"Kendi içine kapalı, kendi başına buyruk, sanki artık hiçbir şeye ihtiyacı yokmuş gibi bir durgunluk içindeydi. Çevresindekiler onun bu sessizliğinde kayboluyor, ona ulaşmaya çalıştıkça kendi yankılarına çarpıp geri dönüyorlardı. O ise sadece kendi ruhunun derinleşen gölgesinde dinleniyordu."
"Birden, kelimelerin ne kadar yetersiz olduğunu anladım. Bir insanın içindeki o koca boşluğu, bir iki ses yığınıyla doldurmaya çalışmak ne büyük bir yanılgıydı. Yıllarca o tek kelimeyi bekledim; beni kurtaracak, dünyayla barıştıracak o sihirli sesi. Ama bulduğumda anladım ki; bazı…devamı"Birden, kelimelerin ne kadar yetersiz olduğunu anladım. Bir insanın içindeki o koca boşluğu, bir iki ses yığınıyla doldurmaya çalışmak ne büyük bir yanılgıydı. Yıllarca o tek kelimeyi bekledim; beni kurtaracak, dünyayla barıştıracak o sihirli sesi. Ama bulduğumda anladım ki; bazı şeyler sadece sessizlikte güzel kalıyor. Söylendiği an büyüsü bozulan, insanı çıplak ve savunmasız bırakan o kelime, aslında hiç aranmamalıydı."
Yusuf Atılgan
"Gerçekten gururlu bir insan, küçük dağları ben yarattım demez; aksine, kimsenin onu küçültmesine izin vermeyecek kadar dik durur. Benim gururum, başkasını ezmek için değil, ezilmemek içindir."
"Benim hikayem, yazılmamış bir kitabın boş sayfaları gibi. Üzerine ne karalarsam karalayayım, mürekkep kağıdın arkasına geçiyor ama ön yüzünde hiçbir şey okunmuyor. Ben, kendi hayatımın okunmayan tarafıyım. Ziyan
"Zihnimin içindeki gürültü, kışlanın sessizliğinden daha ağır. Sessizlik, insanın kendi sesini duymasına neden oluyor ve duyduğum hiçbir şeyden hoşlanmıyorum."