"Kendi içine kapalı, kendi başına buyruk, sanki artık hiçbir şeye ihtiyacı yokmuş gibi bir durgunluk içindeydi. Çevresindekiler onun bu sessizliğinde kayboluyor, ona ulaşmaya çalıştıkça kendi yankılarına çarpıp geri dönüyorlardı. O ise sadece kendi ruhunun derinleşen gölgesinde dinleniyordu."
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
"Kendi sesimi bile yabancı birinin sesini duyar gibi dinliyordum. Sanki ruhum, bedenimden azledilmişti de ben dışarıdan kendi yıkılışımı izliyordum."
"Tuttuğunuz o dalın çürük olduğunu anladığınız an, gerçek özgürlüğünüz başlar." Yusuf Atılgan
"Birden, kelimelerin ne kadar yetersiz olduğunu anladım. Bir insanın içindeki o koca boşluğu, bir iki ses yığınıyla doldurmaya çalışmak ne büyük bir yanılgıydı. Yıllarca o tek kelimeyi bekledim; beni kurtaracak, dünyayla barıştıracak o sihirli sesi. Ama bulduğumda anladım ki; bazı…devamı
"Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak"
"Gerçekten gururlu bir insan, küçük dağları ben yarattım demez; aksine, kimsenin onu küçültmesine izin vermeyecek kadar dik durur. Benim gururum, başkasını ezmek için değil, ezilmemek içindir."
"Benim hikayem, yazılmamış bir kitabın boş sayfaları gibi. Üzerine ne karalarsam karalayayım, mürekkep kağıdın arkasına geçiyor ama ön yüzünde hiçbir şey okunmuyor. Ben, kendi hayatımın okunmayan tarafıyım. Ziyan
"Zihnimin içindeki gürültü, kışlanın sessizliğinden daha ağır. Sessizlik, insanın kendi sesini duymasına neden oluyor ve duyduğum hiçbir şeyden hoşlanmıyorum."
Ama en güzel meleğim kalbimi benim için elinde taşıyor Nefes almamı istiyor Onu görmeme izin veriyor Ben oluyor bazen ben olmadığım zamanlarda
“Ben artık hatıraları saklamıyorum; bana iyi gelmeyen hiçbir şeyi müzeye dönüştürmüyorum.”