batuhan rrr (@baia)

baia 6 years ago

. . Kitabı yorumlamayacağım veyahut size, bu dev hazine sandığının içinden bir altın sikke de vermeyeceğim. Eğer ki bu yazıdan beklentiniz bunlarsa lütfen aşağı kaydırarak başka yorumlara doğru yelken açın. Çünkü ben, size bu sandığın anahtarını vermek niyetindeyim. NOT: Anlamak…devamı. . Kitabı yorumlamayacağım veyahut size, bu dev hazine sandığının içinden bir altın sikke de vermeyeceğim. Eğer ki bu yazıdan beklentiniz bunlarsa lütfen aşağı kaydırarak başka yorumlara doğru yelken açın. Çünkü ben, size bu sandığın anahtarını vermek niyetindeyim. NOT: Anlamak için bahsettiğim kişileri tanımak zorunda değilsiniz, bu yazı boyunca yani... Nietzsche diye bir adam var, tanıyabildiğim kadarıyla rahatsız edici gerçekleri dile getirdiği için 19'uncu yüzyıla sürgün edilmiş bir zaman yolcusu. İşte bu adamın bir de düşünce deneyi var, bilir misiniz bilmem. Romanda bunun bir düşünce deneyi olduğunu açıkça belli etmemiş yazar. Bir teori olarak aktarmış, daha doğrusu Nietzsche'nin anlattıklarını Bauer bir teori olarak anlamıştı ve Nietzsche'den bu teorinin delillerini sunmasını istemişti. Hâlbuki bu tamamen kendimizi sorgulamaya açılan bir kapıydı, Bauer anahtar istemişti ama kapının anahtar deliği yoktu ki. En başta gerçekten açmak isteyerek kapıya doğru yönelseydi açılacaktı oysa, yazarın bunu bilerek böyle kurguladığına eminim. Çünkü bu büyük bir "iddia" ve bizim, ilk başta bu iddiayı anlamaya çalışmaktansa direkt olarak kanıtları arZulayacağımızı görmemizi istedi, yani bence. O zaman sıra, bu düşünce deneyine bir ton gereksiz kelime ekleyerek güzelce allayıp pullayıp size sunmaya geldi. Diyelim ki hayatın olumsuzluklarını kaldıramıyorsun ve kendi sorunlarını çözecek cesaretin bile yok. Bu sorunları çözmek yerine her zaman yaptığın gibi ertelemeyi seçtin ve zaten dağınık olan kafanı "Neden daha fazla dağıtmayayım ki?" diyerek deniz kenarında bir yürüyüşe çıkmaya karar verdin, çıktın da. Denizin o tuzlu havası yüzüne yüzüne vururken dalga sesleri ile birlikte yine hayallere daldın, asla gerçekleşemeyeceğini bildiğin ama düşünmekten de kendini alamadığın hayallere. Kendi dünyanı tasarlarken yolda büyükçe ve şekli oldukça bozuk bir kaya parçasına rastladın, akılda kalıcı bir yanı, bir albenisi vardı. Bu önemsiz kaya parçasını yok saymaya karar verdin çünkü daha önemli işlerin vardı, kategorilere ayırmaya kalksan gecelerin seni reddedeceği birçok sorunu görmezden gelmen gerekiyordu. İşin başından aşkın bir hâlde, yoluna devam etmek istedin ve kayanın sol yanından adeta süzülerek sıyrıldın. Filmlerde, ana karakterler düşmanlarına son bir kez daha bakmak için aniden arkalarını dönerler ya, garip bir şekilde nefret ile baktın arkana ve birden o nefret ettiğin kayanın altından küçük bir iblis fırlayıverdi! Büyük çoğunluğu korkudan oluşan bir heyecandı hissettiğin şey. Tıpkı, o kaya gibi olmuş kalbinin derinliklerinde bulunan, hâlâ yumuşak tutmayı başarabildiğin kısımda hissettin bunu, evet, tam da orada. Hissettin bunu, ben öyle diyorsam öyledir... Bu duygu içini gıdıkladı, yıllardır faal durumda olan "Olimpiyat Ateşi" rastgele bir kıvılcım ile yeniden yanacaktı sanki, sanki... O esnada sırtında, omurgan boyunca bir ürperme belirdi. Daha fazla duygu geçişi yaşamana izin vermeyen iblis, heyecanını umursamayan bir ses tonu ile sana seslendi: "Hey, sen. Evet, sana diyorum. Seni seçtim ve şimdi bir hakikatten bahsedeceğim sana, iyi dinle. Bu yaşadığın hayat ( İçinde bulunduğun duruma 'hayat' , yapmakta olduğun şeye de 'yaşamak' denilebilirse tabii ) ölünce son bulmayacak, kurtulamayacaksın yaşamaktan ve kavuşamayacaksın ölümüne, huzura da eremeyeceksin kurtulamadığın bu hayat boyunca. Hayır hayır, öteki dünya vaatleri ile zaten dolmakta bulunan çöp kutusuna bir parça da ben atmayacağım, iblis olabilirim ama yalancı değilim. Demek istediğim; insanlık olarak sonsuz bir döngü içindesiniz. Diğerlerine sakın söyleme, bu umut denilen labirentte kaybolabilirler, daha da kötüsü çıkışa bile ulaşabilirler. Ölünce, doğacaksın aslında ve elinde bulunan tek şeyi, bu hayatı tekrar ve tekrar yaşayacaksın. Tüm kötü ve iyi yanları ile, yeniden. Tüm yaşadıkların ve yaşayamadıkların ile, yeniden. Tüm keşkelerin ve yastık altında sakladığın hayallerin ile, yeniden. Tüm çektiğin acılar ve varsa, yaşadığın mutluluklar ile, yeniden. Aslında herkes, kuyruğunu yakalamaya çalışan bir köpek, asla yakalayamayan, sonsuza kadar dönüp duracak olan. Ama korkma, sonsuzluğu kim ölçmüş ki, kimlerin ömrü yetebilmiş ölçmeye!". Şimdi, tüm anlattıklarından sonra, hayatına tesadüf eseri girmiş bu iblisi, sana söyledikleri yüzünden bitmek bilmez bir şevk ve kimseye daha önce ucunu bile göstermediğin bir sevgi ile kucaklar mıydın? Yoksa, duyduklarını tekrar ve tekrar düşünmek işini saniyelere sığdırıp içinde duyduğun öfkeyi, nefreti, daha iyi bir hayatı asla yaşayamayacağın hakikati ile paramparça olmuş, sancılar içinde kıvranan kalbin yüzünden hissettiğin umutsuzluğu yutup, mideni rahatsız ettiği için benliğinde duyduğun üzüntüden dolayı kalp krizi geçirmeden saniyeler önce onun yüzüne mi kusardın? Karşısındakine ders vermenin gururunu yaşayan aptal bilgelerin de dediği gibi; "Seçim senin". Daha fazla yazmayacağım çünkü bu benim en sevdiğim kitap ve ben sevdiklerimi kelimeler ile kirletmek istemem, bırakayım da düşüncelerimde yaşasınlar.

baia 9 months ago

Kader

Zeki Demirkubuz

192 Gönderi

Hayatta, her ne kadar her şeyi dakikası dakikasına planlasanız da veya her ne kadar bir uçurtma gibi rüzgârın peşine takılsanız da bazen hiçbir şey istediğiniz gibi olmaz. Çabalarsınız, didinirsiniz, kendinizden verirsiniz yine de olmaz; olur gibi olur sadece. Elinizden gelen…devamı

baia 5 years ago

Deniz Feneri

Robert Eggers

55 Gönderi

hoştu

baia 5 years ago

Pi

Darren Aronofsky

14 Gönderi

yalnız kalmayı seçtiğinde bile yalnızlıktan korkabilir insan. Korkuların üzerine gitmek, onları her zaman yenebileceğin anlamına gelmez.

baia 5 years ago

Pislik

Jon S. Baird

21 Gönderi

yok oluşun eşiğinde var olma çabaları

baia 5 years ago

Bir Rüya İçin Ağıt

Darren Aronofsky

204 Gönderi

insan, bağımlı olduğu şeyleri hep gözleriyle görebildiğini zannederdi, elleriyle tutabildiğini. Ama insan, aslında sebeplerin bağımlısıydı, sonuçları önemseyemeyecek kadar sebeplere bağımlı..

baia 5 years ago

Yalanın İcadı

Ricky Gervais

104 Gönderi

. Sizce yalan denen şey zamanın başından beri hiç var olmasaydı neler olurdu? Söylenen her şeyin, istisnasız her şeyin doğru kabul edildiği bir Dünya. Sözün diğer bütün kanıtlardan önce geldiği bir Dünya. Tek bir dil hareketi ile gerçekliğin değiştirilebileceği bir…devamı. Sizce yalan denen şey zamanın başından beri hiç var olmasaydı neler olurdu? Söylenen her şeyin, istisnasız her şeyin doğru kabul edildiği bir Dünya. Sözün diğer bütün kanıtlardan önce geldiği bir Dünya. Tek bir dil hareketi ile gerçekliğin değiştirilebileceği bir Dünya. Bir şey dersin ve herkes inanır çünkü o gerçektir. Bu sorunun ne denli büyük olduğunu anlıyabiliyor musunuz ha? Bununla ilgili tahminler yapmak ne kadar mantıklı bilmiyorum ama yapmamak da mantıksız geliyor, deneyelim bakalım... Neler değişirdi peki? Belki uygarlık denen şey hiç var olmazdı, belki hiçbir insan türü de yok olmazdı veyahut belki de neslimiz tükenirdi. Tarihteki bilinen ya da bilinmeyen bütün büyük insanlar belki hiç var olmazdı, belki de şimdiye kadar adını bile duymadığımız insanlar "Medeniyetin temelini atan kişiler" olarak hafızamızda yer edinirlerdi. Belki de dinler hiç var olmazdı ya da bilim kelimesinin sözlükte çok farklı bir karşılığı olabilirdi (Bilim de bir çeşit yalandır aslında, doğruları bulmak için söylenen bir yalan). Düşünsenize, böyle bir Dünya'dasınız ve kağıda 3 yazıyorsunuz ama karşınızdaki insana "Burada 5 yazıyor" diyorsunuz, işte bu insanın kafa karışıklığını tahmin bile edemiyorum, hiçbirimiz edemeyiz. Filmde de söylendiği üzere tek gerçek "tarih" olurdu. Unutmayın, herkes sadece gerçekleşmiş şeyleri söyleyebiliyor çünkü DNA sarmalımızdaki "yalancık" genleri günümüzün aksine yok, evrim geçirmemiş. İşte bu film insanlık tarihindeki ilk yalanı anlatıyor ve bunu ilk yalancının bakış açısından izliyoruz. Film bana 1984 kitabını anımsattı. Yanlış hatırlamıyorsam şöyleydi; "Geçmişi denetim altında tutan geleceği de denetim altında tutar, şimdiyi denetim altında tutan geçmişi de denetim altında tutar". Bu filmin mantığından bakarsak yalan söyleyebilen bir kişi, tarih hakkında yalan söyleyebilen bir kişi geçmişi değiştirebilir, bilinmeyeni bilebilir. Tek gerçek insanların zihinlerindekidir. Bu kişi geleceği de değiştirebilir. Aynı zamanda Dünya'ya bile hükmedebilir. İroniktir ki bunu düşünmek için zihnimizi yormamıza hiç gerek yok, çünkü... Etrafınıza bir bakın ya, şu anki yöneticiler usta birer yalancı değiller midir? Pardon, bu bir soru değildi. En iyi yalanı söyleyen kişi, basamakların en tepesinde yer alır. Sanırım yönetmek demek bir nevi yalan söylemek demektir, neyse. İster istemez akla şu sorunu da getiriyor; Tek bir gerçek var diyelim, yalan denen şeye de kullandığımız ya da kullanmadığımız kelimelerin bu gerçeği desteklememesi diyelim? Şöyle gelin: Biraz klasik olacak ama Monopoly'deki o meşhur ana karakteri bilirsiniz değil mi? Hani şu kapitalist "kılıklı" herif. Size sorayım, hatırlamaya çalışın ve şu soruya cevap verin; sizce bu adam mercek (monokl) kullanıyor mu? Bence kullanmıyor, ama çoğu kişi kullandığına yemin bile edebilir. Tek olan gerçeğe baktığımız zaman ise ne görüyoruz? Haklıymışım, kullanmıyor. Şimdi, siz bana yalan mı söylemiş oldunuz? Peki neden bana doğruyu söylemediniz? Haa, anlıyorum, doğruyu söylediğinize inanarak cevap verdiniz, yalan söylemediniz ve doğruyu da saklamadınız. Şimdi kendimizi filmdeki evrene ışınlayalım... Böyle bir olay olsaydı, ben soruyu sorduktan ve siz de cevap verdikten sonra, internete girip asıl olana baksaydık, (Ha, belki şu an internet bile olmayabilirdi) kağıda 3 yazıp da 5 yazdım diyen insandan ne farkınız kalırdı ki? Tamam, belki birkaç farkınız olabilir ama ben kesinlikle karşınızdaki o adam olurdum, hani şu kafa karışıklığını tahmin bile edemeyeceğimiz adam. Belki de o an ne yapacağımı bilemeyip sizi oracıkta boğazlardım, kim bilir? Film bittiğinde aklıma bu takılmıştı işte, bana katılmayan ya da mantıklı bir açıklaması olanlar bu yorumu yanıtlarsa sevinirim. Ricky Gervais, komedyen ve aynı zamanda da bir ateist olduğundan ötürü yine izleyicilere kara mizah eşliğinde bir şeyler anlatmaya çalışıyor, dinler tarihine farklı bir bakış açısı. After Life dizisinin mizahını sevenler eminim ki bu filmi de sevecektir. Film bittiğinde şunu fark ettim; hiçkimsenin "sevmediği" yalan denen şeyin yokluğu ne kadar da büyük bir değişime yol açıyor, bugünün çerçevesinde baktığımızda karşındaki kişiye "Ben dürüst bir insanım" bile diyemezsin. Yalan yoksa dürüstlük de yoktur, garip. Bir şeyi ayakta tutan aynı zamanda onun zıttıymış meğerse. İnsanların, karşısındaki insanda bulmak için her taşın altına baktıkları dürüstlük, yolda giderken ayakkabınızın altına yapıştığı zaman küfürler savurup, kurtulmak için Moonwalk yaptığınız sakız kadar bile değil. Uzatmak istiyorum ama üşenip okumayabilirsiniz, insanlık hâli. Film müthiş, izlerken yüzümde sürekli bir tebessüm vardı ve ister istemez de düşündürtüyor. İster istemez dedim de düşünmek istemiyorsun izleme lan. Neyse, cidden bunu önermeseydim rahat uyuyamazdım. İzleyin izlettirin, şu andan itibaren bana sadece "İyi seyirler" demek düşüyor. Ee, İyi seyirler o zaman.

baia 5 years ago

Tanrılar Çıldırmış Olmalı

Jamie Uys

12 Gönderi

. Güney Afrika'da bulunan Kalahari, cennet gibi bir yer olsa da Dünya'nın en acımasız çölüdür. Kısa süren yağmurların ardından su birikintileri ve ırmaklar oluşsa da, Kalahari'nin kumu bunları birkaç hafta içinde emip kurutur. Otlar sararıp hayvanlar için ideal yem olurlar.…devamı. Güney Afrika'da bulunan Kalahari, cennet gibi bir yer olsa da Dünya'nın en acımasız çölüdür. Kısa süren yağmurların ardından su birikintileri ve ırmaklar oluşsa da, Kalahari'nin kumu bunları birkaç hafta içinde emip kurutur. Otlar sararıp hayvanlar için ideal yem olurlar. Ancak gelecek 9 ay boyunca içmek için dahi su bulunmayacaktır. Hayvanlar bile bu güzel yeri terk eder. İnsanlar su olmadığından burayı cehennem gibi görürler. Buralarda Kalahari halkı dışında kimse yoktur... Kalahari halkı yiyecek ve su bulmak için nerelere bakacağını bildiğinden dolayı bu cehennemi cennete çevirmeyi de bilirler. Onlar, huzur ve sevgi içinde yaşayan güzel insanlardır ve hiçbir şeyin kötü olmadığına inanırlar. Tanrılar, insanların yararlanmaları için sadece iyi şeyler yollar. En tehlikeli yılandan bile uzak durursanız size bir şey yapmaz. Ayrıca eti lezzetlidir ve derisi de işimize yarar. Buradan sadece 600 mil uzakta, doğaya ayak uydurmayı reddedip, doğayı kendisine uyduran "uygar" insanlar yaşar. Biz de bu insanlardan olduğumuz için o kadar da sıkıntılı gözükmeyebilir ama bu insanlar, nerede durmaları gerektiğini bilmedikleri için kendilerini, yine kendi yarattıkları yapay Dünya'nın içine hapsederler. Biz yeniden Kalahari'ye dönelim. Komün hâline yaşayan bu insanlar için her şey ortaktır. Bir şey benim ise aynı zamanda o senindir de. Sahiplenmek diye bir kelime yoktur dillerinde. Bir gün, herhangi bir gün, havada uçan ama kanatlarını çırpmayan bir şey gördü Xi. Ne tesadüftür ki aynı anda gökten de bir şey düştü, su gibiydi ama sertti, hayatında hiç böyle bir şey görmemişti Xi, orada yaşayan hiçkimse böyle bir şey görmemişti. Tanrılar, Dünya'ya neden böyle bir şey göndermişti ki? Neyse, ne kadar uzatmak istesem de uzatmayacağım. Bu bir Coca Cola şişesi, uçağın pilotu kolayı bir güzel içtikten sonra şişesini camdan aşağıya atmış. İlk önce bunu bir armağan, Tanrılar'ın bir lütfu olarak anlıyorlar. Medeniyetin bir sembolü olan bu şişe, kabilenin çok işine yarıyor, cidden. Bir şişe ile nelerin yapılabileceğini görüyorsunuz. Ama bir zaman sonra şişeye herkes sahip olmak istiyor, öyle bir raddeye geliyorlar ki birbirlerine zarar vermeye başlıyorlar. Kalahari halkı, bu şişe aracılığı ile daha önce hiç tatmadıkları nefretin, öfkenin ve bencilliğin tadını alıyor. Huzur artık yabancı geliyor onlara, cennetleri cehennem olmaya başlıyor. Bunların tadını hiç ama hiç sevmeyen Xi, şişeyi Tanrılar'a geri vermek istiyor ama almıyorlar, ne kadar yükseğe fırlatırsa fırlatsın geri almıyorlar işte. Başka yollar da deniyor ama her nasılsa bu şişe ile kabilenin yolu yeniden kesişiyor. Sonra Xi, lanetli adını koydukları bu şeyin Dünya'ya ait olmadığını ve bunu tamamen yok etmek için Dünya'nın sonuna gidip oradan atacağını söylüyor, yarın. Dünya'nın sonu çok uzakta ama Xi bir kere bunu yapmayı aklına koydu bile, tahminlerine göre 20 ile 40 gün yürümesi gerekecek. Bu benim izlediğim ilk "Eski yapım" film, o yüzden bende yeri ayrıdır. Çoğunuzun pek bilmediği bir film olduğunu düşündüm ve @meltemsukan Hanımefendinin de bizlere seslenişi ile böyle bir yorum yapmaya karar verdim. Çok zevkli ve eğlenceli bir film, belki bazı olaylara karşı bakış açınızı bile değiştirebilir. İzleyecek olanlara şimdiden iyi seyirler...

baia 6 years ago

Senden Önce Ben

Thea Sharrock

300 Gönderi

. İKİNCİ KISIM SPOİLERSIZ . . . . . . . Will'in kararı hakkında ne düşünüyorsunuz? Ailesi bu durumda ne yapmalıydı, babasının mantıklı yaklaşımı mı doğruydu yoksa annesinin duygusal yaklaşımı mı? Bu cidden bir "cinayet" miydi? "Bu onun kararı" diyerek…devamı. İKİNCİ KISIM SPOİLERSIZ . . . . . . . Will'in kararı hakkında ne düşünüyorsunuz? Ailesi bu durumda ne yapmalıydı, babasının mantıklı yaklaşımı mı doğruydu yoksa annesinin duygusal yaklaşımı mı? Bu cidden bir "cinayet" miydi? "Bu onun kararı" diyerek saygı mı duyardınız yoksa onu bu karardan vazgeçirmek için elinizden geleni yapar mıydınız? Dışarıdan genel bir bakış atıldığında bu sorulara "evet" veya "hayır" gibi kesin cevaplar verilebilir ama ciddi anlamda empati kurulduğu zaman, verdiği kararları gerçekten sorgulayabilir miyiz, "doğruydu" veya "yanlıştı" diyerek bu cevaplar ile kendimizi kandırabilir miyiz? Her şeyin göreceli olması beni çıldırtıyor, sanki her insanın bir evreni ve o evrenin de kendi fizik yasaları, kendi galaksileri, kendi kara delikleri var, kendi kimyasal tepkimeleri, kendi biyolojik hastalıkları, kendi Dünya'sının kendi Güneş'i var. Belki bilgi denilen şeyin "doğruluğu" bile gerçek olmayabilir, en azından mutlak bir doğru... İki kere iki dörttür ama sonuçta bu sayıları biz yarattık. Elbetteki yarattığımız şeyler üzerinde de bir hükmümüz olacaktır. Aynı şekilde hayalimizde, sadece tavuk yemi yiyen bir ejderha canlandırırsak, "Bu ejderha ne yer?" sorusuna "Tavuk yemi" cevabını verebiliriz ve bu cevap tabii ki de doğru olur. Gerçekliğe bir göz attığımız zaman ise böyle kesin bilgiler veremeyiz. Kesin bilgiler veremediğimiz için de "genelleme" denen şeye başvururuz. Basit genellemeler de vardır, mesela "Bu ErKeKlErİn HePiSi ŞeReFsİz KaRrEkTeRsİz, YaLaNcI... BuNlArA gÜvEnİlMeZ bAcIm." gibi. Basit olmayanlardan bir tanesi de bence hayvanlara yapılan genellemelerdir, "Etobur", "Otobur" ve ya "Hepçil" deriz. Tek tek sayılması uzun sürer diye düşünüyorsunuz, evet sürer ama sayabilen kişiye büyük miktarda para ödülü vereceklerini söyleseler, kimsenin bu "beleş" parayı yanında götürebileceğini sanmam. Neyse, kısacası bildiğimizi zannettiğimiz hiçbir şeyi bilmiyoruz, insanları da bu "belirsiz" bilgiler ile yargılamak sanırım fazla saçma olur. Güldüğüm ve üzüldüğüm yerler oldu ve ben ikisini aynı anda yaşayamam genelde. Neyse çok uzattım, filmi beğendim, canınız sıkılıyorsa izleyebilirsiniz.

baia 6 years ago

Kaynak

Darren Aronofsky

65 Gönderi

. . Şu anda çok şaşkınım çünkü bu... Bilmiyorum ya, izlediğim en iyi film bile diyebilirim. Kafam çok karışık. Bir film bu kadar kısa olup nasıl bu kadar çok ayrıntıya sahip olabilir ki! Ayrıntı olarak görmediğim şeyler bile birer ayrıntıymış…devamı