bir mütefekkirenin güncesi. (@afusenu)

Spoiler içeriyor 🔥 • İntikam planınız uğruna, en nefret ettiğiniz insanın evinde hizmetçilik yapmak, ona her zaman güler yüz göstermek ve size karşı güven duymasını sağlamak için çabalamanın ne denli zor ve sabır gerektiren bir iş olduğunu bilirsiniz. Anzu için bu, intikam…devamı🔥 • İntikam planınız uğruna, en nefret ettiğiniz insanın evinde hizmetçilik yapmak, ona her zaman güler yüz göstermek ve size karşı güven duymasını sağlamak için çabalamanın ne denli zor ve sabır gerektiren bir iş olduğunu bilirsiniz. Anzu için bu, intikam planı için titizlikle hazırladığı yol haritasındaki ilk adımdı sadece. Eskiden yaşadığı eve bu kez hizmetçi olarak girmek ve Yamauchi Shizuka kimliğini benimsemek. Ama hesaba katmadığı başka şeyler vardı... Annemle, soluksuz izlediğimiz bu diziyi çok sevdik. Genç kızın pes etmeyen duruşu, kalbindeki sönmeyen umut ışığı ve dur durak bilmeyen azmi, çabası, çırpınışları... Her bölüm büyük bir cliffhanger ile bitti, bu yüzden diziyi tamamlamamız uzun sürmedi. Anzu ve Kiichi arasındaki romantizm de çok tatlı ve özeldi. Kiichi, uzun süre annesi tarafından bastırılmış, kendine karşı güveni kırılmış bir çocuktu. Büyüdükçe asosyalliği ve insanlara olan güvensizliği de katlanarak arttı. Dağınık odasından hiç çıkmayan, karanlıkta yaşayan bir genç adam. Kendi başına hiçbir şey yapamayacağına o kadar inandırılmış ki, hayatta hiçbir amacı veya hayali yok. Ve bu dar dünyaya tıpkı bir güneş gibi doğan kız, Anzu. Onun için sadece kuru bir partner değil, yol gösterici ve içten bir arkadaş... Öz annesinin yerle bir ettiği özgüvenini ona tekrar kazandıracak kişi, ve Kiichi bundan sonra artık yapayalnız olmayacak. Düşmanlıkla başlayan iletişim, içten bir aşk hikayesine dönüşecek. Ve bu ikisi, aşka leke getiren içgüdüsel eylemlere hiç bulaşmadılar. Aşkın kutsiyetini ve masumiyetini korudular. Ama bu serüven sadece romantizmden ibaret değil. İnsanı içine hapseden bir gizemi, bir bölüm daha dedirten gerilimi, ve sonunu taçlandıran bir ters köşesi var. Gerçekten, annem de ben de bayıldık ve "Mitarai Evi Alevler İçinde" dizisi hoş bir anı olarak kalacak zihnimizde. Altyazısız, Orijinal dilinde izledik ve ben anneme tercüme ettim. Benim için güzel bir pratik oldu aynı zamanda. Hem de anneciğimle ortak zevkimizde buluştuk, bir taşla iki kuş. Bunun kadar/ya da yakın derecede ilgi çekici ve ikimize de uygun başka Japon dizisini ne zaman bulurum bilmiyorum. Ama bu anne-kıza J-drama dünyasının da kapısı açılmış oldu. Ve bence güzel bir yerden başlangıç yaptık. "Çabalamaktan vazgeçme. Bu sana gökyüzünden bir mesaj."

afusenu 4 months ago

The Little Prince: Stage 4 - B1

Antoine De Saint-Exupéry

2 Gönderi

🌙✨ Bu kitabı her okuduğumda ruhumu okşuyor resmen. Bu sefer İngilizce olmasını istedim, hem zarif bir pratik oldu, hem de çok sevdiğim bu eseri ikinci dilimde görmenin nasıl bir şey olduğunu keşfettim. Çocuklara hitap ediyor gibi görünen, bu incecik minicik…devamı🌙✨ Bu kitabı her okuduğumda ruhumu okşuyor resmen. Bu sefer İngilizce olmasını istedim, hem zarif bir pratik oldu, hem de çok sevdiğim bu eseri ikinci dilimde görmenin nasıl bir şey olduğunu keşfettim. Çocuklara hitap ediyor gibi görünen, bu incecik minicik kitaba, yazar Antonie De Saint-Exupéry koskocaman derin bir dünya sığdırmış. Cümleler, edebiyat, betimlemeler, olay örgüsü o kadar sade olmasına rağmen ne kadar düşündürücü. Okurken sanki kendi içinize yolculuk ediyorsunuz, hiç görmediğiniz bir diyarın rüzgarını hissediyorsunuz yüzünüzde. Mutlu olmak için fazla şeye ihtiyacımız olmadığını da anlatmaya çalışıyor Küçük Prens. Mutluluğun bir varış noktası değil, yolculuğun ta kendisi olduğunu ima ediyor belki de. Hayat boyu aradığımız, gözlerimizi uzaklara kilitlediğimiz hazine, yanı başımızda olabilir. Belki de huzuru kızıl bir günbatımında, bir minik yağmur damlasında, yıldızlı bir yaz gecesinde bulabiliriz. Sadece hissetmemiz gerekiyor, biraz daha derinden... 📌 Alıntılar: "Ölene kadar sorumlusun, gönül bağı kurduğun her şeyden..." * "Yaşadığın yerdeki insanlar..." dedi Küçük Prens "Aynı bahçenin içinde beş bin gül yetiştiriyor ve aradıklarını onların içinde bulamıyorlar." "Bulamıyorlar..." diye tekrarladım. "Aradıkları şey, tek bir gülde ya da biraz suda olabilir oysa..." "Evet, bu doğru." dedim. "Fakat gözleri kördür. Kalple bakmak gerek." diye ekledi Küçük Prens. * "- İnsanlar nerede? Çölde insan yalnız hissediyor kendini. + İnsanların arasında da yalnızdır insan." * "Benim için şu anda yüz binlerce küçük çocuktan farksızsın. Ben de senin için binlerce tilkiden farksızım. Benim sana ihtiyacım yok. Senin de bana ihtiyacın yok. Ama beni evcilleştirirsen, birbirimize ihtiyacımız olur. Benim için dünyada tek olursun, ben de senin için dünyada tek olurum." "İnsan ancak evcilleştirdiği şeyleri anlar... İnsanların artık anlamaya zamanları yok. Aldıklarını hazır alıyorlar dükkanlardan. Ama dost satan dükkanlar olmadığı için dostsuz kalıyorlar. Dost istiyorsan beni evcilleştir." "Çok sabırlı olmalısın. Önce karşıma, şöyle uzağa çimenlerin üstüne oturacaksın. Gözümün ucuyla sana bakacağım ama bir şey söylemeyeceksin. Sözler yanlış anlaşılmaların kaynağıdır. Her gün biraz daha yakınıma oturacaksın." 📖2. Bu kitap ile ilgili ifadeler. «To see clearly» Net bir şekilde görmek, gerçekliği kavramak —Once you overcome the distractions, you start to see clearly what matters most. «To be responsible for» ..-den sorumlu olmak. —When you take on a new project, you must be prepared to be responsible for its outcome. «A matter of consequence» Önemli bir mesele, sonuç doğuran/önem arz eden bir konu. —We need to discuss this today; it's a matter of consequence for our future.

afusenu 5 months ago

Re mizeraburu: shoujo kozetto

Miharu Hirami

3 Gönderi

Spoiler içeriyor 🪻"Edison olmasaydı, elektrik yine de bulunurdu. Christoph Colomb olmasaydı, Amerika yine de bulunurdu. Ama Victor Hugo olmasaydı, Sefiller olmazdı." -Dr. Ömer Demirbağ Verdiği sözü tutmak için, canı pahasına mücadele eden, hayatını elden çıkaran bir adam, Jean Valjean. Eski bir mahkumdu,…devamı🪻"Edison olmasaydı, elektrik yine de bulunurdu. Christoph Colomb olmasaydı, Amerika yine de bulunurdu. Ama Victor Hugo olmasaydı, Sefiller olmazdı." -Dr. Ömer Demirbağ Verdiği sözü tutmak için, canı pahasına mücadele eden, hayatını elden çıkaran bir adam, Jean Valjean. Eski bir mahkumdu, ekmek çalma suçundan hapse düşmüş, sonrasında da insanlar tarafından yediği damga yüzünden suça iyice bulaşmış... Ancak, onca aşağılamaya ve dışlanmaya rağmen, herkesin ayıpladığı pejmürde bir hırsızın içinden pırıl pırıl bir insan çıkabileceğini dünyaya kanıtladı. Bir zamanlar adi bir suçlu damgasını yemişken, dursuz duraksız iyilik yaparak insanların sevgilisi haline gelince, yaşadığı kasabanın belediye başkanı olarak seçilmesi... Hep daima yükseliş, yıldızlara ulaşacak kadar... İnsanlar dış görünüşe ve geride kalan geçmişlere çok fazla itimat ederler. Karşıdakinin kalbini yarıp bakamadıkları için, bol keseden atıp tutmayı seçerler. Kötü diye etiketledikleri kişide meziyet, iyi belledikleri insanda ise hezimet görmezler. Sonuçta başkalarını hiç tanımadan yargılamaktan kolay başka ne vardır? Küçük Prens'teki yalnız kralın da dediği gibi; "Başkalarını yargılamak kolaydır. Ama kendini yargılamayı başarırsan, işte o zaman gerçek bir bilgesindir." Jean Valjean, kendine yol gösteren bir el eşliğinde, hakkındaki tüm tabuları yıkıp bir mahkumun da yürekten pişman olabileceğini ispatladı bizlere. Hayatını iyiliğe adadı ve karşılığını da bolca aldı. Peki ya Cosette? Sarı bukleli, deniz gözlü o küçük kız... Minik bedeni ve yumuk ellerine rağmen yaşadığı ağır hayat, bitmek bilmeyen anne özlemi, güzel günlerin geleceğine dair kuvvetli inancı... Küçük bir çocukken izlerdim, Cosette'in cılız hayat mücadelesini, kâbusa dönmüş küçük dünyasındaki çaresiz çırpınışlarını... Ama şimdilerde, bir genç kız gözüyle bu güzel diziyi tekrar izleyip yâd ederken, Sefiller'in sadece Cosette'ten ibaret olmadığını, içinde birçok farklı hayat hikayesinin ve iç içe geçmiş kaderlerin olduğunu fark ettim. Sefiller'deki her kalp ya sevgiyle ya da nefretle birbirine kenetlenmiş. Ruhlar birbiriyle tanışacak ve yollar kesişecek. Sefiller animesi, bir anne ve kızın ayrılığıyla başlasa da, içinde bundan fazlasını barındırıyor. Kimse takdir etmese de iyilik yapmaya devam eder miydiniz? Dürüst bir insan olmak neden bu kadar zor? Her asırda, toplum neden bu kadar çürümeye mahkum? Ve beni en çok etkileyen kısım, şüphesiz Marius'un Cosette'e duyduğu masumane aşk. İlk görüşte başlayan, asla solmayan, günümüzde cinselliğe indirgenmiş ilişkilere inat... Bu serüven burada bitmeyecek, bu yürek çağıldadıkça, bu destan anlatılmaya devam edilecek. Görüşmek üzere...