(@) - Raf

✉️🍫🍺 Salamm Bazı insanlar vardır, başlarına gelen böyle en kötü olayları, en ağır travmalarını komik bir anekdot gibi anlatırlar. Ve sen onu dinlediğin zaman, biraz tedirgin olursun, aynı zamanda da derindeki üzüntüsünü hissedersin. İşte bu, tam o anda yaşanan hissin…devamı✉️🍫🍺 Salamm Bazı insanlar vardır, başlarına gelen böyle en kötü olayları, en ağır travmalarını komik bir anekdot gibi anlatırlar. Ve sen onu dinlediğin zaman, biraz tedirgin olursun, aynı zamanda da derindeki üzüntüsünü hissedersin. İşte bu, tam o anda yaşanan hissin filmi. Bütün vücuduma umutsuzluk aşılandı sanki. Oysa ki Mary ve Max, birbirlerine hayata tutunma, yaşama amacı veren yol arkadaşı olmuşlardı. Ama ben buna Mary'nin tarafından baktığım zaman sağlıklı bir arkadaşlık demezdim. İster dostlukta, ister sevgide, hatta ailede bile kimse kimseyi böyle sevmemeli, bu şekilde bağlanmamalı bence. Aslında kendimi daha doğru ifade etmek için filmden bağımsız şöyle söyleyebilirim ki, birine "sen yaşama sebebimsin, hayatımın anlamısın" demek ve bunu gerçekten hissetmek bana çok ütopik geliyor. Neyse ki kimse mükemmel değil. Mary'nin annesinin kopyasına dönüşmesi, son zamanlarda dile getirmekten çekindiğim korkularımı besledi. Belki de onun hayatının bir noktada, filmin sonlarında yaşadığı gibi, alkole genetik yatkınlığının ve travmalarının da etkisiyle böyle bir seviyeye gelme ihtimali vardı. Peki, Max'in bunda rolü neydi? Ama gördüm ki bir mektup, bazen bir küçük söz bile insanın hayatını değiştirebiliyor. Mary bence tam olarak şu cümlenin karşılığı: "Bazı insanlar başkası onlara inanmadan kendilerine inanmazlar." Max hakkında ise duygularımı ifade edebilecek kadar kendimi hazır hissetmiyorum. Ama Asperger sendromunun bu şekilde incelikle, detaylı ve olgun yaşta bir insan üzerinden işlenilmesi, empati yaptıracak kadar etkileyiciydi. "Faces" kitapçığı, filmdeki birçok anlamlı detaylardan sadece biri ama çok fazla duygu hissettiriyor insana. Ailelerimizi, kan bağımız olan insanları biz seçemeyiz ama onlarla nasıl bir ilişki kuracağımızı biz seçeriz. Sadece bu her zaman yeterli olmuyor. P.S. Ekmek arası çikolatanın tadına bakılsın :) Hələlik...

ayseel 1 year ago

Cevher

Coralie Fargeat

167 Gönderi

Salam🩸💉 Biraz ürəyimi boşaltmaq istiyirəm. Əslində film bir neçə mövzuda tənqidi yanaşmaqla birbaşa və sanki gözümüzə soxurmuş kimi mesajlar verir. Ən əsası da cəmiyyətin qadınlara dayatdığı gözəllik normativləri, neqativ stereotiplərdir. Qadın bədəni film boyunca kadrajda olduğu üçün detaylı görə bilirik…devamıSalam🩸💉 Biraz ürəyimi boşaltmaq istiyirəm. Əslində film bir neçə mövzuda tənqidi yanaşmaqla birbaşa və sanki gözümüzə soxurmuş kimi mesajlar verir. Ən əsası da cəmiyyətin qadınlara dayatdığı gözəllik normativləri, neqativ stereotiplərdir. Qadın bədəni film boyunca kadrajda olduğu üçün detaylı görə bilirik və görmək olur ki, şouda iştirak edənlər hamısı gözəl bədən quruluşlu xanımlardır. Ancaq bu kifayət etmir ki, onlardan biri şounun siması olsun. Həmişə daha çoxunu, daha idealını axtarırlar. Cəmiyyət o qədər çox şey tələb edir ki, qadınlardan - gözəllik yetmir, bədən quruluşun da cəlbedici olmalıdı, normal kiloda olmaq yetməz fit də olmalısan, üstəlik həmișə baxımlı, gözəl geyimli, gülərüz, uğurlu , bacarıqlı olmalısan deyib siyahını o qədər uzada bilərəm ki. Deyə bilərsiniz ki, heç kim bunları etməyə məcbur olunmur, amma olunur. Beynimizə yeridilən gözəllik anlayışına uymağa çalışırıq istəmsizcə və daim bir müqayisə olunma içindəyik. Filmdə görüşə getməyə hazırlaşarkən Elisabeth'in yaşadığı sinir krizini mən dərindən hiss etdim. Əminəm ki, bir çox qadın keçirib o hissləri. Bəlkə bu cür obsessiya dərəcəsində olmasa da, makyaj edib aynaya baxanda özünü heç cür bəyənə bilməmək, ya da hər kəsin gözəllik anlayışına uyan həmcinslərinlə özünü müqayisə etmək, mütləq ki yaşanıb. Halbuki gözəllik görəcəlidir, hər yaşın və hər insanın özünəməxsus bir gözəlliyi var, üstəlik bunun sadəcə fiziki görüntüylə sərhədləndirilməsi fikri axmaqlıqdır. Yaş mövzusu da filmin önəmli hissəsidir təbii ki. "18-30 yaş arası xanımlar" günümüzdə demək olar ki, bütün iş elanlarında gördüyümüz şərt. Sanki bu yaşdan sonra qadınlar işə yaramazmış kimi davranılır, Elisabeth'ə hədiyyə olunan yemək kitabı.. Nə isə filmin özündən biraz danışsam, mütləq absurd səhnələrinin olduğunu deməliyəm. Mən əslində ilk başda iki xarakterin də bir-birlərinin həyatlarından xəbərdar olacağını təxmin edirdim, amma sadəcə biri yaşıyır, digəri isə istismar olunur. Əslində bu cür formada yeni və köhnə nəsil arasındakı fikir və həyat tərzi uyuşmazlıqlarına daha yaxşı diqqət çəkilib. Filmdə hər şey əla gedirdi, son final səhnələrinə qədər. O son səhnələrə ehtiyac varıydımı, nə qatdı filmə? Tam olaraq heç nə. Final filmdən gözlədiyim vuruculuqda əsla deyildi. Elisabeth'in özünə bir heç uğruna elədiklərini haqqlı saymıram əlbəttə, amma onu buna məcbur qoyan səbəbləri də yox saya bilmirəm. İnsan dayanmalı olduğu yeri bilməlidir sadəcə. Hələlik...

ayseel 1 year ago

" Vətən bağı al-əlvandır, Var içində xarıbülbül " 08.11. 2020 🇦🇿 XARIBÜLBÜL əfsanələri Bir zamanlar bir-birlərinə aşiq bülbül və gül varmış. Bütün təbiət onlara heyran imiş, təkcə küləkdən başqa. Bir gün bülbül gülün görüşünə getmək istərkən, külək çox bərk əsməyə…devamı

ayseel 1 year ago

Agatha All Along

Jac Schaeffer

27 Gönderi

Spoiler içeriyor 💀🧙‍♀️🔮🃏 Salaammm En son yıllar önce cadı temalı dizi Sabrina'yı izleyip yarım bırakmıştım. Özlemişim büyüleri ve cadıları. Başlarken tereddüt etmiştim. Hem Agatha çok sevdiğim bir karakter değil (hala öyle), hem de sıradan bir dizi olacağını düşünmüştüm. Ama müthiş keyif ve…devamı💀🧙‍♀️🔮🃏 Salaammm En son yıllar önce cadı temalı dizi Sabrina'yı izleyip yarım bırakmıştım. Özlemişim büyüleri ve cadıları. Başlarken tereddüt etmiştim. Hem Agatha çok sevdiğim bir karakter değil (hala öyle), hem de sıradan bir dizi olacağını düşünmüştüm. Ama müthiş keyif ve heyecanla izledim. Dizi aslında üçüncü bölümden bir açıldı, sonra tutana aşk olsun. Yeni karakterler ve onların hikayelerini, sonda bazı soru işaretleri bıraksalar da, bence çok güzel işlediler. Özellikle Lilia'nın bölümü olaydı. Kısacık bölümde çok fazla şey anlattılar, ama tatmin edici bir şekilde her şey yerine oturmuştu bölümde. Baya etkilendim hatta tarot kartlarına merak saldım galiba :) Cadılar Yolu sınavlarının hepsini beğenmedim ben. Alice'in sınavını hiç sevmedim mesela. Ama napalım artık Billy beyimiz öyle uygun görmüş. Bu arada teorileri okuduğumda aslında ihtimal vermemiştim. Sonra izleyince neden olmasın dedim tabii ki. Wanda'nın oğlundan bahsediyoruz sonuçta. Billy'nin aynı annesi gibi kasabadan hüzünle ayrılması üzdü. Odasındakı detaylar ve Agatha'nın başından beri her şeyi biliyor olmasına bayıldım. Genel olarak Agatha zeki bir cadı ve izlemesi çok zevkli. Dizinin sonu beni pek fazla etkilemedi. Çünkü son bölümlerin sıralaması karışmış gibiydi. Yani finalde bana sorsan, Nicholas ve Agatha'nın dramatik bölümünü izlemek istemezdim. Zaten beklediğim kadar açıklayıcı bir bölüm değildi. Diğer yandan aklımda çok fazla soru kaldı. Rio ve Agatha nasıl tanıştı? Agatha Darkhold'a nasıl ulaştı? Bu arada, Rio'ya aşık oldum 💚 o sinsi gülüşleri... Tommy ortalıkta yok. Jenn desen her şeyden habersiz uçtu gitti kadın. Yani yarım kalmış gibi oldu. Ama zaten mini dizi diye geçiyor galiba. Herhalde artık başka bir dizide mi, filmde mi bağlarlar gerisini. Bunların dışında, izlerken Halloween diye mi bilmiyorum ama bir tık daha karanlık ve korku teması olsaydı tadından yenmezdi bence. Arada kamu spotu gibi cadı klişeleri hakkında açıklamalar yapmaları da hoştu. Maximoff'ların lanetinden kurtulamayıp erken kaybettiğimiz Mrs. Hart da diziye renk katmıştı. Kostümler ve müzikler çok iyiydi. Diziye başladığımdan beri “Down down down the road” diye dolanıyorum :) Hələlik...

ayseel 1 year ago

Over the Garden Wall

Nate Cash

22 Gönderi

Spoiler içeriyor 🐦🍬🎃🫖🍁 Salaamm Halloween dönəmi izləyə biləcəyim ən yaxșı seriallardan birini bitirdiyim üçün özümü xoşbəxt sayıram. Açığı ilk başda izləyəndə dedim ki, yəqin hər bölüm belə fərqli hekayələri olan nağılvari bir animasiya serialıdır. Atmosferi, rəng palitrası və musiqisi könüloxşayandır, qaranlıq teması…devamı🐦🍬🎃🫖🍁 Salaamm Halloween dönəmi izləyə biləcəyim ən yaxșı seriallardan birini bitirdiyim üçün özümü xoşbəxt sayıram. Açığı ilk başda izləyəndə dedim ki, yəqin hər bölüm belə fərqli hekayələri olan nağılvari bir animasiya serialıdır. Atmosferi, rəng palitrası və musiqisi könüloxşayandır, qaranlıq teması və kiçik qorxu ünsürləri olmasına rəğmən ədyal altında uzanıb balaca uşaqtək cizgi filminə baxırmış kimi hiss etdirdi. Beatrice'ə də ayrı bir 💙 Wirt'lə atışmaları və Greg'in gülməli replikaları üçün də ürəyim gedirdi lap . Həə bura kimi hər şey normal, qəşəng. İndi gələk görmədiklərimə, daha doğrusu görüb də anlamadıqlarıma. Bu seriala heyranlıq yaradan o fərziyyə. Dante'nin "İlahi komediya" sı əsasında çəkilmişdir. Ahaaaa... (burda beynimdə Bach - Toccata and Fugue in D minor kimi bir arxa fon səslənirdi). Cəhənnəmin girişi və iç-içə keçmiş 9 halqası - hər qatın öz nümayəndələri, günahları və cəzasını çəkənləri var. Tək- tək hər nüansa toxuna bilməyəcəm təbii ki, lakin o qədər gözəl qurulub ki detallar. Bir qədər aydınlıq gətirəcək qədər incələmə videosuna baxsam da, tam işıqlanma üçün həm kitabı oxumalı, həm də mifologiyaya, İncil'ə dair aşinalıq gərəklidir. Ancaq üstü örtülü şəkildə hər bölüm cəhənnəmin fərqli günahlara uyğun qatlarını təmsil etdiyini və qəhrəmanlarımız bu yollardan keçərkən əslində bir növ imtahan olunduqlarını deyə bilirik. Və bu qatlardan keçərək ən dərin qata hansı ki, mənim də zənn etdiyim kimi olmuyan qata gəlirlər. Yəni çoxları kimi mənim də beynimdə canlanan cəhənnəmin ən dərin qatının alovun ta özüdür ki, var olacağını xəyal edərkən, məgər bu qat son bölümdə olduğu kimi hər tərəfi qarlı-buzlu, dondurucu qat imiş. Bəs bu yeddi böyük günah nədir? Mənə maraqlı gəldi deyə bura da qeyd edim : Bu günahların latınca adlarının ilk hərflərindən meydana gələn SALİGİA sözü Yeddi ölümcül günahın digər adıdır.Yeddi ölümcül günaha aşağıdakılar daxildir: Superbia ( pride ): qürur, kibir, özündən razı olmaq. Avaritia ( greed ): acgözlük. Luxuria ( lust ): şəhvət düşkünlüyü. İnvidia ( envy ): qısqanclıq, həsəd aparmaq. Gula ( gluttony ): köklük (acgözlüklə yemək) İra ( wrath ): qəzəb, dağıdıcılıq. Acedia ( sloth ): tənbəllik, miskinlik. Bax beləcə ağzım açıq qaldı bunları oxuyandan sonra. Çünki mən şirin-şirin izlərkən bu detalların fərqinə varmamışdım təbii ki. Hələlik...

ayseel 2 years ago

Harry Sally İle Tanışınca

Rob Reiner

76 Gönderi

- What's the matter with me? - Nothing. - I'm difficult. - You're challenging. - I'm too structured, I'm completely closed off. - But in a good way. Hərkəs o məşhur səhnəni sevərkən mən buna düşdüm♡ Universitet vaxtı bir müəllimimiz…devamı

ayseel 2 years ago

Yaşamak

Akira Kurosawa

29 Gönderi

Salamm⌛️ Yaşamaq... amma buna yaşamaq demək olarsa. Sevmədən, sevilmədən, qorxmadan, acı çəkmədən, gülmədən, ağlamadan sadəcə nəfəs alıb vermək. Bir andaca peşmanlıqlarla dolan illər, boşa keçən ömür... Həyatın hər anından zövq alaraq, doya-doya yaşamaq mümkün deyil bəlkə, heç buna ehtiyac da…devamı

ayseel 2 years ago

İlk ve Son

Hakan Bonomo

141 Gönderi

Spoiler içeriyor Salamm🌓 Daha önce hiç bir diziyi izledikten sonra düşüncelerimi mutlaka bir yerlere uzun uzun yazmalıyım isteği bu kadar olmamıştı. Ama şimdi oldu ve nedensizce Türkçe kendimi daha iyi ifade edebilecekmişim gibi geldi. Ah be... demekle başlayayım. Açıkçası ben de zorlandım…devamıSalamm🌓 Daha önce hiç bir diziyi izledikten sonra düşüncelerimi mutlaka bir yerlere uzun uzun yazmalıyım isteği bu kadar olmamıştı. Ama şimdi oldu ve nedensizce Türkçe kendimi daha iyi ifade edebilecekmişim gibi geldi. Ah be... demekle başlayayım. Açıkçası ben de zorlandım izlerken. Daha ilk bölümünde son hallerini görünce, biri yüzünüze hayatı alıp da tokat gibi çarpıyor sanki. Bu kadar gerçekçiliği, güzel bir şeylerin adım adım mahvolmasını kaldırmak zor. Aslında düşününce en başından beri güzel değildi bence. Ta ilk tanıştıkları zamanlardan Deniz'in tahammül edilmesi çok zor, hatta imkansız biri olduğu ve bunun asla değişmeyeceği belliydi. Aşırı dominant bir karakter olarak kendine, hep üstün olmaya çalışmasına takılmayacak, her şeyi sırf onun canı öyle istiyor diye kendi kafasına göre yapacak ve buna asla itiraz etme hakkı bile olmayacak, ona itaat edecek bir çocuk – Barış – arıyordu. Buldu. Bence Barış ilk zamanlarda onu kabul ettiği gibi, ilişkilerinin sonraki dönemlerinde de etseydi bu kadar yıkıma uğramazlardı. Ama yine de biterdi bu evlilik. Barış'ı o kadar hor görüyor, ezikliyordu ki, artık bir süre sonra o da dominant olmaya çalışıyordu, kabullenemiyordu. Evet, Barış tembel, sorumsuz ,nerede ne yapılacağını bilmeyen, zaman zaman ezik biriydi. Ama bu başından beri böyleydi ve birbirlerine ilerde değişeceklerinin sözünü vermediler ki... Gel gör ki buna rağmen zamanla ikisi de birbirine batmaya başladı. Bana en çok koyan sahnelerden biri şuydu: Deniz, Barış'a sesini incelterek çocuk gibi "Sen beni mi kıskandırmaya çalışıyorsun ya?" dediği sahne... O kadar üzüldüm ki. Canından çok sevdiğin insanın karşılığında seninle ilgili bir gram bile kaybetme korkusunun olmadığını anlamak... Hatta sırf bu yüzden Deniz'in bazen gerçekten sevdiğine inanamıyordum. Ama Barış'ın da aşkı biraz hastalıklı, takıntılı bir durummuş gibi geldi bana. Sonraki ilişkisindeki tavırlarından yola çıkarak öyle düşünüyorum. Bir yorumda gördüm, biri demiş ki: "Barış belki büyük hatalar yapmadı, ama çok fazla küçük hatalar yaptı." O kadar haklı ki. Yani adam, sen bu kadının neye ne kadar hassas olduğunu, sinirlendiğini biliyorsun ve üstelik kendi ağzıyla da söylüyor sana birçok şeyi. Niye yapıyorsun ya? Mesela yalan söyleme işte ya, söyleme. Deniz'i tamamen haksız da bulmuyorum. En dokunaklı sahnelerdendi tuvaletteki konuşmaları. Herkesin o güçlü, o halleder, o umursamaz diyerek sessiz yardım çığlıklarını duymaması, canlıyken üstüne durmadan toprak atılması gibi bir his. Travmalar... Evet, Allah kahretsin ki anne-babalarımızın ilişkileri, bizi kendi ilişkilerimizde tahmin edemeyeceğimiz kadar fazla etkiliyor bazen. Ama her şeyi, her yanlışımızı buna bağlayamayız ki. Bu, Deniz'le Barış'ı ayıran en büyük faktördü bence. Barış az da olsa çabalıyordu kurtulmak, çözümlemek için; travmalarını kalkan olarak kullanmıyordu en azından bilinçli şekilde yani. Ama Deniz, babasının da dediği gibi, ona olan nefretini motivasyon olarak kullanıyordu. Asla durması gereken nokta, sınırı yoktu. Elinde bıçakla geldiği sahne bunun kanıtı. Bütün bunlara rağmen bir de çocuk yapmaları yok mu... Delirdim izlerken. Siz kim, biz çocuğa ebeveynlik yapmak kim? O kadar iletişimsizler ki... Her kavgaları insanı boğuyor. Seni en iyi tanıyan kişiyle canını en iyi nasıl yakacağını bilen kişinin aynı olması müthiş bir acı. Sırf bu yüzden bazen birine tamamen samimi ve açık olmaktan çok korkarım. Ama her zaman, bütün gayretlerinize rağmen kaybetme ihtimalini bilerek yola çıkılmalı değil mi. Tabii, bir sürü güzel anıları da oldu. Hayali düğün sahneleri çok güzeldi. Ama kötü anılar, iyileri de alıp götürmüyor mu? Sanmam. O kadar detay, olay var ki üzerine düşünülecek. Sonuç olarak bence böyle insanlar, birbirlerini darmaduman edeceklerini kabullenerek ya hiç ayrılmasınlar ki başkalarının da hayatlarını mahvetmesinler, ya da en başından seviyorum diye diye ilişkiye devam etmesinler. Sevgi her şeyi aşamıyor çünkü. Hələlik...

ayseel 2 years ago

Bir gün anamla mətbəxdə plov hazırlayırdıq. Müşfiq bizim yanımıza gəlib nə bişirdiyimizi soruşdu. Mən ona cavabında: -Plov indi hazır olsaydı yeyərdik. Elə acmışam ki, - dedim. Bu sözü eşidən kimi mətbəxdən çıxıb pencəyini geydi və bayıra getdi. Bir neçə dəqiqədən…devamı

ayseel 2 years ago

Dünyada Bir Gün

Kevin Macdonald

3 Gönderi

24.07.2010. Bu sənədli film mənim üçün çox, amma çox özəl anlam daşıyır. Keçmiş xatirələrə bağlıyam mən. Təkrar-təkrar geri dönüb baxmağı sevirəm o gün nə etmişəm, haradaydım, nələr yaşayırdım. İlk dəfə illər əvvəl uzaq bir yoldaykən baxdığımı xatırlıyıram və çox huzurlu…devamı