“Yalnız olduğum için acı çektim, ama sırrımı saklamak için yalnızlık acısını yendim. Ve bugün, yalnız ve bilinmez olarak yaşamaktan daha büyük bir mutluluk tanımıyorum. Yazmak, en derin sevincim. Dünyayı kabul etmek ve tadını çıkarmak-ama yalnızca yoksunlukta. Kendimin karşısında çıplak kalmayı…devamı“Yalnız olduğum için acı çektim, ama sırrımı saklamak için yalnızlık acısını yendim. Ve bugün, yalnız ve bilinmez olarak yaşamaktan daha büyük bir mutluluk tanımıyorum. Yazmak, en derin sevincim. Dünyayı kabul etmek ve tadını çıkarmak-ama yalnızca yoksunlukta. Kendimin karşısında çıplak kalmayı beceremeseydim, kumsalların çıplaklığını sevmeye layık olamazdım.”
Kendime karşı oynamaya kalkıştığım andan itibaren, bilinçsizce meydan okumaya başlıyordum. Siyah ve beyazdan oluşan her iki ben de yarışa girişmeden edemiyordu ve her ikisi de yenmek, kazanmak için kendine göre bir hırsa, bir sabırsızlığa kapılıyordu; siyah olan ben, beyaz olan…devamıKendime karşı oynamaya kalkıştığım andan itibaren, bilinçsizce meydan okumaya başlıyordum. Siyah ve beyazdan oluşan her iki ben de yarışa girişmeden edemiyordu ve her ikisi de yenmek, kazanmak için kendine göre bir hırsa, bir sabırsızlığa kapılıyordu; siyah olan ben, beyaz olan ben’in yapacağı her hamleyi heyecanla bekliyordu. Bir tanesi bir yanlış yapınca, öteki ben sevinçten havalara uçuyor ve aynı anda da kendi beceriksizliğine kızıyordu.
OKU ! Önce bedenini , sonra kendini , sonra ruhunu. Kimsin sen ? Neden geldin ? Amacın ne ? Tüm bunları aştıktan sonra ruhunla birleş ve huzura koş ama önce İKRA!
Yüreğim gövdeme sığmıyor Gövdem odama Odam evime sığmıyor Evim dünyaya Dünyam evrene sığmıyor Patlayacağım Acımın acısından susmuşum Ki suskunluğum göklere sığmıyor Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım Gönül dar geliyor sevgime Kafam beynime Ah şakaklarım Çatlayacağım Anladım artık anladım Kimselere…devamıYüreğim gövdeme sığmıyor
Gövdem odama
Odam evime sığmıyor
Evim dünyaya
Dünyam evrene sığmıyor
Patlayacağım
Acımın acısından susmuşum
Ki suskunluğum göklere sığmıyor
Böyle bir acıyı kimlere nasıl anlatacağım
Gönül dar geliyor sevgime
Kafam beynime
Ah şakaklarım
Çatlayacağım
Anladım artık anladım
Kimselere anlatamayacağım...
Kapanması güç yaralarla yaşıyoruz. İnsanların yüreğinde açılan yaraların kapanması mümkün olmuyor. Fakat oturup öylece yaraları seyredecek değiliz. Kalkmamız, eyleme geçmemiz gerek. Elbette kişisel intikamlar için değil, adaletin daha geniş çaplı gerçekleşmesi için.
"Akıl yaşta değil baştadır" derler. Ne kadar doğru.. Yaşanmışlıklar bizim karakterimizi oluşturur. Bir insanın yüzüne bakarak ne yaşadığı anlaşılmaz . İnsanlar başkası bana gülmesin,zayıf gözükmeyeyim diye birer maske takarlar yüzlerine... O maske yapışıp kalır upuzun bir süre. Kimse de o…devamı"Akıl yaşta değil baştadır" derler. Ne kadar doğru.. Yaşanmışlıklar bizim karakterimizi oluşturur. Bir insanın yüzüne bakarak ne yaşadığı anlaşılmaz . İnsanlar başkası bana gülmesin,zayıf gözükmeyeyim diye birer maske takarlar yüzlerine... O maske yapışıp kalır upuzun bir süre. Kimse de o maskeyi çıkarıp kendiyle yüzleşmeye cesaret edemez. Hayat maske ve seni anlamayan bir insan topluluğu ile sürüklenir. Aslında anlaşılmayı beklemek biraz saflık ama insan azıcıkta olsa anlaşılmayı bekler. Sevilmek, özlenmek, sarılmak ve daha nice olaylar... Bir kişiye bel bağlamak hayatınızın en büyük hatası olur. Yalnızlığımızla gurur duyalım.
Saygılarımla-Ahmet Akdeniz