(@) - Raf

Ikinci kitap olan Esir Şehrin Mahpusu, Esir Şehrin İnsanları kitabının devamını konu alıyor. Serinin ilk kitabına göre ana karakterden ziyade yan karakterlere odaklanılmış. Ilk kitapta detaylarıyla verilen Birinci Dünya Savaşı sonu ve Kurtuluş Savaşı'nın başlangıcı ile ilgili bilgiler burada tekrarlanmamış.…devamı

berrybutcher 1 year ago

Binboğalar Efsanesi

Yaşar Kemal

10 Gönderi

Bir varoluş, hayatta kalma mücadelesidir Yaşar Kemal'in kaleme aldığı Yörüklerin son hikayesi. Kitabın her sayfasında, sanki can çekişen bir insanın baş ucunda durmuşum da son anlarında yüzüne bakmaktan başka bir şey yapamıyormuşum gibi hissettim. Yörüklerin çaresizliği, basacak bi karış toprak…devamıBir varoluş, hayatta kalma mücadelesidir Yaşar Kemal'in kaleme aldığı Yörüklerin son hikayesi. Kitabın her sayfasında, sanki can çekişen bir insanın baş ucunda durmuşum da son anlarında yüzüne bakmaktan başka bir şey yapamıyormuşum gibi hissettim. Yörüklerin çaresizliği, basacak bi karış toprak bulamamaları ve kendilerinden daha şanslı olan yurttaşlarının onları nasıl mezarlarına kadar kovaladıkları kitabın konusunu daha da ağırlaştırmış. Neyse ki eklenmiş olan kültürel ögeler, hıdrellez gibi, alevilik gibi dinsel çeşitlilikler merak uyandırıp konuyu okuyucu için daha kolay okunur hale getiriyor. Ayrıca kitapta zengin, köklü bir geleneğin son noktaya gelişinin süreci de aktarılmış. Osmanlı'nın Iskan politikası ile konar göçer yaşayan insanların vergiye bağlanması için tüm kültürlerinin değiştirildiği, hatta yok edildiği anlatılıyor. Kitaba göre konar-göçer yaşayan Türkmenler, yerleşik hayata geçmeleri için uzaklara gönderiliyor. Osmanlı Sırp savaşı sırasında yerleşik yaşamayan Türkmenlerin de vergisine, askerlik yapmasına ihtiyaç duyuluyor. Bu politika ne kadar etkili uygulanmış bilemiyorum. Bu konudaki gerçeklere daha net ulaşabilmek için birçok tarihi kitap karıştırmak gerekir. Kitap bir tarihi kaynak değil, daha çok kurgu barındırıyor fakat Yörük kültürünün, zenginliğinin topraksızlıktan ve gelişen yaşam şartlarından dolayı yok olduğu da aşikar duruyor. Türkmenlerin göçebeliği de aslında ya iki ya da üç yer arasında gidip gelmekle oluşur. Benim yaşadığım yer dolayısıyla özellikle yazın çalışmak zorunda olmayan insanlar Toros dağlarına kaçarlar. Oralardaki geçici konaklamalar yayladır. Tabii bu zamanda her yerin tapusu, izni olur. Ancak önceden, kimse burası benim diye toprakta hak iddia etmediği için Yörükler de yaylalara, dağ eteklerine konar göçer tarzda bir rota belirliyorlardı. Bunun nedeni de çoğunlukla hayvancılıkla uğraşmaları ve o dönemlerde Toros bölgesi düzlüklerinde bataklık olmasındandır. Benim çocukluğumda bile birçok yer hâlâ bataklıktı buralarda. Sineklerden kimse duramaz, sıtmadan kırılırlar, yazları kaçıp giderlerdi. Şimdi her şey beton oldu tabii.(♡klima♡) Kitabın yan temaları ise sevgi, erdem ve bencilliktir. Özellikle Halil ve Ceren'in sevdası, hayatta kalma çabasının ortasında çekirdek bir konu olarak işlenmiş. Biraz ağır da ilerlese kesinlikle okuyun bu kitabı. Fatma Girik'in bazı filmlerinin tadını aldım okurken. Mükemmel bir kitaptı hem Yaşar Kemal'in, Ince Memed'de gördüğümüz, insanın yüreğine kadar ulaşan yakıcı yazım tarzı burada da var hem de konusuyla insana bir şeyler katacak sağlam kitaplardan. ♤ "Ölüm bizi kurtarsa, öldürmek bizi kurtarsa şimdi ölürüz. Hem de toptan. Ölüm bizi kurtarmıyor, öldürmek de..." "Baş döndürücü bir tattı eski günleri düşünmek bu dar, ölümlü zamanda." "Bundan sonra, bu kadar sürünmeden sonra ne kaldı bizden? Artık hiçbir zaman kendimiz gibi ölemeyiz." "Koca adamların çocukları dövdüğü, ötekilerin de bön bön baktığı bir ülke çürüktür, ölmüştür."

berrybutcher 1 year ago

Silahlara Veda

Ernest Hemingway

6 Gönderi

İkinci Dünya Savaşı'nın arka planındaki endişeler, beklentiler ve örgütlenme, Hemingway'in akıcı ve anlaşılır cümleleriyle sade bir üslupla aktarılmış. Karakterlerin kararlılık göstererek, savaşta ülkelerine hizmet etme gayelerinin yanı sıra yaşadıkları kaçınılmaz kafa karışıklığı, korku, mücadele gibi duyguları yalın üslubuna rağmen kuvvetli…devamıİkinci Dünya Savaşı'nın arka planındaki endişeler, beklentiler ve örgütlenme, Hemingway'in akıcı ve anlaşılır cümleleriyle sade bir üslupla aktarılmış. Karakterlerin kararlılık göstererek, savaşta ülkelerine hizmet etme gayelerinin yanı sıra yaşadıkları kaçınılmaz kafa karışıklığı, korku, mücadele gibi duyguları yalın üslubuna rağmen kuvvetli anlatımıyla okura iletebilmiş Hemingway. Aslında o kadar anlamsız ve trajikomik bir gerçeklik ki, kime karşı savaştıklarını, müttefiklerini bile unutuyorlar bir süre sonra. Çanlar Kim İçin Çalıyor kitabının ana karakteriyle bu kitabın karakteri arasında güçlü bir bağ kurdum. Iki kitabı da okurken ana karakterin sabit, duygularını bastırarak gelişim göstermesi bana oldukça benzer geldi. Diğer karakterlerde, davranışlarının ve sözlerinin değişimleri hemen dikkat çekerken protagonist içe dönük bir adam ve ancak iç dünyasını okurla paylaştığı zaman anlaşılabiliyor kafasında neler değiştiği. Romantizm konusu kitabın asıl teması. Yıkım ve yaratmanın, bir hayatı sonlandırıp başka bir hayatı meydana getirmenin, nefretin ve aşkın karşıtlığı bir araya getirilerek daha akılda kalıcı bir aşk hikayesi ortaya çıkarılmış. Savaş yanlısı bir askerin, Ingiliz hemşireyle olan aşkı etrafında şekilleniyor kitabın yan unsurları. Fakat sıkıcı ve klişe bir hikaye zannedip tereddüte düşmemek lazım. Onların arasındaki hissiyatta, vaziyette bile üzerine düşünülmesi gereken mesajlar vardı. Romantizm bölümlerini atlamak istesem de aşikar olan yazarın emeği sebebiyle dikkatli bir şekilde okudum her sayfayı. Bu yayınevinin basımında da Hemingway'in tekrar tekrar yazıp karaladığı çeşitli finaller yer alıyor. Değiştirdiği kelimeler, sadeleştirdiği betimlemeler ve listelediği kitap isimleri bile çok çalışmasının kanıtı mahiyetinde. Ölümsüz eserler yaratmak için de ancak bu kadar çalışmak gerekirdi zaten. Hemingway'in bu iki Magnum Opus'unu kesinlikle okumalısınız. ♤ "Yazarken elinizde, hayatta sahip olmadığınız bir seçenek vardır." "İnsanlar öyle yapıyorlar. Birbirlerini seviyorlar ama bile bile yanlış anlıyorlar, kavga ediyorlar, sonra da birden bire... artık "bir" olamıyorlar." "Arkamdan gelen bir ses her an, zamanın kanatlı arabasının hızla yaklaştığını söylüyor." "Hayatım dopdoluydu... Oysa şimdi, sen olmadın mı hiçbir şeyim kalmıyor bu dünyada."

berrybutcher 1 year ago

Psikoterapist

Brian Freeman

6 Gönderi

"Bazen anılar, eskisinden daha yoğun ve daha acı verici bir şekilde geri dönebiliyor." Uzun zamandır okuduğum en iyi konulardan birine sahip suç kurgusuydu. Kardeşler arası kıskançlık, rekabet, aile bağlarının yanı sıra, bir anlık zayıflığa yenilen insanların ömür boyu boyu sürecek…devamı

berrybutcher 1 year ago

Mrs. Dalloway - Kırmızı Kedi Klasikleri

Virginia Woolf

2 Gönderi

"Neden olmasın, belki de dünyanın kendisi anlamdan yoksundur." Karakterlerin iç dünyalarını olduğu gibi kağıda aktaran bilinç akışı tekniğiyle yazılmış tek günü anlatan bir hikaye. Kimisi için boğucu gelmiş ancak ben bu kitabı tek cümleyle bir magnum opus olarak tanımlarım. Beni…devamı"Neden olmasın, belki de dünyanın kendisi anlamdan yoksundur." Karakterlerin iç dünyalarını olduğu gibi kağıda aktaran bilinç akışı tekniğiyle yazılmış tek günü anlatan bir hikaye. Kimisi için boğucu gelmiş ancak ben bu kitabı tek cümleyle bir magnum opus olarak tanımlarım. Beni hiç sıkmadı ve geç saatlere kadar elimden bırakamadım. Her karakterin hikayesi, o kısacak bir gün içinde zihinlerinde önemsiz olaylar için ne kadar derine indikleri ve düşüncelerinin ne denli çabuk değiştiğini profesyonel bir gerçekçilikle kaleme almış. Sanki kitap okumuyordum da yürüyüşteyken monolog yapıyordum. 20.yy.ın en sevdiğim yazarlarından Virginia Woolf, gözlem yeteneğini, farklı insan tiplerinin başkalarının hayatlarındaki silik izlerini ve yaşamda başıboş süzülüp geçmelerini yine yerinde bir anlatımla ortaya koymuş. Clarissa'nın Mrs. Dalloway olmasını, duygularına ve arzularına rağmen hem insanları tanıyabilmesi hem de öz farkındalığa sahip olması nedeniyle, evlilik hayatı için uzun vadeli etkiye sahip bir seçim yapmasını konu almış. Yalnız kitabın tekniğine alışık olmayan okurlar için yazarın üslubuna alışmak ve kitaba hakim olmak biraz zaman alıyor. Gözünüzü korkutsa bile devam etmenizi ve birkaç sayfa beklemenizi tavsiye ederim. ♤ "Zira evlilikte gece gündüz aynı çatı altında yaşayan insanlar birbirine biraz serbestlik, biraz nefes alma fırsatı tanımalıdır." "Kendini çok genç hissediyordu; aynı zamanda anlatılmaz derecede yaşlı. Bir bıçak gibi kesip her şeyin içinden geçiyordu; aynı zamanda dışarıdaydı, seyre dalıyordu." "Taksileri izlerken geçmek bilmez bir hisse, uzakta, uzakta, denizde çok uzaklarda ve yalnız olduğu hissine kapılırdı; Bir gün bile yaşamanın çok ama çok tehlikeli olduğu hissinden asla kurtulamamıştı." "Kızla olanı kaçamağı; o uydurmuştu, insanın hayatının büyük bir kısmını kendisinin uydurması gibi." ""Zaman" kelimesi kabuğunu yardı; zenginliklerini onun üstüne boca etti; ve dudaklarından sert, beyaz, yok edilemez kelimeler birer top mermisi gibi, bir rendeden dökülen taşlar gibi döküldü ve zamana methiyedeki, zamana ölümsüz bir methiyedeki yerlerini almak üzere uçtular." "Böyle bir dünyaya çocuk getirilemez. Kalıcı duyguları olmayan, olsa olsa kâh şu yöne kâh bu yöne meyleden geçici hevesleri ve kibirleri olan bu şehvet düşkünü hayvanların soyu sürdürülemez ya da acıları kalıcılaştırılamaz." "Her zaman aşık, her zaman yanlış kadına aşık Peter. Nedir senin aşktan anladığın?"

berrybutcher 1 year ago

Gulyabani

Hüseyin Rahmi Gürpınar

2 Gönderi

Kıtabın ismi, Süt Kardeşler filminden dolayı size tanıdık gelecektir. Ancak konu bakımından tamamıyla aynı değiller. Kitabın konusu çok daha sade ve akıcı. Periler, cinler ve diğer tuhaf yaratıklar tarafından istila edilmiş bir konağı ve bu doğaüstü yaratıklarla garip bir şekilde…devamı

berrybutcher 1 year ago

Korsan

Ted Bell

1 Gönderi

"İnsanoğlunun işlerinde bir medcezir vardır, sular taşar şans döner..." Ted Bell, kitabında çoğunlukla siyasi bir konu işlemiş. Fransa ve Çin'in, Umman topraklarındaki petrole göz dikmelerini ve Amerikan'ın elinden petrol gücünü almak için işbirliği yapmalarını anlatıyor. Tamamıyla Amerikan bakış açısıyla yazılmış.…devamı

berrybutcher 1 year ago

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

11 Gönderi

"Yürüyen ve değişen hayatı donmuş kalıplara uydurmaya çalışmaktan daha zavallı bir iş olur mu?" ♤ Kemal Tahir'in, Kurtuluş Savaşı'ndan sonra yapılan ve batıdan esinlenen inkılaplara karşı olduğunu okumuştum. Ona göre doğru olan, yapılan yeniliklerin ve değişimlerin doğru harsına bağlı kalınarak…devamı"Yürüyen ve değişen hayatı donmuş kalıplara uydurmaya çalışmaktan daha zavallı bir iş olur mu?" ♤ Kemal Tahir'in, Kurtuluş Savaşı'ndan sonra yapılan ve batıdan esinlenen inkılaplara karşı olduğunu okumuştum. Ona göre doğru olan, yapılan yeniliklerin ve değişimlerin doğru harsına bağlı kalınarak geliştirilmesiydi. Fakat okuduğum beş kitabında da bu doğu "anlayışının" pek destekçisi olmadığını söyleyebilirim. Öte yandan, korunmasını istediği doğunun hangi anlayışı olabilir ki? Her halükarda, inkılaplarda desteklemediği kısımlar haricinde Esir Şehrin İnsanları ile Kurtuluş Savaşı'nın arka planına ait toplum yaşamını, farklılaşan görüşleri ve insanların birkaç parçaya bölünmesini yerinde gözlemlerle aktarmış. Kemal Tahir'in kendisi de bu dönemin içinde doğup büyümüş. Savaşın, seferberliğin, yoksulluğun, işgalin her türünün kendi üzerinde bıraktığı etkiyi ve izlenimleri de dâhil ettiği açıktı. Vatan ve memleket diyerek aslında rahatlarının bozulmaması için bağımsızlık savaşı yerine düşman ülkelere boyun eğenleri ele alıyor. Aynı zamanda özgürlüklerini savunmak için hem düşmanlara hem de aynı toprağın bencil olanlarına karşı savaşanları keskin olmayan bir çizgide yazmış. Çünkü hainle vatansever arasındaki çizgi, savaş döneminde fazla keskin değil. Kitabın, zengin olduğu için başka ülkelerde sefa süren ana karakteleri de bu duruma güzel birer örnek teşkil ediyor. Keza onların umursamazlığı ihanet olarak algılanabilir. Zamanla içinde bulundukları durumun kendilerini de etkilediğini fark etmeleri ve düşmanlara direnişin bir parçası haline gelmeleri de çizginin toplum tarafına geçmelerini gösteriyor. Gerçekçi olan da budur keza. Her şey değişmiş ve kendin, ailen için endişelenirken bir anda topumun arasına katılıp sonu bilinmeyen bir yolda sadece bir kere sahip olacağın ömrü riske atmak sanıldığı gibi kolay bir aşama olmasa gerek. Kitapta da işgal altında oluşmasına rağmen insanların tereddüt, korku, hezeyan içinde hayatlarına devam etmeye çalışmaları ancak işgalin pasif olanına da bir noktaya kadar dayanmak tabii bir tepkidir. Hülasa Kemal Tahir'in hem anlatılan dönemde yaşaması hem de toplumsal durumdan haberdar olması sebebiyle farkındalığınızı artıracak bir kitap ortaya koymuş. Üçleme olan bu eserin devam kitaplarını da okumayı umut ediyorum en kısa zamanda. ♤ "Zengin olmak imkanı kalmazsa kim çalışır? Nereden bulmalı böyle alıkları?" "Dışarısı katran karanlığı... Uzaklarda şimşekler çakıyor. Bunalıyorum. Şimşekler çakıyor. 'Ölümün ötesi Işık' der gibi... 'Rahatlık' der gibi..." "...Demek, Anadolu, maddesiyle, insanıyla, ruhuyla hiçbir dayanağı olmayan yarı ölüler ülkesi..." "Ben bilmez idim gizli ayan hep sen imişsin, Tenlerde vü canlarda nihan hep sen imişsin. Senden bu cihân içre nişân ister idim ben, Âhir bunu bildim ki cihan hep sen imişsin." "En kötüsü kendi kendimizle çoğu zaman çelişmeli yaşadığımız halde, başka bir insanla birlik kurmaya, duygularımızı birbiriyle hiç ayrıntısız eşleştirmeye çabalıyoruz." "Oysa insan, kötü bir iş yapmak zorunda kalırsa, hiç değilse ruhuyla yorulur." "Hangi memlekette, erkekler, kadın yardımını küçük görmüşlerse, o memleket mahvolmuştur." "Hayvan gibi satılan, aile kurmakta bile fikri sorulmayan bir yaratığın sosyal hayatta, o toplumu çürümeye götürmekten başka ne etkisi olabilir? Bir milletin yarı nüfusunun hayvan seviyesinde kalmaya zorlanmış olduğunu bir düşünün." "Dünyada bu kadar taze umut varken... Umut bu kadar bolken... Umut doğup yeni umutlar doğurarak durmadan artarken bize umutsuzluk nereden geliyor?" "Bizim millet ıstıraba katlanmasını iyi beceriyor da ona karşı gelmesini bilmiyor." "Ondaki cesaret, artık cesarete benzemeyen tarifsiz, ancak ölülerde, bir de delilerde bulunabilir korkunç bir hâldi." "Biz hepimiz bahtsızlığa o kadar alışmışız ki, sevinç anormal geliyor. Bilmez misiniz, bizde yüksek sesle gülmek ayıpların başında sayılır." "Derdi dağlar taşıyamamış biz insan milleti arsız olduğumuzdan, vızır vızır taşımışız." "İyiliğin, bu kadar iğrencine hiç rastlamamıştım." "Orman yırtıcılarında yırtıcılık, açlığı giderene kadarmış. İnsanlar arasındaki yırtıcılık, -ekmeğe, kadına, hatta yaşamaya dahi- tıka basa doymuş olsalar yine sürüyor." "Alçak insanlar yükseldikçe alçaklıkları da o ölçüde artıyor." "Bunları o kadar kanıksadık ki bu dünyada imreneceğimiz pek az kahramanlık, ayıplayacağımız pek az tabansızlık kalmıştır."

berrybutcher 1 year ago

Sinekli Bakkal

Halide Edib Adıvar

21 Gönderi

"Bunlar hep yalancıktan yaşamak oyununu mu oynuyorlar?" 2024'ün son ayını yerinde bir kitap seçerek kapatıyorum. Geride kalacak bu seneyi düşündüğüm zaman, hep ne kadar isabetli bir kararla, keyif veren bu ahenkli kitabı okuduğumu hatırlayacağım. (Gerçek manada ahenkli.) Halide Edip'in, Ingiliz…devamı"Bunlar hep yalancıktan yaşamak oyununu mu oynuyorlar?" 2024'ün son ayını yerinde bir kitap seçerek kapatıyorum. Geride kalacak bu seneyi düşündüğüm zaman, hep ne kadar isabetli bir kararla, keyif veren bu ahenkli kitabı okuduğumu hatırlayacağım. (Gerçek manada ahenkli.) Halide Edip'in, Ingiliz yetiştirilme tarzına ve yabancı müfredata dayalı yüksek eğitimine rağmen, yaşadığı halka karşı gözlerinin kapalı olmadığını yaptığı yerinde tespitlerle ortaya koymuş. Yobazı olsun, dindar, dinsiz ya da inancına ucundan tutunmuş ekmek kazanma derdindeki sıradan insanlar olsun, hepsini doğru bir şekilde gözlemlemiş. Bulunduğu yerden ayrılmadan, ön yargılarına ve duyduklarına bağlı kalarak yapılan çıkarımlarla hiç alakası yok. Öyle ki kitaplarında bağlanabileceğiniz, alaka kurabileceğiniz birkaç karakter veyahut olay illaki çıkıyor. Halide Edip'in üslubu da dönemin yazarlarına göre daha az sivri ve az kışkırtıcı. Yerli edebiyatımızın sert hicivleri burada yumuşatılmış ve gerçeği menfi yanlarıyla kabullenmiş bir yazarın üslubuna dönüşmüş. Kendisinin bireysel olarak etrafındaki olumsuzluklardan diğerleri kadar etkilenmediğinin farkına bu noktadan varılabilir. Ailesinin ekonomik koşulları, yetiştirilme tarzı ona bir dayanak ve güvenlik duvarı örmüş. Elbetteki koşullardan direkt olarak etkilenenlerin sahip olduğu kışkırtıcı ve yakıcı bir isyan barındıran üsluba sahip değil. Konusuyla da şiir gibi yazılmış bir kitaptı. Özellikle tasavvufa dair vezinle yazılmış bir kıssa gibiydi. Esas karakter olan Rabia'nın, değişen hayat şartlarına ilişkin olarak sanata bağlanışını, karakterinin oluşmasını ve tanıştığı farklı ruh renklerindeki insanlar sayesinde karakterinin son şeklini almasını konu edinmiş. Şahsen bana, Rabia'nın çocuk bedenindeki olgun ruhundan, Vehbi Dede'nin insana verdiği ilahi huzur ve asudelikten ziyade, Tevfik'in sıcak kahverengi gözleri, habislikten uzak zihni tesir etti. Böyle kült bir eseri bu yaşımda okuduğum için kendimi geç kalmış addetmiyorum. Hatta bir on sene sonra, gelişmiş olan benliğimle tekrardan okuyup alamadığım, kaçırdığım tüm o hisleri yakalayabilmek isterim. Mutlu yıllar herkese. ♤ "İnsanı ilk defa ilim ağacının yemişini yemeye sevk eden şeytan değil mi? O olmasa, insan sadece yiyen, içen, iki ayak üstünde dolaşan bir mahluktan ibaret kalırdı." "Tecessüs her bilginin anahtarı, bu anahtarın ilk sahibi ve bize ilk bu anahtarı veren de şeytandır." "Iyi kurulmuş bir devlet makinesinde hiçbir ferd teselliye muhtaç olamaz." "Benliğe kök salan gönül bağlarını kim tahmin edebilir." "Eğer Tevfik, meramını anlatabilseydi sanatın yazıda değil, her an değişen hayatta olduğunu söyleyecekti." "Rabia'ya, onlar, kendisinin henüz girdiği bir yolun karşı köşesini dönüp giden insanlar, biraz sonra göremeyeceği, işitemeyeceği geçiciler gibi geldi." "Hepimiz geçici birer gölgelerden başka bir şey değiliz." "Hayal de insan gibi diyar diyar gezer." "Herkesin güya iki şahsiyeti olurmuş, benimki üçtür." "İnsan denilen muamma resmini çizerken, kainat ressamının neden bu kadar zıt boyalar kullandığını, hangi zekâ idrak etmiş?" "Rabia, ömründe bir köşe daha dönmüş gibi. Köşeleri o hiç sevmez. Dönerken insan asıl kendisini arkada bırakır, köşenin bu tarafında başka bir insan oluverir." "Galiba fenerleri silen kızların hüznü ona da sirayet etmişti. Onların silinmiş, gamlı gözlerinde, hiçbir ihtişamın, hiçbir saadetini daimi olmadığını sezen, hayatın şekilden şekle giren revişinden ürkmüşlerin bakışı vardı." "Rabia, bir kadın kalbinin tadabileceği en yüksek zaferi tadıyor. En serseri bir erkeği nihayet bir bucağa bağlamış."

berrybutcher 1 year ago

Vahşetin Çağrısı

Jack London

51 Gönderi

"Haklı olanı önemseyen yoktu. Düşenin işi bitiyordu." Yakınımdaki hayvanlara bakarken, acaba konuşsalar bana ne söylerdi diye düşünmüşümdür. Bazen kedim uzun uzun bakar, gözlerini hiç kaçırmaz. Farklı türde olduğumuzu içgüdüsel olarak hissetse bile benim yanımdan ayrılmaz. Böyle zamanlarda Jack London'ın Beyaz…devamı"Haklı olanı önemseyen yoktu. Düşenin işi bitiyordu." Yakınımdaki hayvanlara bakarken, acaba konuşsalar bana ne söylerdi diye düşünmüşümdür. Bazen kedim uzun uzun bakar, gözlerini hiç kaçırmaz. Farklı türde olduğumuzu içgüdüsel olarak hissetse bile benim yanımdan ayrılmaz. Böyle zamanlarda Jack London'ın Beyaz Diş ve Vahşetin Çağrısı kitaplarının kurgu olduğunu unutuyorum. Hayvanların doğası bizleri genelde içine fazla çekmez. Belgesellerden avlanmalarına bakar geçeriz. Ancak Jack London okurlara çok başka bir perspektif sunuyor. O kadar sade, laf kalabalığından uzak, salt gerçeklerle yazılmış akıcı bir hikaye ortaya çıkarmış. Yüz değil beş yüz sayfa olsa severek okurdum gibi hissediyorum. Kitap, Buck isimli köpeğin, genellikle insanların kötü muamelesi altında değişen yaşamını konu alıyor. Fakat her şeye rağmen Buck, doğanın çağrısını yanıtsız bırakamıyor. Insan ve doğa/havan ilişkileri, insanların maden aramak için kendi hayatlarını dahi tehlikeye atacak açgözlülükleri ağır basan temalardan bazıları. Kitap boyunca insanın doğa tablosunda nahoş bir yer kaplaması hiç şaşırtmadı. London'ın canlı anlatımındaki eşsiz yeteneğini diğer kitaplarında fark etmiştim. Vahşetin Çağrısı'yla beni neyin beklediğinden haberdardım ama yine de çok etkilendim. Bu yazardan ön dört kitap okudum ama her bir kitabının beni hâlâ şaşırtıp aklımda silinmez bir yer tutacağını biliyorum. ♤ "Bu zor şartlarda, kaba kuvvetin geçerli olduğu bir dünyada yaşamaya çalışırken, ahlak ne kadar gereksiz ve boş bir şeydi." 29 ♤ "O, yaşamın doğal akıntısına kapılmış, var olmanın dayanılmaz dürtüsüyle, içinde hiçbir kaygı taşımadan, korkusuzca, yukarıda yıldızlar parlarken ve ayaklarının altında hiç hareket etmeyen toprak üstünde, tüm kaslarını ve sinirlerini etkileyen ulaşılmaz bir zevkle koşuyordu." ♤ "...İlkel yaşamda insaf denilen şey yoktu. İnsaf korku diye alınır ve böyle bir yanlış anlayış ise ölüme sebep olurdu. Ya öldürmek ya ölmek, ya yenmek ya da yenilmek; kural buydu." ♤ "Vahşi olan her şeyde, hayatın inatçılığı, her şeyi yapabilme gücü, tükenmeyen bir sabır vardır."