(@) - Raf

“Mafya mı kendini devlet gibi görüyor, yoksa devlet mi mafya kimliği taşıyor?” Bu filmi posterine bakıp izlemeyecektim; ancak izleyip sevenleri duyunca bir şans vermek istedim. Açıkçası ilk dakikalardan beni içine çekti ama içine çeken şey neydi, tam olarak anlamadım. Sonradan…devamı“Mafya mı kendini devlet gibi görüyor, yoksa devlet mi mafya kimliği taşıyor?” Bu filmi posterine bakıp izlemeyecektim; ancak izleyip sevenleri duyunca bir şans vermek istedim. Açıkçası ilk dakikalardan beni içine çekti ama içine çeken şey neydi, tam olarak anlamadım. Sonradan fark ettim ki kostümler, sinematografi ve prodüksiyon fazlasıyla özenliydi. Bunu artık birçok filmde görüyoruz ama bizim filmlerimizi düşününce beklenti, daha amatör, özensiz bir film olması yönündeydi. Beni daha en başında etkileyen film, belli bir yere kadar aksiyonu bol kullanmasa da bazen oyuncular, bazen de yazılan diyaloglarla izletmeyi başardı. Ha, tüm bunların yanında belki yüzlerce kez gördüğümüz senaryonun bize uyarlanmış haliydi bu film. Yani senaryoda öyle abartılacak bir durum yok; aksine, tahmin edebileceğiniz üzere mantık hataları, saçma diyebileceğimiz sahneleri de var. Film, son 34. dakikaya kadar ortalama giderken birden bir ilahi güç mü denir bilmiyorum ama dediğimi izleyenler anlayacaktır, bir şey oluyor ve film devam ediyor. Bu noktadan sonra aksiyon görsek de bazı yerlerde aşırı basite kaçılmış ve iyice saçmalanmış. Belki de 105. dakikada bitse daha iyi olurdu. “John Wick çakması” diyenler ne yaşıyor bilemiyorum. Evet, aksiyonu öyle; ama bu şekilde devam edersek, bundan sonra çıkacak tüm aksiyon filmlerine bir şeyin çakması demek zorunda kalacağız. Bunun haricinde hikâye konusunda zaten hâlihazırda var olan aynı adlı çizgi romanı ile birebir aynıymış ve John Wick ile aşırı benzerlik göremedim. Çizgi romanı daha önce duymuştum ama hiç bakmadım; yakın zamanda okumayı düşünüyorum. Son olarak, toksik ergen ve toksik ergen olmamasına rağmen öyle davranan Eşref Rüya fanları, bir şeyin orijinalini veya esinlendiği (ki yapılan şey esinlenmekten fazlası) şeyi görünce neden kuduruyorlar, anlamış değilim. Neyse, uzun zamandır boktan aile ilişkileri veya küfür bombardımanı ile komedi yaratılan filmlerimizi ve “gerçek hayattan uyarlanmıştır” diyerek önlerine gelen her türlü şeyi televizyonda izletebildikleri dizilerimizi düşününce Dehşet Bey bana sıradan senaryosu ve iyi aksiyonu ile ortalama bir yapım gibi geldi. 6,15/10

burakt0 5 months ago

I Heart Willie

Alejandro G. Alegre

2 Gönderi

Winnie the Pooh ile başlayan, çocukken çokça gördüğümüz çizgi film kahramanlarının korku filmine dönüştüğü bu yapımlara Mickey Mouse da eklendi. Açıkçası bu filmlerde iyi bir filme denk gelmedim. Bu yıl çıkan iki Popeye filmi fazlasıyla kötüydü. Yine bu yıl çıkan…devamı

burakt0 5 months ago

Siyah Telefon 2

Scott Derrickson

18 Gönderi

15/10/2025 Black Phone 2, ilk duyurulduğunda “Ne gerek var?” dediğim ve sonucunda gerçekten gerek olmadığını anladığım bir film oldu. İlk filmi de çok iyi bulmayan biri olarak, kendisini izletebilen bir film olarak kalmış aklımda. Bu devam filmi de aynı şekilde,…devamı

burakt0 6 months ago

Birlikte

Michael Shanks

25 Gönderi

(Rewatch) Together aslında çok güzel bir fikirle başlıyor ama ilerleyen dakikalarda alışagelmiş klişelere teslim oluyor. Baştaki orijinallik kayboluyor, geriye ezberden yürüyen bir hikâye kalıyor. Hal böyle olunca karakterlerle bağ kuramıyoruz ve olayı anlamamız uzun sürmüyor; yani ortada bir gizem kalmıyor.…devamı

burakt0 6 months ago

Platonik: Mavi Dolunay Otel

Onur Bilgetay

50 Gönderi

Bazı kaynaklar Gupse Özay’ın sektöre Saklambaç, Telefon Çekmiyor ve İkinci Şans gibi kısa filmlerle girdiğini iddia etse de, bu projeleri bulmak veya doğrulamak oldukça zor. Resmi ve güvenilir bilgilere bakıldığında, 2012-2014 yılları arasında Yalan Dünya dizisinde yer aldı ve burada…devamıBazı kaynaklar Gupse Özay’ın sektöre Saklambaç, Telefon Çekmiyor ve İkinci Şans gibi kısa filmlerle girdiğini iddia etse de, bu projeleri bulmak veya doğrulamak oldukça zor. Resmi ve güvenilir bilgilere bakıldığında, 2012-2014 yılları arasında Yalan Dünya dizisinde yer aldı ve burada belli kesimlerce tanınan, nerede ne yapması gerektiğini, kimi nasıl etkileyeceğini ve kameraya nasıl oynanması gerektiğini bilen biri oldu ayrıca resmen ünlenmiş oldu. Yine 2014 yılında da orijinal içerik ve özgün karakterler vurgusuyla çıkış yapan Deliha filmini hem yazdı hem de başrolü canlandırdı. Bu orijinal film kesinlikle Recep İvedik’in kadın versiyonu değildi, bu yüzden çok beğenildi. Deliha filmi 7 milyon dolardan fazla kazanınca, tabii ki devam filmi de geldi. İşin şakası bir yana, Gupse Özay Türk halkının bir kesimini gözüne kestirmiş ve sadece onlara içerik üretmeye başlamış biri. Özellikle kendi yazdığı Görümce ve Eltilerin Savaşı filmleri, saçma sapan aile içi kaostan komedi yaratmaya çalışarak güldürme çabasından başka bir şey değildi. Eltilerin Savaşını annem ile birlikte deneyimlemiştik; belli bir yerden sonra cringe’den komaya girecektik. 2024 yılında çıkan Lohusa filmini de yine kendisi yazmış ve oynamıştı. Diğerlerinin aksine bu filmi izlemedim; ancak fikirlerine güvendiğim insanlar bile ortalama üstü dediği için elbet bir gün izleyeceğim. Gelelim Netflix için çıkan Platonik dizisine; Birisinin Gupse Özay'a aptal ana karakterlerden komedi yaratma olayının modasının geçtiğini söylemesi gerekiyormuş. Çünkü kendisi popülerliğin verdiği etkiyle aşırı üretken olmaya çalışıp, 11 yaşındaki çocukların Wattpad'e yazdığı salak saçma hikayelerden hallice bir senaryo yazmış. Ayrıca bir kadın senaristin, yine kadın ana karakterlerden oluşan bir diziye aptal kadın karakterler yazmasına ironik mi denir, trajikomik mi denir bilmem ama basite kaçıldığı ve dizideki karakterler gibi aptal izleyiciye hitap edeceği kesin. Farklı olmaya çalışırken içinde ufak tefek farklı dokunuşları olan, ancak günün sonunda televizyon dizilerinden bir farkı olmayan diziydi bu. Komedisini tamamen koca peşindeki karakterlerden vermeye çalışmak yerine, buna ek olarak yeterince geri zekalı karakterimiz yokmuş gibi bir de beyinleri sulanmış meditasyoncular eklenmiş. Bunların hepsinin komedi için yapılması iyi hoş ama komedi yok. Biz nerede güleceğiz, bir işaret verselerdi de anlasaydık keşke. Oyunculuklara gelince; kasıntı ama fena sayılmayacak oyunculuklar var. Kerem Bürsin’i anladık, zaten adam başka türlüsünü beceremiyor, kasıntı olmak zorunda. Diyaloglara biraz değinecek olursam da, hani birine ilk kez çıkma teklifi etmeye çalışırsınız veya açılmaya çalışırsınız ya, işte o cringe’lik seviyesinde diyaloglara sahipti bu dizi. Bu diziye beş bölüm katlanabildim. Aslında üç bölüm izleyip kapatmıştım, ancak dizi tam açıldı açılacak gibiyken bırakmak istemedim. Belki ileride iyi bir şeyler yapmıştır da yanlış bir şeyler yazmayayım diye biraz daha izlemeye karar verdim. Ancak son üç bölümü de izleyip daha fazla zamanımı çöpe atmak istemedim. Çünkü dizinin olayı belli, amacı belli ve asla ne yapmaya çalışıldığı anlaşılmıyor. Beş bölüm boyunca iki aptal kardeşin bir yakışıklı adamın peşinden koşmasını mı izledik gerçekten? Ya da salak saçma fantastik bir şeyler yaratma çabasının nasıl çöpe atıldığını mı gördük? Her şeyi geçtim, biz bunları izleyip eğlendik mi? Hayır. Tek kelimeyle hayır. Bu dizi ne komik, ne eğlenceli, ne bir şey anlatmak istiyor, ne de özenilmiş bir proje. Tamamen “daha üretken olacağım” derken sıçıp sıvamak bu. Ki gördüğüm kadarıyla seven kitle de yok denecek kadar az. Bir zahmet bunu da sevmeyin artık. Neyse, başta da söylediğim gibi Gupse Özay çok zeki bir kadın ve bugüne kadar da kime nasıl hitap edeceğini, yaptığı ve rol aldığı projelerin kime hitap ettiğini çok iyi belirleyen, daha en başından beri belli bir kitle üzerine oynayan zeki biri. Deliha filminin Recep İvedik’in popülerliğinin zirvesindeyken, hatta yine Recep İvedik ile aynı yıl vizyona sokulması ve bir anda ünlenmesi şans eseri veya tesadüf değildi. Daha da önemlisi, Recep İvedik karakterinin kadın versiyonu olmasına rağmen pazarlamasının “orijinal” diye yapılması garipti. Gupse Özay zeki biri olsa da özellikle bu dizide çakılmış gibi duruyor. Televizyonda yüzlerce kez gördüğümüz koca peşindeki kadınlar temasını, dijitale ufak tefek gereksiz değişikliklerle ve televizyonda yapılması zor, asla komik olmayan cinsel esprilerle süsleyip vermişler. Sonuç olarak farklı herhangi bir şeyi olmayan, saçma sapan bir işti. Dizi incelemesinden çok Gupse Özay hakkında yazdım ama olsun.

burakt0 6 months ago

Yaratık

Ridley Scott

39 Gönderi

(Rewatch) Üzülerek söylüyorum ki Alien (1979) ne zaman izlesem, ilk 40 dakikası bana sıkıcı ve gereksiz geliyor. Bu kısımda seyirciye bir şeyler açıklamaya çalışıyor ama bunu yaparken gereksiz detaylarla boğuyor. Sonuç olarak filmin içine tam girmeden kopuyorum. Asıl konuya daha…devamı(Rewatch) Üzülerek söylüyorum ki Alien (1979) ne zaman izlesem, ilk 40 dakikası bana sıkıcı ve gereksiz geliyor. Bu kısımda seyirciye bir şeyler açıklamaya çalışıyor ama bunu yaparken gereksiz detaylarla boğuyor. Sonuç olarak filmin içine tam girmeden kopuyorum. Asıl konuya daha erken girseydi ve vermek istediği bilgileri ufak diyaloglar üzerinden aktarsaydı, çok daha akıcı bir deneyim olurdu. Bunun dışında Alien filminde kusur bulmak gerçekten zor. Belki mürettebatın sürekli ayrılması tartışılır ama en göze batan şey kesinlikle kedi. Karakterler canlarını tehlikeye atıp kediyi kurtarmaya çalışıyor, halbuki senaryoya neredeyse hiç hizmet etmiyor. Daha çok Ridley Scott’ın isteği üzerine eklenmiş gibi. İzleyicide “mürettebat ölse de olur, kedi yaşasın” duygusu uyandırmak istemiş olabilir ama ben tam tersine “ölse de kurtulsak” dedim. Alien kesinlikle zamanının ötesinde bir film. Ama bunu CGI için söylemiyorum. Tonu, atmosferi ve korku-gerilim yaklaşımı o dönemde eşi benzeri olmayan bir seviyedeydi. “Zamanının ötesinde” derken tam olarak bunu kastediyorum. Çünkü bu tabir çoğu zaman yanlış anlaşılıyor; insanlar hemen CGI ya da teknik efektlerle bağdaştırıyor. Oysa Alien’ın asıl gücü, seyirciyi boğucu bir atmosfere hapsetmesinde, yaratığı göstermeden gerilimi tırmandırma biçiminde ve uzay korkusunu daha önce kimsenin denemediği şekilde işlemesinde. Yaratığın tasarımı H.R. Giger’in imzasını taşıyor ve bunu sadece görsel bir unsur olarak düşünmek büyük hata olur. Alien, hem biyomekanik bir korku hem de bilinmeyenle yüzleşmenin simgesi. Giger’in detaylı çalışmaları, yaratığı hem gerçek hem de kabus gibi hissettiriyor; bu da gerilimi baştan sona yüksek tutuyor. İzlerken sürekli bir tedirginlik, “bir sonraki köşede ne çıkacak?” hissi yaşıyorsunuz ve bu klasik korku filmlerinden çok farklı bir deneyim sunuyor. Mürettebatın sürekli ayrılması, bazen sinir bozucu gelse de aslında gerilimi artırmak için kullanılan bir teknik. Her karakteri izole ederek, yaratığın varlığını daha tehditkar ve kaçınılmaz hâle getiriyor. Ancak bunun yanına kedi olayı eklenince, Ridley Scott’ın mizahi ya da duygusal denemesi biraz gözüme battı; çünkü gerilim ile duygusal bağın dengesi bazen sekteye uğruyor. Alien’ın en güçlü taraflarından biri de ses tasarımı ve müzik kullanımı. Jerry Goldsmith’in minimal ve gergin müzikleri, yaratığın görünmediği sahnelerde bile kalbinizi sıkıştırıyor. Uzay gemisinin mekanik sesleri, kapalı alan hissi ve karakterlerin soluklarıyla birleşince, bir izolasyon ve ölüm korkusu atmosferi yaratıyor. Bugün bile bu film izlenirken gerilimi hissetmek mümkün, işte bu yüzden zamanının ötesinde bir film Alien. Alien sadece bir korku ya da bilim kurgu filmi değil; aynı zamanda sinemada anlatımın, karakter yazımının ve atmosfer kurmanın nasıl devrim yaratabileceğinin kanıtı. Bugün hâlâ üzerine konuşuluyor, yeni filmleri çekiliyor ve tartışmalar sürüyorsa, bu filmin yarattığı etkinin ne kadar kalıcı olduğunu gösteriyor. 8/10

burakt0 6 months ago

Until Dawn: Şafağa Kadar

David F. Sandberg

43 Gönderi

29/05/2025 Until Dawn filmi ilk duyurulduğunda sevinmiştim, çünkü oyunu ilk oynadığımda sevdiğimi hatırlıyorum. Hatta filme hazırlık olur diye tekrar oynamıştım. Yalana gerek yok; oyunun hikâyesi pek ilgimi çekmiyordu, sevme nedenim tamamen seçim odaklı olması ve gerilimi iyi vermesiydi. Filmde bu…devamı

burakt0 6 months ago

Açlık Oyunları: Alaycı Kuş - Bölüm 2

Francis Lawrence

36 Gönderi

(Rewatch) Beni çok arada bırakan bir yapım bu; ilk izlediğimde de aynı etkiyi bırakmıştı. İyi mi kötü mü bilmiyorum ama ortalama bir film demek de istemiyorum. Part 1’de işlediği o politik taraf biraz geri plana atılmış ve beklediğimiz gibi, birçok…devamı(Rewatch) Beni çok arada bırakan bir yapım bu; ilk izlediğimde de aynı etkiyi bırakmıştı. İyi mi kötü mü bilmiyorum ama ortalama bir film demek de istemiyorum. Part 1’de işlediği o politik taraf biraz geri plana atılmış ve beklediğimiz gibi, birçok kişinin de istediği şekilde, aksiyon odaklı bir film olmuş The Hunger Games: Mockingjay – Part 2. Bunu pek sevemedim; aksiyonu çok iyi, ona bir lafım yok. Hatta biraz daha abartırsak, bu filmdeki yeraltı aksiyonu Aliens filminden daha iyiydi diyebilirim. Tabi yıl farkı var ama gerilim ve aksiyonu çok daha iyi hissettirdi. Politik tarafı tamamen bırakamıyor ama Part 1’deki “kimin iyi kimin kötü olduğu, hangi taraf gerçekten haklı” gizemini burada kırmışlar. Çünkü kimin kötü olduğu daha en baştan gözümüze sokuluyor. Tamam, Snow kötü ama burada filmin işlemeye çalışıp da bence başaramadığı bir şey daha var. “Özgürlük uğruna başlatılan şiddetli devrimler, bazen yeni bir diktatörlüğün tohumlarını da atabilir” gibi, ilk bakışta anlamsız gibi görünen ama aslında anlamlı bir mesaj vermeye çalışmış. Ne yazık ki bunu çok da başarılı bir şekilde işleyememiş. Sebebi ise aşırı tahmin edilebilir olmasıydı tabii. Bu seriden sonra pek parlayamasa da, Jo Willems bu filmde sinematografiyi arşa çıkarmış. Müzik ve ses tasarımı da filmle paralel; gerilimi ve aksiyonu destekleyecek şekilde yerinde kullanılmış. Yeraltı sahnelerinde tüyler ürpertici bir atmosfer yaratıyor, patlamalar ve aksiyon sahneleriyle birleşince tempoyu iyi ayarlıyor. Filmin genel olarak aksiyon ve teknik açıdan güçlü olduğu açık, ama politik ve dramatik mesajlarda biraz yüzeysel kalıyor. İzlerken heyecanlanıyor, bazı sahnelerde gerçekten nefesinizi tutuyorsunuz, ama bir noktadan sonra “tamam artık” dedirten tahmin edilebilirlik devreye giriyor. Bu arada Sam Claflin (Finnick), Aquaman rolü için yaratılmış; özellikle Catching Fire’da da bunu hissettirmişti. Yazmayı unutmuşum, buraya yazayım dedim. Geçmişte pedofili şakaları yapan James Gunn abimiz, ilerleyen zamanlarda belki iyi bir oyuncu seçimi yapar. İlk filmin incelemesinde yazdığım gibi, kitapla filmi ayrı tutuyorum. Filmi sevmeyenler, farklılıklar için de sevmemiş olabilir. Ki öyle azımsanacak seviyede değişiklik de yok; son iki filmde sinir edecek seviyede değişimler vardı. Spoiler gibi! Son olarak şu aşk üçgenine tekrar tekrar değinmek istiyorum. Lan bir şeyin suyunu da çıkartmayın, tamam farkındayız o zamanlar ergen tayfa Peeta mı Gale mi gibi saçma salak bir tartışma başlatıp duruyordu. Daha ilk filmden Peeta olacağı belliydi halbuki... Artık öyle bir seviyeye getirdiler ki Katniss karakterine “or*spu” diyecek vaziyete geldik. Neyse en azından ergen eğlendireceğiz diye filmi kötü yapmamışlar. 7,84/10

burakt0 6 months ago

The Toxic Avenger

Lloyd Kaufman

2 Gönderi

Buram buram testosteron kokan karakterlerden oluşan ve libidosu tavan yapmış aptal ana karakterimizin, iğrenç bir yaratığa dönüştükten sonra o tavan yapmış libidosu ile part-time kahramanlık yapması benim ilgimi çekmedi. Uzun bir süredir listemde olan bu filmi sürekli erteliyordum; sırf remake’i…devamı

burakt0 6 months ago

Kanlı Tepeler

Dave Parker

6 Gönderi

Karanlık ortam + projeksiyon + şans eseri denk gelinen iyi slasher = mükemmel bir 80 dakika. Bugün çok fazla slasher önerdiğimden midir bilmem, anlık bir slasher izleme isteği geldi. The Hills Run Red filmi de arkadaşımın 2021 yılında “baya iyi,…devamıKaranlık ortam + projeksiyon + şans eseri denk gelinen iyi slasher = mükemmel bir 80 dakika. Bugün çok fazla slasher önerdiğimden midir bilmem, anlık bir slasher izleme isteği geldi. The Hills Run Red filmi de arkadaşımın 2021 yılında “baya iyi, farklı” diyerek önerdiği bir filmdi. Azıcık geç kalarak izlesem de daha ilk dakikalarda etkilemeyi başardı. Yasaklı ve tüm kopyalarının kayıp olduğu bir filmin peşinden koşan gençler ilgimi çekti; çünkü gerçekte böyle bir şey olsa, tam agalarla yapacağımız salaklıklardan olurdu. Filme dönecek olursam, beklentim kesinlikle bu değildi. Ben 5/10 verip üzerine çok düşünmeyeceğim ve birkaç gün sonra unutacağım ortalama bir slasher beklerken The Hills Run Red beni fazlasıyla şaşırttı. Biraz The Texas Chain Saw Massacre’den Leatherface, biraz da Friday the 13th’den Jason derken harmanlanmış ve iyi bir slasher ortaya çıkmış. Hatta abartıp Friday the 13th’den iyi olduğunu bile söyleyebilirim. Gerilimi iyi veriyor, korkutması gerektiği zaman korkutuyor ve sert sahneleriyle seni filme kilitliyor. Sahneler sert gelmese bile, bazı diyalogların varlığı bile bu filme “sert” demek için yeterli. Evet, bir slasher filminde diyalog övdüm. Filmin 106 dakikalık versiyonunu bulmuştum, ancak 360p olduğu için bakmadım. 81 dakikalık orijinal filmi izledikten sonra baktığımda sadece credit sonrasına kamera arkası görüntülerin koyulduğunu gördüm. IMDb puanını görünce de şaşırmadım; neyse ki IMDb puanlarına bakarak film izlemeyi bırakalı uzun zaman oldu. Çok fazla övdüğümü fark ettim; biraz da kötü sayılabilecek yanlarından bahsedeyim. Filmin özellikle son sahnesindeki oyunculuk gerçekten kötüydü; bunun haricinde oyunculuk beklenenin ne üzerinde ne de altında. Yine son sahnelerde tam bitecek gibi oluyor, sonra bir anda farklı bir şey görüyoruz; bunlar iyi görünse de bir noktada sonucu tahmin edebiliyorsunuz. Son olarak, spoiler sayılır mı emin değilim ama film bir klişeden kaçınmak için telefonun ormanda çektiğini söylüyor, sonra bu telefon kullanılmaya da çalışılıyor ama bir yere bağlanmıyor. Kötü yorumlar sanırım bu kadardı. Bu arada, bilerek mi yapıldı bilmiyorum ama filmde bir saniyelik Jeepers Creepers göndermesi vardı. 7,19/10