Kız çocuğuna her şeyin yasak, erkek çocuğuna her şeyin serbest olduğu, elalem ne der kafasıyla yaşayan klasik Türk ailesini anlatan; ilk sezonları daha doğal, daha güzel ve toplumsal sorunlarla, siyasi eleştirilerle dolu olup sonlara doğru tersine dönen 90lar komedi dizisi. Sonlara doğru ortada Sıdıka bile yok. Tutunca konuyu genişletmek istemişler ama bu, dizinin sonunu getirmiş bence. Finali tam da yakışır bir sahneyle olmuş. En sevdiğim kısımlardan biri de Arzum ve rüyaları 🧚♀️
Bütün Paylaşımlar
Bitmesini istemediğim için finalini hala izlemediğim o dizi :) ilk bölümler yirmişer dakikalık sitcomdu. siyasi eleştiriler, kadınların yaşadığı sıkıntılar komik bir şekilde anlatılırken sanırım sonradan iktidar değişikliğiyle dizi sadece hiçbir şeye değinmeden komedi olarak devam etmiş. Ama çok güzeldi ve huzurlu hissettiğim bir dizi oldu. Şimdi böyle işler çıkmıyor maalesef, açın izleyin derim
Yıllar önce izlemiştim Sıdıka’yı… Şimdi dönüp bakınca ne kadar kaliteli ve zamansız bir iş olduğunu daha iyi anlıyorum. Hem güldüren hem düşündüren bir dizi yapmak gerçekten zordur. Sıdıka bunu zekice başarmış. Mizahıyla, toplumsal eleştirileriyle, karakterleriyle hâlâ taze. Her sahnesinde "iyi ki izlemişim" dedirten bir işti. Peki ne anlatıyordu... Sıdıka, İstanbul’un bir mahallesinde ailesiyle yaşayan, zeki ama ailesi tarafından “kız kısmı çok okumaz” denilerek bastırılan genç bir kadının hikâyesini anlatır. Sıdıka, yaşadığı dar çevredeki absürt olaylara mizahi bir bakışla yaklaşır, arada bir dördüncü duvarı yıkarak doğrudan seyirciye hitap eder. Müjde Ar’ın sesiyle hayat bulan iç sesi, sistem eleştirilerini hem komik hem de düşündürücü bir şekilde dile getirir. Sıdıka'nın iç sesiyle meşhur repliklerinden: “Ben bu evde bir fikrim olduğu için cezalandırılıyorum!” “Sustum. Çünkü bu evde en çok susanlar seviliyor.” “Okuyup da ne olacaksın? Hem kız kısmı fazla okursa koca bulamazmış!” “Ben Sıdıka. 19 yaşındayım. Kafamda binlerce düşünceyle, mutfakta bulaşık yıkıyorum.” “Bu evde herkes kendi gerçeğini yaşıyor. Ama gerçek dedikleri şey, sabah çayın altını yakmakla başlıyor.”
90'larda feminist bir bakış açısı sunan,bekar üniversite öğrencilerinin aile apartmanında özgürce yaşamını savunan,o döneme ait belediyecilik(rögar çukuruna düşenler vb.),siyasi gelişmelere(Susurluk kazası) gönderme yapan bu nostaljik dizi ilk 5 bölümüyle beni etkilemeyi başardı.Zevkle devam edeceğim.
Sıdıka ve hayalleri ve çatlak ailesi
''Gir içeri, kır dizini, dön önüne kız Sıdıka. Annen görür, baban duyar, dayak yersin kız Sıdıka'' Bir süredir listemde duran ve jenerik müziği ara ara beynimde dalganan Sıdıka dizisini en sonunda izleme şerefine nail oldum, bitirdim ve geldim. Sıdıka 20'li yaşlarında evden çıkmasına bile çok çok nadir izin verilen, dayakla, hakaretle büyümüş, ailesinin deyimiyle kaçık olan entelektüel bir genç kız. Bize de Sıdıka ve ailesinin kimi zaman kavgalı, dövüşlü kimi zamanda eğlenceli anları izletiliyor. Dönemin tipik bir Türk ailesinin evine bir kamera konulmuş da çekiliyormuş gibi. Öylesine doğal ve öylesine samimi. Tabii bu samimiyet ilk sezon bittikten sonra biraz kendini yitiriyor ama olsun. Ben hataları, kusurlarıyla, yanlışlarıyla Sıdıka'yı severek izledim. Dizi söylediğim gibi tipik bir Türk ailesini yansıtıyor. Kim bilir kaç genç kız vardır, var olmuştur baskıcı ve gerikafalı ailesi yüzünden hayallerine, ideallerine ket vurulan. Pencereden sadece sokağı değil, kocaman bir dünyayı gören... Ataerkil toplum ve getirileri ancak bu kadar iyi yansıtılabilirdi. Tabii diziyi iyi yapan insanların kendilerini görmeleri değil, toplumu açıkça yansıtması da değil. Diziyi iyi yapan ''izahı olmayan şeylerin mizahı olur.'' düsturuyla anlattıklarını kahkahalara boğarak göstermesi. Baskı diyorum, şiddet diyorum falan da herhalde 1-2 sahnesinde anca duygulanmışımdır. Geri kalanları ya düşündürüyor ya da güldürüyor. İlk sezondan sonra samimiyetin kaybolduğunu söyledim. En başta sebebi bölüm sürelerinin uzamış olması. İlk sezon 20 dakikayken 2. ve 3. sezonda 45‐60 dakika arası bölümler izliyoruz. Tabii günümüz Türk televizyon dizileri ile kıyas edersek -şu bakışmaların bile 1 saat sürdüğü- hiç de uzun sayılmaz ama ilk sezondaki o kısa komediye alışınca 2. ve 3. sezondaki uzunluğu yadırgadım bile. Hem kadroda epey genişliyor. Yine Sıdıka ve ailesi etrafında dönen olayları izliyoruz genel olarak tabii ama diğer karakterlere de ara ara değinmeyi unutmuyor. Ev içinde geçen sahneler azalıyor kısacası. İlk sezondaki ev samimiyetine Sıdıka ve annesi Safiye'nin atışmalarına alıştığım için son 2 sezonu yadırgadım ve samimiyetin kaybolduğunu hissettim. Dizide Sıdıka'nın başının belası olan gönlünü Sıdıka'ya kaptırmış Kenar karakteri 3 kez değişiyor. İlk sezon Şafak Sezer canlandırıyor Kenar'ı. 2. sezon Kenar tiplemesiyle hiç alakası olmayan yeni bir Kenar geliyor. Tam yeni tipe alıştım derken 3. sezon ilk 2 Kenar'ın yanından bile geçmeyecek bir Kenar geliyor. Sonra bom! Şafak Sezer tekrardan sahalarda. Şafak Sezer'i gördüğüm için bu kadar sevineceğim aklıma gelmezdi. Neticede Kenar Şafak Sezer'le başladı, onunla bitti. Öyle de olmalıydı. Dizi ara ara o zamanın sorunlarını da yansıtmış sanırım. İşte depremler, artan hırsızlık vakaları, dolandırıcılık vakaları vs vs. O vakitlerde dünyada olmadığım ya da bir şeyleri anlamayacak kadar küçük olduğum için hatırlamıyorum ama diziyi izleyenlerden öyle duydum. Eh topluma ayna olan bir diziden toplumsal sorunları ele almaması beklenemezdi. Finalinde bazıları çoğu şeyin havada kaldığından eksikliğinden söz etmiş ve rahatsızlıklarını dile getirmişler. Bu eksiklikler beni rahatsız etmedi. Neticede bu dizi bizim gerçeğimiz. Tamam dizide alışılmadık tipler var ama hayatımızda da yok mu zaten bu alışılmadık tiplerden? Ölene kadar da hayat devam ediyor. Ve bu hayat toz pembe değil. Kavgalı, gürültülü, hayallere set çekilen bir hayat. Kim bilir Sıdıka'da şimdi evinde kendi çocuklarının derdi ile uğraşıyordur, belki de kitabını yazıyordur. Yazmak demişken günlük olayının rafa kaldırılması üzücü bir hadiseydi. Fakat kamera arkasını sevdim. Alışılmadık karakterler dedim. Onlara şöyle bir değineyim. İsimlerini anayım daha doğrusu. Samim'in -ondan ayrıca bahsetmek istiyorum.- ninja hocası Baturalp, Baturalp'ın üstadı Şon Li hoca, apartman yengesi, Drahşan Gudde, Gonca Gül'ün sakar olmayan(!) kızı Arzum, Sıdıka'nın kanı kaynayan arkadaşı Ezgi Su -ya da Elif Su mu demeliydim?-, kiralık evini kiraya vermek istemeyen kadın... Samim'e ayrı bir pencere açmak istedim. Çünkü dizide en sevdiğim karakter oldu. Konuşmasına bile gerek yok. Jest ve mimikleri bile gülmeme yetti. Hakan Tanfer çok başarılı bir oyuncuymuş. Oyunculuk hayatına son vermeseymiş (söylentilere göre sektörde hakkını yeterince alamadığı için bırakmış oyunculuğu) çok iyi yerlere gelebilirmiş. Dizinin en başarılı ismiydi. Hiç abartısız. Neyse çok konuştum galiba. İzlemek isteyen Refik'lere ve Refika'lara şimdiden iyi seyirler. :)
1997-2003 yılları arasında televizyonda yayınlanan Türk dizisi. Sıdıka; Safiye ve Zekeriya Saka'nın Samim'den küçük, genç ve zeki kızıdır. Fakat ailesi kendisini geliştirmesine pek sıcak bakmaz. Bu yüzden okumasını da istemezler. Ama Sıdıka her şeye rağmen kendini geliştirir. Siyasetten uzaya, sağlıktan teknolojiye, sinemadan sanata her konuda fikir sahibir ve bu yönüyle ailesi ve komşuları arasında 'entel' olarak tanınır. Bizlere de bu engin bilgilerini keyifli bir şekilde sunarak dersler verir. Dersler vermesinin yanı sıra aile ve arkadaşlık hayatını, o dönemki sorunları, ilişki durumlarını, insanlığı vs. gözler önüne serer. 3 sezondan oluşan dizinin son sezonu biraz geç yayınlanmış. O yüzden karakter değişimi, konu farklılığı gibi detaylar dikkat çekiyor ama kesinlikle her bölümü izlemeye değer. (Son sezondaki kamera arkası görüntüleri çok hoştu.) İlk olarak 2021 temmuzda başladığım ve şu an bitirdiğim bir dizi oldu. İzlemem uzun zaman alsa da izlerken hiç sıkılmadım, tam tersi keyif ve dersler aldım. İzlediğime değdi yani. Ayrıca izlerken kendimi o ailenin bir parçası gibi hissettim. Şimdi aile üyelerimi ve komşularımı biraz tanıtmak istiyorum. •Sıdıka Ailenin küçük kızı. Okuması istenmemiş ama kendini geliştirerek çoğu kişiden daha bilgili bir hâle gelmiş. Böyle bir ablam olmasını isterdim diyebilirim. •Samim Ailenin büyük oğlu ama hâlâ çocuk gibi. O bitmek bilmeyen enerjisi ve şakaları beni güldürüyordu. Ayrıca Baturalp hocadan karate dersleri alarak bir ninja olma hayali yolunda emin adımlarla ilerliyordu. (Samim'i canlandıran Hakan Tanfer oyunculuk kariyerini bitirmiş. Buna çok üzüldüm. Çünkü izlerken keyif alarak izlediğim bir karakterdi. Keşke başka yapımlarda da görme şansımız olsaydı.) •Safiye Evin annesi. Kızını dizinin dibinde tutan ve çocuklarının mürüvvetini görmeyi isteyen birisi. Kızıyla konuşmaları benim hoşuma gidiyordu. Bazen birbirleriyle atışsalar da aralarında anne-kızdan ziyade bir arkadaşlık ilişkisi de vardı. •Zekeriya Evin babası. İşten geldiğinde içer ve nerdeyse her gece bir konudan olay çıkarır. Fakat daha sonra emekli olup emlak dükkanı açar ve öncekine göre biraz durulur. Klasik Türk babası havası sezilse de seviyordum ben. •Goncagül Kocasını kaybetmiş bir komşu. Safiye ile dostlukları hoştu. Ne zaman misafirliğe gelse 'Ocakta yemeğim var.' diyip hemen giderdi. Ayrıca sakar kızı Arzumla da sürekli uğraşmak zorunda. •Kenar Sıdıka'nın sapığı gibi bir şey. Parkta karşılaşmaları sonucu Sıdıka'ya kafayı takıp sürekli rahatsız eden bir tip. Ama bence neşe katıyordu diyebilirim. (Dizide üç kişi bu karakteri canlandırsa da en sevdiğim Şafak Sezer oldu.) 🎵🎶🎵 Kenar mahallenin cam kenarında Dünya düştü benim yarım aklıma Camda duran çiçeklerin arasında Dünyayı taktım ben deli aklıma Gir içeri, kır dizini, dön önüne kız Sıdıka Annen görür, baban duyar, dayak yersin kız Sıdıka
Herkese seelaammm.. Bugün sizlere abilerimizin ablalarımızın hatta belki de bazılarımızın annelerinin (mesela benim) hatta ve hatta rafta bulunan çoğu kişinin çocukluk dizisi ile geldim. (Benim yaşım yetmiyor buna mdjdmd) İnstagramda bu diziye ait bir hesap ile karşılaştıktan sonra izlemeye başladım aslında. Sonradan bağımlısı oldum. Evde telefon elimde sıdıka izleyerek geziyorum. Canım sıkıldıkça açıp izliyorum. Annem sürekli "aha yine sıdıka açtı sen taktık sıdıkaya" diyip duruyor. Bende sürekli sıdıka gibi bir şey diyeceğim zaman "kız anne" demeye başladım jdjdjd. Her neyse genel anlamda gerçekten insanı eğlendiren dünyanın derdi tasasından bir nebze de olsa uzaklaştıran bir dizi. Zaten eski diziler ne güzel ya 30 dakika falan şimdikiler bir film süresi kadar izlenmiyor. Bunların yanında şunu da söylemem gerekiyor. Sıdıka aşırı zeki ve gerçekten okutulsa çok güzel yerlere gelirmiş. Fakat psikoloji öğrencisi olarak ve şu zamandaki bir genç olarak baktığım zaman o zamanlar gülünen eğlenilen bu dizinin ne kadar fazla bir psikolojik baskı içerdiğini, çok kötü kelime ve benzetmelere yer verdiği insanı şaşırtıyor. Erkeklere her şeyi yapma hakkı verip kızları dizini kır evinde otur şeklinde ve aslında normal bir şey yapsa bile hemen o... yakıştırması yapan, içki içip içip eve gelen bir baba ve kadınlara yönelik şiddetin olduğu ve bunun çok kötü bir şey olarak gösterilmediği bir dizi. Bunlar çok yanlış ve aslında hoş olmayan şeyler. Yayınlandığı zamana baktığımız da ise bu tarz şeylerin şu döneme göre daha fazla olduğunu varsayarsak ve sıdıka da bir kenar mahalle kızı olduğu için benzetmeler ve aile ortamı tam yerinde olmuş. Her neyse çok uzattım sanırım. Affediniz.. Yanlış olduğu bilinci ile izlediğiniz zaman sizi eğlendirecek bir dizi olduğunu söylemek mümkün. Sıdıka'nın sözleri ve annesi ile atışması gerçekten çok eğlenceli. Bilincinde olduğum için beni etkilemiyor bu nedenle eğleniyorum. Yine de bir şans verin derim.. Sağlıcakla kalın, hayırlı geceler raf ailem 🤍🌺
-anneeaaaöö kardan adam yapalım mıııı? -sus kız "içi herif çekiyor" derler. Genel olarak Son dönem Türk dizilerin birbirine benzemesi ve hemen hepsinde zengin çocuk fakir kız yada töre,namus durumları dışında geçmişimizin önemli dizilerinden birisi sıdıka ile sizlerleyim, YouTube da bölümleri de mevcut olmakla birlikte 20,25 dakika süren bölümleri gayet sıkmadan eğlenceli bir dizi diyebilirim Mafya babalarının telefonla ana haber bültenlerine bağlanıp canlı yayında sağa sola salladığı susurluk gibi karanlık bir döneme ait olduğu için efsane esprilerin yanında siyasi göndermelerle de dikkat çeken dizi. Dış mihraklar muhabbeti o zaman da varmış. işsizlik, ekonomik sıkıntılar, kadına şiddet, cumartesi anneleri, asker uğurlamalarında havaya rastgele ateş açan magandalar... 20 küsür yıldır yerimizde sayıyoruz demek ki. bak sıdıka, bir aşk cinayetinin arefesindeyim.sevgilimi onun sevgilisini ve kendimi, yalnızca sevgilimi, yalnızca kendimi, yahut sadece sevgilimin sevgilisini, sevgilimle onun sevgilisini, kendimle sevgilimi veya kendimle sevgilimin sevgilisini öldürmek üzerine altı ayrı cinayet tasarım var. şimdi gereksiz yere kız kardeş alternatifini de sokmayalım araya. kafam karışacak.
(Alttaki paragrafı okumayabilirsiniz <3) İlk olarak şunu söylemeliyim ki Z kuşağı olarak adlandırılan kuşaktanım ve 90'larda yapılan her şeye aşığım. Tabii buna annemin izlediği dinlediği her şeyi bana da izletip dinlettirdiği için tanımam ayrı bir konu. . Dizide o dönemin ülke durumu mesela; Sigorta hastaneleri, yollar, çukurlar gibi konular ve aile yapısı gibi mesela; Kız çocuklarının küçük yaşta eline ev işi verilip hayal gücü olmamasını istemeleri, başkaları ne der diye düşünüp kızlarını elin sözüne göre şekillendiren anne-baba ve bunların hepsinin sadece kızlarına karşı olup erkek çocuklarına erkekdir yapar deyip bir de sırtını sıvazlamaları gibi gibi... . En canımı yakan da benim ailemin de böyle olması. En başta dediğim gibi annem farklıdır sadece özgür ruhlu, istediğini yapan biridir ve bu konuda da arkamda duran tek kişi o. Ne yazık ki baba tarafım öyle değiller geri kafalı, ahlak bekçiliği yapan terbiyeyi sadece büyüklere saygı zannedip kendilerine bir şey yapıldı mı onların burnundan getiren ve daha saymak istemeyeceğim kadar çok şey. . Burada size kendi ailemi anlattım rahatsız olduysanız keşke okumasaydınız diyeceğim. . Sıdıka aslında biziz, Sıdıka aslında demek istediğini diyemeyip ağlayarak defterine yazan o küçük kızlar, Sıdıka aslında hor görülen Türk kızlarının sadece bir örneği. . Şu anda her akrabasının yanına gittiğinde okuduğu kitaba, izlediği diziye, giyinişine, tırnak kesişine kadar her şeyine karıştığı için o günün gecesinde ağlayarak defterine yazan sonrada gece ağlayarak şarkı dinleyen o kız çocuklarına sarılmak istiyorum ;(









