(@) - Raf

8/10 Türk aile yapısını oldukça iyi yansıtarak mizahi olgunluğa erişmiş olan bu eseri okumak oldukça zevkliydi. Güldürürken düşündüren, inceden inceye değil açık açık eleştiri yapan bir kitap. Yazardan okuduğum ilk kitap olduğundan birazcık çekimser yaklaşmıştım ancak sonrasında öylesine açıldım ki…devamı8/10 Türk aile yapısını oldukça iyi yansıtarak mizahi olgunluğa erişmiş olan bu eseri okumak oldukça zevkliydi. Güldürürken düşündüren, inceden inceye değil açık açık eleştiri yapan bir kitap. Yazardan okuduğum ilk kitap olduğundan birazcık çekimser yaklaşmıştım ancak sonrasında öylesine açıldım ki buna ben bile şaşırdım. Gerçekten güzel ve rahat okunan bir eser, okurken hiç kasmıyor, sıkmıyor akıp gidiyor. Dolayısıyla tek oturuşta kolayca bitirebileceğiniz bir kitap. Kitapta güldüğüm birçok sahne oldu hatta örnek vereyim hemen. Şimdi bizim ana karakterimiz Nuri'den üst komşusuna mektup yazması isteniyor. Bu mektubu yazmasının sebebi ayıptır söylemesi komşusunun hayvan gibi evde tepinmesi. Ailecek Nuri'den kaba,ağır bir ikaz mektubu yazması bekleniyor. Nuri de şöyle başlıyor... *Nuri* - Çok ağır olmalı... (Yazacaklarını söyleyerek yazar) 'pek muhterem komşumuz efendim' nasıl? *Gülay*- Ağır mektup bu mu? *Nuri*- Durun... Bu daha bir şey değil, başlangıç... Arkasını dinleyin! 'Zatıâlinizden pek ehemmiyetli bir ricada bulunacağımdan evvelâ özür dilerim efendim.' Oldu mu? *Metin*- (Alay eder.) Olursa bu kadar olur. *Gülay*- Aman baba, sen neler yazıyorsun... Kim kimden özür dileyecek? *Nuri*- Çok mu ağır oldu? *Metin*- Ağır da lâf mı, düpedüz hakaret... Adam mektubu okuyunca, tabancasını alır fırlar gelir buraya... (...) Böyle devam eden bir kısım. Şu küçücük parçadan bile Nuri'nin nasıl biri olduğunu anlamışsınızdır. Böylesine bir şahsiyetin Toros Canavarı sanılması oldukça 'trajikomik' olmuş. Yazık Nuri ne kadar da bahtsız bir adam, resmen kelebek etkisiyle adamın hayatının kayışını okuyoruz. Okuması gerçekten zevkliydi, ama sonu beni pek şaşırtmamakla beraber mutlu da etmedi. Puanı da oradan kırdım zaten. Yazacak bir şey bulamadım zaten ben susayım da alıntılar anlatsın bazı şeyleri. 🔩"Siz davayı kazandık diye kasılın bakalım. Ben hepsini öğrendim; aleyhimize karar veren mahkemenin hakimi de sizin gibi kiracının biriymiş. Kabahatin başı, benim avukat olacak dürzüde. Ulan, hiç insan tahliye davasını, hakimi kiracı olan bir mahkemede açar mı ne? Bunların avukat olmaları için beş fırın ekmek yemeleri lâzım. Diplomayla avukatlık olmaz; diploma başka, bu işler başka... Evi olan bir hakim olsaydı, sizi şıp diye evden attırdı. Neden? Çünkü o zavallının da kiracı derdinden ciğeri yanmıştır da neler çektiğimi bilir. Benim avukatım olacak dürzüye bunları dedim de, bana 'ev sahibi olan hakim bulamadım.' dedi. Memleket memleket değil ki, ev, apartıman sahibi olan da hakimlik etmiyor. Kiracıdan hakim olursa, öyle memlekette adalet olur mu, olmaz elbet..." 🔩"Vatandaşsan polisten başka kimden şikayetin olacak... Öyleyse sen vatandaş değilsin. Biz bilmez miyiz... Yok vatandaş değil de yüksek bir zevatsan, o zaman da telefonu açarsın komiser beye, böyleyken böyle oldu dersin..."

aleran 1 year ago

Eylül

Mehmet Rauf

16 Gönderi

7,5/10 Türk Edebiyatında yadsınamayacak yeri olan bir kitapla karşınızdayım. 'Eylül' kitabı ilk psikolojik roman diye söylenerek yıllardır zihnimizin köşesine kazınan ama alıp da okumaya zahmet etmediğimiz kitaplardan biri. Yani şu ana kadar benim öyleydi, geçen gün kardeşime kitaplığımdan sallamasyon bir…devamı7,5/10 Türk Edebiyatında yadsınamayacak yeri olan bir kitapla karşınızdayım. 'Eylül' kitabı ilk psikolojik roman diye söylenerek yıllardır zihnimizin köşesine kazınan ama alıp da okumaya zahmet etmediğimiz kitaplardan biri. Yani şu ana kadar benim öyleydi, geçen gün kardeşime kitaplığımdan sallamasyon bir kitap seçmesini, o kitabı okuyacağımı söyledim ve bana bu kitabı seçti. Tesadüfen de olsa bu kitabı Zavallı Necdet kitabının üzerine okumam pek hoş olmadı açıkçası çünkü Saffet Nezihi zaten kitabını yazarken, 'Eylül' kitabından ilham aldığını belirtmişti, ve benim de bu iki kitabı üst üste okumamla beraber kitapları karşılaştırmamam olası durumlar dahilinde değil. İki kitapta da yasak aşk konusu işleniyor ve iki kitabın da ruhsal betimlemeleri oldukça fazla.(Eylül kitabında daha fazla) Pekâla hem içeriken hem de üsluben bu kadar benzemelerine karşın benim Zavallı Necdet'e daha fazla puan vermemin sebebi neydi hemen açıklayayım. Aslında bunu açıklarken kitaplar arasındaki en büyük farkı da söylemek durumunda olmuş oluyorum: Karakterler. İki kitap arasındaki en büyük farka tabii ki de karakterleri söyleyecektim çünkü bir yanda aşkı için kendinden vazgeçenler varken diğer tarafta kendinden vazgeçmemek için aşkından vazgeçenler var. İki kitabın bu kadar zıt noktalarda karakterleri olması da oldukça karşılaştırılabilir kılmış ama ben daha fazla kitapları karşılaştırarak yazarımıza saygısızlık yapmak istemiyorum. Diğer kitap hakkındaki düşüncelerimi zaten bir önceki gönderide dile getirmiştim. Kitapta dediğim gibi yasak aşk konusu işleniyor. Karakterler hayatlarındaki tekdüzelikten kurtulmak için aşka sığınıyorlar ve olay da burada kopuyor. Suat karakterimizin her ne kadar Süreyya ile olan evliliği oldukça güzel, uyumlu geçse de fedakarlık yapıp, kendisinden vazgeçen kişi Suat idi. Dolayısıyla elbet benliği bir noktadan sonra olaylara atılmak, aktif halde olmak isteyecekti ki oldu da. O vakitte yanında Necip'in bulunması ve birçok ortak noktaya sahip olmaları Suat'ın her gün benzer geçen hayatından kaçıp bu heyecanlı yasak aşka yönelmesine sebep oldu. Necip'in zaten duyguları vardı. E bu ikilinin bir araya gelmesi de kaçınılmaz oldu haliyle. Kitabın sonunun gerçekten farklı bitebileceğini düşündüm... Ancak bunun Tanzimat Dönemi Edebiyatı'ndaki eserler olduğunu unutmuşum maalesef. Ölüm olmasına hiç şaşırmadım hatta kardeşimle nasıl ölecekler diye de komik bir tartışma yaptık. Ben araba kazası, deprem gibi olayların olacağını düşünüyordum. Benzer bir olay oldu zaten pek de şaşırtmadı. Yalnız kitapta Necip'in aşkına inandığım tek bir sahne oldu. O da kitabın son cümlesiydi zaten. Kitabın adıyla konusunun bu kadar ilintili olması da oldukça hoş bir detaydı. Eylül ayının sonbahar mevsimiyle olan ilişkisi ve bunun bizim ikilimize (üçlümüze???) olan ilişkisini okumak da güzeldi. Ancak ben daha fazla yasak aşk okumak istemiyorum, aşk açısı çeke çeke bir hal oldum. Aynı zamanda bu sıcaklarda anlatımı yoğun kitapları okumak oldukça güç geliyor bana, bundan sonra okuması daha hafif kitapları tercih ederim muhtemelen. Eğer öneriniz varsa yorumlarda beklerim. Daha fazla konuşmadan alıntılara geçelim zira çok beğendiğim alıntılar oldu. 🍂" Ben seni ne kadar sevdiğimi başka kadınları gördüğüm zaman anlıyorum. Bazen rastladığım, hatta senden daha güzel bulduğum kadınlara bakıyorum da kendi kendime hiçbirisini senin kadar, senin gibi sevemeyeceğime yemin ediyorum." 🍂"O hâlde sevilse bile, bu yalnız bir yaradan başka bir şey değildi.'' 🍂"Hiç olmazsa beraber ölmek de mi yoktu, hiç olmazsa onun için ölmek de mi yoktu?"diyordu. Ölmese ve çekse bile böyle birkaç aşk saniyesi bütün bir hayata bin kere, yüz bin kere tercih edilmez miydi? 🍂"Önce bin renkli bir hayat görünür, hiç birbirine benzemez eğlencesi var gibi gelir. Her şeyde bir nevi güzellik görürsün. Sonra bir gün, birdenbire hepsinin aslında ne kadar birbirine benzediğini, ne kadar monoton, ne kadar sıkıcı olduğunu fark edersin. Birbiri ardınca, birbiri ardınca... Ve o zaman anlarsın ki, aslında hepsi birer boşluktan ibaretmiş. İnsan hayal eder, bekler, ümit eder; fakat zamanla her şeyin ne kadar boş olduğunu, yalnızca bir hayal olduğunu anlar. Hayat bir kere sıkıcı geldi mi, artık neşeli taraflarını göremezsin. O zaman da karşına çıkacak her şey boş, manasız gelir. Bu dünyada yaşamak, yalnızca bir alışkanlık, bir mecburiyet halini alır. İçinde bir türlü dinmeyen bir sıkıntı, bir huzursuzluk duyar, bundan kurtulmak için de her çareye başvurursun. Ama nafile; çünkü hayat hep aynı, hep sıkıcıdır."

aleran 1 year ago

Zavallı Necdet

Saffet Nezihi

2 Gönderi

9,85/10☀️ Bu kitabın on yıllar önce herkesin evinde bulunan kitaplardan olduğunu söylesem bana inanmazdınız değil mi? Bakıyorsunuz raf uygulamasında üç beş kişi okumuş, çevrenizde bu kitaptan bahseden yok elbette ki inanmazsınız. Hatta şöyle bir şey ekleyeyim, bu kitabı edebiyat hocam…devamı9,85/10☀️ Bu kitabın on yıllar önce herkesin evinde bulunan kitaplardan olduğunu söylesem bana inanmazdınız değil mi? Bakıyorsunuz raf uygulamasında üç beş kişi okumuş, çevrenizde bu kitaptan bahseden yok elbette ki inanmazsınız. Hatta şöyle bir şey ekleyeyim, bu kitabı edebiyat hocam bile bilmiyor. Pekâla Zavallı Necdet'in bu kadar tutmasına rağmen daha sonrasında hatırlanamayan, bahsi bile geçmeyen bir kitap olmasının sebebi nedir? Bunu Türk Milleti olarak bir düşünelim bence... Kitabın talihinin yazarın yaşamından farksız olması o kadar üzücü ki. Saffet Nezihi diğer bir deyimle Ömer Lütfi Galatasaray Lisesi'nde okurken bir anda münasabeti olan bir kadının etkisiyle liseyi bırakır ve baba mesleği olan kuyumculuğa başlar. Kısa sürede çok miktarda para kazanır ancak bu parayı anlık eğlencelere harcaması dolayısıyla beş kuruşsuz kalmıştır. Parası bitince arkadaşları onu bırakmış yapayalnız bir adam olmuştur, artık kimse onu tanımıyordu. Bir zamanlar edebiyatın zirvesinde olan bu yazarı,gittiği doktor bile tanımamıştır; ne garip değil mi? Daha sonrasında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları bölümüne gitmiştir Ömer Lütfi.Bunun sebebinin yaşlanmasıyla beraber bakılmaya muhtaç olması ve başkalarının ondan esirgedikleri şefkati bulmak amacıyla olduğu söylenir. Ne kadar doğru orası bilinmez. Ve Saffet Nezihi'nin yaşam ışığı orada söner. Gazeteler birkaç kısa cümle ile onun ölümünden bahsederler ve sonrasında unutulur.Acı, gerçekten çok acı. Yorumlamaya başlamadan önce sizden bir isteğim var ki lütfen bu kitabı okuyun, listenize ekleyin yahut bu kitabı, yazarı unutturmayacak şeyler yapın. Nezihi yalnızlıklar içinde ölürken, bize düşen onu yaşatmaktır. Pişman olmazsınız, rica ediyorum. Yazım dili çok güzeldi, akıcı, aynı zamanda dilde sadeleşmeyi tam olarak başarmış bir eserdi. Konusuna icap etmek gerekirse aslında pek farklı bir şey yok, gene batılılaşmanın etkisi ile görülen kadın-erkek ilişkisini ele alıyordu. Kalıplaşmış konulardan biri diyebiliriz yani , pekala kitaba bu kadar bağlanmamı sağlayan şey elbette ki konu değildi. Karakterler idi. O kadar güzel anlatılmış, o kadar sizi içine çeken bir kitap ki sanki sizde kitabın içine girip 'zavallı necdet...' diye sayıklamaya başlayacaksınız, bu konuda iddiaya bile girebilirim. 'Zavallılık' konusuna gelmişken belirtmek isterim ki zavallı olan kişi Necdet değildi, Müzehher hiç değildi. Zavallı olan kişi Meliha'nın ta kendisiydi. Size, Melihaya olan kinimi o kadar açıkça sunmak isterdim ki, maalesef terbiyem buna izin vermiyor. Ben böyle söyleyeyim siz gerekeni anlayın. Kesinlikle spoiler vermek istemiyorum, belki okuma hevesiniz oluşmuştur da onu kaçırmak falan asla istemem o yüzden kendimi tutuyorum ve başka bir konuya geçiyorum. Kitapta dikkatimi çeken bir unsur var, kitabı o kadar fevkalade yapmış ki... Üzgünüm bunları söylemeden geçemeyeceğim isterseniz okumayabilirsiniz. Kitapta 'sarı gül' geçiyor. Ben de çiçeklerin anlamına karşı ilgili olduğumdan araştırayım dedim. Anlamı ihanet ve biten aşk demekmiş. Bunu kitabı bitirdikten sonra da anladım. Gerçekten o kadar gizlice saklamıştı ki yazar, bu detayın altında tüm kitabı özetleyen bir anlam olduğunu duyunca şaşırıp kalıyorsunuz. Kendimden biliyorum. Daha böyle birçok detay vardı hangisini anlatsam kifayetsiz kalır, gerçekten eğer şu zamana kadar benim azıcık bir edebi zevkim olduğunu düşündüyseniz kitabı almaktan geri durmayın bu en büyük ricam. Bu kitabı bir şarkıya benzeyecek olsaydım Gülden- Sen Evlisin olurdu. Kitabı o kadar iyi yansıtıyor ki, şarkıyı dinleseniz eminim ki kitap hakkında çıkarımda bulunabilirsiniz. Alıntılara geçmeden önce son bir şey söylemek istiyorum: Necdet karakteri, Türk Edebiyatı Klasikleri'nde en beğendiğim karakterler arasına ezici bir üstünlükle girmiş bulunmaktadır. Alıntılarda çok belli spoilerler var okumak istemeyenler gönderiyi kaydırabilir 🌾"Şiddetli bir aşk, gizli bir aşk, anlatılamayan bir hazin sevda... Yalnız bir gönülde kalan, yalnız bir gönlü harabeden, bitiren çok kuvvetli bir sevgi... Sevilen, sevildiğinden bile belki haberi yok..." 🌼"Pekâlâ... Siz merhamet ettiğiniz bir kızın hayatını kurtarmak istiyorsunuz. Ne güzel... Ne âlâ... Fakat hiç düşünmüyorsunuz ki ötede bir kız, size âdeta tapmaktan başka suçu olmayan bir biçare bu haraketinizden dolayı mahvolup gidecek. Birini kurtarmak için diğerini feda etmek..." 🌼"Ben ölürsem, beni şuraya Müzehher'in yanına gömünüz." 🌼"Meliha, bir saat sonra bu odaya girdiği zaman ben hayattan ayrılmış bulunacağım. O, bin türlü ümitlerle sermest olarak buraya girdiği zaman beni ebedi uykuda bulacak. O zaman hayretle, hayranlıkla, üzüntüyle yüzüme bakarak acaba "Zavallı Necdet," diyecek mi? Heyhat! Hiç zannetmem. O, avını elinden kaçırmış insafsız bir avcı gibi hiddetinden sapsarı kesilerek "Saadetini elinden kaçırdı, budala," diyecek. O zaman kalpleri eriten bu insafsızlığa, bu merhametsizliğe karşı ruhum ağlayacak, ağlayacak, ebediyen ağlayacak."

aleran 1 year ago

Posta Kutusundaki Mızıka

A. Ali Ural

36 Gönderi

7/10 "Sevgili Dost, İnsan, posta kutusunun başında bekler mi hiç? Bekler. Hem de saatlerce bekler. Günün her saatinde, gecenin her saatinde. Çünkü mektuplar, zamanla ilişkisini keser. İçinde zaman yoktur mektupların. Posta kutusu sabahın erken saatlerinde tıklarsa, mektup hemen oracıkta açılır…devamı

aleran 1 year ago

Titanın Laneti

Rick Riordan

5 Gönderi

8/10 Serinin diğer kitaplarına kıyasla daha düşük puan verebileceğiniz bir kitap olan Titanın Laneti benim pek hoşuma gitmedi açıkçası. Çünkü Percy'den ziyade yan karakterlere odaklanan bir kitap olmuş ve bu durum benim kitaplarda okumayı sevmediğim bir durum ancak kitaba giren…devamı8/10 Serinin diğer kitaplarına kıyasla daha düşük puan verebileceğiniz bir kitap olan Titanın Laneti benim pek hoşuma gitmedi açıkçası. Çünkü Percy'den ziyade yan karakterlere odaklanan bir kitap olmuş ve bu durum benim kitaplarda okumayı sevmediğim bir durum ancak kitaba giren bir çok karakter dolayısıyla kilit taşı görevinde bir kitap olduğunu da söyleyebiliriz. Şimdi bu kitap benim için biraz anlamsız geçti çünkü kitap boyunca Annabeth yoktu yahu. Annabeth gene geçen kitapta olduğu gibi bu kitapta da Luke'den oldukça bahsediyor, ümidimi kaybetmeye başladım. Annabeth demişken babasını es geçmek olmaz çünkü o kurtarma sahnesinde başrol karakter gibiydi. Aslında Annabeth babası, üvey annesiyle beraber güzel bir aile olabilirlermiş. Thalia'ı hiç sevemedim nedense dediğim gibi ben kitaplarda direkt ana karaktere odaklanmayı seven biriyim ve böylesine güçlü bir karakter Percy ile karşı karşıya gelince haliyle ona karşı baya önyargılı oldum ki önyargımda haklıydım bence. Kitap boyunca kendini öne attı(bayrak yarışı ilh.) ancak konu kehanete gelince nedense geri çekildi. Kitaptaki herkes kendini düşünürken, Percy'nin sürekli arkadaşlarını düşünmesi hatta bunun zayıf noktası olması çok büyük bir hata. İleriki kitaplarda arkadaşlarını kurtarmak ile dünyayı kurtarmak arasında kalması ihtimal. Hangisini seçmesi konusunda bir yargıda bulunmayacağım çünkü Sally'nin de dediği gibi yüreğine güven Percy! Nico karakterimiz de giriş yaptı kitaba, sondaki sahne eğer bir film olsa çok güzel olurdu.(Ki filmi var ama kimse beğenmemiş izlemeyi düşünmüyorum bu yüzden) Nico'nun Percy'e bu kadar çıkışması da tamamen saçmalık bence çünkü ablası kendi hatasının sonucu bedelini ödedi, bunun Percy üstüne kalması da çok absürt ama bizim ana karaktere karşı gelecek bir 'kötü' karakter olması kitabı daha da heyecanlı hale getireceğinden susuyorum. Daha da konuşacak bir şeyim kalmadı alıntılarla geçebiliriz 🏹 "Titanların geri dönüşü, dünyamızın temellerini sarsıyordu. Onların eski güçleri ve öfkesi, Olimpos tanrılarını zor durumda bırakıyordu. Bu savaş, sadece tanrıların değil, biz yarı tanrıların da kaderini belirleyecekti. Çünkü bizler, hem insan hem tanrı mirasını taşıyanlar olarak, bu savaşın ortasında duruyorduk. Her birimizin seçimleri, geleceği şekillendirecekti." 🏹 "Kendime sık sık sorduğum bir soru vardı: 'Gerçekten bir kahraman mıyım?' Kehanetler ve savaşlar, bazen bir rüyanın içindeymişim gibi hissettiriyordu. Ama her şey bittiğinde, geriye sadece ben ve yaptıklarım kalacaktı. Bu düşünce, beni hem korkutuyor hem de motive ediyordu. Çünkü bir kahraman olmak, sadece kılıç sallamak değil, aynı zamanda doğru olanı yapma cesaretini bulmak demekti."

aleran 1 year ago

Canavarlar Denizi

Rick Riordan

3 Gönderi

10/10 Geçen gün birinci kitabı bitirmemle beraber hemen ikinci kitaba başlamıştım ve şimdi bitirdim. Gerçekten şimdi bitirdim, taze taze yorumu yapacağım. Hangi kısmı, detayı anlatsam bilmiyorum, bilemiyorum, seçemiyorum. O kadar çok konuşulacak sahne var ki, gerçekten... Ama bir yerden başlamamız…devamı10/10 Geçen gün birinci kitabı bitirmemle beraber hemen ikinci kitaba başlamıştım ve şimdi bitirdim. Gerçekten şimdi bitirdim, taze taze yorumu yapacağım. Hangi kısmı, detayı anlatsam bilmiyorum, bilemiyorum, seçemiyorum. O kadar çok konuşulacak sahne var ki, gerçekten... Ama bir yerden başlamamız lazım, aklıma gelen her şeyi dur durak bilmeden çılgınca anlatmayı planlıyorum. Şimdi öncelikle bir konuda anlaşalım ki ikinci kitap kesinlikle birinci kitaptan daha güzeldi. Gerek aksiyonu, gerek karakterler arası etkileşimiyle. Etkileşim demişken tabii ki Annabeth ile Percy. Kitap boyunca aralarındaki çekim seviyesi çok yüksekti.(ya da ben aşırı yakıştırdığımdan dolayı her sahneyi ateşli kalpli gözlerle izledim bilemiyorum) Annabeth'in kitabın başında bir anda melek gibi belirip Percy'i kurtarması. Böyle bir havalılık yok, ben Percy yerine etkilendim o kadar yani. Kitabın başından beri çılgınca fangirllik yapıyorum ta ki sirenler bölümüne gelene kadar. Annabeth'in o rüyada mı hayalinde mi artık neyse ailesiyle beraber Luke'i görmesi benim için tamamen hayal kırıklığı. Kendisi Percy'e karşı başka bir açıklama yapsa bile o kesinlikle doğru değildi.(Tabi benim nazarımda) Çünkü aileni görürsün anlarız, Olimpos'u yeniden yarattığını görürsün bunu da anlarız, ama sen gidip ailenle birlikte Luke'i görünce içinde bir yerlerde hâla Luke'i sevdiğini anlayabiliyoruz. Dediğim gibi burası benim kitapta sırıtışımın söndüğü tek sahneydi. Kitap boyunca süregelen fedakarlık sahneleri var. Herkes sürekli birileri için kendini feda ediyor ve bu beni hoşuma o kadar gitti ki. Aynı zamanda ilk kitapta olduğu gibi bu kitapta da Percy'nin kendine yakın arkadaşlar bulmasına seviniyorum. Arkadaşlardan kastım başka şeyler de olabilir tabi. Bir de dikkatimi çeken başka bir şey daha vardı o da Posedion'un her ne kadar fazla dile getirmese de Percy'i gerçekten sevdiği. Hani bazı kişiler olur ya hiç seni seviyorum demezler ama bunu haraketleriyle o kadar belli ederler ki, işte tam olarak ilişkiler bu bence. Aynı zamanda kitaba Tyson adlı yeni bir karakterimiz eklendi ve ben onu o kadar çok sevdim ki, gerek hikayesiyle gerek masumluğuyla, gücüyle ne bileyim her şeyiyle sevdim. Kitabın mizahi seviyesini arttıran kısımdan bahsetmeyi unuttum. Kıvırcığın onu kaçıran kiklop ile olan diyalogları, ona gelin gidişi o kadar komikti ki. Trajikomik farkındayım ama çok komik, affet beni kıvırcık. Genel olarak böyleydi normalde çok daha fazla yazmayı planlıyordum yukarıda da dediğim gibi ama öyle olunca tüm kitabı özetlemiş gibi hissettiğimden dolayı daha devam etmeyeceğim. Ayrıca çok acil bir durumum var şu anda, serinin üçüncü kitabı bende yok. İlk iki kitabını almıştım ben ne olur ne olmaz diye ama keşke hepsini alsaymışım. Pişmanım, çok pişmanım özellikle bu kitabının sonundan sonra devamını okumak için çıldırdığım bir vakitte kitapsız kalmak oldukça can sıkıcı olduğundan dolayı yarın gidip almayı planlıyorum. Yolumuz açık olsun. ⚡"Arkadaşlık her şeyden önce gelir. Denizde, karada ya da gökte, her zaman yanımızda olan dostlarımız vardır. Birbirimize güvenmek zorundayız. Güven olmadan, sadece birer kayıp ruh oluruz. Unutmayın, birlikteyken daha güçlüyüz. Birbirimize destek oldukça her türlü zorluğun üstesinden gelebiliriz." ⚡"Ama Poseidon'un kanı damarlarında olan biz çocuklar... Biz sıradan hayatlara sahip olamayız. Biz sıradan insanlar gibi büyüyemeyiz. Bizim kaderimiz farklıdır." ⚡"Yarım kanlar olarak hayatlarımızda çok fazla belirsizlik var. Kimse bizi anlamıyor, kimse bizim ne yaşadığımızı bilmiyor. Ama bir arada olduğumuzda, bu belirsizlikle başa çıkabiliyoruz."

aleran 1 year ago

Türkçülüğün Esasları

Ziya Gökalp

7 Gönderi

Ülkemizdeki sosyolojinin kurucusu olan Ziya Gökalp'i tanımayan yoktur zira Mustafa Kemal Atatürk 'Bedenimin babası Ali Rıza Efendi, hislerimin babası Namık Kemal, fikirlerimin babası Ziya Gökalp'tir.' sözüyle Gökalp'in ne kadar büyük bir şahsiyet olduğuna vurgu yapmıştır. Gökalp bu kitabı 1923-24 civarlarında…devamıÜlkemizdeki sosyolojinin kurucusu olan Ziya Gökalp'i tanımayan yoktur zira Mustafa Kemal Atatürk 'Bedenimin babası Ali Rıza Efendi, hislerimin babası Namık Kemal, fikirlerimin babası Ziya Gökalp'tir.' sözüyle Gökalp'in ne kadar büyük bir şahsiyet olduğuna vurgu yapmıştır. Gökalp bu kitabı 1923-24 civarlarında yazmıştır ve Atatürk bu kitaptan etkilenerek Cumhuriyet'i kurmuştur diyebiliriz. Çünkü Gökalp bu kitabında Türk Milleti'nin neden muasır devletler düzeyinde olmadığını, pekala bu düzeye nasıl çıkacağını anlatmaktadır. Bunu o kadar objektif bir dille yapmaktadır ki kitapta Türk Milleti'ni eksikleri ve fazlalarıyla oldukça didaktik bir şekilde ele alınmıştır dolayısla bunu her bir Türk vatandaşının okuyup, uygulaması gerektiğini düşünüyorum ki Gökalp'te kitabını şu cümlelerle bitirmiştir: 'Ey bugünün Türk genci! Bütün bu işlerin yapılması asırlardan beri seni bekliyor.' Pekala Gökalp'in buradaki 'işler' deyimiyle neyi kastettiğine bakmamız gerek. Gökalp'e göre Türk Milleti'nin muasır bir medeniyet haline gelmesi için milli harsını koruması gerekir. Peki bu hars nedir, hars kültür demektir. Türk milletinin binlerce yıl süren gelenek-göreneklerinden, örf ve adetlerinden vb fikir ve görüşleridir. Ancak o zamana baktığımızda 'Batıcılık' akımı Osmanlı'yı kasıp kavuruyordu dolayısıyla harsı koruma konusundan bahsetmek boşa kürek çekmekten başka bir şey değildir çünkü Anadolu'nun manen dört parçaya bölünmesiyle beraber tesanüd ortamı ortadan kalkmış herkes ayrı bir medeniyetleşme yoluna sapmıştır. Ancak bu yol elbette ki özgünlük taşlarıyla dolu olan bir yol değildir. Bunun üzerine Gökalp de şöyle eklemiş: "Milli konularda, medenileşmek adı altında başkalarını taklit eden milletler, hars bakımından zayıf düşerek yabancıların kültür sömürgesi olurlar." Mehmed Ziya pekala doğru konuşuyor misal batılılışma adı altında Avrupalı kimseler olmaya çalışmamız sahtekarlıktan, özgüvensizlikten gayrı bir şey değildir. Sen ki damarlarında Türk kanı akan vatandaş neden Batı'nın kölesi olmaya çalışırsın ki? (Fazla gaza geldim hemen 'objektifliğime' geri dönüyorum.) Ayrıca Garp medeniyeti ile Şark medeniyetini birleştirmeye çalışmak da ilginçtir çünkü iki zıt medeniyet yan yana yaşayamazlar;sistemleri birbirine muhalif bulunduğu için ikisi de birbirini bozmaya sebep olur. Hâliyle bir millet ya Şarklı olur ya da Garplı olur. İki dinli bir fert olmadığı gibi, iki medeniyeti bir millet de olamaz. Tanzimatçılar da bu noktayı kaçırdıkları için, yapmaya çalıştıkları ittahatlerde başarılı olamamışlardır. Peki biz bu durumdan nasıl kurtulacağız diye düşünmek gelir elimizden. Zaten yıkımın eşiğindeyiz olağan durumu devam ettirmek anlamsızdır. Gökalp de batılılaşmanın,fikren ve manen değil de tekniken olması gerektiği yönündedir. Zira diğer devletlerden eksik olduğumuz konu da tam olarak budur. 'İşte Türkçülüğün vazifesi, bir taraftan yalnız halk arasında kalmış olan Türk harsını arayıp bulmak, diğer cihetten Garp medeniyetini tam ve canlı bir surette alarak milli harsa aşılamaktır.' Daha yazabileceğim birçok konu aktarabileceğim bir çok düşünceye sahip bir kitap. Hâliyle sayfalarca yazamayacağım gibi ilgisini çekenlere kitabı okumaktan başka çare gelmemektedir. Okuyun birlikte konuşalım çünkü bu kitabı okuduktan sonra konuşacak, düşünecek çok şeyimiz olduğunu fark edeceksiniz. 🐺"'Sen yalnız Osmanlı'sın. Sakın başka milletlere bakarak sen de milli bir ad isteme! Milli bir ad istediğin dakikada Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasına sebep olursun.'demişlerdi. Zavallı Türk, vatanımı kaybederim korkusuyla:'Vallahi Türk değilim. Osmanlılıktan başka hiçbir içtimai zümreye mensup değilim.' demeye mecbur edilmişti." 🐺"Türk milletinin misyonu ise ahlâkın en yüksek faziletlerini fiiliyat sahasına çıkarmak en gayr-ı mümkün zannolunan fedakârlıkların ve kahramanlıkların mümkün olduğunu ispat etmektir."

aleran 1 year ago

Şimşek Hırsızı

Rick Riordan

11 Gönderi

10/10 Muhtemel en sevdiğim seri olacak kitapların ilki. Rick Riordan'dan Şimşek Hırsızııı. Roman o kadar dehşet-ül vahşetti ki çok kısa bir süre içerisinde bitirdim. Yazar da çok akıcı ve samimi bir dille yazdığından dolayı okunması çok rahat olan bir kitap…devamı10/10 Muhtemel en sevdiğim seri olacak kitapların ilki. Rick Riordan'dan Şimşek Hırsızııı. Roman o kadar dehşet-ül vahşetti ki çok kısa bir süre içerisinde bitirdim. Yazar da çok akıcı ve samimi bir dille yazdığından dolayı okunması çok rahat olan bir kitap oldu benim için. Yazdığı üslubun bu kadar eğlenceli olması da okurken aldığım keyfi oldukça arttırdı. Kitapta bazı yerlerde baya sesli güldüm, o derece güzel yani arkadaşlar. Şimdi ben bu kitap hakkında konuşurken @perseusjackson 'a yer vermesem ayıp olurdu çünkü bu seriye başlamamı sağlayan yegane kişidir kendisi. Gerek kullanıcı adı gerekse içerikleriyle 'al bu kitabı oku!'diyordu sanki. Ben de yılllllaaaaaar sonra para biriktirip aldım ve zaman yorumlama zamanı arkadaşlar. Karakterlere bayıldım. Olay örgüsüne, mitolojiyle iç içe oluşuna ve bunları her yaş grubuna hitap edecek şekilde yazılması ile tamamen bir şaheser haline gelmiş bir kitap. Percy'nin gelişimi, Annabeth ile olan ilişkisi (shipliyorum), Kıvırcık ile olan arkadaşlığını okumak çok güzeldi. Ayrıca Percy gibi kendini dışlanmış hisseden birinin kitabın sonunda yalnız olmaması çok sevindirici. Ben böyle böyle paragraflarca methedebilirim bu kitabı ancak beğenmediğim, anlayamadığım yerleri de söylemezsem yorum olmaktan çıkıp güzelleme olacak o yüzden hemen beğenemediğim bir yeri söylüyorum: Ares'i kolayca yenmesi. Okurken bana oldukça garip geldi çünkü Ares gibi bir tanrının hatta koskoca savaş tanrısının Percy'e yenilmesi çok küçük düşürücü. Burada küçümsediğim Percy değil yanlış anlaşılmasın ama 12 yaşında biri olarak binlerce yıldır savaşan bir tanrıyı yenmesi çok absürt kaçtı. Bence oradan bir olay çıkacak çünkü bu kadar kolay olmamalı anlatabiliyor muyum, hatta size hemmmen bir tahminimden bahsedeceğim(daha ikinci kitabı okumadım hiçbir şey bilmiyorum.) kesin orada Kronos yardım etti. Yoksa imkansız abi yenmesi, sen gidip koskoca tanrıyı yenebiliyorsan eğitim almanın ne manası kaldı. Neyse bu durum beni irite ettirdi ama sonuçta Ares'i yenmiş olması gururlandırmadı da değil hani. Oy çocuğum benim diye sevesim geldi o derece. Çok çok fazla konuştum hemen beğendiğim alıntıları yazıp kaçıyorum. ⚡"Tamam, tanrı değiller mi önemli işleri olmalı. Ama arada bir arasalar sorsalar, bir gök gürlese falan olmaz mı? Dionisos canı çekti mi hiçlikten diyet kola yaratıyor. Neden babam, her kimse artık, bir telefon yaratamıyor?' ⚡"Keşke bana bağırsa, yumruk atsa, ne olursa olsun, bir şey yapsaydı. Görmezden gelineceğime, her gün kavga etmeyi yeğlerdim." ⚡" 'Dünya'ya geldiğin için üzgünüm, evlat. Sana bir kahramanın kaderini bahşettim ve bir kahramanın kaderi asla iyi olmaz. Sadece trajik bir sonla noktalanır.' Üzgün gözükmemeye çalıştım. Babam karşımda durmuş doğduğum için üzgün olduğunu söylüyordu.'Önemli değil baba.' 'Belki şu anda önemi olmayabilir,'dedi. 'Şimdi değil. Ama bu benim için bağışlanamayacak bir hataydı.' 'Ben gideyim o zaman,' diyerek, beceriksizce önünde eğildim. 'Sizi... Tekrar rahatsız etmeyeceğim.' Beş adım atmıştım ki bana seslendi. 'Perseus.' Geri döndüm. Şimdi gözlerinde daha farklı bir ifade vardı, biraz gururlu, biraz ateşli bir ifade. 'Gayet iyi bir iş çıkardın, Perseus. Beni yanlış anlama. Ne yaparsan yap, bana ait olduğunu bil. Sen Deniz Tanrısı'nın gerçek oğlusun."

aleran 1 year ago

Hayvan Çiftliği

George Orwell

360 Gönderi

8,5/10 Herkese merhaba arkadaşlar, klasik bir başyapıt olan hayvan çiftliğini 2.kez okumuş olarak bulunmaktayım. Sabah aklıma bir anda domuzlar geldi, nedenini asla bilmiyorum sorgulamayın lütfen, sonra dedim ki aa hayvan çiftliği kitabının tasarımı da domuzdu, bu bir işaret olmalı hadi…devamı8,5/10 Herkese merhaba arkadaşlar, klasik bir başyapıt olan hayvan çiftliğini 2.kez okumuş olarak bulunmaktayım. Sabah aklıma bir anda domuzlar geldi, nedenini asla bilmiyorum sorgulamayın lütfen, sonra dedim ki aa hayvan çiftliği kitabının tasarımı da domuzdu, bu bir işaret olmalı hadi başlayayım. Çok eksantrik düşündüğümün farkındayım, aslında zaten tekrar okuyacaktım sadece bugün aklıma geldi. Şimdi ben bu kitabı tek oturuşta bitirdim, çünkü can sıkıntısından ölüyordum. Oturdum, annemin bana olan söylemlerini görmezden gelerek bir- bir buçuk saatte bitirdim; ama nasıl hızlı okuyorum var ya, asla anlatamam yani. Neyse okurken baya geçmişe gittim gibi çünkü ben eskiden okuduğum kitapların üstüne notlar alırdım, tepkilerini paylaşırdım. Ve bu da bunları yaptığım kitaplardan birisi. Okurken çok komik geliyordu bana bunlar, yer yer ciddiyetimi kaybetmeme neden oldu. Velhasıl kelam sonuç olarak güzel bir vakit geçirdim. Şimdi geçelim kitap yorumuna. Bu kitap hakkında ne söylesem faydasız. Zaten benden önce yüzlerce kişi bir şeyler yazıp karaladı. Olsun, biz de yazalım ne olacak. Ben diğerlerinden farklı olarak şey yazmak istiyorum, normalde bu kitabın adı bir peri rüyası ancak kitabın çocuk kitabı gibi gözükmemesi için hayvan çiftliği koymuşlar. Şaşırtıcı, bu bilgiyi de ön söz kısmında okudum bu arada. Oldukça bilgilendirici bir bölümdü, ayrıca Orwell hakkında bazı kulağıma çalınan bilgilerin yanlış olduğunu fark ettim.( Ben de o bilgileri bir çok kişiye ortamlarda satmıştım, üzüldüm şuanda yanlış bilgilendirdiğimden) Yazacak bir şey bulamadım, ilhamımın son demleri tükenmiş bulunmakta; o hâlde alıntılara geçelim. 🐷"Tanrı bana sinekleri kovayım diye kuyruk vermiş, keşke sinekler de olmasa kuyruğum da.". //Böyle düşünürsek hayattaki birçok şeyin anlamını kavrayamayız bence. 🐷"Şu kısa ömrümüz yoksulluk içinde, sabahtan akşama kadar uğraşıp didinmekle geçip gidiyor. Dünyaya geldikten sonra yaşamamıza yetecek kadar yiyecek verirler;ayakta kalanlarımızı canı çıkana kadar çalıştırırlar; işlerine yaramaz duruma geldiğimizde de korkunç bir acımasızlıkla boğarlar."( Boxer'a olan şey de tam olarak bu, şimdi yorum yazarken fark ediyorum. Harcandın be Boxer.) 🐷"Şimdilerde yoksul ve çetin bir hayat yaşadıklarını, çoğu zaman aç kalıp soğuktan donduklarını, uyku uyumak dışında her dakikalarının çalışmakla geçtiğini biliyorlardı. 'Ama eski günlerin daha da beter olduğuna inanıyorlar ve bundan mutluluk duyuyorlardı.'" 🐷"İnsan, üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşamaz. Gene de tüm hayvanların efendisidir. Hayvanları çalıştırır, karşılığında onlara açlıktan ölmeyecekleri kadar yiyecek verir, geri kalanını kendine ayırır. Bizse emeğimizle tarlayı sürer, gübremizle toprağı besleriz; oysa hiçbirimizin postundan başka bir şeyi yoktur ." 🐷"Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine, bir insanların yüzlerine bakıyor, ama birbirlerinden ayırt edemiyorlardı." "BÜTÜN HAYVANLAR EŞİTTİR AMA BAZI HAYVANLAR ÖBÜRLERİNDEN DAHA EŞİTTİR."

aleran 1 year ago

Canım Aliye, Ruhum Filiz

Sabahattin Ali

48 Gönderi

9/10 Sabahattin Ali'nin, karısı Aliye'ye ve kızı Filiz'e yazdığı mektuplardan oluşan bir kitap. Bayıldım. Sabahattin Ali'nin ailesine karşı olan sevgisini, samimiyetini ve sorumluluklarını buram buram hissettim. Biyografi türünde fazla okumam normalde, bir video gördüm.(daha doğrusu güzel bir alıntı)Sonra dedim ki…devamı