about a girl (@angelica)

Uzun sürece yorumlaya cesaret edememiştim , çokça zaman daha da hakkıyla yorum yapabileceğimi sanmıyorum. Ne haddime ki ben Dead Poets Society yorumlarım, ne haddime… Lakin yorumlamazsam da göğsümü tırmalayacak, çıkmak için uğraşacak kelimeler. Ölü Ozanlar Derneği nitekim ismi de belirttiği…devamıUzun sürece yorumlaya cesaret edememiştim , çokça zaman daha da hakkıyla yorum yapabileceğimi sanmıyorum. Ne haddime ki ben Dead Poets Society yorumlarım, ne haddime… Lakin yorumlamazsam da göğsümü tırmalayacak, çıkmak için uğraşacak kelimeler. Ölü Ozanlar Derneği nitekim ismi de belirttiği üzere edebiyat kokan bir film. Mottolardan metaforlara neredeyse her çocuk hakkında bir yakıştırma yapabileceğimiz bir film. Her etkileyici edebiyat filminde olduğu gibi göz kamaştırıcı , hayata bakış açısıyla diğerlerinin de at gözlüklerini kıran bir öğretmenimiz var ve tabiiki her biri farklı temada arka plana sahip çocuklarımız var. Sanırım bu filmi izlerken benim gecesine panik atak geçirmeme sebep olan da gençlerin gözünden kolayca bakabilmem olmuştur . Filmi yorumlamam gerektiğini biliyorum lakin bu filmin de gerçek hayatı birebir yansıttığına kanaat getirdiğimden ötürü buna da değinmek istiyorum. ‘Biz küçük birebir insancık olarak fazla büyük hayatlar ve beklentiler mi yaşıyoruz sizce de veyahut büyük olma potansiyeli de neye göre değişir , aslında her birimiz de büyük olabilir miyiz?’ çokça düşündüğüm şeylerden. Bana kalırsa çocukların her biri küçük hayatlarında çok büyük karakterlerdi bundan dolayı da sonu da bana anlaşılır geldi, hepimiz bazen çıkamayacak kadar büyük sorunlar yaşayan küçük insanlar gibi hissetmişizdir hayatımızda. Sorum şu tekrar ediyorum biz fazla mı büyük beklentiler altında ezilen küçük insanlarız… Belki de Neil’in ailesi kötü niyetli değildi ama bu Neil dahil ; Todd , Nuwanda ve diğer tüm çocuklarım hayatının en kötü günlerini yaşamalarına engel olmadı.Bu Keating’in gençliğe olan umudunu yitirmesine engel olmadı. Nitekim gençlikten umudun kesilmesinin sebebi de gençlerin kendilerinin vermediği kararlardır için ayrı bir ironisi. Açıkçası film baştan sona duygu silsilesi, bir anı boş geçmiyor ve her küçük sahnesinde de ayrı bir duyguyla zevk yaşatıyor. Bana soracak olursanız da Todd, Neil ve Keating’i ne kadar sevmiş ve izlemekten keyif almışsam da Charlie’yi kadrajda gördüğüm her an zevkten dört köşe olmuşumdur. Ah Nuwanda, karakteri ve duruşu sonuna kadar hayran olunası ve klasik masküleniteye sahip tipik liseli erkek klişesinden çokça sıyrılmış bir karakter. Ah Nuwanda…

angelica 5 years ago

Simyacı

Paulo Coelho

325 Gönderi

Ben büyüdüm.Ne ile büyüdüğümü bilmiyorum lakin Evrenin ruhuna ruhumdan bir parça değdiği anda bu değişimin,devinimin farkındaydım. Belki de kitaplarla büyüdüm.Her okuyuşumda aynı kitabı farklı inançlarla,farklı inançlarımın da üzerine bir tuğla koydum. Hiç şüphesiz ki büyürken ben, kitaplarım da büyüdü.Okuduğum vakit…devamı

angelica 5 years ago

Evim Sensin

Özcan Deniz

25 Gönderi

Evim Sensin. Bir anda aklıma geldi bu filmi ilk izlediğim zaman Soma faciasının yaşandığı gündü. O zamanlar babannemin ölmüne sebep olacak hastalıklar baş göstermeye başlamıştı ve muhtemelen felç geçirmeden en fazla bir ay önceydi. Okuldan beni ablam almıştı ve evde…devamıEvim Sensin. Bir anda aklıma geldi bu filmi ilk izlediğim zaman Soma faciasının yaşandığı gündü. O zamanlar babannemin ölmüne sebep olacak hastalıklar baş göstermeye başlamıştı ve muhtemelen felç geçirmeden en fazla bir ay önceydi. Okuldan beni ablam almıştı ve evde tek başımıza olacaktık çünkü herkes hastanedeydi. İçimde bir his vardı değişik böyle kırılgan sanki erimekte olan bir buzmuşum gibi. Eve gidince ikimizde oturup ödevlerimizi yapmaya başladık.Yemek yemek içimden gelmiyordu ve ablam da yediğini söylemişti. Anneannem o zamanlar hala yaşıyordu. Her zaman hep benimle ilgilenirdi ve eksikliğini hissetmenin şimdi canımı acıttığını kabul etmem gerek. Ablamla bize yemek ve kahveli şeker getirmişti,en sevdiklerimden. Arkasında bir şey saklıyordu. İçimdeki o derin kırıklık oradaydı ama hep, gitmeyecekti. Yanıma oturdu ve kırmızı çok güzel yazlık ayakkabıları meydana çıkardı. Düz bir tabanı ve iplerle bilekten hafif yukarı uzanan bağcıklı bir yazlık ayakkabı. Ve onu amazonların ayakkabılarına benzetmiştim çok güzel ve bir o kadar da sert mizaçlı bir ayakkabıydı çünkü. Beğenmiştim ona hiç söylemedim. Konuşmayı oldum olası hiç sevmezdim. Anneannem evine geri gitti. Ablamla televizyonun karşısına geçtik ve Fox TV açıktı. Esra Erol'du sanırım Soma faciasının gelişimlerini aktarıyordu. Birkaç saat televizyondaki korkunç haberleri öylece izledik. Evim Sensin başladı. Güzeldi ve içimdeki kırgınlığı bir ağaç gibi daha da yeşertti. Anlamlıydı,beğenmiştim. Bittiğinde kafamı koltuğa koydum. Son kez düşünüp uyudum ve bir daha da hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Evim Sensin'i bir daha izlemeye cesaret edemedim. Kırmızı ayakkabılarım eskidi, babaannem kalp krizi ve anneannem kanserden gitti artık bir daha kimse bana kahveli şeker almayacak. Ama en kötüsü ikisini de hissetmiş olmam. Delice ve nefret ediyorum bu hislerden. Hala sevgi size yakınken onu sıkıca sarın yoksa birden avucunuzda eriyen bir kar tanesi gibi onu yalnızca hatırlarsınız. İnanın bana hatırlamak daha çok acıtıyor. Bir daha Evim Sensin'i ne zaman nasıl ve ne şartlar altında izlerim bilmiyorum. Soma'da ölenlere de Allah'tan rahmet diliyorum. Unutulmayacak olan acıları yalnızca yakınları hisseder.

angelica 5 years ago

Yalnızca kitap önermek için tek cümle harcayıp geri konuşmam gereken konuya döneceğim. Martin Luther King'in otoBiyografisi eğer okumak isterseniz aklınızda bulunabilir. Bu uygulamayı aslında yalnızca kitap, film falan yorumlamak için kullanacaktım ama son olaylardan sonra dayanamadım yalnızca bir seferlik bir…devamıYalnızca kitap önermek için tek cümle harcayıp geri konuşmam gereken konuya döneceğim. Martin Luther King'in otoBiyografisi eğer okumak isterseniz aklınızda bulunabilir. Bu uygulamayı aslında yalnızca kitap, film falan yorumlamak için kullanacaktım ama son olaylardan sonra dayanamadım yalnızca bir seferlik bir yazı paylaşmayı düşünüyorum çünkü insanlığın neden bu halde olduğunu sorgulamak beni gerçekten çok yormaya başladı. Neden bu haldeyiz? İnsanlar sanki lanetlenmiş gibi birbirlerini yok etmek uğruna çırpınıyor. Neden nefret dolu herkes? Ne olurdu yani Özgecan Aslan bir kez daha çiçek koklasa sonra hayatının aşkıyla evlense tertemiz çocukları olsa? Ne olurdu Eylül,Irmak kendi çocuklarına bakacak kadar büyüse? Ne olurdu yani George Floyd yalnızca siyahi olmasının suçunu üstlenmese? Ne olurdu bunların hiçbiri suç olmasa ve onlar ölmese? Ama hayır biz lanet insanlar hep böyleydik; kindar, bencil, acımasız pisliklerdik. Ne değişti Kızılderili ırkı katlediğinden bu yana ne oldu o çok ünlü devrimlerin hangisi insan denilen iğrenç ırkı düzeltebildi,ne oldu o büyük başkanlarımıza hangisi bu kara lekeyi kalbimizden silebildi? Utanıyorum gerçekten siyahi çocukların kendilerini çirkin varlıklar olarak gördüğünü öğrendiğimden beri intihar edebilecek kadar kendimden iğreniyorum. Hani nerde melekliğimiz biz anca yakına gelince ateşin sıcaklığından etkilenenlerdeniz. Bugün babamla birlikte sohbet ederken bir anda babam küfür etmeye başladı neden biliyor musunuz ben biliyorum babam da bu iğrenç durumun farkında. Biz babamla bugün George Floyd için birlikte ağladık ya inanabiliyor musunuz ve benim babam hani o erkekler ağlamaz kuralını def etti. Artık doldum ve taşıyorum. Sizin yaratılmışların en kötüsü olan düşünceleriniz yüzünden kaç insanın hayatı karardı. Ve ben her gece bunları düşünerek uyuyamıyorum her gece bir amaç uğruna dünyaya geldiğimi belki de dünyayı iyileştirmeye yardım edeceğimi düşünmem bile beni sakinleştirmiyor. O pis zihinlerinizi; eşcinsellerden, kadınlardan, çocuklardan,çekik gözlülerden,siyahilerden,albinolardan,fazla kilolu ve fazla zayıflardan ve iyi olan her insandan çekin çünkü siz onlardan ne daha güzel ne daha yakışıklı ne de daha insansınız. Ne o dininiz bütün falan mı? O iğrenç dillerinizle çocuklarınızı gelinliğe- pardon kefene sokarken dininiz aynı şekilde de bütün müydü? Ben rol yapmaktan yoruldum ben hepinizi öldürmek istesem de yapamam biliyorum çünkü sizin kadar gaddar değilim ben, benim birinin ellerimin altında gözlerinin ışığının sönmesini kaldıracak gücüm yok. İçimdeki nefreti kusmaya çalıştığım mısralar teker teker zihinlerinizden silinecek ve ben yine boşa kürek çekmiş olacağım ama nolur bu işe yalnızca biz dur diyebiliriz ve biz de susarsak insanlığı başka kim savuncak o pis diyip dövüp öldürdüğünüz hayvanlar mı? Hayvanlar bile zor dayandı bu dünyada bizimle yaşamaya ve bu durumu düzeltmek zorundayız daha çok çamura batmadan. Belki de hiç görmek istemediğiniz kelimelerdi bunlar ve belki de rahatsız oldunuz ama bunun için özür dilemeyeceğim çünkü kibarlık doğruları söylerken kabalaşmayı en azından benim düşünceme göre mazur görebilir. "Çok katil gördüm, gözlerinden din fışkırıyordu." #blacklivesmatter #pride2020

angelica 5 years ago

Muhteşem Gatsby

Baz Luhrmann

102 Gönderi

Muhteşem filmleri ve kitapları yorumlamak gerçekten harika bir his olsa da yazdığınız herhangi bir kelime filme hakaret olabiliyor bu yüzden kelimelerimi dikkatli seçmeye çalışacağım ve hatalarım olursa maruz görün. Aşk bağlayıcı, bağımlı yapıcı bir duygu ama Jay Gatsby içinse sadece…devamı

angelica 5 years ago

Yeşil Yol

Frank Darabont

373 Gönderi

Bu benim anlatmayacağım derinlikte bir film ve haddimi aşıyorum bu filmi yorumlayarak. Yanlış anlaşılmak ne demek herkes hemen hemen bilir ama bu yanlış anlaşılma ölüme götürecek kadar büyükse gerçekten drama dediğimiz şeye dönüşüyor. John Coffey burada doğarken verilen ve asla…devamı

angelica 5 years ago

Supernatural

Eric Kripke

165 Gönderi

Sam... Yalnızca Sam'den bahsetmek istiyorum şuan. Çünkü Sam benim bir yansımam gibi aslında Crowley de öyle çünkü birbirlerine benzerlikleri su götürmez bir gerçek. Sam aslında ne kadar olgun gibi gözükse de küçük ve yaralarını sarmaya fırsat bulamamış bir çocuk. Babasına…devamı