Aslan (@aslaniko)

Spoiler içeriyor Merhabalar Bu film benim arkadaşımla film analizi yapmaya başladık. İlk haftanın filmi olarak benim seçimim bu filmdi. Aşağıya taslağını filmi izlerken yazdığım sonrasında derinlemesine okuma için yapay zekadan da yardım aldığım bir analiz metni bırakıyorum - Arı Kovanının Ruhu -…devamıMerhabalar Bu film benim arkadaşımla film analizi yapmaya başladık. İlk haftanın filmi olarak benim seçimim bu filmdi. Aşağıya taslağını filmi izlerken yazdığım sonrasında derinlemesine okuma için yapay zekadan da yardım aldığım bir analiz metni bırakıyorum - Arı Kovanının Ruhu - Víctor Erice’nin 1973 yapımı başyapıtı Arı Kovanının Ruhu (El espíritu de la colmena), İspanya İç Savaşı’nın hemen ertesinde, 1940’ların o dramatik ve karanlık Kastilya düzlüklerinde geçen, sessizlikle örülmüş bir yas hikayesidir. Film, Franco rejiminin kurduğu o klostrofobik, mekanik ve monoton düzeni doğrudan göstermek yerine; küçük bir kız çocuğunun, Ana’nın gözlerindeki merak üzerinden okur. Filmdeki arı ve kovan metaforu, tam da Franco’nun arzulamış olduğu homojen, itaatkar, zihinsiz ve tamamen sistematikleştirilmiş faşist toplum yapısını simgeler. Maurice Maeterlinck'in "Arı Kovanının Hayatı" kitabına da gönderme yapan bu isim, topluluğun refahı için bireyin tamamen yok edildiği bir düzeni işaret eder. Erice bu filmi 1973’te, yani İspanya’da faşist sansürün en ağır olduğu dönemde çekti. Ancak filmin o meşhur, neredeyse sabır sınayan yavaşlığı ve şiirsel dili, sansür heyetinin bu derin politik eleştiriyi algılamasını engelledi; filmi zararsız bir çocuk hikayesi sanıp geçtiler. Oysa filmdeki her karakter, diktatörlüğün yarattığı o tekinsiz atmosferde, sanki duvarların bile kulakları varmış gibi, sürekli bir fısıltı halindedir. Karakterler fısıltıyla konuşmaya o kadar alışmıştır ki, bu durum İspanya'nın kolektif suskunluğunun sesine dönüşür. Hikaye, Hoyuelos adlı ıssız bir Castille köyüne sinema getiren bir kamyonun gelişiyle, harika bir giriş yaparak açılır. Geçici sinema salonuna dönüştürülen döküntü binadaki o çocukların saf merakı, perdedeki James Whale’in 1931 yapımı Frankenstein’ı ile birleşir. Küçük Ana ve ablası Isabel, kalabalığın arasında yan yana oturmaktadır. Frankenstein canavarının küçük bir kız çocuğuyla karşılaştığı o saf ve trajik an, Ana’nın dünyasını sonsuza dek değiştirecektir. Eve döndüklerinde ablası Isabel’e canavarın neden kızı öldürdüğünü ve kendisinin neden öldüğünü sorar. Olayların tamamen farkında olan manipülatif abla Isabel, kardeşinin bu çocuksu inancını fark edince hikayeyi büyüterek ona şekil vermeye karar verir: "O aslında bir ruh. Gözlerini kapatıp onu çağırırsan gelir." İki kız kardeşin bu çocuksu şakalaşmaları ve ablanın efsaneyi büyütmesi, filmin tüm anlatısını bir hayalet hikayesine dönüştürür. Filmin kronolojik akışı bizi bu darmadağın ailenin yaşadığı malikaneye götürür. Dikkatli bakıldığında kovan imgesi evin tüm detaylarında saklıdır; pencerelerin petek dokusu çekimlere sürekli sıcak, bal rengi/amber bir ton verir. Ancak bu estetik bir tercih olduğu kadar sinematografik bir tezatlıktır: Evin içi ne kadar bal rengi ve sıcak görünürse görünsün, dışarıdaki hayatta renkler hep soğuk, gri ve kuraktır. İçerideki yapay sıcaklık, dışarıdaki politik kışın şiddetini gizleyemez. Dahası, bu evde yaşayan ailenin hiçbir ortak sahnesi yoktur; her biri kendi yalnızlık kutbuna savrulmuştur. Anne Teresa; sürgündekilere asla ulaşmayacak mektuplar yazan, tedirgin, korkak ve melankolik bir kadındır. Baba Fernando; değeri bilinmeyen, içsel sürgündeki sessiz bir aydın modelidir. Ailenin bu derin trajedisi ve geçmişe olan özlemi, piyano esliğinde eski albüm sayfalarının çevrildiği o büyüleyici sahnede zirveye ulaşır. Akordu bozulmuş piyanoda, iç savaş öncesine ait özgürlükçü, cumhuriyetçi ruhu temsil eden "Zorongo Gitano" adlı Federico García Lorca şarkısı çalınmaktadır. Şarkının sözleri adeta Teresa’nın iç dünyasını haykırır: "Bu çingene kızı deli, hem de deli bir kuş gibi, gece rüyalarının gerçek olmasını istiyor." Ancak Ana albüm sayfalarını çevirirken acı bir gerçekle karşılaşırız: Teresa ve Fernando’nun yan yana tek bir fotoğrafı bile yoktur. Fotoğraflar arasındaki o boşluk, ülkenin parçalanmışlığının resmidir. Üstelik albümdeki o gizemli figürlerden biri, filmin sonunda Ana’ya ilaç yazan doktordur; yani Miguel de Unamuno. Franco rejiminde bastırılan ve susturulan bu dahi aydının bir fotoğraf ve doktor imgesiyle filme dahil edilmesi, Erice'nin sansüre karşı geliştirdiği entelektüel direniş kanallarından biridir. Çocukların okula gittiği sahne de oldukça hoştur. Eğitim alan kızımız Ana, okuldaki "Don Jose" isimli insan anatomisi maketinin eksik parçalarını yerleştirirken bile zihnini o izlediği filme, Frankenstein'ın parçalardan bir araya getirilen gövdesine bağlar. Makete gözlerini ekleyen Ana için bu, dünyayı görme ve anlamlandırma arzusunun sembolüdür. Bu sinematik uyanışla birlikte Ana, ablasıyla birlikte Frankenstein'ı gördüğünü iddia ettiği o metruk taş binaya ve tren raylarına gider. Daha sonra ablası olmadan, tek başına da orayı ziyaret edecektir. Çünkü Ana; meraklı, heyecanlı, hayat dolu ve empatik yapısıyla korkularıyla yüzleşmeye çalışan tek karakterdir. Kısa süre sonra Ana'nın zihnindeki bu hayal dünyası, trenden atlayarak o taş binaya sığınan kaçak bir cumhuriyetçi askerin varlığıyla somut bir tehlikeye dönüşür. Ana, askeri bulduğunda kaçmaz; onun gözünde bu kanayan yabancı, perdeden çıkıp gelen Frankenstein’ın ta kendisidir. Ona babasının ceketini ve yiyecek götürür. Ancak faşist rejimin askerleri binayı basıp kaçağı öldürdüğünde, askerin üzerinde Fernando'nun ceketi ve cebinde köstekli saati bulunur. Babası askerin öldüğü yere gider Ana babasını görünce kaçar. Evden kaçan Ana’nın gece ormanda suyun yansımasında canavarla yüzleşmesi ve ardından odasında karanlığa doğru "Benim, Ana. Ben Ana." diye fısıldaması, kovanın o itaatkar ve homojen ruhuna karşı kazanılmış içsel bir zaferdir. Franco İspanyası herkesi susturmuş olabilir, ancak Ana kendi varoluşunu o sessizliğin ortasında ilan etmiştir.

aslaniko 2 weeks ago

Primal

Genndy Tartakovsky

9 Gönderi

Jack london dan Ademden önce kitabını bir günde okuyup bitirdikden sonra sevebileceğim yeni bir tür bulmanın heyecanıyla diğer örneklerini de araştırmam sonucu keşfetdigim dizi. Tarih öncesi zamanları anlatan dinozorlar ve İlk insanımsıların yaşadığı bir dönemi bir dinozor ve asıl adamımızın…devamı

aslaniko 1 month ago

Yeşil Aslan

Robert Piumini

1 Gönderi

Arkadaşımın hediyesiydi tüketmek için doğru zamanı bekliyordum ve doğru zaman şimdiymiş aslanlar da yeşil olurmuş. Kurgusu resimleri kadar etkilemedi ne yalan söyliyim ne başı ne sonu vardı. Çocuk kitaplarını takip eden biri olarak biraz eksik olduğunu düşünüyorum. "Aslan horlamaya başlamış,…devamı

aslaniko 9 months ago

Tanrısız Gençlik

Ödön Von Horvath

16 Gönderi

Spoiler içeriyor Selam, Bir günde bitirdiğim bir kitap oldu öneririm yazının çoğu alıntı burda kalması için atıyorum İlk önce yazarın hayatına baktığımda, Nazi döneminde doğruyu söyleyip sistemden atılmış biri. Romana baktığımızda öğretmen karakterinin de aynı durumda olduğunu görüyoruz. Bir nevi kendi alter…devamıSelam, Bir günde bitirdiğim bir kitap oldu öneririm yazının çoğu alıntı burda kalması için atıyorum İlk önce yazarın hayatına baktığımda, Nazi döneminde doğruyu söyleyip sistemden atılmış biri. Romana baktığımızda öğretmen karakterinin de aynı durumda olduğunu görüyoruz. Bir nevi kendi alter egosunu yazmış yazar. Bir de kitap ismini konuşmak istiyorum. Bence Türkçeye İlahsız Gençlik diye çevrilmeliydi. Tanrısız daha dini açıdan, ilah ise genel ahlaki açıdan eksik kişiler gibi tınılıyor. 'Masamın üstünde çiçekler duruyor.' diye başlar kitap ve yine aynı cümleyle son bölümü yazar. 'Peki ama mutlu muyum? Hayır, aslında hiç de mutlu değilim. Ama sonuçta hiç kimse mutlu değil ki.' 'Bu saçma sapan düşüncelere bir son ver, diye çıkışıyorum kendi kendime. Emeklilik hakkı olan sağlam bir işin var ve bu, dünyanın yarın dönmeye devam edip etmeyeceğini kimsenin bilmediği bir zamanda hiç de az şey değil! Senin yerinde başkaları olsaydı, acaba kaçı öpüp de başına koyardı... Büyük ekonomik endişeler yaşamadan yaşlanıp aptallaşabileceğin için Tanrı’ya şükret.' Yüz sene önce de aynıymış insan. Devlete dayan, SGK olsun, emekli ol vs. 'Şu zamanda, en eski bilgeliklerin ilk kez kullanılan sloganlar gibi ne kadar sık önümüze getirilip servis edildiğini yeniden fark ediyorum. Yoksa bu hep böyle miydi? Bilmiyorum.' 'hatalı önkoşullarla yanlış sonuçlara varan kompozisyonlar. "Hatalı" ve "yanlış" birbirini geçersiz kılsa ne güzel olurdu, ama yapmıyorlar. Kol kola girmiş, içi boş şarkılar söyleyerek geziniyorlar.' Sabah bir Telegram kanalında siyahiler hakkında "düşük benlik kapasiteli" insanlar olarak damgalayan bir yorum okudum. Nazizm dönemindeki çocukların beyni yıkanırken "Bütün zenciler üçkağıtçı, korkak ve tembeldir." yorumunu anlarım ama günümüzde kabul edemiyorum. Öğretmenlerin sadece bekçi olarak konulması da çok acı bir durumdu. "İlla ilkokul çocuğu gibi boğuşmanız gerekiyorsa bari bire bir boğuşun, ama bire karşı beş, bu düpedüz korkaklık!" Burada dönemin devletlerine bir gönderme olduğunu düşünüyorum. Çocuklara söylüyormuş gibi yapıyor ama gayet belli ironi. 'Bu nasıl bir nesil? Sert ve güçlü mü, yoksa sadece kaba kuvvetten mi ibaret?' "Biz beyazların," dedim, "kültür ve medeniyet yönünden zencilerden üstün olduğumuzu yazmışsın ki bu doğru da olabilir. Ama zencilerin yaşayıp yaşamadıklarının bir önemi olmadığını yazamazsın ki. Sonuçta zenciler de insan." 'Bazı babaların, çocuklarının çeşitli kompozisyonlarının içerikleri hakkında benimle aynı fikirde olduğu hissine kapılırdım. Ama sadece birbirimize bakar, gülümser ve hava durumu hakkında konuşurduk.' 'Senin de şimdiye bir oğlun olabilirdi, diye düşünüyorum o zaman, ama dünyaya bir çocuk getirmemek için kendime hakim olmasını biliyorum. Sırf herhangi bir savaşta vurulsun diye mi!' "bütün insanların eşit olduğu Kitabı Mukaddes'te zaten yazılı!" "Kitabı Mukaddes'in yazıldığı dönemde bugün anladığımız anlamda sömürgeler yoktu," Kutsal kitabı eğip bükmeler tek bize özgü değilmiş. 'Zamanın ruhuna karşı gelip bir fırıncı ustası tarafından kendimi hapse attırabilirim, gidebilirim de, ama gitmek istemiyorum.' 'İşte karşımda oturuyorlar. Benden nefret ediyorlar. Beni mahvetmek istiyorlar, varlığımı ve her şeyi ve bunların hepsi sırf bir zencinin de insan olduğunu kaldıramadıkları için. Siz insan değilsiniz, hayır!' 'Şu oğlanların benim için kutsal olan her şeyi reddetmeleri aslında o kadar da kötü değildi. Daha kötü olan ise nasıl reddettikleri, şöyle ki: Tanımadan. Ama en kötüsü de hiç tanımak istemeyişleri!' 'Düşüncenin her türlüsünden nefret ediyorlar.' "Hak, kendi soyuna iyi gelendir," diyor radyo. Bize iyi gelmeyen, haksızlıktır. Öyleyse her şeye izin var; cinayet, soygun, kundaklama, yalancı şahitlik... Evet, bunlara sadece müsaade edilmemiştir, kendi soyunun çıkarları için yapılıyorsa eğer ortada yanlış hareket bile yoktur!' 'Benim ruhum da zayıfladı. Gazetede, onlardan birinin öldüğünü okuduğumda, "Çok az! Çok az!" diye düşünüyorum.' Charlie Kirk hakkında düşündüğüm şeylerden sonra bana da geldi iğneleme. 'Bütün silahların etkisini yok edebilecek bir silahın, yani silahın bir nevi tam tersinin icat edilmesi gerektiğini düşündüm... Ah, keşke mucit olsaydım, neler neler icat ederdim. Dünya ne kadar mutlu olurdu!' 'Aptallığın cennetinde yaşıyorlar ve tek idealleri de hor görme.' 'Yoksa balıklar yüzerek pencereye gelir ve içeri bakarlar' 'Şu an senin o mezarda yatmanı diliyor. Bir zamanlar yaşadığını kimse öğrenmesin diye senin mezarını da yok edecektir.' Bu yöntemi Romalıların da kullandığı biliniyor. O dönemde de Naziler ve Stalin dönemi SSCB’sinde de görülüyor. 'Annem hep der, erkekler çıldırdı ve kanunları yapan onlar.' 'Evet, belki de Annie’nin annesi haklıdır. Erkekler çıldırdı, çıldırmayanların da azmış delilere deli gömleğini giydirmeye cesareti yok. Evet, kadın haklı. Ben de korkağın tekiyim.' 'Bazı insanların diğer insanların tümüne nazaran daha fazlasına sahip olduğu birtakım değerler her zaman olacaktır. Yakada daha fazla yıldız, kolda daha fazla şerit, göğüste daha fazla madalya, görünür veya görünmez, çünkü zengin ve fakir her zaman olacaktır, aynı aptal ve akıllı gibi. Ve kiliseye de Öğretmen Bey, maalesef bir devletin nasıl idare edileceğine hükmetme hakkı verilmemiştir. Ve ne yazık ki her zaman zenginler tarafından yönetilen devletin tarafında durmak onun görevidir." "Evet, evet, dine hiç karşı gelmemiş birinin aziz olmasına ve hiç aptallık etmemiş birinin bilge olmasına çok ender rastlanır!' yor mu ki, bir devenin iğne deliğinden geçmesi bir zenginin cennete girmesinden daha olasıdır." "Peki ya kilise? Kilise iğne deliğinden geçebilecek mi?" "Hayır," diyor yine gülümseyerek, "bu pek mümkün değil. Çünkü kilise, iğne deliğinin ta kendisi." Kiliselerin cennete gitmeyi hep zorlaştırdığını ve işinin bu olduğunu görüyoruz. "Dünyadaki en korkunç şey Tanrıdır." 'Başka insanların talihsizlikleriyle yatağa giriyor ve yapay acıma hissiyle kendilerini tatmin ediyorlardı.' 'Suçlular ve ahmaklarla uğraşan biri, suçlu ve ahmak gibi davranmalı, yoksa yok olur. Her şeyiyle.' ''Ama biz öyle değiliz, biz toplanıyoruz, sonra da okuduğumuz her şey hakkında konuşuyoruz." "Yedinci maddeye göre sadece kitap okumak için değil, aynı zamanda kitaplara göre yaşamak için buradayız." 'Zenci, zencilerin yanına gider.' Biraz uzun oldu, alıntıların çoğunu eklemek istedim. Bazılarına yorumu da ekledim. Okuduğunuz için teşekkürler.

aslaniko 1 year ago

Hiç Kimseyi İlgilendirmeyen Kişisel Bir Felaket

Süreyyya Evren

1 Gönderi

Merhaba, Önce yazar hakkında konuşmak istiyorum. Süreyyya Evren, evet, 3 y ile Cemal Süreya'nın soyadından attığı y harfini sahiplenmiş, iyi de etmiş; marjinallik katmış. Kitaba gelecek olursak, postmodern roman/öykü özellikleri nelerdir, kullanarak bir kitap oluşturun denilmiş gibi. Bazı yerler bende…devamı

aslaniko 1 year ago

Şeker Portakalı

Jose Mauro de Vasconcelos

455 Gönderi

Merhabalar, Daha önce küçük yaşta okuduğum ve sadece yaptığı yaramazlıklara odaklandığım, isminin bile nereden geldiğini unuttuğum bir kitap olmuştu. Çocuk kitaplarının büyüklerin okumasından yanayım. O yaşta anlamlandıramadığım bir soru işareti kalmıştı. Küçük Prens'ten sonra tekrar okumaya karar verdim ve bu…devamı

aslaniko 3 years ago

Badem

Won-pyung Sohn

15 Gönderi

"İnsanlar uzaktayken elden bir şey gelmez deyip trajediye gözlerini kapatırlar ancak korktuklarını bahane ederek yanlarında olan olaylara da yaklaşmazlar. İnsanların geneli hissederler ama hareket geçmezler. Acıyı paylaştıklarını söylerler ama hızlıca unutuverirler. Benim anladığım kadarıyla bunların hiçbiri hakikat değildi. Ben, böyle…devamı

aslaniko 3 years ago

Aristo ve Dante Evrenin Sırlarını Keşfediyor

Benjamin Alire Sáenz

16 Gönderi

Bir soruyla başlamak istiyorum Siz hiç bir kitap okurken aynaya bakıyormuş gibi hissettiniz mi ? Bu kitaptaki aristo benim aynam gibiydi ve yanlız değilmişim dedirtti On beş yaş hem çok büyük hem çok küçük çocuk değilsiniz ama yetişkin de değilsiniz…devamı

aslaniko 4 years ago

Bizi Hatırla

Çağan Irmak

55 Gönderi

Dram dram dram ve daha çok dram edebi bir zevkten çok ağlaman gerekiyor hissi veririyor Dramı yapabilecek her şey kullanılmış - Yanlız bir ihtiyar - Aşıkların birbiriyle evlenmesine izin verilmemesi - hastalık - hayırsız evlat/gelin ... Oyunculuk iyi replikler de…devamı

aslaniko 4 years ago

Zaniyeler

Selahattin Enis

3 Gönderi

19 Haziran - 6 Ekim 1922 tarihleri arasında 77 bölüm olarak tefrika edilen "Firnatın sergüzeşti " 1923 de basılarak günümüzdeki adını ( zaniyeler ) i almıştır Zaniyeler o zamanki toplumsal yapıya bir eleştiri niteliğinde naturalist bir tarzla yazılmıştır . Kurtuluş…devamı