(@) - Raf

8,25/10 Çocuk kitabı olduğunu düşünüp aldığım ancak alakası olmayan bir kitap ile karşınızdayım, Herr Sommer'in Öyküsü. Kitabın arkasındaki açıklama gereği bir çocuk kitabı olduğunu düşünmemin oldukça yanlış olduğunu şimdi anlıyorum çünkü kitap zaten büyümekte olan bir çocuğun gözüyle hâlihazırda gelişmekte…devamı8,25/10 Çocuk kitabı olduğunu düşünüp aldığım ancak alakası olmayan bir kitap ile karşınızdayım, Herr Sommer'in Öyküsü. Kitabın arkasındaki açıklama gereği bir çocuk kitabı olduğunu düşünmemin oldukça yanlış olduğunu şimdi anlıyorum çünkü kitap zaten büyümekte olan bir çocuğun gözüyle hâlihazırda gelişmekte olanları anlatıyor. Yani benim anlayamadığım temel nokta, bu kitabın çocuk kitabı olmaması değil çocuk bakış açısıyla yazılması. Kitap zaten isminden de anlayacağınız üzere Herr Sommer'in öyküsünü anlatıyor-yani bir bakıma öyle- Tabi bu öyküyü küçük bir çocuğun ağzından okuyacağınızdan dolayı olayları kavramanız pek mümkün olmayacak çünkü ben de anlamadım. Şüphesiz kitapta en sevdiğin kısım gerçekten de kitabı okurken bir çocuk gibi hissetmemiz. Şöyle bir örnek vereyim, mesela çocukken hepimiz bir yerden düşsek veyahut ölsek çevremizdeki kişilerin tepkileri ne olur diye düşünmüşüzdür. İşte bizim ana karakterimiz de bu buhrana(?) dalıp kimin arkasından üzüleceğini düşünüyor, ve tabii ki herkes üzülüp, kahır çekiyor. Trajikomik nokta ise bu düşüncelere dalmasının sebebinin sadece bir 'sümük parçası' olması. Filhakika değişik bir bakış açısı ile yazılmış ve okurken,zihinde berrak olmayan düşüncelerin yansıması o kadar net işlenmiş ki yahu bu adam, çocukları nasıl bu kadar iyi tanıyabiliyor diye düşündürüyor. Kitabı genel olarak sevdim. Gerek kullanılan üslubi özellikler gerek çizimlerin tatlılığı ile üst bir noktaya taşınmış olmuş. Öyle gidip özel olarak satın alın veyahut okuyun diyebileceğim bir kitap değil ancak uzun süreli okuyamama zamanlarınızda kendinizi hem bu durumdan kurtarma hem de eğlenceli vakit geçirmek adına listenize eklemenizi önerebileceğim bir kitap. 🐌"Yükselmek hiç sorun değildi. Ama sonra yere nasıl inerdi insan?" 🐌"Beni altüst eden, sıtma nöbetine tutulmuş gibi titreten şey Fräulein Funkel'in kızıp köpürmesi olmamıştı, beni titreten dayak ya da eve kapatılma cezası ya da herhangi bir şeyden duyduğum korkunun verdiği heyecan da değildi. Bunun gerçek nedeni, bütün dünyanın başlı başına adaletsiz, kötü, adi bir kalleşlikten başka bir şey olmadığını kavramamdı."

aleran 1 year ago

Batman: Caped Crusader

Bill Finger

3 Gönderi

8/10 Pekâla sanırım batman hayranlığımın oluşması için olabilecek en kötü zamanı seçtim. İki günde şipşak bitirdiğim oldukça güzel bir seri, gene konuşmak istediğim birçok konu var. Bir yerden başlamam lazım. Öncelikle Bruce Wayne karizması diye bir şey var. Yahu düşünüyor…devamı8/10 Pekâla sanırım batman hayranlığımın oluşması için olabilecek en kötü zamanı seçtim. İki günde şipşak bitirdiğim oldukça güzel bir seri, gene konuşmak istediğim birçok konu var. Bir yerden başlamam lazım. Öncelikle Bruce Wayne karizması diye bir şey var. Yahu düşünüyor insan, adam nasıl her hareketinde bu kadar rahat ve çekici olabiliyor? Bunun cevabı da şüphesiz batman olmasından kaynaklı. Bu dizide en çok sevdiğim şey kötü karakterleri ayrıntısıyla işlemesiydi. O karakterlerin neler yaşadığı ve neler sonucunda kötü olmaya karar verdiğini görebilmek filmi ayrı bir noktaya çıkarmış. Bence bu noktada konuşulabilecek kötü kahraman potansiyeline sahip olan karakter Dent'tir. İlk bölümlerden beri Barbara ile hoş bir uyum içerisinde olduklarını söylesem de Dent'in aldığı yanlış kararlar bunu sorgulamama neden oldu, tam fikrimi değiştirecekken son bölümde yaşatılan şok, bu kararı reddettmemi sağladı ve hemen u dönüşü yaptım. Sevdiğim diğer bir nokta Bruce'un geçmişine inilmesi. Pek fazla batman hakkında şey izlemedim bundandır tam yorum yapamam ancak ilk defa çocukluğuna inildiğini gördüm ve biraz da yaşadıklarına üzüldüm açıkçası. İnsanları bu kadar diri tutan intikam arzusu bana hep çok garip gelmiştir. İntikam dediğimiz de bir duygudur sonuçta ve tüm hayatını bir duygu üzerine kurmak... Bilmiyorum anlamsız geliyor bana.Sanırım bir noktadan sonra karmaya inanan tiplerden olmaya başlıyorum ben de. Çizimleri, konusu ve işleyişi çok güzeldi. Yalnız beğenmediğim nokta şu ki keşke davalar biraz daha uzun incelenseydi. Ne bileyim mesela Dent davasının sonucunun topluma olan etkisini izlemek çok isterdim. Gerçi henüz ikinci sezon gelmemiş, belki orada bahsediyor olabilirler bilmiyorum. Şimdi gelelim sabahtan beri anlatmak için can tutuştuğum yere. Bugün @hilalmio ile batman figürü alma macerasına çıktık ve başımıza çok çok çok sevindiğim bir olay geldi. Şimdi biz hiloş ile bir sürü dükkana girip çıktık en uygun ve güzel batman figürünü bulabilmek için ancak asla bulamadık. Ya pahalı oluyorlardı ya da gereksiz büyük veyahut küçük. Artık tam bulamadığımızdan emin olmuş bir durumda iken aklıma şey geldi, ' burgerking çocuk menüleri', o an aklıma nasıl geldi bilmiyorum ama iyi ki gelmiş, hemen oyuncaklara bakmaya gittik ve bilin bakalım ne gördük?? Batman oyuncağı tabi 😭😭 O kadar mutlu oldum, o kadar mutlu oldum ki yere göre sığamadım resmen. Gittik sipariş verdik ve ben batman oyuncağıma kavuştum hem de ücretsiz bir şekilde. Artık kitaplığımdaki raf çok çok daha güzel duracak gerçekten de çok mutlu oldum ya . Bu serüvende beni destekleyip, kasiyere güç bela çocuk menüsü istememi sağlayan @hilalmio'a çok teşekkür ederim. Şimdi alıntı yazıp da kaçayım, iyi akşamlar dilerim hepinize 😭 ⚫"Yaptığımız kötü tercihlerden çok daha fazlasıyız." ⚫"Ya deliler kabul etmek istemediğim bir gerçeği gösterirse..."

aleran 1 year ago

Lookism Vol. 1

Park Tae-joon

3 Gönderi

8,5/10 Günlerdir geceyi gündüzüne katarak, bitirmeye çalıştığım Lookism mangası ile karşınızdayım. Şu anda bölüm iki yüz bilmem ne de olmama rağmen birinci arcı şimdi paylaşıyorum. Normalde hesabımda bu seri için yorum yapmayı düşünmüyordum ama baktım başka bir şey okumuyorum bari…devamı8,5/10 Günlerdir geceyi gündüzüne katarak, bitirmeye çalıştığım Lookism mangası ile karşınızdayım. Şu anda bölüm iki yüz bilmem ne de olmama rağmen birinci arcı şimdi paylaşıyorum. Normalde hesabımda bu seri için yorum yapmayı düşünmüyordum ama baktım başka bir şey okumuyorum bari bunu paylaşayım da hesap elden gitmesin düşüncesiyle yazdığım bir yorum şimdiden haber vereyim. Manganın ana karakteri olan Hyung Suk ya da diğer adıyla Daniel, toplumda kabul görmeyen, sınıf arkadaşları tarafından zorbalalanan hatta pikachu' diye çağırılan, diğer kişilere nazaran çirkin biridir. Bir gün bu zorbalığa dayanamadığını fark eder ve okulunu değiştirir.(Şu açıdan baktığımızda wind breaker ile hafiften aynı temaya sahip gibi geldi bana) Okulunu değiştirmesindeki temel sebep artık normal bir hayat yaşamak istiyor oluşudur.(normal bir arkadaş grubu, normal bir lise hayatı ilh.) Hem evini hem de okulunu değiştiren Hyung Suk evinde kaldığı günlerden bir gece 'ikinci vücuda' sahip olur. Bu ikinci vücut ne dediğinizi duyar gibiyim hemen açıklayayım. Şimdiki vücudunun aksine oldukça yakışıklı, uzun boylu ve çekici bir bedendir bu ikinci vücut. Aynı zamanda vücutlar arasında değişik bir denge söz konusudur. Şöyle ki siz birinci vücutta uyuduğunuz zaman ikinci vücut içerisinde uyanıyordunuz, aynısı tam tersi için de geçerli. Yani bedenler arası geçiş bilincin kapanmasıyla(uyuma, bayılma ilh.) gerçekleşiyor. Bunu fark eden Hyung Suk dâhiyane(?) bir plan kurar, bu plana göre 'ezik' olan vücuduyla geceleri çalışırken, yakışıklılığıyla altın çocuk olabilme potansiyeline sahip olan vücutla okula gidecektir. Gayet mantıklı geldi değil mi, bir noktaya kadar öyle zaten. Lâkin her şey bu kadar güzel ilerleyemez, ilerlese biz beş yüz bölüm ne okuyacağız değil mi?? Hyung Suk ikinci bedeniyle okula başlamıştır ve gelişiyle beraber okulun popüler çocuğu olup çıkmıştır. Hâliyle bir sürü arkadaşı olmuştur, işlerin çığırından çıktığı nokta ise ikinci vücuduyla arkadaş olduğu kişilerin birinci vücuduyla da arkadaş olmaya başlamasıdır. Artık çok daha temkinli olmalıdır aksi takdirde her şey berbat olacaktır. Konusu genel itibari ile böyle. Şimdi bu manga hakkında genel çevreden şey duyumu geliyor 'erkeklerin sürekli kavga ettiği bir seri.' Doğru söylüyorlar, gerçekten de sürekli bir olay içerisindeler; tekmelerin, yumrukların havadan indiği tek bir sahne bile yok. Bu kadar kavga beni sıkar diye düşürken bir noktadan sonra okurken zevk almaya başladım (??) Çizimler de bir süre sonra raya oturduğundan okumamak için hiçbir sebep yok bence. Son olarak birkaç alıntı yazayım, söz bırakıyorum sizi. 🙇‍♂️"Eğer bu adaletsiz dünyada yaşamak istiyorsam, savaşmak mı zorundayım? Her şeyimle mi?" 🙇‍♂️"Ne kadar çok kaçarsan kaçayım sonum nerede bitti biliyor musun? Tam bu yerde. Herkes hayatında bir kere kaçar, bu suç değil herkesin kaçması için bir sebebi var. Ancak bir gün geri gitmek zorundasın, bense çok fazla kaçtım artık nereye gitmem gerektiğini bile bilmiyorum"

aleran 1 year ago

Labirent Savaşı

Rick Riordan

4 Gönderi

8.75/10 Uzun zamandır okumak istediğim ancak kitabın elimde olmaması dolayısıyla okuyamadığım serinin dördüncü kitabı: Labirent Savaşı. Yavaş yavaş serinin sonuna geldiğimi bilmek içimde değişik bir his peyda ediyor, bu evrene o kadar alışıp karakterleri o kadar benimsedim ki herhalde bu…devamı8.75/10 Uzun zamandır okumak istediğim ancak kitabın elimde olmaması dolayısıyla okuyamadığım serinin dördüncü kitabı: Labirent Savaşı. Yavaş yavaş serinin sonuna geldiğimi bilmek içimde değişik bir his peyda ediyor, bu evrene o kadar alışıp karakterleri o kadar benimsedim ki herhalde bu seri de mlb gibi pinterest keşfetimde gitmeyen bir yere sahip olacak.(Okuduğumdan beri envai çeşit edit, fanart zaten akışta;kalıcı bir hâle gelmiş olacak sadece. Şimdi gelelim kitabımızı yorumlamaya. Serinin diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitap da aşırı akıcı yazılmış, artık alıştım Riordan'ın kalemine. Yalnız şu noktada yapılan çevirilere değinmezsem olmaz, Timaş gerçekten de yapıyor bu sporu. Kitap başladığı sayfadan bittiği sayfaya kadar aralıksız bir aksiyon içerisinde, dur durak bilmeden sürekli bir maceranın içine atılıyoruz. Kitapta konuşulacak çok nokta var; elimi, yüzümü sıvazlayıp başlıyorum. Kitap Percy ile Annabeth'in sinemaya gitmek, annesinin deyimiyle 'randevuya çıkmasıyla' başlıyor lâkin diğer kitaplarda da olduğu gibi bu başarısız bir girişim oluyor. Bir noktadan sonra artık yalnız bi Percabeth sahnesi gördüğümde, hayır bunlar yalnız kalmayacak diyebiliyorum. Kıvırcık, Tyson ne bileyim 'Clarissa' bile fırlayıp bu sahneyi bozacak arkadaş, böyle yazılmış çünkü. Benim içimde ukde kalan iki nokta var: sinemaya gitmemeleri ve Annabeth'in Percy'in doğumgününü kutlamaması. Yalan yok kapı çaldığında bir an o geldi sanmıştım ama yanılmışım maalesef. Gerçi o kapıdan Poseidon'un çıkması da ayrı şaşkınlık yarattı bende. Seride beğendiğim yalnız üç tanrı var, Poseidon da o sırada başı çekiyor. Baban da mı deniz tanrısıydı be(gerçek) Bu kitapta Rachel'in bu kadar aktif bir karakter hâline bürünmesini çok sevdim. Kanım baya kaynamış Rachel'a karşı. En çok da Annabeth kıskançlık krizi geçirirken onun olgunluğuyla kalıp, sevgili Annabeth'i çıldırtması kısmını sevdim. Zeki kızımız bu davranışlara hemen bir neden bulabiliyor, Percy'nin aksine. Percy'nin Kronos ile yüzleşmesini okurken o kadar heyecanlandım ki nefessiz okudum. Percy kaçtı, en iyisini de yaptı çünkü o an yenebilme gibi bir ihtimali yoktu. (Karşısında tanrıların tanrısı var bir zahmet öyle olsun) Yalnız kitabın sonunda bir tanrı gelip Percy'e artık yüzleşmelerden kaçmayacağı tarzında bir şey söylüyordu. O an net bir şekilde dedim ki biz ortalığı yakıp yıkacağız. Kıvırcığın sonunda Tanrı Pan'i bulabilmesi, Pan'in yok olması falan hızlı gerçekleşen olaylardandı. Kıvırcığın 'seçilmiş' biri olmasını okumak ve kitabını sonundaki çığlığıyla her yeri alabora etmesi manyak çılgındı. Son olarak da Luke... Her gönderide yaptığım gibi seride yine güncel bir beğeni sırası oluşturacağım. Birinci kitap başta yerini korurken bu kitap(dördüncü) ikinciliğe yerleşiyor daha sonra da iki ve üçüncü kitap geliyor. Birinci kitabın yerini ne olursa olsun korumayı planlıyorum çünkü her şeyin başladığı, karakterlerle tanışmamız ilh. o kitaptaydı. Şey diyorum keşke bu kitabı bir 10 gün önce okusaydım da kendi doğumgünümü Percy'ninki ile birlikte kutlasaydım. Pişmanlıklarımdan biri bu ama zaten doğum günü hediyesi olarak bana serinin devamı alındı. (Asla birilerinden gidip rica etmedim, kafandan siler misin lütfen o düşünceyi) Her neyse bu maceraya ortak olmak çok güzel bir duygu, yer yer gözüm doldu, bazen gülmekten gözümde yaş geldi-( hayır bu konuşmayı diğer kitapta yapacaktım, şimdi sırası değil) Değinmediğim bir kaç önemli nokta daha var (Nico, Dadalius ilh.) Onları da artık başka bir zamanda, belki de bu seriyi tekrar okuduğum zaman paylaşırım kim bilir. Her neyse başınızı şişirdiğime göre alıntıları yazıp kaçıyorum. 🔱"Ama sakın unutayım deme evlat, bazen bir iyilik de keskin bir kılıç kadar etkili olabilir. Bir ölümlüyken, ne büyük bir savaşçıydım, ne iyi bir sporcu, ne de şair. Şarap yapmaktan başka bir şey bilmezdim. Köyümdeki insanlar benimle dalga geçerlerdi. Asla beş para etmeyeceğimi söyler dururlardı. Şimdi baksana bana. Bazen önemsiz gibi görünen şeyler, günün birinde olağanüstü şeylere dönüşebiliyor." 🔱"Sonsuz Labirent'in zifiri karanlığına dalacak. Ölü, hain ve kayıp peyda olacak. Hayalet kralın eliyle batacak yahut çıkacak. Athena çocuğu son direnişte... Kahraman son nefesini verecek Ve aşkı ölüden bile beter hâline gelecek."

aleran 1 year ago

Zincire Vurulmuş Prometheus

Aiskhylos

16 Gönderi

8,5/10 Kitabı ne kadar beğenmişsem en az o kadar önsözünü de beğendiğim harikulade bir tragedya: Zincire Vurulmuş Prometheus. Yunan Mitolojisi'nde en ilgi çekici karakter benim için net bir şekilde Prometheus'tur. Bu da dolaylı yoldan kitabı okurken ayrı bir zevk almamı…devamı8,5/10 Kitabı ne kadar beğenmişsem en az o kadar önsözünü de beğendiğim harikulade bir tragedya: Zincire Vurulmuş Prometheus. Yunan Mitolojisi'nde en ilgi çekici karakter benim için net bir şekilde Prometheus'tur. Bu da dolaylı yoldan kitabı okurken ayrı bir zevk almamı sağladı V.yüzyıl Atina'sında zorbalık olduğu gibi kölelik de aktif olarak var olan bir sorundu. Prometheus da tıpkı bir 'köle' gibi zincirlere vurulmuştur ancak burada dikkat çeken şey zincirlere vurulmuş olması değil yüce bir tanrı iken köle durumuna düşürülüp, kötü koşullar altında yaşamaya devam etmek 'zorunda' kalmasıdır. Eskiden bir kâhin olup geleceği görebilen Prometheus artık yüzyıllarını bir kayaya bağlı şekilde geçirecektir. Ayrıca içinde hiçbir pişmanlık kırıntısı da bulunmamaktadır. Bu durumda da insan 'Gerçekten köle olan kişi Prometheus mu?' diye düşünmeden edemiyor. Zira o diğer tanrılar gibi (Hermes, Hephaistos ilh.) Zeus'a yaltaklanmak için her dediğini yapmamıştır.(Bu durumda diğer tanrıların köle olduğunu söylemek yanlış olmaz.)Aksine Zeus'un bir gün tahtından düşeceğini bildiğinden, sürekli onu bir şüphe altında tutup sonunda da insanlara ateşi vermesi ile olağan dünya düzenini değiştirmiştir. Günümüz kitaplarında da oldukça sık bir şekilde ismini geçiren Prometheus'u kurtaracak kişinin kim olduğunu merak ediyorum. Kitapta dıdısının dıdısı net bir şekilde kimin onu azad edeceğini söylüyor ancak keşke diğer kitaplar yitirilmeseydi de okuma şerefine nail olabilseydik. Kitabın sonunda birçok kişi tarafından bilinen olayları okumak da ayrı zevkliydi. Bilhassa 'Thegonia' olmak üzere. Okumanızı şiddetle öneririm, Yunan Mit'ine girebilmek için güzel kitaplardan biri. Ben de usul usul okumaya devam etmeyi düşünüyorum. Siz de listelerinize çekinmeden bu kitabı ekleyebilirsiniz. (Şu birkaç gündür oldukça yoğun bir şekilde çalışıyorum bu da ister istemez okuma alışkanlığıma ve burada paylaştığım gönderilere vs. yansıyor ve üzülerek söylüyorum ki yansımaya devam da edecek. Bu durumda daha az gönderi paylaşacağımı da tahmin edebilirsiniz. Ama bu şu değildir ki akışta olan gönderileri okuyup, beğenmeyeceğim tersine gene günümüzdeki gibi aktif olabilirim bu konuda. Her neyse okuduğunuz için teşekkür ederim, alıntıları yazıyorum aşağıya.) ♨️"Haydi ne kadar taşkın olabilirsen ol şimdi! Çal tanrıların hakkını, ver ölümlülere, Bakalım ne yardımı olacak sana ölümlülerin? Sana tanrılar yanlışlıkla Prometheus demişler, Düğümleri çözen demekse adın, Çöz bakalım şimdi bu çözülmez düğümleri!"

aleran 1 year ago

Yeraltından Notlar

Dostoyevski

17 Gönderi

8,5/10 Kendini haşereden bile küçük gören, haşere olmak isteyen bir adamın öyküsü. Pekâla bu kitabı daha önce iki kere okumayı denemiştim, ancak dili bana oldukça ağır ve kasvetli geldiğinden bitirememiştim. Şimdi ise oldukça kısa bir süre içinde bitirdim, umarım buna…devamı8,5/10 Kendini haşereden bile küçük gören, haşere olmak isteyen bir adamın öyküsü. Pekâla bu kitabı daha önce iki kere okumayı denemiştim, ancak dili bana oldukça ağır ve kasvetli geldiğinden bitirememiştim. Şimdi ise oldukça kısa bir süre içinde bitirdim, umarım buna bu hafta sadece Dostoyevski okumam sebep olmuştur. Kitap 2 bölümden oluşuyor, yeraltından notlar ve anılar. Yeraltından notlar kısmında ahlak, etik, değişim, düşünce gibi genelgeçer kuramlardan bahsediyor. Belki öncesinde kitabı yarım bırakmamın sebebi bunları kavrayacak düzeyde olmamış olmamdır, bilemiyorum. Yalnız şunu söylemeliyim ki öncekinin aksine burayı büyük bir istekle okudum. Ayrıca bu kısım yazar gibi benim de kendimle tartıştığım, düşüncelere daldığım bir bölüm oldu. Uzun bir süre sonra kendimi sorgulamak, neyi düşündüğümü anlamaya çalışmak o kadar iyi geldi ki. Ancak sonuç olarak net bir kanıya varamadım bu yüzden biraz daha düşünmek istiyorum İkinci bölümde ise karakterimizin anıları anlatılıyor. Karakterimiz demekten hoşlanmasam da Dostoyevski isim belirtmemiş, bana da başka bir şey demek düşmüyor hâliyle. Ana karakterimizin içinde olduğu buhran ve bunun çevresine yansımasını okumak o kadar etkileyiciydi ki. Bu sırada üstün düzeyde empati yaparak kendimi karakter yerine koydum ve o aşağılanmışlığı, o ezikliği derinlerimde hissettim. Bu bölüm çok daha uzun sürebilirdi, ki sürmüş de ama biz bunları okuyamıyoruz zannımca. Kitabın son cümlesinden bu sonuca vardım. Kendini haşereden bile aciz gördüğünden bahsetmiştim ancak bu hissiyat her zaman için geçerli değildi. Karakterimiz bazı anlarda 'ben okumuş,kültürlü ve aydın biriyim.' diye düşünerek kendini çevresindeki insanlardan üstün görüp kendini kanıtlama çabası içine girmekteydi. Bu ikililikleri karakterimiz kitap boyunca yaşıyor, bence bu kitabın sevilmesindeki ana etmenlerden biri de bu çünkü bir noktadan sonra insan kendini görmeye başlıyor kitapta dolayısıyla ister istemez sempati oluşuyor. Bende de oluştu hiç yalan söyleyemeyeceğim. Karakterin kendinin ne olduğunu bilmesi de benim çok hoşuma giden yönlerden biri oldu. Yaptıklarını savunmuyor aksine kötü olduklarını bilerek kendini yerden yere vuruyordu. Başkası olsa buna onlarca bahane bulup bu davranışları 'istemeden' yaptığına inandırabilirdi ama yapmadı. Son olarak kitapta geçen bir soru aklıma takıldı, size de sormak isterim. Sizce kolay kazanılmış bir mutluluk mu? Yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi? 🎚️"Ben hasta bir adamım, kötü bir adamım. Suratsız bir adamım ben." 🎚️"Zaten, ben kimsenin yüzüne doğrudan doğruya bakamazdım. Bakışlarımı hep kaçırır; bir suçluluk duygusu taşır, sanki bir suçum varmış gibi davranırdım." 🎚️"Her kişinin anılarında sadece dostlarına söyleyebileceği, herkese açamayacağı yanlar vardır. Hatta dostlarına bile söylenemeyecek olan, insanın yalnızca kendisine söyleyebileceği sırları da olur. Bunların dışında, insanın kendine bile açamayacağı sırlar da vardır." 🎚️"Ben sert, asık suratlı bir bana tanırdım, Liza. Çok sertti ama kızının önünde diz çöker, ellerini ayaklarını öper, seyretmeye doyamazdı. Bir dediğini iki etmezdi kızının(...)Babalar kızlarına annelerden daha çok düşkündürler. Bunun için de bir kız, baba evinde çok mutlu yaşar."

aleran 1 year ago

İnsancıklar

Dostoyevski

85 Gönderi

Spoiler içeriyor 7,5/10 İnsanların, insanlardan çok paraya saygı duyduğu, birçok kişinin 'elalem ne der?' korkusuyla kendi benliklerinden uzaklaştığı bir dönem. Uzağa gitmemize gerek yok, eminim ki hepimize tanıdık gelmiştir. Makar Alekseyeviç insanlar ne düşünür korkusuyla sevgisine bile sahip çıkamayan, korkak ve yoksulca…devamı7,5/10 İnsanların, insanlardan çok paraya saygı duyduğu, birçok kişinin 'elalem ne der?' korkusuyla kendi benliklerinden uzaklaştığı bir dönem. Uzağa gitmemize gerek yok, eminim ki hepimize tanıdık gelmiştir. Makar Alekseyeviç insanlar ne düşünür korkusuyla sevgisine bile sahip çıkamayan, korkak ve yoksulca yaşlı bir adamdır. Varvara'nın da pek ondan farkı yok; sürekli hasta olan, zayıf, yoksul bir genç kız. Bu ikili arasında geçen mektupları okuyoruz bu kitapta. Mektup okumayı seven biri olarak da beni tatmin etti diyebilirim. Bu kitabın Fyodor'un ilk kitabı olduğunu öğrendiğimde keşke ilk bunu okusaymışım düşüncesi doğmalıydı belki de içimde ama doğmadı. Bunun nedeni şüphesiz ki Dostoyevski'nin yazdığı ilk kitabın bile bu derece yetkin olmasından kaynaklı. Ayrıca böyle düşünen tek kişi de ben değilim, dönemin gözde eleştirmenlerinden biri olan Berlinski, Dostoyevski için 'Yeni bir Gogol mu doğuyor?' diye bir yorum yapmış. Yani edebiyat camiasına çarpıcı bir giriş yaptığı birçok kişi tarafından onaylanmış. Bu kitap benim okuduğum ilk mektup türünde kitap olsaydı şüphesiz çok daha fazla puan verirdim ancak şuana kadar birçok mektup türü adı altında kitap okuduğumdan(Suzan Defteri, Canım Aliye Ruhum Filiz ilh.)dolayı bana pek farklı gelmedi. Ancak bu demek değildir ki kitabı beğenmedim, aksine çok etkileyici buldum. Varvara'nın geçmişi, bilhassa Pokrovski ile olan ilişkisi oldukça tatlıydı. Kitapta en beğendiğim kısım da o oldu. Bu kitapta tartışılacak bir şey varsa o da Varvara'nın sonda yaptığı ihanettir.(?) Yorumları okuduğum zaman birçok kişi bunu ihanet diye nitelendirmiş ancak bence öyle değil. Tüm hayatınızı değiştirebileceğiniz, yoksulluktan kurtulup 'namusunuzu' kurtarabileceğiniz bir teklif gelse eminim ki birçok kişi kabul ederdi, Varvara da öyle yaptı. Nitekim sonuçları her ne kadar da beklediğimiz gibi olmasa da nereden bilebilirdi ki? Gerçi ben Makar'ın yerinde olsaydım kahrolurdum, bunu kaldırmazdım hiç böyle konuştuğuma bakmayın. Kitabın sonunu bir yana atalım ve dilinin ne kadar basit olduğunu konuşalım. Ben gerçekten gözümde ne kadar abartmışım, şu zamana dek aman Rus Edebiyatı aman Dünya Klasiği diyerekten uzak duruyordum ancak bunun ne kadar yersiz olduğunu anladım. (Bu ön yargı bir Rus bir de Fars edebiyatına karşı var.) Bu kitapları okumamın tek bir sebebi var, o da Karamazov Kardeşler'i okumaya yetecek yetkinliğe ulaşmak. O bin sayfalık şaheseri okumak için çıldırıyorum ancak şimdi okumaya kalksam altından kalkamam herhalde, dolayısıyla diğer kitaplarını okuyup kendimi hazırlamaya çalışıyorum. Umarım şu yaz tatilinde o yetkinliğe ulaşırım yoksa sonraki zaman diliminde okumam pek mümkün değil. Okuduğunuz için çok teşekkür ederim, ancak nedense şu yazdıklarımdan hiç emin değilim daha sonrasında düzenlemeye alabilirim yahut baştan gönderi de paylaşabilirim tam karar veremedim. Her neyse alıntıları aşağı yazıyor ve kaçıyorum. 🧣“Bir insanın ne kadar güçlü olduğu, başkalarına nasıl davrandığıyla ölçülür; gerçek güç, başkalarına zarar vermemekte yatıyor.” 🧣“Özür dilemek, bir hatayı kabul etmekten daha fazlasıdır; bu, insanın kendine olan saygısının bir ifadesidir.” 🧣"Öğrenmek, bu yolla babamı sevindirmek için dişimi tırnağıma takıyordum. Benim uğruma varını yoğunu harcadığını, her şeyiyle yaşama savaşı verdiğini anlıyordum." 🧣= Varvara'nın senin için dikeceğim diyip de dikmediği Makar'ın atkısı.

aleran 1 year ago

Beyaz Geceler

Dostoyevski

11 Gönderi

8/10 Dostoyevski'den okuduğum ilk kitap olan Beyaz Geceler ile karşınızdayım. Kitabı yorumlamaya başlamadan önce bu kitapla ilgili değişik bir hatıramdan bahsetmek isterim. Sanırsam,ilkokul dördüncü sınıfta hocamız bize tatilde üç tane kitap okuma ödevi vermişti, benim de o zamanlar okumaya karşı…devamı8/10 Dostoyevski'den okuduğum ilk kitap olan Beyaz Geceler ile karşınızdayım. Kitabı yorumlamaya başlamadan önce bu kitapla ilgili değişik bir hatıramdan bahsetmek isterim. Sanırsam,ilkokul dördüncü sınıfta hocamız bize tatilde üç tane kitap okuma ödevi vermişti, benim de o zamanlar okumaya karşı hiç hevesim yok okumadım haliyle ancak hocaya ödevi gösterip imzasını almam gerekiyordu çünkü hocayı çok seviyordum. İşte ben de evde bulunan sallamasyon üç tane ince kitabı aldım, tabi o zamanlar düşüncem şu şekilde:İnce kitaplar çocuklar, kalın kitaplar yetişkinler içindir. Dolayısıyla evdeki ince kitaplardan aldım ve hocaya götürdüm, götürdüğüm kitapların arasında bu kitap da vardı. Hoca herkesin kitaplarını teker teker inceleyip kağıda imza atıyordu, benim kitaplarımı da detaylıca inceledi ve imza kağıdını verdi ancak hiç demedi ki bu çocuk bu yaşta Dostoyevski nasıl okusun? Bugün aklıma gelince oldukça şaşırdım, hocam gerçekten hiç mi sorgulamadınız, valla şaşılacak olay. Dediğim gibi Dostoyevski'den okuduğum ilk kitap ve çevreden ağır yazdığına dair duyumlar alıyordum, bu nedenle kitabı okumak için bir hazırlık sürecinden geçmem gerekti ancak hiç düşündüğüm gibi değilmiş, en azından bu kitabı. O kadar yalın ve akıcı dille yazılmış ki akıp gitti, abartmazsam tek oturuşta bitirdiğimi söyleyebilirim. Sanırsam yazarın en hafif, en lirik kitabı da buymuş, baya iyi denk geldi. Adını, sanını bile bilmediğimiz baş karakterimizin yalnızlığını okuyarak başlıyoruz kitaba. Sonrasında karakterimiz tesadüfen genç, güzel ve o kadar da hüzünlü bir kız görür ve onla ayın başka türlü parladığı, aşkların ve terk edilişlerin üst boyutta olduğu dört gün geçirir. Bu dört günü küçümsemeyin zira bu dört gün, tüm ömür boyunca düşünülecek kadar doludur karakterimizce. Bir insanı yara bandı olarak kullanmak başka bir insana nasıl bu kadar kolay gelebilir asla anlamıyorum ve anlamak da istemiyorum. Ne kadar küçük düşürücü ve özgüven kırıcı bir hareket, hiç mi empati yapmıyorlar diye düşünmeden de edemiyor insan. Gerçi ben böyle yapan insanların aynı şeyi yaşayacağına dair bir düşünce içerisindeyim, karma yaşanacak buna inanıyorum. Daha fazla konuşmadan alıntıları yazayım, hepinize iyi akşamlar dilerim. 🌕"En güzel yıllarımı boş yere nasıl harcadığımı, özellikle şu anda her zamankinden daha iyi anlıyorum ve bu durum bana daha çok koyuyor." 🌕"Nasıl istersen Nastenka, nasıl istersen! Sevme konusuna gelince de seni yirmi senedir seven biri olsaydım, emin ol, şu anda sevdiğim kadar sevemezdim." 🌕"Benimle konuşmak arzusunda olmadığına artık iyice emin olmuştum ama buna karşın evden her çıkıp gidişinde geride durup, arkasından uzun uzun bakmaktan kendimi alamıyordum."

aleran 1 year ago

Oh Ne Ala Memleket

Şermin Yaşar

1 Gönderi

Kardeşim ile okuyorum #1 'Pekâla bu seri de ne?' dediğinizi duyar gibiyim, hemen açıklıyorum. Hepimiz biliyoruz ki şu gelen yeni kuşak(alfa kuşağı) teknolojik aletlere bağımlı olmuş durumda, benim kardeşim de dahil. Bu durum benim hiç hoşuma gitmiyordu ve bugün bu…devamıKardeşim ile okuyorum #1 'Pekâla bu seri de ne?' dediğinizi duyar gibiyim, hemen açıklıyorum. Hepimiz biliyoruz ki şu gelen yeni kuşak(alfa kuşağı) teknolojik aletlere bağımlı olmuş durumda, benim kardeşim de dahil. Bu durum benim hiç hoşuma gitmiyordu ve bugün bu duruma el koymaya karar verip kardeşimi alıp sahafa gittim. Sahaftan kardeşimin beğendiği iki kitabı, benim onun için beğendiğim iki kitabı aldım. Seçtiğim kitaplar;ona bir şeyler katacağını düşündüğüm kitaplar, onun seçtikleri ise daha çok 'saftirik' kitapları gibi. Neyse o dört kitabı aldık ve kardeşim çok beğendi, hatta şu an bunu yazarken sesli bir şekilde okuyor. Benim de bu seride amacım kardeşime kitap okutup güzel bir şekilde yetişmesini sağlamak. Şimdi gönderileri şu şekilde planladım ben: ilk önce benim yorumumu okuyup, kitap hakkındaki görüşlerimi öğreneceksiniz, sonrasında ise alıntılarımı yazacağım. Daha sonrasında kardeşimin yorumunu ve alıntısını okuyacaksınız. Kitaba verilen puan da ben ve kardeşimin verdiği puanın aritmetik ortalaması olacak. Henüz sizin de kardeşinizin okulları tatil olmuşken aynı şeyi yapmanızı çok isterim. Bu etkinlik itibari ile hem kardeşinizle beraber vakit geçireceksiniz hem de onun kitap okumasını sağlayıp, ufkunu genişletmiş olacaksınız. Şimdi kendi yorumumu yazıp daha sonra da kalemi kardeşime bırakacağım. 8.5/10 Kitabın yöneldiği yaş grubuna göre oldukça eğlenceli bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hatta ucundan kendimin bile eğlendiğini söyleyebilirim. Yazarı zaten hâlihazırda 'dedemin bakkalı' serisinden bildiğim için rahatça okudum. Üslupsal olarak zaten çocukların anlayabileceği hoş ve akıcı bir dil kullanılmıştı. Bence bu kitabın diğer çocuk kitaplarından farkı kesinlikle konusu. Şöyle özetlemek gerekirse, bizim dörtlü arkadaş grubumuz var ve bu grubumuz okulu hiç sevmiyor. Ancak bir gün okulda bir yarışma olur ve kazanan 23 Nisan'da müdür, müdür yardımcısı gibi davranacaktır. Yarışmanın konusu ise Atatürk'e mektup yazmak. Gerçekten oldukça hoş mektup yazmışlardı, baya beğendim o kısmı. Bizim grup(eker) yarışmayı kazanır ve 23 Nisan'da o statüye erişme şansı elde eder. Bayramımız geldiğinde bizim grup oldukça elegant bir şekilde hazırlanır ve okula giderler. O sırada müdürün başına talihsiz bir kaza gelir ve artık okulun yönetimi bizim eker grubuna geçer. Daha sonrasında okulu nasıl yönettiklerini okuyoruz, ve sonuç olarak gerçekten de komik sahneler çıkıyor karşıya... Hemen hemen kitabın konusu böyle. Favori çocuk kitaplarım arasına girer mi? Hayır. Saftirik kitabı gibiydi açıkçası, eğlendim sadece. Şimdi alıntılarımı yazıp kardeşime bırakıyorum. 👶"Öğretmenimiz çözülemeyen matematik sorularının olduğundan bahsetti altı ay önce. Bunu bize neden anlattığını pek anlamadım çünkü zaten çözülememiş, ben mi çözeyim?" Zeynoş'un ağzından: Kitapta Emre adlı bir çocuk var.Okulu sevmez özellikle pazartesi günlerini ha bir dakika,sabahları annesinin Emreee Kalkk demesini de sevmez.Sabahları annemin zoruyla kalkıyorum,kahvaltıda istemediğim şekilde peynir,zeytin,dometes,ekmek falan... Bir de Emre'nin arkadaşları var Elif,Kerem ve Ferhat ama Reco diyolar Ferhat ve Reco'nun ne alakası var bilmiyorum. Ben bu kitapta ki en çok Elif'i sevdim. Elif tam benim gibi benim sevdiğim şeyleri o da sever örn: -Kitapları sever. -Hayvanları sever. -Okulu sever. Ben bu kitapta en sevdiğim olaylardan bir tanesi Emre'nin müdür olup hiç pes etmeden, öğrencilerden aldıkları fikirleri gercekleştirmesi.Hergün okula napcaz diyerek geliyor ama öğrencilerden aldıkları fikirleri gerçekleştiriyor fikirlerde maşşallah olmayacak herşey ama Emre yapar ve yaptı da.Mesela hangi müdür okulun bahçesine deniz yapar?Hangi müdür okula çikolata musluğu yapar? Benim bu kitapdan alıntılar: 1.alıntı💨❓Dumandan soru soruyorlar 👩‍🏫✅Öğrettikleri herşeyi hemen öğrenmemizi istiyorlar. 😀❌Derste gülmemizden hoşlanmıyorlar. 2.alıntı "Okulda tablet,telefon serbest olsun"dediler kabul edenler, etmeyenler,kabul edilmiştir yaptık.Herkes teneffüste tabletiyle,telefonuyla oynadığı için birbirimizin yüzüne bakamaz olduk.Herkes birbirine küstü.İptal ettik,yoksa arkadaşsız kalacaktık. 3.Alıntı Nizametullah Amca da kendi istedikleri için geliyordu "Müdür Bey çay bitti" "Müdür bey,temizlik malzemesi bitti" "Müdür Bey,çocuklar kapının kolunu kırmış" Biz nasıl yetişelim? Hangi birine çare bulalım? Offffffff Kitap üzerinden puanım 10/9 Bir puanı kitabın yarısını okuduktan sonra birden basım ağrıdı ablamında başı ağrıdı :) Total puanımız:8,75

aleran 1 year ago

Kreutzer Sonat

Lev Nikolayeviç Tolstoy

15 Gönderi

8,5/10 Beethoven'ın bir eserinden adını alan bu kitap yazıldığı zamanda oldukça eleştiriye maruz kalmış hatta Tolstoy bunun üzerine eserin yanlış anlaşılmaması için bir son söz eklemiş. Pekâla bu kitap ne anlatıyor ki bu kadar eleştirilmiş, hemen açıklayayım. Kitap, evlilik, kadın,aşk,…devamı8,5/10 Beethoven'ın bir eserinden adını alan bu kitap yazıldığı zamanda oldukça eleştiriye maruz kalmış hatta Tolstoy bunun üzerine eserin yanlış anlaşılmaması için bir son söz eklemiş. Pekâla bu kitap ne anlatıyor ki bu kadar eleştirilmiş, hemen açıklayayım. Kitap, evlilik, kadın,aşk, cinsellik ve kıskançlık gibi temalarını işlerken aynı zamanda bunların toplum üzerindeki yansımalarını da anlatır. Romanın ana karakteri Pozdnışev, karısını öldürmüş bir adam olarak trende yolculuk yaparken hikâyesini bir yolcuya anlatır. Hikâye ama nasıl hikaye, şu günümüzde reddetmeye çalıştığımız bütün olguların bir araya toplanıp bize sunulduğu şaka gibi bir hikâye. Bu yorumu yazmadan önce çeşitli platformlardan kitap hakkındaki yorumları okudum ve en mantıklı yorumlayan kişi birçok platformda da karşılaşabilir olabileceğiniz Oğuz Aktürk oldu. Adam o kadar haklı noktalara değinmiş ki söylemeden geçmek istemiyorum. Diyor ki bu kitap Hristiyanlar göre herkesin okuması gerektiği bir kitap, feministler göre ortadan yok edilmesi gereken bir kitap, diyetisyene göre müşterilerinin okumaması gerektiği bir kitap (ilh.) Böyle bir çok meslek üzerinden yorumlamış ve bu gerçekten güzel bir eleştiri yazısı olmasına katkı sağlamış. Ayrıca insanlar bu kitabı okuduktan sonra 'ama o dönemin kadınlara bakış açısını yansıtıyor' gibi savunma argümanları sunarken Aktürk diyor ki bu boş bir savunmadır çünkü Tolstoy'un yaşadığı dönem Fransız İhtilâli'nden sonraki aydınlanma döneminin başlangıcıdır, dolayısıyla feminizmin ilk dalgalarının yayılmaya başladığı bir zaman dilimde yazmıştır bu kitabı. İncelediğimiz zaman doğru söylediğini görebiliyoruz ayrıca kendisi feminizmin o dönem tartışılmış olmasına rağmen Tolstoy'ın bu eserinde rastlanılmadığını söylüyor. Açıkçası kitabın başında geçen, vagonun içinde bulunan 'tek kadının' düşüncelerini yansıtmaya çalışmasının feminizme dair ufak bir gönderme olduğunu düşünüyorum. Belki de Tolstoy böyle tartışılacak bir kitabı bilerek yayımlamıştır, amacı provokatif bir tartışma ortamı yaratmaktır. Tabi bunun doğruluğunu ispatlamak pek mümkün olmaz dolayısıyla bunlar hipotez olmaktan öteye geçmez. Aslında daha tartışılacak çok yönü var Oğuz Aktürk de bunun üzerine bir video yapmış, gönderiyi paylaştıktan sonra izlemeyi planlıyorum. Eğer ilginizi çektiyse siz de okuyabilir, düşüncelerinizi paylaşabilirsiniz. Kitabı bitirdikten sonra dedim ki bu 'Kreutzer Sonat' da neyin nesi, dinleyeyim bakalım. Youtube'da Patricia ile Fazıl Say ikilisinin videosuna denk geldim ve çok etkilendim. Bu sonat ile Pozdnışev'in duyguları arasındaki o bağı görmek, keşke kitabı arka planda bu çalarken okusaydım deme hissiyatı yarattı bende. Ayrıca bu kitabı birkaç gün önce bu uygulamada bir arkadaşımızın gönderisinde görüp hemen okuma listeme eklemiştim. Şipşak da bitirdim, gerçekten ufkumu genişleten(?) bir kitap oldu, önerisi için çok teşekkür ederim. 🎻"Nasıl anlatsam size? Müzik kendimi, gerçek durumumu unutturuyor bana. Kendimin olmayan, bambaşka bir dünyaya götürüyor beni. Müziğin etkisi altındayken gerçekte hissetmediğim şeyleri hissediyormuşum, anlamadığım şeyleri anlıyormuşum, yapamadığım şeyleri yapıyormuşum gibi geliyordu bana. Bunu ben müziğin, esneme ya da gülmenin yaptığı etkiyi yapmasıyla açıklıyorum: Uykum yok, ama esneyenlere baktıkça ben de esniyorum; ortada gülecek bir şey yok, ama gülenleri gördükçe ben de gülüyorum."