aziz bey… yer yer rauf efendi hissiyatı veren, okudukça elimden düşüremediğim, cümleleri adeta içtiğim bir kitap oldu. henüz taze bitirmenin getirisiyle hissiyatımı tam manasıyla cümlelere dökemiyorum fakat bendeki yeri başka ve daim olacak.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
gül çiler k ş
(@bercisyekavaz)
Joined at August 2019
14
Followers
2
Following
12
Post
220
Movie
48
Serie
112
Book
yarısına kadar sıkıldığım bir kitaptı. tekrar elime aldığım sefer Sonata Arctica - San Sebastian kafamda çalmaya başladı ve klibin de etkisiyle kitaba cuk oturacak bir şarkı olduğunu hissettim. gerek şarkının, gerek hikayenin akışıyla birlikte kitabın kalan sayfalarını heyecanla bir oturuşta…devamı
kitaba denk geldiğim vakit aklımdan geçen ilk fikir, hissiyatıma yön gösterebileceği olmuştu. içerisinde farklı hikayeler barındırdığını bilmeden almış olsam dahi hepsinde parça parça kendimi bulmak mümkündü. kimi zaman böyle işte. anlamak değil anlatmak için okuyorum kimi zaman.
okuduktan sonra aklıma kazınan ana fikir bedenen değil, ruhen ve fikren var olduğumuzdu. kitapta bu fikir çokça kez belirtiliyor. aynı zamanda okuduğum ve okuyabileceğim en özgün kitap olduğuna kanaat getirmiştim. sonrasında Martin Eden'ı okudum ve aynı fikir tekrardan zihnimde can…devamı
okumayı bitirdikten sonra bende oluşturacağı hissi anlam veremediğim bir merakla beklerken aslında bende bir hissizlik meydana getirdiğini sezinledim. anlatması güç geliyor, kitaba yeniden başlayasım geliyor ama bunu engelleyen de bir şey var. gücümü toparladığımda bu kez her şeyiyle anlamaya çalışma…devamı
kitaba verdiğim paraya acıyorum. ne anlattığı bir yana, ne anlatmak istediği de belli değil. bu çeviriden mi kaynaklı bilmiyorum ama bommmboşşş bir kitap. kitap demek acınası.
belki izlemekte geç kaldığım içindir, bilemiyorum, fakat bana bu denli derin ve etkileyici gelmedi. dahi olarak yansıtılmasında bir şeyler eksik hissettirdi. sanki "bu çocuk bir dahi!" dendiği vakit bu manipülasyon bizi hipnoz edecek ve will'in dahi olduğuna koşulsuz inanacakmışız gibi.…devamı
hüzün dolu bir yaşanmışlığı var. her izleyişimde bunu ilk seferki gibi hissettirir.
epey etkileyiciydi.
"soyun atası ağaca bağlanır, sonuncusunu da karıncalar yer." tüm kitabın yansıması zihnime bu cümleyle kazındı.