(@) - Raf

Spoiler içeriyor Bir hayvandan aşağı olsam bile benim de yaşamaya hakkım yok mu? 👇🏻 Geçmişteki küçük bir sözünün (diliyle işlediği günahın) tüm hayatını belirlediğini gören karakterimiz filmin sonunda gerçekle yüzleştiğinde, yaşama hakkını kullanabilmek için bildiği her şeyi unutmayı seçer. Bu, acı veren…devamıBir hayvandan aşağı olsam bile benim de yaşamaya hakkım yok mu? 👇🏻 Geçmişteki küçük bir sözünün (diliyle işlediği günahın) tüm hayatını belirlediğini gören karakterimiz filmin sonunda gerçekle yüzleştiğinde, yaşama hakkını kullanabilmek için bildiği her şeyi unutmayı seçer. Bu, acı veren bir varoluştan kaçmak için insanın kendi hakikatinden vazgeçmektedir nitekim Dae-su son sahnede hipnoz yöntemiyle hafızasını sildirerek Mido mutlu bir hayat sürdürmeyi tercih etmiştir. Acaba???? Tam bu noktada filmde ana noktaya konulan bir diğer unsur, hapishanedeki tabloda yazan söz ile devam istiyorum; Gülün dünya da sizinle gülsün ağlayın ama yalnız ağlayın 👇🏻 Filmin son karesindeki o yüz ifadesinde gülse bile kamera yüze yaklaştıkça zoraki bir gülüş olduğunu fark ederiz, gözlerine baktığımızda ise halen derin bir hüzün görürüz hipnozun tam anlamıyla işe yaramadığını hissederiz. Aslında hapishanede on beş yıl boyunca direkt gözünün önündeki yazan o müthiş söz tam olarak burada ortaya çıkıyor, Dışarıya karşı gülüyor çünkü dünya sadece buna eşlik eder ama o korkunç sırrıyla içeride yalnız ağlamaya devam ediyor. Yönetmenin tam bu noktada kardaki ayak izlerine yaptığı çekim ise hipnozun amacına ulaşmadığının işaretlerinden biridir. Dae-Sun on beş yıl hapiste kalmasına ve tablodaki bu söz sürekli gözünün önünde olmasına rağmen hapisten çıktığı ilk an olan çatı sahnesinde adamın hikayesini sonuna kadar dinlemez; kendi hikayesini anlatır ve adam atlatmaya başladığında arkasına bile bakmadan yürüyüp gider. Bu, repliğin "ağlarsan yalnız ağlarsın" kısmının güzel bir göndermedir. İster kum tanesi olsun ister kaya ikisi de aynı şekilde batar suya 👇🏻 Lee Woo-jin bu sözle şunu kasteder: "Yaptığın şeyin küçük bir dedikodu (kum tanesi) ya da büyük bir suç (kaya) olması sonucu değiştirmez. Her ikisi de suyun dibini boylar." Oh Dae-su için o an yaptığı şey sadece küçük bir boş boğazlıktı ancak bir hayatın kararmasına neden oldu. Film, sebep-sonuç ilişkisinde eylemin büyüklüğüne değil yarattığı etkiye odaklanır. Bu replik aslında filmin finaline de işaret eder. İster hafızanı sildir (kum tanesi) ister her şeyi kabullen (kaya) o kederden kaçış yoktur. O trajik gerçek(suyun dibi) ve geri döndürülemezlik yaşanmıştır. Puan:S Tier(8-9)