(@) - Raf

Filmi izlemeden önce iyi olacağından emindim ama daha ağır ilerleyeceğini düşünmüştüm. Ancak film, tam tersi, şaşırtıcı bir şekilde akıcı ilerliyor. Ufak tefek de olsa yer alan aksiyon sahneleri, zamanının çok ötesinde ve izlerken gerçekten keyif veriyor. Buster Keaton’un fiziksel mizahı,…devamı

burakt0 7 months ago

Açlık Oyunları

Gary Ross

89 Gönderi

(Rewatch) İzleme listemde bekleyen 1000’den fazla film olmasına rağmen, buradaki bir kullanıcının üst üste The Hunger Games izlemesinden gaza gelip ben de tekrar izledim. İlk ne zaman izlediğimi hatırlamasam da, birçok sahnesi hâlâ aklımda kalan bir filmmiş The Hunger Games.…devamı(Rewatch) İzleme listemde bekleyen 1000’den fazla film olmasına rağmen, buradaki bir kullanıcının üst üste The Hunger Games izlemesinden gaza gelip ben de tekrar izledim. İlk ne zaman izlediğimi hatırlamasam da, birçok sahnesi hâlâ aklımda kalan bir filmmiş The Hunger Games. Doğal olarak, ilk izlediğim zamana nazaran bu kez birçok sahneyi çok daha iyi anladım ve idrak ettim; ama hâlâ bazı sahneler saçma veya gereksiz geldi. Bunun ilk film olmasından dolayı evreni anlatacağını biliyorduk; ancak buna rağmen boşta kalan yerler var. Spoiler vermeden örnek vermeye çalışırsam, Katniss ve Rue ikilisi filmde aşırı klişe işleniyor. Bu klişeyi “eski film” diyerek de kurtaramıyoruz maalesef; çünkü 2012 yılında Django, The Dark Knight Rises, Cloud Atlas, The Master ve daha aklıma gelmeyen birçok film, klişeden olabildiğince uzak kalmaya çalışırken, The Hunger Games, duygu geçirilebilecek belki de en önemli anlardan birinde klişeye sığınıyor. Üstelik bunu bir kez yapmakla kalmıyor, birkaç sahnede tekrar ediyor. Ayrıca filmde bazı oyunculuklar aşırı ortalama geldi; buna başrolümüz Jennifer Lawrence da dahil. Filmin kötü yanlarını baştan vermiş olsam da, aslında iyi yaptığı birçok şey var. Öncelikle CGI konusunda bahsedenler olmuş; evet, filmin efektleri özellikle şimdiki izleyişte göze batıyor. Ama The Hunger Games’i, The Dark Knight Rises veya Avengers gibi filmlerle kıyaslamak doğru değil; çünkü o filmler, The Hunger Games’in yaklaşık üç katı bütçeyle yapılmıştı ve hatta Avengers’ta bile bazı efektler göze batıyordu. Filmin iyi yaptığı şeylere gelecek olursak: Evreni anlatmak, tanıtmak ve atmosferi hissettirmek konusunda çok başarılı ve bunu başaran sayılı filmlerden. Müzik konusunda da oldukça iyi; film boyunca çalan parçalar bir yana, end credits’te çalan Safe & Sound şarkısı filmi sonlandırırken bambaşka bir hava katıyor. Ufak tefek mide bulandıran sinematografi haricinde, aksiyon tarafında da oldukça başarılıydı The Hunger Games. Tabii filmi kitabıyla kıyaslayacak olursak gömebiliriz; en basitinden benim de bahsettiğim Rue ve Katniss çok daha derin işleniyor. Spoiler olmaması için detay vermiyorum, ama daha birçok olay filmde basitleştirilmişken, kitapta oldukça derin işleniyordu. Ben bu tip şeylerde kitap ve filmi ayrı tutmaya çalışırım; aksi takdirde birçok uyarlamadan keyif alamayız. Sanırım buna en yakın örnek, Mickey 17 ve Mickey 7 kitapları arasındaki farklılıklar olabilir. Tamam, Mickey 17 bu haliyle de çok iç açıcı değildi ama kitabıyla arasında ciddi fark vardı. Biraz daha eskiye gidip Game of Thrones dizisini de örnekleyebiliriz; ama çok da uzatmaya gerek yok, film ve kitabı ayrı tutanlardanım ben. (En azından çoğu zaman.) Kısacası, klişelere sığınmasa ve 142 dakikalık sürede çok daha gerekli sahneler kullanılsa, gerçekten “efsane” diyebileceğimiz bir film olabilirdi. Ama bu hâliyle ortalamanın birkaç tık üstü olarak kalıyor. 7,53/10

burakt0 7 months ago

Bıçak Sırtı

Ridley Scott

39 Gönderi

(Rewatch) Blade Runner’ı bir kez daha izlemek istedim ve bu kez Final Cut versiyonuna bakayım dedim. Bu versiyon, kafamızdaki soru işaretlerini çözmek yerine, daha da fazla soru işareti ekledi ve ben bunu sevdim. Spoiler vermeden yazmak istiyorum ama ne yazacağımı…devamı

burakt0 8 months ago

İki dil bir bavul

Orhan Eskikoy

42 Gönderi

İki Dil Bir Bavul filmini izlemeden önce bu kadar düz bir hikâye beklemiyordum. Sadece dil değil, daha fazla ayrımı gözler önüne sereceğini; hatta belki siyasete bile dokunacağını düşünmüştüm. Gereksiz beklenti yapmışım. Belki de bu haliyle daha iyidir çünkü izlerken herhangi…devamı

burakt0 8 months ago

Erkekler Sarışınları Sever

Howard Hawks

2 Gönderi

(Rewatch) Howard Hawks imzalı Gentlemen Prefer Blondes, 50’ler Hollywood’unda müzikal/komedi türünün en bilinen örneklerinden biri. Ancak kesinlikle benim kafama göre bir film değil. İlk izlediğimde de sevememiştim, bu ikinci denememde de pek değişen bir şey olmadı. Filmin en büyük problemi,…devamı(Rewatch) Howard Hawks imzalı Gentlemen Prefer Blondes, 50’ler Hollywood’unda müzikal/komedi türünün en bilinen örneklerinden biri. Ancak kesinlikle benim kafama göre bir film değil. İlk izlediğimde de sevememiştim, bu ikinci denememde de pek değişen bir şey olmadı. Filmin en büyük problemi, dönemin komedi anlayışında sık gördüğümüz gibi, hikâyeye neredeyse hiç özen gösterilmemesi. Olay örgüsü geri planda; filmin asıl amacı müzikal numaralarla sizi etkilemek. Evet, Marilyn Monroe gibi bir efsane başrolde olunca bu formül kâğıt üzerinde çalışır gibi görünüyor ama işte, bana yetmedi. Şimdi, burada Marilyn’den bahsederken aklım ister istemez Kennedy’ler, CIA-FBI iddiaları, ölümünün intihar değil cinayet olabileceği teorilerine kayıyor ama konuya sadık kalayım. Gentlemen Prefer Blondes, bir hikâye anlatmaktan çok, şarkı-dans setleri arasında gezinmeniz için var gibi. Neredeyse “farklı farklı klipler izliyormuşsunuz” havası veriyor. Bununla birlikte, filmin hakkını yemeyelim: müzikal kareografiler dönemin standartlarına göre çok iyi işlenmiş. “Diamonds Are a Girl’s Best Friend” sahnesi sinema tarihinin en iyilerinden. Marilyn’in pembe elbisesi, koreografi ve kamera hareketleri kusursuz. Jane Russell’ın havuz sahnesi de o kadar doğal ki, planlı mı yoksa doğaçlama mı kestirmek güç. Bu doğallık, karakterine de cuk oturmuş. Teknik tarafta ise set tasarımları ve kostümler gerçekten başarılı. Renk paleti, 50’ler Technicolor’ının tüm ihtişamını sergiliyor. Müzikal numaralar arasında o dönemin Broadway etkisi hissediliyor. Benim gibi hikâye odaklı bir izleyiciyseniz film sizi tatmin etmeyebilir. Ama dönemin Hollywood müzikallerine, star sistemi kültürüne ve Marilyn Monroe’nun kariyerinde ikonlaşan anlara tanıklık etmek istiyorsanız, bu film bir zorunluluk gibi. Hikâyesiz ama gösterişli… tam bir 50’ler Hollywood’u. 6,07/10

burakt0 8 months ago

Kalender Pide

Ömer Sinir

16 Gönderi

Normalde uzun uzun yazmayı, anlatmayı severim ama Kalender Pide hakkında çok kısa yazarak hakkını vereceğim. Kalender Pide, sanki 12 yaşındaki bir çocuğun “komik olsun yeter” diyerek alelacele karaladığı bir senaryodan fırlamış gibi. Film, klişe yağmuruna tutulmuş; her sahnede tanıdık espriler,…devamı

burakt0 8 months ago

Okul

Durul Taylan

4 Gönderi

Okul filmini Türk sinemasında farklı bir konu işliyor diye açtım ve filmden umudum da vardı. Ancak film, direkt aşırı klasik bir senaryoya sahip olduğunu belli etti; bende beklentimi ona göre düşürmek zorunda kaldım. Belli bir yere kadar iyiyiz, “ortalama bir…devamıOkul filmini Türk sinemasında farklı bir konu işliyor diye açtım ve filmden umudum da vardı. Ancak film, direkt aşırı klasik bir senaryoya sahip olduğunu belli etti; bende beklentimi ona göre düşürmek zorunda kaldım. Belli bir yere kadar iyiyiz, “ortalama bir şey” diyoruz ama bir saat izleyince artık “yeter, ben bunları neden izliyorum?” diyorum. Çünkü film bir türlü açılmak bilmiyor, saçma sapan gerilimler vermeye çalışıyor, belki de kendince gizem yaratmaya çalışıyor olabilir ama daha ilk dakikalarda o gizemi anlıyoruz. Buradan sonra bir tık spoiler olabilir, ona göre devam edin: Film, geri gelen ruh (hayalet) temasını işliyor ve bunu yaparken bir yandan da hemen her okulda yaşanan zorbalıklara değiniyor. Böyle söyleyince iyi veya ortalama geliyor, biliyorum. Taylan biraderler ellerindeki bu ortalama veya üstü senaryoyu tam anlamıyla bok edip, saçma sapan işliyor. Filmde belli başlı sahneler var; korku ve komediyi harmanlamaya çalıştıkları... Ben o sahnelerde cidden güldüm ama komik olduğu için değil, cringe olduğu için güldüm. Filmi izleyenler sahneleri tahmin ediyordur diye düşünüyorum. Oyunculuklara gelecek olursam; filmde Emre Kınay, Halit Ergenç, Ahmet Mümtaz Taylan ve Ali Sunal gibi, daha birkaç tane de iyi isimler yer alsa da, bu isimlerin rolleri az. Rolleri az olduğu için onlara değinmiyorum. Başrollere gelecek olursam, ciddi anlamda kötüydü. En ufak bir gerilimde hepsi birden cırtlak ses tonlarıyla çığlık atıyorlar. Ben gerilecek bile olsam, kulağımın çınlaması yüzünden o duyguya giremiyorum. Belki biri gelip “Mia Goth çığlık atınca seversin” yazar diye onu da açıklayayım: Çığlığın bir tonu olur ve Mia Goth bunu gerçekten başarıyor. Ayrıca her sahnede de olmamalı çığlık dediğim şey. Yönetmenlerin tecrübesizliğine verelim bunları. Demem o ki, cin yok diye iyi bir film olmuyormuş; öyle bir şey umuyorsanız, üzgünüm ama yok. Filmin pazarlamasını yaparken çok düşünmüşler mi acaba diye sormak gerek ekibe. Öyle bir şey yapmışlar ki; “yok, Okul filmi ilk Türk korku filmiymiş” falan... Tamam abicim, sizsiniz diyesi geliyor insanın. Tamam, Okul filmi gelene kadar uzun zamandır korku filmi çıkmıyormuş ülkede, orası doğru ama yanlış cümle seçimi. İlk yerli film Aydın Arakon’un 1949 yapımı Çığlık filmiydi. Fiziki bir kopyası günümüzde olmasa da, ilk korku filmimiz olarak kabul edilir. Daha sonrasında Drakula İstanbul'da, Ölüler Konuşmaz Ki ve Şeytan gibi korku filmlerimiz de var. Tabii, Şeytan filminden sonra çıkan ilk korku filmi de Okul oldu. Sonrasında da korku filmlerimiz genellikle cinlere evrildi. Sanırım filmle ilgili olumlu yönde bir şey söyleyemeyeceğim. Sadece son sahnelere doğru, Stephen King’in The Shining (Medyum) romanının Altın Kitaplar yayınevinin ikinci baskısı gözüküyor; oradan bir övgü alabilir. 3,23/10

burakt0 8 months ago

Örümcek Adam 3

Sam Raimi

43 Gönderi

Spoiler içeriyor (Rewatch) Spider-Man 1 ve 2 gibi kült filmlerin devamı niteliğinde izlettirilen bu şeye ister “stüdyo sıkıştırması, zorlamasıyla aceleye getirildiği için kötü oldu” densin, ister “Venom sonradan eklendi, o yüzden böyle oldu” densin; sonuç ortada. 5-13 yaş veya “2-3 aksiyon sahnesi…devamı(Rewatch) Spider-Man 1 ve 2 gibi kült filmlerin devamı niteliğinde izlettirilen bu şeye ister “stüdyo sıkıştırması, zorlamasıyla aceleye getirildiği için kötü oldu” densin, ister “Venom sonradan eklendi, o yüzden böyle oldu” densin; sonuç ortada. 5-13 yaş veya “2-3 aksiyon sahnesi olunca iyi film” diyen denyolardan olmayan hemen herkes için bir fiyaskodur bu film. Daha en başta Sandman karakteri ile duygusal bağ kuralım diye ailesini gösterip bir hikâye anlatılmaya çalışılmış ama bu hikâye başlangıçla kalıyor, herhangi bir sona ulaşmıyor. Harry’nin hafızasını kaybetmesinin senaryoya hiçbir katkısı olmuyor, sadece yaşanacak şeyleri erteliyor. Peter’ın henüz simbiyot ile temas etmemesine rağmen tören sırasında Gwen’i öpmesi… Sonra MJ’in Harry’nin yanına koşması, Harry’nin onu reddetmemesi gibi saçmalıkların hiçbir açıklaması yok. Sadece aşk üçgeni yapmak için açıklanamayacak, sebep bulunamayacak şeyler yazılmış. Sandman’ın düştüğü makinenin alelade bir yerde olması ve makineyi çalıştıran geri zekalı bilim insanlarının onu fark etmesine rağmen “kuştur” diyerek çalıştırması… Norman’ın evindeki çalışanın gerçekleri Harry’e bu kadar geç söylemesi ve aynı şeyleri Peter’ın da söylemesine rağmen o çalışana güvenip Peter’a yardıma gitmesi... Eddie’nin sırf Peter onu işten kovdurdu diye ölmesi için dua etmesi, öldürmeye çalışması... Filmde 3 ana kötü var gibi gözükse de bu karakterleri sadece filmin final sahnesinde net bir şekilde görüyoruz. Dördüncü filmin çıkmamasının en büyük sebebi de stüdyo baskısı ve Sam Raimi olarak görülüyor. Stüdyonun verdiği tarihi çok kısa bulan Raimi projeden ayrılıyor ve Sony de seriyi sıfırlama kararı alıyor. İşin ironik kısmı ise şu takdir ettiğimiz Sam Raimi 2022 yılında stüdyo baskısından çorba olmuş olan Doctor Strange in the Multiverse of Madness filminde yönetmen koltuğunda oturdu. Tekrar Spider-Man 3 filmine dönecek olursam hataları say say bitmez, düşündükçe daha fazlası bulunur. Bu film kendisini izletebilse de her yönüyle vasat. 5,73/10

burakt0 8 months ago

Ejderhanı Nasıl Eğitirsin

Dean DeBlois

36 Gönderi

En sevdiğim animasyon serisinin live action filmini yeni izleme fırsatım oldu ve kesinlikle istediğimi aldım. Aslında IMAX formatında deneyimlemek istiyordum ancak ön gösterime işlerimden dolayı gidememiştim; daha sonrasında da sinemaya gitmeye üşendim açıkçası. Filme gelecek olursam, ilk yarım saat korktum.…devamıEn sevdiğim animasyon serisinin live action filmini yeni izleme fırsatım oldu ve kesinlikle istediğimi aldım. Aslında IMAX formatında deneyimlemek istiyordum ancak ön gösterime işlerimden dolayı gidememiştim; daha sonrasında da sinemaya gitmeye üşendim açıkçası. Filme gelecek olursam, ilk yarım saat korktum. Çünkü tüm diyalogları hatırlamasam da belli başlı yerlerde “yeni nesle de yaranalım” diye ekstra espriler yerleştirilmişti ve bu espriler çok sık olmaya başlamıştı. Bazı espriler animasyonda olduğu gibi kalsaydı çok daha iyi olabilirdi. Hikâyeye zaten diyecek bir şey yok, çünkü direkt olarak animasyonun hikâyesini kopyala-yapıştır yapmışlar ve bu beni memnun etti. İlk açıklandığında oyuncu seçimleri eleştirilmişti; ben ise “oyuncular umurumda değil, ne olur hikâyeye dokunulmasın” diyordum. Hikâyede değişmesini isteyeceğim tek nokta, Fishlegs ve diğer çocukların ejderha eğitip sürme olayına bu kadar çabuk ikna olmaları olurdu. Çok hızlı gelişiyor ve tam olarak nasıl ikna olduklarını bile görmüyoruz. Ancak animasyonda da böyle olduğu için bunu sorun etmedim. Kısacası, ergenlere ve belli başlı gruplara yaranmak için eklenen gereksiz diyaloglar olmasa çok daha iyi olabilirmiş. Her filmde olduğu gibi burada da o “yaranma” mecburiyetini görüyoruz maalesef. Fakat filmin geneline baktığımızda, animasyon kadar olmasa da onun seviyesine yakın bir yapım ortaya çıkmış. Filmi sevmeyenler muhtemelen oyuncu seçimlerine takıldı ya da zaten animasyonu sevmiyorlardı. Belki de animasyonla birebir aynı olması onları rahatsız etmiştir. Bu durum, bir noktaya kadar beni de rahatsız edebilirdi; ancak sevdiğim bir animasyonun neredeyse aynısını live action olarak görmek benim için fazlasıyla yeterliydi. Son olarak, belki birçok kişiye garip gelecek ama How to Train Your Dragon, bu yıl izlediğim en iyi filmdi. Evet, Sinners, Mickey 17, Bring Her Back, Together, F1 ve hatta Weapons filminden bile daha çok sevdim. 8,42/10

burakt0 8 months ago

Creep

Patrick Brice

20 Gönderi

Creep kesinlikle bir korku filmi değil, en azından beni korkutmadı. Ancak gerilim tarafına gelecek olursak; 80 dakika boyunca izleyiciyi sürekli germek zordur ama bu film bunu başarıyor. Mark Duplass, Joseph karakterinin o garip hallerini ve psikopat tarafını çok başarılı bir…devamı