Farzet ki;geri gelmiş o gamsız devir Delicesine sevdiğin senin olmuş Bir bahar sabahı sahilde seninledir Yanan alnını alnına dayamışsın O incecik elleri ellerindedir Farzet ki;mazidir devamı yarının Sevdiğin başını dizlerine koymuş Bahar bahar kokan siyah saçlarının Her telini ayrı ayrı…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
bezmişim
(@bezmisim)
Joined at May 2026
0
Followers
0
Following
13
Post
1
Movie
0
Serie
0
Book
“Gözlerin mi karardı, her şey üstüne üstüne mi geliyor İçindeki o eski, o vahşi hayvana sor Bataklıkta çırpınan o yaralı kuşa sor Bittiyse bitti, ne çıkar, isyan et öyleyse Yıkılsın bu dünya, bitsin bu ağır gece.”
“Beni de gör Rabbim, beni de işit. Ben ki kirli bir çağın ortasında kaldım, Sesim çatallandı, gövdem ağırlaştı. Ama kalbimin o gizli sızısını, O kimselere anlatamadığım gurbeti en iyi sen bilirsin." - İsmet Özel / Münacaat
"Bir cinayeti körüklüyor gibi yaşamak Onu her gün bir az daha kendinde duymak Bir yarayı kaşıyor gibi acıtarak O yarayı her gün bir az daha kanatarak" - İsmet Özel / Cinayetler Kitabı
“Saçlarıma bin küsur yalnızlığı takıp girdiğim şehre, İnsan varlığımızdan tuhaf tohumlar bıraksam… Günü geçmiş bir gazete, toprak bir çanak; ‘Bir daha gelmem belki’ diye bir not bakır maşrapanın yanında. Artık bırakılmaktan yapılma bir adam sayılırım; Böğrümde kambur çocuklardan bir payanda.”
"Bir kadının dudaklarında değildir aşk. Sözlerinde hiç değildir. Aşk, bir kadının gözlerinde saklıdır; bakmasını bilene, görmesini bilene."
"Göz göze gelince bir çocukla, bir kediyle Durup dururken bir gülümseme yayılır ya hani İşte o an, o incecik sızıyla başlar hayat. Bir bakmışsın, her şey geçiyor, her şey... Ama insanın insanı sevmesi kalıyor geriye."
"Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk, hiçbir yere gitmiyor. Ve aşk... Bir tren istasyonunda hiç gelmeyecek bir vagonu beklemek gibi sakin, sitemsiz ve mağrur."
“Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere ve inatla çevrilmiş toprağın çılgarına yazık ki uzaktır kuşları, sokaklarıyla bizim olan şehir ama ancak laneti hırsla tırpanlayamamak koyuyor insana öpüşler, yatağa birden yuvarlanışlar sevgiyle hatırlansa bile hatta.”
"İnsanın sevdiğini belirtmesi için kelimelere ihtiyacı var mıydı? Bakışlar, küçük jestler her şeyi anlatmaya yetmez miydi?"