir yandan yaşlı denizciyle engellenirken diğer yandan içini kemirip duran bir düşünceye dönüşüyor. Verdiği metaforların aktarım şekilleri o kadar muazzamdı ve filmin siyah beyazlığı, fırtınanın içinde olan o gericiliği o kadar harikaydı ki bambaşka bir seyir zevki yaşıyorsunuz. Arkadaki fon müziği; dalgalar, deniz feneri, deniz kızları ve rüzgarın sesinden oluşuyor. Aslında rahatsız etse de insanı, bir o kadar da büyülüyor. Özellikle yaşlı bekçinin tiratlarında nefesimi tutmuş, genç bekçide ise psikolojisini dibine kadar hissetmenin verdiği ağırlığı tatmıştım. Ve oyunculuklar...o kadar fevkaledeydi ki, sözcüklere dökemiyorum bile şuan. Mükemmel ötesiydi. Altlarında yatan daha onlarca imge bulunsa da, hepsine değinecek olursak sayfalar boyu yazmamız gerekir. Misal deniz feneri, yaşlı bekçinin tavırları ve daha pek çok şey; aslında bambaşka şeyler aktarıyor seyirciye. Siz iyisi mi izleyin, ve yatan anlamları kendiniz özümseyin. En çok üzüldüğüm bu kısım zaten, sondaki sahneyle bir aydınlanma yaşadım ben. Oturup o zaman araştırdım mitolojiyle arasındaki bağı ve yavaş yavaş farkına varmakla tadını aldım. İlk başta sevilmeyecek gibi durabilir lakin anladıktan sonra, çekimlerini kalitesini gördükten sonra...işte o zaman bambaşka bir yapıtla karşı karşıya olduğunuzu anlayacaksınız. Kesinlikle tavsiye edeceğim bir film, bu deneyimi yaşamalısınız derim🌊 Şimdiden iyi seyirler ~•°

_nyctophilia_ 1 year ago

Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş

José Saramago

31 Gönderi

Kitapta olanlar hakkında çok konuşasım var ama konuşsam büyüsü kaçar gibi de. Aslında üstünkörü bahsetsem ve sizde oluşan fikirlerle kitaba bir cazibe oluşsa, merakınızı kamçılasa. Veya direkt kitaptan bağımsız bu konu hakkında konuşur gibi olsak, dumanı üstünde bir sohbete girişilse..…devamıKitapta olanlar hakkında çok konuşasım var ama konuşsam büyüsü kaçar gibi de. Aslında üstünkörü bahsetsem ve sizde oluşan fikirlerle kitaba bir cazibe oluşsa, merakınızı kamçılasa. Veya direkt kitaptan bağımsız bu konu hakkında konuşur gibi olsak, dumanı üstünde bir sohbete girişilse.. Peki peki, diyeceğim o ki kitap konusu ve işleyişi açısından çok güzeldi. Pek çok şey kattığını düşünüyorum kendi şahsıma. Ve kesinlikle tavsiye ederim, abartılması gerekiyor fikrimce de. ~~~ E hadi o zaman, gelin biraz sohbet edelim. Bir anda ölüm gerçeği ortadan kalksaydı ve insanlar artık ölümsüz olsaydı; nasıl olurdu? Bunu bir süre düşünmenizi isterim, çünkü muhtemelen biraz sonra bahsedeceklerim pek aklınıza gelmemiş olasılıklar olacaktır. Ölümsüzlük dendiği zaman, eski çağlardan beri bir uğraş görürüz. Sanki ölümsüzlük bulunduğu zaman başımız göğe erecek gibi.. Lakin hiç bunu düşünürken detay vermeyiz, ölümsüz olayım da başka şey istemem deriz. Peki ya siz, yaşlılıktan eliniz yüzünüz buruşmuş, hastalıklarla kıvranır hâlde yine ölümsüzlük mü isterdiniz yani? Sanki ölümsüzlük yanında gençlik de promosyon olarak veriliyor gibi düşleriz, oysa ölümsüzlük kavramı daha başkadır. Tamam bu kısımda hemfikir olduk sanırım, insan artık ölümsüz ama hâlâ yaşlanmaya devam ediyor umarsızca.. Sonra? Sonra dünya bir yaşayanlar mezarlığına dönüyor işte. Düşünsenize ölemiyor ölmesi gerekenler, dünya nüfusu katlanarak artıyor, sağlık kurumları hiçbir çözüm yolu bulamıyor düşkün hâle gelen yaşlılara.. Biraz biraz içine giriyoruz, ütopik düşüncenin ardındaki distopik gerçeğe. Yaşamı bir kenara bırakıp olaya sosyal ve kültürel anlamda yaklaşalım şimdi de. Düşünün bir, ölümden en kârlı çıkanlar kim şu hayatta? Levazımatçılar elbet, ölüm olmazsa mezar kime gerek!! Peki bunun yanında? Ölüm yoksa ney yoktur? E tabi hesap günü, ahiret. Hâliyle din adamları, korkunç bir sarsılma eşiğinde, cennet cehennem olmayacaksa madem neden bir dine bağlı olayım diye düşünenler, cennetten toprak satma bahanesiyle parayı cebe indiremeyecek olan papalar ve daha birçok kişiler.. En mantıklı bulduğum bu kısım olabilir sanırım, güzel işlemiş yazarımız. Buraya kadar belli bir süreç misal, sonra kitabın seyri değişiyor, farklı yönlere kayıyor ve size daha farklı bakışlar kazandırıyor. İronik cümlelerde gülmeden edemiyor ve anlamlı sözlere imzanızı basmak istiyorsunuz tatlı bir heyecan eşliğinde. Yazarın araya sıkıştırdığı "Tabi bunun nasıl böyle olduğunu sorguluyor olabilirsiniz.." diyerek bazı şeylere kendince müdahale etmesi üslubu daha da hoş kılıyor ^^ Bazı kusurları var elbet, bir tık konuyu dağıttı gibi hissederken ilerleyiş; sonu çok beklenmedikti, ve şahsen daha güzel olabilirdi, olmalı idi. Ama bu kendi çapımda kitabın güzel ve okunası bir kitap olduğu gerçeğini değiştirmiyor, pek güzeldi. Şimdiden iyi okumalar ✨

_nyctophilia_ 1 year ago

Var mısın?

Doğan Cüceloğlu

50 Gönderi

Doğan Cüceloğlu'nun farklı bir havası var, onu okurken gerçekten toplumla iç içe giriyor, günlük yaşantımızda öylesine bir dokunuşla geçen olayların alt metinlerini yavaş yavaş anlıyor, kendinizi adeta bir sosyoloji seminerine katılmış gibi hissediyorsunuz. Bu kitap da öyleydi, hatta röportaj şeklinde…devamıDoğan Cüceloğlu'nun farklı bir havası var, onu okurken gerçekten toplumla iç içe giriyor, günlük yaşantımızda öylesine bir dokunuşla geçen olayların alt metinlerini yavaş yavaş anlıyor, kendinizi adeta bir sosyoloji seminerine katılmış gibi hissediyorsunuz. Bu kitap da öyleydi, hatta röportaj şeklinde olmasından, hissettirdiği samimiyetten ötürü daha bi' sevdim. Kendimi Doğan hocanın karşısında oturup anlattıklarını dinleyen bir başka gazeteci gibi hissettim, güzeldi. Kendisiyle hep tanışmak istemiştim, oturup iki çift laf etmek, nasip olmadı tabi ölüm herkesi buluyor eninde sonunda, burdan rahmetle anmış olalım... Değindiği o kadar yerinde konular vardı, bunları ele alış şekli o kadar profesyoneldi ki "evet ya, helal be hocam, ağzına sağlık" gibi düşünceler zihnimde dolanıp duruyordu. Aile ilişkileri, toplumdaki yerimiz, içimizdeki benliğimiz ve daha bir çok şey. Normalde kişisel gelişim tarzı kitapları bir tık sıkılarak okurdum, ama bunda hiçbir şekilde sıkılmadım ve bu türe olan soğukluğumu nahif bir sıcaklıkla geri kazandım. Psikoloji bazlı ilerlemesi en büyük etkendir kendi çapımda. Birkaç alıntı yazıp onlar hakkında düşüncemi söyleyecek ve diğer alıntıları da yoruma ekleyeceğim, çok fazla cümle çizdim.. "𝙽𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚋𝚒𝚛𝚕𝚒𝚔 𝚘𝚕𝚖𝚊𝚔, 𝚋𝚒𝚣 𝚘𝚕𝚖𝚊𝚔 𝚒𝚌̧𝚒𝚗 𝚑𝚎r 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚋𝚒𝚛 '𝚘̈𝚝𝚎𝚔𝚒𝚢𝚎' 𝚋𝚒𝚛 𝚍ı𝚜̧ 𝚝𝚎𝚑𝚍𝚒𝚍𝚎 𝚒𝚑𝚝𝚒𝚢𝚊𝚌̧ 𝚍𝚞𝚢𝚞𝚢𝚘𝚛𝚞𝚣? 𝙱𝚞 𝚝𝚎𝚑𝚍𝚒𝚝 𝚘𝚕𝚞𝚜̧𝚝𝚞𝚐̆𝚞𝚗𝚍𝚊 𝚔𝚘𝚕𝚊𝚢𝚌𝚊 𝚋𝚒𝚣 𝚘𝚕𝚊𝚋𝚒𝚕𝚒𝚢𝚘𝚛𝚔𝚎𝚗 𝚗𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚐𝚞̈𝚗𝚕𝚞̈𝚔 𝚢𝚊𝚂̧𝚊𝚖 𝚊𝚔ı𝚙 𝚐𝚒𝚍𝚎𝚛𝚔𝚎𝚗 𝚑𝚊𝚢𝚊𝚝ı 𝚋𝚒𝚛𝚋𝚒𝚛𝚒𝚖𝚒𝚣 𝚒𝚌̧𝚒𝚗 𝚌𝚎𝚑𝚎𝚗𝚗𝚎𝚖𝚎 𝚌̧𝚎𝚟𝚒𝚛𝚒𝚢𝚘𝚛𝚞𝚣?" Bunu okuduğum zaman gerçekten çok sorguladım. Hakikaten dedim, neden sadece bir afet, bir toplum geneli sorun olduğunda birlik olduğumuzu hatırlıyor da geri kalan zamanlarda düşman gibi yaklaşıyoruz, eskidenki millet olma şuurunu ne ara kaybettik.. Çok kanıma dokundu, çünkü ben ciddi anlamda Türk toplum yapısına, insanlığımıza aşık bir insan(d)ım. Bu yönümüzün bunca körelmiş olması, biz olma bilincinin bu derece yok olmuş olması gerçeği yüzüme bir tokat gibi çarptı. Evet insanın insana tahammülü kalmadı, kimse kimseyle ortak bir paydada buluştuğunu kabullenmek istemiyor ama sorun da bu zaten. Millet olarak çok ben' e yöneldik. Birlik içinde yaşadığımızı, bunun getirdiği biz'lik farkındalığını derinlere gömdük, kimisi ise en baştan çıkarıp attı... "𝙽𝚎 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚞̈𝚕𝚔𝚎𝚖𝚒𝚗 𝚐𝚎𝚗𝚌̧𝚕𝚎𝚛𝚒 𝚏𝚞̈𝚝𝚞𝚛𝚜𝚞𝚣𝚌𝚊 𝚎𝚔𝚖𝚎𝚔 𝚌̧𝚒𝚐̆𝚗𝚎𝚖𝚎𝚢𝚎 𝚋𝚊𝚜̧𝚕𝚊𝚛, 𝚒𝚜̧𝚝𝚎 𝚘 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚋𝚎𝚗 𝚢𝚊𝚜 𝚝𝚞𝚝𝚊𝚛ı𝚖." Ve buna da çok katılıyorum, o kadar katılıyorum ki bir an kendim yazdım sandım. Hâlâ bazı değerlerin yaşatılması taraftarıyım, büyük çoğunluktaki geleneği terk etmenin aksine ben yaşatmak ve gelecek nesillere aktarmak gayesindeyim. Ama bunu günah deyip geçerek bırakmamalı, nimete değer vermenin, onu üretenlerin emeğine saygıdan olduğunu bilmeli, büyüklere hürmet etmeyi, insan insana saygılı konuşmayı, yalanı, dedikoduyu asıl sebeplerine dayanarak anlatmak olmalıydı Türk gencinin geçmişe verdiği değerin karşılığı. Çok konuştum, daha da konuşacağım noktalar vardı lâkin bunlar burdan ziyade oturup saatlerce çay eşliğinde konuşulacak konular. Derinine inilecek, indikçe kaybolup yolları karıştıracak, efkârlı bir muhabbet ortamı oluşturacak konular.. Okuduğunuz için teşekkürler ~•° Kitabı da kesinlikle tavsiye ederim, şimdiden iyi okumalar ✨

_nyctophilia_ 1 year ago

Her Şeyin Teorisi

James Marsh

129 Gönderi

Oturup iki kelimeyi birleştiremediğim, kendi düşüncelerimi bile günlük hayatta dizip düzenleyemediğim bir dönemde duygularımın da dizginlenemez olduğunu film sayesinde bir kez daha görmüş oldum. Neden derseniz, sürekli ağladım, fazlaca, baya baya ağladım. Ki ben film izlerken hiç ağlayamayan bir insanım.…devamıOturup iki kelimeyi birleştiremediğim, kendi düşüncelerimi bile günlük hayatta dizip düzenleyemediğim bir dönemde duygularımın da dizginlenemez olduğunu film sayesinde bir kez daha görmüş oldum. Neden derseniz, sürekli ağladım, fazlaca, baya baya ağladım. Ki ben film izlerken hiç ağlayamayan bir insanım. (Bu film de oturup ağlanacak bir film değil) Biyografi filmlerini seven ben, bu filmi de sevdi. Başlardaki nahiflik, ortalardaki acılar ve sonlardaki başarılar eşliğinde Stephen Hawking'in hayatının belli bir bölümünü anlatan bu film sizi seyir zevkine doyuruyor. Özellikle Eddie'nin oyunculuğuna bayılan ben bu fimle de yeteneğini ayakta alkışladığını söylemek ister. Mimikler, roller...mükemmel ötesi bir sergileme idi ki Felicity de es geçilemez. Her anın duygusunu hissettirişi ve devinimin getirdiği değişimi iliklerinize kadar hissettirmesi; hepsi için de ayrı ayrı fevkalade idi. İzlerken, bilmiyorum, çok tuhaf hissettim. Hâlâ da hissetmekteyim. Bir insanın yaşadığı bunca zorluk, zorlukların getirdiği sorunlar ve bindirdiği psikolojik baskılar sonucunda hâlen hayata tutunup bilim uğruna kendini adayan bir can var karşınızda. Ve tabi bu seviyeye kadar gelmesini sağlayan bir yoldaş... Birazdan yine ağlayayım. E tabi doğal olarak bilimsel çalışmalar kısmını, işin bilim ve teorem aşamalarını daha detaylıca görmek isterdim ki matematik çalışmalarını ciddi ciddi izlemekti beklentim. Ama genel olarak bunlar kafasının içinde bir dünya olduğu ve bunu da filmde pek göremeyeceğimiz için, eldeki ile yetineceğiz. yine de pek güzeldi. Düşünsenize bir de, daha 20'li yaşlarınızdayken ciddi bir hastalık tanısı konuyor ve doktor size "sadece 2 yıl ömrünüz kaldığını" söylüyor. Bu 2 yıldaki ölümü kendine hazırlama evresi başka, iki yılın çok kısa olmasından mütevellit bilimi açıklayamayacak olmanın verdiği kaygı ve korku başka. Sonra bir bakmışsınız 2 yıllık ömür olmuş size 50 yıl. Üzerine kafa yordukça bile yoruluyor insan... Ve derinlemesine şekilde hayat hikayesini bilmemem, özellikle evlilik hayatındaki sorunlara hâkim olmamam dolayısı ile bunların ne dereceye kadar doğruluğu yansıttığı bir meçhuldür benim için ama elbette ki doğruluk seviyesi çokça yüksektir, sonuçta biyografi. Yaşananlar...acı verici. Daha acı verici olan da insan ilişkileri, Hawking'in bu süreçteki içsel mücadelesi... Yazmayı unuttuğumu söylemiş miydim? Bilim adına bu kadar büyük bir beyni kaybetmiş olmak çok üzücü, umarım gelecek nesillerde daha nice beyinler bu karanlık evrene ışık tutmak adına var olurlar. Filmi tavsiye ederim, şimdiden iyi seyirler ✨

_nyctophilia_ 1 year ago

Chernobyl

Jane Featherstone

258 Gönderi

☢️ "Söylediğimiz her yalanla gerçeğe borçlanırız. Ve er ya da geç, o borç ödenir." Dizinin özeti diyecek olsalar, bu cümleyle anlatırdım sanırım. Aslında şöyle bir baktığımızda, direkt küresel dünyayı bu sözle tanımlardım. İnsanlık var olduğundan beri, daha doğrusu politika dediğimiz…devamı☢️ "Söylediğimiz her yalanla gerçeğe borçlanırız. Ve er ya da geç, o borç ödenir." Dizinin özeti diyecek olsalar, bu cümleyle anlatırdım sanırım. Aslında şöyle bir baktığımızda, direkt küresel dünyayı bu sözle tanımlardım. İnsanlık var olduğundan beri, daha doğrusu politika dediğimiz kavram ile bir bütün olduğumuzdan beri; bu şekil yavaş yavaş parçalandık. Olması gerekenler, gerekliliği yerine getirmeyenler ve baştaki getirtmeyenler... Çark bu şekilde bir devinim hâlinde dönmekte iken, geçen yılların buna etkisi yalnızca eklenen yeni çarklar olarak kendini gösterir. Her şey tıkırında dönerken, yani haksızlık durumunda haklıları susturan hak yiyiciler ile başı sonu belirsiz bir zincirin tam ortasındayken; zinciri koparan o tek halka gerçeğe olan borçlanma için ödediğimiz bedeldir. İşte Chernobyl, bu bedellerden sadece bir tanesi. 26 Nisan 1986 tarihinde yani bundan tam 38 yıl önce gerçekleşen facia; binlerce insanın ölümüne ve yüz binlerce insanın soyunun çürümesine sebep oldu. Rusya'da gerçekleşen olay İsveç'ten, Almanya'ya kadar uzanmış; bizim Karadeniz çaylarına kadar etkisini göstermişti. Hatta öyle ki, o dönemde Karadenizde doğan çocukların neredeyse hepsi yüksek radyasyondan dolayı bir şekilde engelli doğmuştu. Kısacası bu, tarihin en büyük nükleer felaketiydi. Ve, Chernobyl bölgesinin radyoaktif maddelerden tamamen temizlenebilmesi için 48 bin yıl geçmesi gerektiğini biliyor muydunuz? İşte bu olayı anlatan, belgesel tadında olsa da sizi içeriye baştan buyur eden; ederken de nefesinizi tutmaya sebebiyet veren mükemmel bir mini dizi kendisi. Oyunculukların çarpıcılığı, sinematografisinin tam bir nükleer patlamayı tattırması ve arka fonda kullandığı anı yaşatan müzikleri... Hepsi bir araya gelince, izlediğiniz şeyin yalnızca dizi olmadığını iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Olayı aktarırken pek çok alt diyaloğu ortaya çıkarıyor, işin iç yüzüne giriyor ve sizi tehlikeli sularda ustalıkla yüzdürüyor. Özellikle son bölümde kendinizi tam bir nükleer fizikçi olarak buluyorsunuz; her şeyi detaylıca ve karıştırmadan açıklamış olması, üstünkörü sebeplerden bahsetmektense madalyonun her yüzünü gösterircesine anlatışı kesinlikle en sevdiğim noktalardı. Ve buna fazlaca yer verilmiş. Ki bu da kaliteyi kat kat artırmış; zirveye çıkarmış. Kesinlikle izlenmeli diyeceğim bir dizi. Ben kardeşimle izledim mesela, onun gerçeklikler karşısında yüzünün aldığı çarpıcılık da izlenmeye değerdi esasında... Şimdiden iyi seyirler ~•°

_nyctophilia_ 1 year ago

Deja Vu

Tony Scott

37 Gönderi

Ben ben yine yeni yeniden, bir şeyler izledim. Ve son zamanlarda art arda iyi şeyler izliyorum, ilginç bir deneyim. Bu filmi aslında @rioba @mmusa'ya önerirken görmüş ve listeme eklemiştim. Böyle nasiplenmek hoj oluyor. Ve sanırım Musa'dan önce izledim 😌 Gör…devamıBen ben yine yeni yeniden, bir şeyler izledim. Ve son zamanlarda art arda iyi şeyler izliyorum, ilginç bir deneyim. Bu filmi aslında @rioba @mmusa'ya önerirken görmüş ve listeme eklemiştim. Böyle nasiplenmek hoj oluyor. Ve sanırım Musa'dan önce izledim 😌 Gör görr sana olan öneriyi senden önce izliyoruz bu nası iş 🦦 Film hakkında hiçbir bilgim yoktu tek bildiğim isminin Deja Vu olduğuydu. Ve gerçekten bu şekilde konusunu bilmeden izlemeye bayılıyorum çünkü ne olacağı hakkında hiçbir fikrim olmuyor. Mesela ben bunun bilim-kurgu olduğunu bilmiyordum? Aksiyon olduğunu da bilmiyordum? Polisiye olduğunu da bilmiyordum? İzlenecek film için, cahillik gerçekten mutluluktur 🐥 Çünkü alacağınız tadı rafine ederek maksimize hale getirip önünüze gümüş tabakta çıkarıyor, daha ne olsun. Biri önersin, puanını gözünüze kestirin ve izleyin: Lüks. Her neyse. Filmi merak edenler için New Orleans'ta yaşanan bir patlama ve çokça can kaybı sonucu bir araştırma bürosunun işe el atmasıyla olaylar başlıyor. Bu işin altında neler olduğunu, nelerden nerelere bağlandığını gördükçe işler daha da ilginçleşiyor. Ortalara doğru konunun paralel evren muhabbetine bağlanması ve olayların zamanda yolculumtırak ve solucan deliğimtırak bir renk almasıyla film daha da ilgi çekici bir hâl alıyor ki çok güzeldi özellikle son kısımlar. Tabi bazı mantıklı hatalarına göz yummanız bu süreçte yapmanız gereken ufacık bir şey :) Aksiyonu yerinde, gizemi tadında, zaman kavramı damağınızda olacak bir film. Kullanılan arka fon müzikleri ve kamera açılarının kullanım tarzı da hoş ve filmin atmosferine uygun şekildeydi, bunlar önemli noktalardır. Ha bi' de oyunculuk, Denzel abinin oyunculuk da ayrı fevkaladeydi. Ben izlerken 'Predestination' ve 'Butterfly Effect' havası aldım ama onlar kadar kafa karıştırıcı değil, her şey tıkırında ilerliyor iyi güzel. Dejavu muhabbeti de hoşuma giden bir diğer kısım ki gerçek hayatta yaşadığım zaman pek hoş hissettirmiyor ama (çünkü nerden tanıdık geldiğini bulamamak çıldırtıyor) bu tarz şeylerde bi de bu şekilde işlenmiş olması kesinlikle güzel. Ama şunu söylemeliyim, sonu saçma geldi, ciddili. Sondan kastım zaten son 5 dakikası büyük çaplı bir şey değil ama işte, saçma geldi yani bunu da buraya not düşmüş olayım. Demem o ki fazla beklenti yapmadan izlerseniz bayılırsınız, fazla beklenti sadece alacağınız tadı azaltacak o da o yüzden hani. Velhasıl kelam iyiydi güzeldi hoştu, tavsiye ederim Şimdiden iyi seyirlerrr ✨ . . (Bu aralar gönderi yazmayı unuttuğumu düşünüyorum ama hatırlicam)

_nyctophilia_ 1 year ago

23 Numara

Joel Schumacher

89 Gönderi

Bu film 2023 yılında Ayın 23'ünde 23 yaşında 23.23'te 2+3 dakika mola vererek Bazı sahneleri 23 saniye atlayarak izlenmeliydi Bende kaçı var? Hiçbiri. Hatta sırf espri olsun diye ayın 23'ünde paylaşmayı düşündüm ama amaan dedim ne gerek var En azından…devamı