“Sana bir uygarlığı getirdim; anlamadın Yavuz kahramanları, şiirin burçlarını Ayak ucuna koydum gecenin saçlarını Urganmış boynumda taşıdığın gerdanlık Sana hükümdarlığı getirdim; anlamadın.” “Karalar bağlamadın beni anlayamazsın O kalp sende oldukça gülüm, ağlayamazsın.” Nurullah Genç ✍🏻 🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
🐧 Otizm üzerine olan bu dizi , otizmi çok güzel betimlediği için birçok yönden otizmli bireylere karşı büyük bir anlayış içerisindeyim . Zaten , belli başlı zorluklar yaşadıklarını ve onlarında birçok şey başarabileceklerini biliyoruz . Fakat yine de , otizm…devamı🐧 Otizm üzerine olan bu dizi , otizmi çok güzel betimlediği için birçok yönden otizmli bireylere karşı büyük bir anlayış içerisindeyim . Zaten , belli başlı zorluklar yaşadıklarını ve onlarında birçok şey başarabileceklerini biliyoruz . Fakat yine de , otizm konusunda farkındalığım yetersiz . İşte bu dizi , bu konudaki farkındalığımızı çoğaltıyor .Ki bence , toplumda her insana karşı empati besleyebilmek herkesin görevi . O yüzden bu tarz konularda bir şeyler öğrenmeliyiz . Dizi otizm üzerine , fakat otizmi dramatize etmeden güzel bir hikayeyle işlemişler . Başrolümüz Sam’in terapistinin bile hayat hikayesinden bir şeyler izledik . Yani Sam’in ailesi , arkadaşları , sevgilisi . Herkesin üzerinde dönen bir konu vardı .Ve bu benim için gerçekten çok güzeldi . Çünkü bir film , dizi ya da kitap fark etmez , konunun sadece ana karakter üzerinden ilerlemesi yerine , hikayedeki diğer insanlarında hayatlarını görmek objektif bir bakış açısı sunuyor . Böylece hikayeyi kuş bakışı görebiliyoruz . Her şeye hakim olabiliyoruz . Bu durum bence seyir zevkini artırıyor . Her yönden empati dolu bir diziydi gerçekten .
🐧Sam dizideki en zeki karakterdi bu arada . Bildiklerine , keskin tavrına ve zekasına gerçekten hayran kaldım . Ayrıca kalbi de çok güzeldi . İnanılmaz dürüst olması biraz kalp kırıcı olabiliyordu haliyle . Fakat bence , bu dünyadaki herkesten çok daha gerçekti. Tüm sahteliklerden uzaktı . Penguenlere olan sevgisi , çizim yeteneği , zorluklarla olan mücadelesi bunların hepsi hayran olunası şeylerdi . Ve bence çok sevimli bir karakterdi . Bir sezon daha çekilmesini , Sam’in Antarktika maceralarını izlemeyi çok isterdim . Tadında bitti ama yine de eksik kaldı .
🐧 Casey karakteri yani Sam’in kız kardeşi için ayrı bir parantez açmak istiyorum . Başarılı bir koşucu olması , kendini keşfetme süreci ve umursamaz asi ve bir o kadar eğlenceli tavırlarının dışında gerçekten çok iyi bir kardeşti . Hatta bence abla demeliyim çünkü Sam’den küçük olmasına rağmen onunla her zaman ilgileniyordu . Sam’e yaptığı tatlı şakalar ve dalga geçişleri bile çok samimiydi . Umursamaz tavırlara sahip biri olmasına rağmen konu Sam olunca , onun için akan sular dururdu . Bu abi kardeş ilişkisini izlemek gerçekten keyifliydi .
🐧Sam’in en yakın arkadaşı Zahid , devamlı yaptığı cinsel şakalar ve çoğunluğunu cinselliğin oluşturduğu hayatı dışında , gerçekten çok iyi ve destekleyici bir arkadaştı . Sam’i bir kez bile sorguladığını hatırlamıyorum . Hep büyük bir empati içerisinde onu gerçekten anlıyordu . İzlerken sevgisini derinden hissedebiliyordunuz . Kız arkadaşı Paige içinde bir şeyler söylemezsem olmaz . Sam’e olan aşkına , sevecen karakterine ve rengarenk kişiliğine hayranım . Bence Sam onun gibi biriyle tanıştığı için çok şanslıydı . Hatta direkt birbirlerini buldukları için ikiside şanslıydılar . Çünkü Paige diğer insanlarla uyum sağlamakta güçlük çekiyordu . İnsanlar iyi niyet ve renkli kişiliğe alışkın olmadıklarından çoğusu Paige’i anlayamazlardı .
🐧Otizm konusunda oluşturdukları farkındalık dışında , dört sezonluk olmasına rağmen çerezlik bir dizi olduğunu düşünüyorum . Zaten akıcıydı . Favorilerim arasına girdi diyemem ama gerçekten beğendiğim diziler arasında yer alabilir . O yüzden izlemenizi tavsiye ederim . 🐧
🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧
Sam’in yaşadığı çok kötü bir günün ardından;
“Antarktika’da bilinen 37 yanardağ var. Çoğu kalın buz tabakasının altında. Yine de yanardağlar lavlar sıcak mağaralar oluşturur. O kadar acımasız soğuk ortama rağmen ısınacak yer bulursun.(kısacası; en kötü durumda bile bir umut vardır)”
“Av hayvanları avlanmamak için birlikte gezerler. Tek başına kalmış bir av hayvanı gibi hissediyorum.”
“Aslanların kötü niyetleri yoktur. kötü oldukları için avlanmazlar. Doğaları öyledir. Ebeveynlerinizin sizi koruması gibi, kız arkadaşınızın karar değiştirmesi gibi, bazılarının gitmesi gibi. Bazen aslanın midesine sıkışmış gibi hissediyorum. Hareket edemiyormuşum, kimse beni duyamıyormuş gibi. Ama her zaman bir çıkış yolu vardır.”
🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧🐧
🪷 Anoreksiya nervoza hastalığı üzerine olan bu film , hastalığı öyle şahane betimlemiş ki empati kurmamak mümkün değil . Biliyorum ki , bugün bu toplumda , dünyanın her yerinde empati yoksunluğu var . İnsanlar birbirlerini anlamıyorlar . Kimse kimsenin ne…devamı🪷 Anoreksiya nervoza hastalığı üzerine olan bu film , hastalığı öyle şahane betimlemiş ki empati kurmamak mümkün değil . Biliyorum ki , bugün bu toplumda , dünyanın her yerinde empati yoksunluğu var . İnsanlar birbirlerini anlamıyorlar . Kimse kimsenin ne hissettiğini önemsemiyor . Çoğu insan empati kurmaktan çok uzak , buna gereksinim duymuyor .Oysa ihtiyacımız olan yegane şeylerden biri . Bu film , yeme bozukluğunun ne kadar zor olduğuna dair , bu hastalıkla mücadele eden insanları anlamamızı sağlıyor .
🪷 Başrol karakterimizi Lily Collins canlandırıyor . Biraz internetten baktım . Sanırım kendisi de geçmişinde bu hastalıkla mücadele etmiş . Ve filmde elde etmek istedikleri zayıflık için kontrollü bir şekilde kilo vermiş . Makyaj , görsel efekt olmadan bu rol için gerçekten kilo vermiş . Ve bu taktir edilesi bir durum . Tabi ki , rolü için kilo veren tek oyuncu değil fakat bu her şekilde önemli bir ayrıntı bence . Lily Collins’in oyunculuğu da çok güzeldi kesinlikle .
🪷 Filmde çoğu kişi gibi benimde en çok etkilendiğim sahne , Ellen’in annesinin , onu bebek gibi besleyip ninni söylediği sahneydi . Bebekken onunla ilgilenemeyen annesi , bu yöntemle kuramadıkları duygusal bağı kurmak istedi .Bunun işe yarayabileceğine inandı . Anne ve çocuk ilişkisinde kurulan bağ gerçekten çok önemli . Buna yapılan vurgu , bu hastalığın sebebine yapılan vurguydu esasen .Ellen’ın ebeveynleri ile sorun yaşaması , bu hastalığa yakalanmasında büyük rol oynamıştır .Tabi sadece bunlar da değil , Ellen diğer herkes gibi . Beden eleştirilerine , modern zamanın oluşturduğu güzellik algılarına maruz kalmış olabilir . Bu filmde gösterilmiyor . Ama zaten yeme bozukluğu psikolojik bir rahatsızlık , toplumun bedenler için oluşturduğu normlar , aile içi ilişkiler ve zorbalık üzerine ortaya çıkması mümkündür . Filmin sonu kötü bitmedi , olumlu bitti . Fakat , Ellen’in tamamen iyileştiği ve güzel zamanlar geçirdiği , hayat dolu olduğu anları görmek isterdim . Bu nedenden ötürü finalini yetersiz buldum . Ama onun dışında , bu filmi izlemenin faydalı olduğunu düşünüyorum .
🪷 Yeri gelmişken söyleyeyim . Bu konu hakkında başka filmler için yorum yapmışlığım var . Fakat , üzeri çabuk kapatılabilecek bir konu olduğunu düşünmüyorum . İnsanların oluşturduğu güzellik algıları , yine insanlara zarar veriyor . Gerçekten hiç anlamış değilim . Etrafımda bedeninden hiç memnun olmayan insanlar tanıyorum . Hep başkalarının onlar üzerine düşüneceklerinden yakınıyorlar . Bu duruma her şahit olduğumda çok üzülüyorum . Bana sorarsanız , kendi kilon ya da bedeninle barışık mısın diye . Bu konu hakkında pek yanıt veremem çünkü elimden geldiğince düşünmemeye çalışıyorum . En nihayetinde bedenler sadece bedendir işte . Bir hastalık taşırken , iyileşme isteğinden başka bir şey düşündürtmeyen . Mutlak sonumuz olan ölüme varınca , topraklar altında kalacak olan . Bu topraklar üzerinde beğenmediğimiz bedenler , bu topraklar altındayken rahat uyusunlar . Ne diyebilirim ki , herkes kendine göre bir kural çıkardı . Çirkin ve güzel diye bir mantık ortaya çıktı . İnsanlar , bedenlerinden ruhlarından , sözlerinden , giydiklerinden yargılandılar . Sanki bir suçluymuş gibi . Gerçekten yargılandılar . Kilo , sivilce , zayıflık vs. bırakın artık . Hala bunlar üzerine mi konuşuyoruz gerçekten . Bu dünya da sevilecek binlerce şey varken , biz sadece pis nefretimizi kusuyoruz . Hoşçakalın , ve kendinize kocaman sarılın bence . Çünkü başkasının sevip sarılmasına gerek yok . Herkesin bedeni de ruhu da kendisine yeter . Biz sadece sevgimizi paylaşalım . Ve başkalarının her hangi bir şeyine dil uzatmaktan cayalım artık .🪷
“İnsanlar seni sevdiklerini söyler.
ama kastettikleri şey , seni sevmenin onlara
kendilerini nasıl hissettirdiğini sevmeleridir.”
🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷
Spoiler içeriyor
🐾 John Limpley , coşkun ve içi içine sığmayan karakteriyle fazlasıyla sinirimi bozdu . Çünkü Stefan Zweig betimlemeleri ustalıkla yaptığı için , karakteri çok yakınımda hissettim . Ve açıkçası bundan memnun olmadım . Rahatsız edici bir karakter , iyi biri…devamı🐾 John Limpley , coşkun ve içi içine sığmayan karakteriyle fazlasıyla sinirimi bozdu . Çünkü Stefan Zweig betimlemeleri ustalıkla yaptığı için , karakteri çok yakınımda hissettim . Ve açıkçası bundan memnun olmadım . Rahatsız edici bir karakter , iyi biri olmasına rağmen . Bu hikayede odaklanılan nokta köpek Ponto gibi gözükebilir . Fakat aslında , gelişen olayların suçlusunun çoğunlukla John Limpley olduğuna eminim . Kendisi inanılmaz coşkulu ve sevecen karakteriyle . Sahiplendiği köpeğini şımartıp , onu kendi hayatını yönetebileceği bir noktaya getirdi . Can dostlarımız hayvanlarla bir hayat paylaşmalıyız . Onlardan nefret edecek kadar hayatımıza hakim hale getirmemeliyiz . Bu herkes için geçerli . Bir insanıda hayatımızın odak noktası haline getirmemeliyiz . John Limpley , uzun zamandır bir çocuk sahibi olmak istiyordu . Ve hayalleri gerçek olduğunda , karısı hamile olduğunda . Bütün ilgisini ve sevgisini Ponto’dan çekti . Köpek kitapta inanılmaz suçlu bakılan bir gözle anlatılmış . Ama olayları başlatan , John Limpley ’ in tutarsız davranışlarıydı . Tüm ilgi ve sevgisini köpeğinin üzerinden çekip , yeni doğacak bebeğine ve karısına yüklemesi . Köpek için çok alışılmadık bir durumdu . Oysa Ponto , kibirlenecek ve başına buyruk bir şekilde yaşayacak kadar şımartılmış bir köpekti . Çocuk yetiştirme durumu her ne kadar önemliyse , sahiplenilen can dostlarımızda bir o kadar titizlikle yetiştirilmeli . Ponto kendisini efendi sanan bir köpek olmuştu . John Limpley’nin özel hayatını bile işgal etmişti . Ama bunu ona sağlayan tek şey yine John Limpley idi .Kitabın ana fikri bu aslında. Aşırı sevgi gösterisi ve sahiplenme duygusu bazen kötü müdür ? Bu cümleyle özetlemekte mümkün.Bebekli evlerde köpek , kedi vs. yetişebiliyor normalde . Hatta çocukla beraber arkadaş olarak bile büyüyebiliyorlar . Ama burada durum farklıydı . Evet Ponto korkunç bir şey yapmaya çalıştı . Limpley ailesinin bebeğini öldürmeye çalıştı . Fakat o da o evin bir üyesiydi . Kontrolsüz yetiştirilmesi , kibirli bir hale gelmesi onun suçu değildi . Sevgisiz kalınca da hırçınlaştı , saldırganlaştı maalesef. Ve sonunda bebek arabasını kimin ittiği hala bilinmiyor . Hikayeyi anlatan karakter ve hizmetçi , köpekten şüphelenmişlerdi . Ama doğru mu değil mi bilemeden , ucu açık bir şekilde kitap bitti . Neye uğradığımı şaşırdım . Kitap , bir katil üzerine konuşmayla başladığı için otomatik olarak katili insan zannetmiştim . Fakat kitabın yarısında olaylar köpek Ponto’nun duygu düşüncelerine geçti . Konu onun üzerinden devam etti . Şaşırdım tabi . Her şeyin , sevginin bile , kontrollü olması gerektiğine dair ibret niteliğinde bir kitap . Ve tabi , lütfen sahiplendiğiniz hayvanları sevgisiz bırakacaksanız onları rahat bırakın , sahiplenmeyin . Hiç kazanmadıkları bir sevgi , kazanıp kaybetmelerinden iyidir . Kitaptaki karakter her şeye ama her şeye , sanki güzel bir eşyaymış gibi değer veriyor . Hevesi kaçınca gözünden düşüyor sevdiği şey . İnanılmaz korkunç bir şey . Hayvanlar süs eşyası mı ? Bu bir canlı bu bir hayvan . Ponto'nun bu hale gelmesi kaçınılmazdı .
🐾 Konu ve verdiği mesaj bölümünü geçtiysek yorumuma geliyorum . Çok kısa bir kitap ve akıcılığı müthiş . Betimlemeler ve anlatım tarzı çok içine çekiyor . O hikayeyi canlı canlı yaşatıyor gerçekten . Ama ben yetersiz buldum . Bir şeyler daha olacak diye beklemiştim . Sonu , kadının , köpek kesinlikle katil diye düşünmesiyle bitti . Bunu saçma ve yetersiz buldum . Zaman kaybı diyemem çünkü kısaydı zaten . Ama çok beğendim diyemem . Ya da kesinlikle okunması gereken bir kitap diyemem . Çerezlik bir kitap . Yazarın yaptığı sorgulama güzel . “Aşırı sevgi gösterisi ve sahiplenme duygusu bazen kötü müdür ? ” . Bunun üzerine daha güzel bir hikaye yazılabilirdi . Mesela , kitaptaki her karakter beni tilt etti . Hikayeyi anlatan kadın , kocası . Limpley ailesi zaten komple sorun , özelikle John Limpley . Köpek Ponto meselesinde de , şu an mantık kurduğum için böyle yazabildim . Yoksa okurken öyle yazılmış ki . Köpekten nefret etmemek mümkün değil . Velhasılkelam , bunlar benim düşüncelerim . Daha farklı bir beklenti içerisine girdiğim için olabilir . Yoksa güzel sayılabilecek bir kitap . Sadece kitabı okurken karakterlerin içimde oluşturduğu hisler rahatsız ediciydi . Herkes okurken böyle olmaz tabi . Çerezlik , akıcı ve ana fikri güzel bir kitap arıyorsanız okuyabilirsiniz .🪷🪷🪷
👨🏻🚀 Bu filmle ilgili üzerine konuşulması gereken konular gerçekten çok önemli . Çünkü bence , dünyanın kanayan yarası olan bir konu var ortada. Öncelikle dış görünüş meselesiyle başlıyorum . Çoğumuz , doğarken kendi tercihimiz dışında gelişen bir olay sayesinde ayrımcılığa…devamı👨🏻🚀 Bu filmle ilgili üzerine konuşulması gereken konular gerçekten çok önemli . Çünkü bence , dünyanın kanayan yarası olan bir konu var ortada. Öncelikle dış görünüş meselesiyle başlıyorum . Çoğumuz , doğarken kendi tercihimiz dışında gelişen bir olay sayesinde ayrımcılığa uğruyoruz . Dış görünüşümüzü biz seçmiyoruz . Ve buna rağmen bir bedel ödüyoruz . İkinci olarak şöyle de bir durum var . Güzel diye adlandırılanlar neye göre güzel ? Çirkin diye adlandırılanlar neye göre çirkin ? Bunun kararını kimler veriyor gerçekten hiç anlam veremediğim bir durum . Çirkinlikmiş güzellikmiş bütün bunları bizler uydurduk . Dışlamayı , ayrımcılık yapmayı , canavar gibi davranmayı bizler oluşturduk . Üçüncü olarak , birini çirkin bulmak ve birine çirkin demek kimin haddine ? Sanırım herkes kendini çok fazla önemli sanıyor . Unuttuysak hatırlamamız gereken bir şey var ki , hepimizin sonu bir avuç toprak . Dünya üzerinde geçirdiğimiz her dakika , sadece sevgi sayesinde bizi yaşıyormuş gibi hissettirebilir . Bu kötü duygular yalnızca bizi aşağı çekecektir . Gerçi zaten aşağıda olup kendini yukarıda zannedenler için , bir şey değişir mi bilmem ama , tek bildiğim büyük küçük fark etmeksizin herkesin canavarlaşabildiği . Bu zorbalık meselesi hakkında küçük yaşlardan itibaren bir eğitim alınması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü eğitilmediğimiz sürece , insanlığımızı kaybetmemiz kaçınılmaz olacaktır . Filmde zorbalığa uğrayan karakterimiz Auggie , bütün bu davranışların hiçbirini hak etmemişti . Ve ben şahit olduğum bu sahneleri kalbim paramparça olarak izledim . Çünkü bu bir film olabilir , fakat yaşanan her şey gerçek . Ben bu filmi seyrederken , yine birileri bir yerlerde zorbalığa uğruyordu mesela . Zorbalık meselesinin kişisel gelişimi , özgüveni , özsaygıyı ne derecede etkilediğini bilmek için biraz düşünmek kafi . Yaşama sevincini alan ve insanı olduğu kişiden uzaklaştırıp sevgisizlik eserine dönüştüren bir şey olduğundan da çoğu kişinin haberi olmadığına eminim . Ne de olsa , insanlar bir başkasına yapılan herhangi bir zulme kayıtsız kalmak konusunda oldukça başarılılar. Filmin dikkat çekmek istediği konu çok güzeldi . Umarım herkes , birini güzel ya da çirkin görmenin , kendi kalbimizin iyilik derecesiyle belirlendiğini anlayabilir .
🌌 Filmin işleyişine yoğunlaşırsak . Karakterlerin , kendi bakış açılarından gözüken kısımları izlemek çok güzeldi . Onlarla daha rahat empati kurabilmeyi sağladı bu durum . Ve yine , herkesin bir şekilde kendi açısından belli bir seviyede haklı olabildiğini görmüş olduk. Auggie'nin ablasının durumuda çok üzücüydü . Bu pis dünya yüzünden , kardeşinin çok fazla yardıma ilgiye ihtiyacı vardı . Böylece ailesi , ona vakit ayıramıyorlardı . Her karaktere ayrı ayrı üzüldüm. Hatta zorbalık yapan çocuklara bile . Çünkü öyle olmalarının kendi eserleri olmadığını biliyorum . O yüzden sadece eğitilsek keşke diyorum . Güzel olan bir şey var ki , bu filmde konunun daha derin ve dramatik işleneceğini düşünmüştüm . Fakat yanılmışım , Auggie çok güzel arkadaşlar edindi . Ekrana bakarken , oy şunları keşke mıncırsam dediğim arkadaşlar . Auggie , Charlotte , Summer özellikle Jack Will tertemiz kalpleriyle çok güzel bir arkadaşlık kurdular .Önceleri tabi kalbim kırıldı izlerken . Fakat sonra her şey öylesine güzelleşti ki . Gördüklerim bu dünyadan değil gibiydi . Sırıtarak , sevinerek izledim . Hatasını anlayan ve bunu düzeltmek için çabalayan çocuklara sarılmak istedim .
👨🏻🚀 Kesinlikle izlenilmesi gereken bir film . Hem akıcı , izlerken hiç sıkılmadım . Ve son olarak , bütün Auggie gibi olanlar için bir şeyler söylemek istiyorum. Zorbalık sadece fiziksel görünüş içinde olmaz . Bunun birçok çeşidi vardır . Eğer geçmişte zorbalık görmüş ya da şimdilerde görmekte olan . Hatta zorbalık yapmış biri , şu an bunu bir ihtimal okuyorsa , ona şunu söylemek istiyorum .Kendini sevmen için geç değil . Buna bir dur demek ve başına gelenler için kendine daha da sıkı sarılmak için geç değil . Zorbalık yapmış biri içinde durum böyle . Yalnızca eksik olan , yarım kalmış biri böyle yöntemlere başvurabilir . Yalnız değilsin . Sadece senin gibi olanlar , aynı senin gibi bir yerlere kapamışlar kendilerini . Soyutlanmışlar her şeyden . Bir gün tüm bu engellere rağmen , karanlıklara rağmen , bir mucize olacak ve ait olduğun yeri keşfedeceksin . Hiç bir şey için geç değil . Değerini , senden başka birinin belirlemesine izin verme . Deniz gibi olan biz insanlar için . Hiçbir şey göründüğü gibi değildir . Kimse kimseyi en içini görerek tanıyamaz . Zira , kalbimize bakmaya çalışanda yok . Bir insanın değeri , bir başkasına gösterdiği merhamet kadardır . Bundan öteye geçemeyiz 💜
🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷
“Yüce gönüllülük, güçlü olmakta değil, gücü nasıl kullanıldığında yatar... Gücüyle pek çok kalbe güç veren, insanların en yüce gönüllüsüdür."
☀️ Kişisel Menkıbe meselesi üzerine ana fikri olan bir kitap . Sahi , bu dünyanın üzerinde yaşayan her canlı , bir döngüye kaptırmış kendini . Kaç kişi , kendi kişisel menkıbesi için bir yol çiziyor ki ? Zannımca , kendimizi…devamı☀️ Kişisel Menkıbe meselesi üzerine ana fikri olan bir kitap . Sahi , bu dünyanın üzerinde yaşayan her canlı , bir döngüye kaptırmış kendini . Kaç kişi , kendi kişisel menkıbesi için bir yol çiziyor ki ? Zannımca , kendimizi kaybettik . Yolumuzu , umudumuzu kaybettik . Dünyaya geldiğimiz andan beri , hep bir şeylerle ilgilendik . Başkalarının ilgilenmemizi istediği şeylerle. Yaşamak için basit temel ihtiyaçlara . Güzel bir işe mevkiye sahip olursak . İnsanlar tarafından imrenilerek bakılacak hale gelirsek , evlenirsek çocuk sahibi olursak , tüm her şey biter mi ? İnsan bu kadar mıdır ? İnsan , okul , maddi durum ve evlilikten mi ibarettir ? Doğduğumuz andan beri , bir sonraki atacağımız adım belli . Hemde bizim tarafımızdan belirlenmedi . Gittikçe soluyoruz . Hayal kurmayı bilmeyen insanlarla birlikte , gökyüzünü kasvetli bırakıyoruz . Gittikçe asimile oluyoruz . Bu durum için bir alıntı yapmak istiyorum.
“Daha çok para kazanıp, daha çok harcıyorlardı. Fakat yüzleri asıktı, yorgun ve keyifsizdiler, gözleri dostça bakmıyordu."
Momo📖
✨ Bir yerlere yetişmeye çalışırken , ağaçlara bakmayı unutuyoruz . Sabah elimizi yüzümüzü yıkarken , suyun bir mucizeyle tenimize bürünüp , yine de hissedilebildiği gerçeğine hayranlıkla bakmayı unutuyoruz . Hızlı bir hareketle , suya atılacak bir bakış ihtimalini siliyoruz bir havlu ile . Hava günlük güneşlik , fark etmiyoruz bile . Kuşlar ötüyormuş , aceleyle yetişmen gereken yerden önemli olan ne ? Bir ayak sesine gebe sokak kaldırımları . Yine de yapayalnız . Çünkü kimse görmüyor , tıkırtı seslerinin serenatını .
Sonra bu konu kapanıyor . Çünkü çok abartılı ve romantik . Mesele hayat amacına dönüşüyor . Ama hala sessizlik hüküm sürmekte . Kimse nerede olduğunu ve ne amaçla yaşadığını bilmiyor . İnsan aşkı mı arıyor ? Hayır , aşk çok ucuz yaşanıyor bu devirde . Ya da harcanıyor mu demeliyim . Sonuna kadar gitmelisin . Sakın motivasyonunu kaybetme . Bu cümlelerin sadece para kazanmaya varacak bir yol için söylenmesi ne anlamsız . Oysa insan , sevdiği şeyin peşinden gitmeli . Kendini aramalı , hayatı aramalı . Bir semte kıstırılmış bir evden daha fazlasıyız . Biz dünyayız , ama dünyayı tanımıyoruz bile . Kitabımızın kahramanı , piramitler için bir dünya yol tepecek kadar cesurdu . Ve bu dünyanın , gerçekçilik algısı arkasına sığınarak uydurduğu çirkin , monoton yaşam mantığına direndi . Piramitler onun için , kendini keşfetme yoluydu . O da işaretleri takip etti. Ve en sonunda tüm anlamların dışında bir gerçekte vardı ki . Piramitleri görmek gerçekten çok güzeldi . 🕯️
☀️ Konunun simya üzerinden işlenmesi benim için oldukça ilgi çekiciydi . Çünkü simyayı her zaman özel ve gerçekçi bulmuşumdur . İşin içine hayalperestlik karışıyor gibi gelebilir . Ama her güzel şey olağanüstü düşünceler sayesinde ortaya çıkmaz mı ? Örneğin bu kitap gibi . İnsanın kendini keşfetmesi , aşk , simya ve daha alt metinli güzel şeylerin anlatımıyla dolu bir kitaptı . Bana çok güzel şeyler kattı . Eminim okuyan herkeste böyle düşünecektir . İşaretleri izleyerek ilerlesek kendi serüvenimizi yaşamamız çok olası .Fakat bizler ancak diğerleri ne der üzerine bir düşünce yapısıyla yaşadığımız için , kendimize geç kalıyoruz . Hayatın inceliklerini keşfetmek isteyen ve kendini keşfetmek isteyen herkes için , ilham olacak nitelikler taşıyan bir kitap . Okumanızı şiddetle tavsiye ederim 💜
☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️
“Bu yörelerde bir yığın arkadaşı vardı ve bu da yolculuk yapmayı neden bunca sevdiğini açıklıyor . Her gün birlikte olmak gereksinimi duymaksızın , her zaman yeni dostlar ediniriz . Papaz okulunda olduğu gibi her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız . Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar . Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar , canları sıkılır . Çünkü, efendim , herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.”
“Bütün kitaplar gibi aynı şeyden söz eden bir kitap . İnsanların kendi yazgılarını seçmek şansından yoksun bulunduklarından söz ediyor . Ve sonunda da , dünyanın en büyük yalanına inandığını söylüyor .”
“Ve bir şey istediğin zaman , bütün evren arzunun gerçekleşmesi için işbirliği yapar .”
“Rüzgarın özgürlüğünü kıskandı delikanlı ve onun gibi olabileceğini anladı . Kendisinden başka hiçbir şey engel değildi buna . ”
“ Hazineye ulaşmak için işaretlere dikkat etmen gerekiyor . Tanrı , herkesin izlemesi gereken yolu yeryüzüne çizmiştir , yazmıştır. Senin yapman gereken , senin için yazdıklarını okumak yalnızca.”
“Ne yazık ! Yakında adımı unutacak . Ona adımı birkaç kez tekrarlatmalıydım . Benden söz ettiği zaman , benim Şalem Kralı Melkisedek olduğumu söylemeliydi.”
Sonra gözlerini gökyüzüne kaldırdı , düşündüklerinden utanmıştı . “Biliyorum: Her şey boş , bomboş , bomboş ! Senin de söylediğin gibi , Tanrım . Ama bazen bir ihtiyar kral da kendisiyle gururlanmak gereksinimi duyabilir .”
“Koyunlarımın yanında mutluydum ve mutluluğumu çevremde bulunanlarla paylaşıyordum . Geldiğimi gören insanlar beni iyi karşılıyorlardı . Şimdi kederli ve mutsuzum . Ne yapacağım ? Daha katı olacağım ve bir insan bana ihanet ettiği için de artık kimseye güvenmeyeceğim . Kendi hazinemi bulamadığım için gizli hazine bulan herkesten nefret edeceğim . Ve bütün dünyayı kucaklayamayacak kadar küçük biri olduğum için , sahip olduğum az bir şeyi her zaman korumaya çalışacağım .”
“Ben de herkes gibiyim . Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum .”
“Yeniden boş pazar yerine baktı , önceden hissettiği umutsuzluğu artık hissetmedi . Artık yabancı bir dünya değildi burası , yeni bir dünyaydı .”
“Bu tüccar yolculuk yapmak ya da bir tüccar kızıyla evlenmek için şekerleme imal etmiyor . Hayır , bu mesleği sevdiği için şekerleme üretiyor ,” diye düşündü delikanlı . Adamın , o yaşlı adamın yaptığını yapabileceğini fark etti : birinin kendi kişisel menkıbesine yakın ya da uzak olduğunu bir bakışta anlamak . Kolay bir şey , ama ben henüz bunu anlamaktan uzağım.”
“ Biraz uzaklaşmıştı ki , barakayı iki kişinin kurduğu aklına geldi , bunlardan biri Arapça, öteki İspanyolca konuşuyordu . Yine de pek güzel anlaşmıştı ikisi . Sözcüklerin ötesinde bir dil var , ”diye düşündü .“Daha önce koyunlarla böyle bir deneyimim olmuştu , şimdi de aynı şeyi insanlarla yapıyorum . ”
“Aslında herhangi bir şey temizlemen gerekmezdi . Kuran’ın yasası aç insanları doyurmayı buyurur . ”
“ Değişmek istemiyorum , çünkü nasıl değişeceğimi bilmiyorum . Artık tam anlamıyla kendime alışmış durumdayım . ”
“ Bir şeyi gerçekten istediğin zaman , arzunu gerçekleştirmeni sağlamak için bütün evren işbirliği yapar ,” demişti yaşlı kral . Ama hırsızlardan , uçsuz bucaksız çöllerden , düşlerinin ne olduğunu bilen , ama bunları gerçekleştirmek istemeyen insanlardan söz etmemişti yaşlı kral . Piramitlerin bir taş yığınından başka bir şey olmadığını ve isteyenin kendi bahçesine taş yığabileceğini söylememişti yaşlı kral . Ve eski sürünüzden daha büyüğünü satın alacak kadar paranız olduğunda , bu sürüyü satın almayı kendiniz için görev bildiğinizi de söylemeyi unutmuştu .
“ İnsan , hayaline yaklaştıkça , kişisel menkıbe daha çok gerçek yaşama nedeni oluyor .”
“ Kimse bilinmezden korkmamalı , çünkü herkes istediği ve ihtiyaç duyduğu şeyi ele geçirebilir . İster hayatımız , ister ekin tarlalarımız olsun sahip olduğumuz şeyleri yitirmekten korkarız . Ama hayat hikayemiz ile dünya tarihinin aynı el tarafından yazılmış olduğunu anladığımız zaman , bunu anlar anlamaz , bu korku uçup gider .”
“ Bir maden , yıllarca ateşte pişirilecek olursa kendine özgü bütün niteliklerinden kurtulacağına ve onun yerine geriye evrenin ruhunun kalacağına inanıyorlardı . Bu yüce nesne , simyacıların yeryüzünde bulunan her şeyi anlamalarına olanak sağlıyordu . Çünkü bu yüce nesne , bütün nesnelerin kendi aralarında iletişim kurmalarını sağlayan dildi . Büyük marifet ya da büyük yapıt adını verdikleri bu bulgu iki parçadan oluşuyordu sıvı ve katı . ”
“ Delikanlı , büyük yapıtın sıvı kesimine Ebedi Hayat adı verildiğini çıkardı . Bu iksir yalnızca bütün hastalıkları iyileştirmekle kalmıyor , aynı zamanda simyacıların yaşlanmalarına engel oluyordu . Katı kesimine Felsefe Taşı adı veriliyordu . ”
Ne var ki , savaş tehdidinden çokça etkilenmiş gibi görünmüyordu deveci . “Yaşıyorum , ” dedi delikanlıya , aysız ve kamp ateşsiz bir gece , hurma yerken . “ Ve bir şey yerken yemekten başka bir şey düşünmem . Yürüdüğüm zaman da yürüyeceğim , hepsi bu . Savaşmak zorunda kalırsam , ölüm şu gün ya da bugün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum . Benim yalnızca şimdim var . Ve beni sadece o ilgilendirir . Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun . Çölde hayat olduğunu , gökyüzünde yıldızlar olduğunu ve insan hayatının özünde bulunduğu için kabile muhariplerinin savaştıklarını anlayacaksın.O zaman hayat bir bayram , bir şenlik olacak ; çünkü hayat , yaşamakta olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur . ”
“Evren’in birden çok dili var .”
“ Belki de Tanrı çölü , insanlar hurma ağaçlarını görünce sevinsinler diye yarattı .”
“ Çünkü insanlar resimlerin ve sözcüklerin büyüsüne kapılıp sonunda Evren’in Dili’ni unuturlar .”
“Onları yoluma Tanrı dizdi,” diye düşündü , kendi kendine şaşarak . Şimdiye kadar , işaretleri bu dünyaya ait bir şeyler olarak görmüştü . Yemek yemek ya da uyumak gibi , aşk ya da iş aramaya çıkmak gibi . Ama bunun , kendisine yapması gerekeni göstermek için Tanrı ’ nın kullandığı bir dil olabileceğini hiç düşünmemişti .”
“ Sabırsız olma , ” diye tekrarladı , kendi kendine . “ Devecinin dediği gibi , yemek zamanı gelince yemeğini ye . Yürüme zamanı gelince yürü .”
☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️
Spoiler içeriyor
👨🔧 Küfür ve bel altı şakalara rağmen inanılmaz kaliteli olan bir yapım bulmak zordur . Ama işte , hangi yılda olursan ol , açıp izlediğinde her şekilde güldürebilecek iyi vakit geçirtebilecek bir dizi yapmışlar . Karakterlerin orijinalliği olsun , senaryo…devamı👨🔧 Küfür ve bel altı şakalara rağmen inanılmaz kaliteli olan bir yapım bulmak zordur . Ama işte , hangi yılda olursan ol , açıp izlediğinde her şekilde güldürebilecek iyi vakit geçirtebilecek bir dizi yapmışlar . Karakterlerin orijinalliği olsun , senaryo olsun baştan aşağı kalite sunuyor bana göre . Türk yapımlarındaki pembe dizi ısrarından kurtulabileceğiniz , hem eğlenip hem düşüneceğiniz harika bir dizi . Verdiği mesajlar ve göndermeler sayesinde , zamanında yayından kaldırılmaya çalışılmış . Yayınlanma gününü değiştirmişler . Dizide bu olay cesurca belirtildi zaten . Kaliteli her işten rahatsız olunması çok kötü ne yazık ki . 35 bölümden çok daha fazlasını hak ediyordu . Fakat 35 bölümle bile , çoğu diziden daha çok iz bırakmışlar . Diziyi izleyip bitirenler , sahnelerine denk geldiklerinde , eminim hala açıp izliyorlardır . Hala izlememiş olanlar varsa , izlemelerini tavsiye ederim 🌸
🔧 Komedinin yanında dram unsurunu hiç bunaltmayacak şekilde ustalıkla işlemişler .Hilmi ’ nin geçmişi , Tahsin Özdemir’in ölümü vs. diğer konular . Bir komedi yapımı bile olsa , insanın sadece mutluluktan ibaret olmadığını , acı ve kederin de insan için yaratıldığını belirten nitelikte bir anlatıma sahipti . Dış sesin anlattığı hikayeler , ilk bölümlerdeki animasyon kısımları , paralel evren bölümleri gerçekten çok özgün içeriklerdi . Kardeşliğin bu denli güzel ve gerçekçi anlatılması . Mahalle ortamı , herkesin birbirine olan tutumu izlemeye değer . Dünyaya barış ve mutluluk getirecek olan borla çalışan araba üzerinden , ülkemizdeki mucit ve bir şeyleri başaran insanların yaftalanması gerçeğini güzel anlattılar . Böyle gerçekleri yüze vurup mutsuz son ile bitirebilirlerdi . Ama icat hayata geçmiş olarak mutlu sonla izledik final bölümünü .
💜 Bölelim her şeyii yarı yarıyaaa olsun kardeş payııı 🥲 Bu jenerik , kafamda kira vermeden yaşayacak 🥹
🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧
“Kelimeler yazarların, şairlerin, politikacıların, maraş dondurması satıcılarının, cahillerin, klavye imalatçılarının ve papağanların en iyi dostları olabilirler. Ama adınız Metinse ve aşıksanız , kelimeler zengin alamancı uzak akraba gibidir. Hediye diye akülü araba umarsınız ama gelen genelde bayat çikolatadır”
Hilmi ve karısı arasında geçen muhabbet:
– Çocuğa geceleri yatmadan önce kitap oku dedim .
+ Ben kitap okumuyorum ki .
– 100 doların üstündeki yazıları okumuşsun. ''in god we trust'' diye dolanıyo lan çocuk evde .
+ Kalbine Allah korkusunu saldım işte. Fena mı yaptım?
Kartal: Biz Deniz’le arada çıkar dolaşırız kızlar hep ona bakar. Lan derim göz var izan var tabi ona bakacaklar. Şu kadarcık gocunmam, şu kadarcık koymaz bana. Ama insanın annesi babası içinde mi öyledir Sezai abi? Hayat çirkinler için çok çirkin be Sezai abi...
En sevdiklerim 🦥
Hilmi , Kartal ve Feyyza 🥰
🪷Maneviyat ve mânâ aleminin içinde olma durumu , sadece dile getirilmesi yeterli olduğu düşünülen kelime-i şehadet adı altında , basitleştiriliyor . Oysa müslümanlık , içinde bir sürü kavram barındırır . En basitinden bir örnek verecek olursak , tesettür bir başörtüsünden…devamı🪷Maneviyat ve mânâ aleminin içinde olma durumu , sadece dile getirilmesi yeterli olduğu düşünülen kelime-i şehadet adı altında , basitleştiriliyor . Oysa müslümanlık , içinde bir sürü kavram barındırır . En basitinden bir örnek verecek olursak , tesettür bir başörtüsünden ibaret değildir . Attığın her adımın bir anlamı varken , bilinen birkaç dua , birkaç kural yeterli sayılıyor .Genelde arkasına sığınılan bahaneler , bir Peygamber gibi olamayacağımız durumudur . Ancak bu düşünce tamamiyle kolaya kaçmak olur . Çünkü , bir Peygamber kadar maneviyat içinde olamamak , mensup olduğumuz dinin ve inanç görüşünün , anlamını kavrayarak yaşayabilecek olmamızın önüne engel koyamaz .
🪷 Şüphesiz ki herkes, hayatı boyunca anlam arayışı içerisinde yaşar . Bu anlam , bir müslüman için maneviyat , soyutlanma ve zarafeti ruhundan başlayarak kılık kıyafete kadar taşımaktır . Bir değil , hiç olmaktır . Ve bu hiçlik duygusundan alınan haz , yeryüzündeki hiçbir nimetle değiştirilemeyecek kadar anlamlıdır . Bu kitap maneviyatı , yüreklere işleyen bir hikayeyle sunar kalbimize .
🪷Süheyla , doğru yolu bulmuştu . Kendini , özünü bulmuştu . Yıllardır bir kayboluş içerisinde olmasına rağmen , bir çocuk neşesiyle izledi gözlerini alamadığı renkli sokakları . Ta ki , kaybolduğunu fark edene dek sürecekti bu neşe . Ve hakikat onu çaresizliğe sürüklediğinde , zahmetli bir şekilde gelecekti bir acı . Ve ona yolunu bulduracaktı böylece .
Süheyla , ışığı görmüştü . Yanından geçen tanıdık karanlıkların hepsi , yabancıydı şimdi . Geceyi görmeden , aya doğru yürüdü sadece . Süheyla kalbin cenderesi içinde , birçok kişinin isyanına sebep olacak bu perişanlık içinde , emin adımlarla yürüyor . Artık , acı teninden sıyrıldı . Kederden feragat edeli çok olduğu söyleniyor .
🪷Kısa bir hikaye , ama anlam yeterince uzundu . Ben Engin'in bir şeyler fark edebileceğini , Süheyla'dan feyz alabileceğini düşünmemiştim . Oysa zaten , onunda içinde bir şeyler varmış . Sadece bunu keşfetmek için , bir cümle yeterli olacakmış . İlk baştaki betimlemeler ve anlatım tarzı , bir süre bana da karışık geldi . Fakat sonra , anlamaya ve hikayenin hissine kapılmaya başladım .Cümleler kafama oturdu ve bu betimlemeleri takdir ettim .
🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷
🐚“Dünya sûretlerinin bulaştığı ayna nasıl parlar ? Huzura girmeden önce tevbe sularında yıkan . Kader teneffüs ettiğin her nefeste seninle . Eşyadan eşyaya seyahat edip durma . Kendine uzaktan bakmayı öğren . Bir dolap beygirine benziyorsun . Öyle ahmak , öyle hüzün verici .
Hicret ve niyetin kimin için ? Bir gece yarısı uyandığında yatağından kalk , şöyle yıldızlara bir bak . Düşün!...
Madem ki içinde bulunduğun yer , konuştuğun kimse sana feyz vermiyor ; terk e mâni olan ne ?
Ölüme ağlama . Kalbe bak . Hata ve isyan ile pişman , ibadet ve taat ile neşveli değilsen zaten ölüsün .”
🐚“Bir başka Süheylâ , bir başka dünyadır dedim .”
🐚“Birazdan gideceksin Şükrân. Seninle birlikte bu odayı iyice saran , hakimiyetini sırıta sırıta ilan eden; güya terk ettiğim , terk etmeye çalıştığım o saç tokalarından , arabalardan , Enginlerden , bunlara bağlanmış çay-çöreklerden oluşan dünya da süklüm püklüm ardınsıra çıkacak . Ben yine dikiş-nakışlarıma , rüyalarıma döneceğim .”
🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢🦢
Spoiler içeriyor
🪶 Şimdi söyleyeceklerim Raif'in , Maria'nın ölümünden ve hamile olmasından habersiz olarak geçirdiği yıllara karşı olacak . Raif'e hem çok fazla kızıyor , hem de çok fazla üzülüyorum . O yalnız bir adamdı . Ve sevilmeyi hiç tatmadığından , ilk…devamı🪶 Şimdi söyleyeceklerim Raif'in , Maria'nın ölümünden ve hamile olmasından habersiz olarak geçirdiği yıllara karşı olacak . Raif'e hem çok fazla kızıyor , hem de çok fazla üzülüyorum . O yalnız bir adamdı . Ve sevilmeyi hiç tatmadığından , ilk kez biri tarafından sevilmesi ,onu bu duyguya muhtaç kıldı. Kendisini terk ettiğini sandığı insan için , ömrünü umutsuzluk içinde feda etti . Maria suçlu değildi , hatta fazlasıyla masumdu . Onun çocuğunu taşırken vefat etmişti . Fakat Raif bundan habersizdi . Maria'nın onu haksızlık ve kötülük ile bırakmış olduğu ihtimali bile , Raif'in hayatını mahvetmeye yetmişti . Peki ya , sevdiği kadının , aşık olduğu kadının öldüğünü aradan onca sene geçmeden evvel öğrenseydi ne olacaktı . Belki intihar edecekti . Belki kızına bile babalık edemeyecekti . Çünkü Raif'in bir hayatı yoktu . O , bir zamanlar hayaller ve kitaplar için , bir zamanlar Maria için ve son olarak da hiç aşık olmadan evlendiği karısı . Ve ondan olan çocukları için yaşadı . Onun ömründe ona dair bir şey yoktu . Bu beni derinden yaralayan şey oldu . Ona bu yüzden çok kızıyorum . Mesele bir insana daha güvenebilme gücünü bulabilmek değildi . Mesele , kendisi için geçireceği güzel günlerdi . Bir insan , başka bir insana duyduğu sevgi yüzünden , uğradığı hayal kırıklıklarına dayanarak kendinden vazgeçmemeli . Aksine kendine en çok sarılması gereken zaman bu zamandır . Terk edildiğini düşünmesi , başka şeyleri sevmesi gerektiğini öğretemedi ona . Aradan onca sene geçtikten sonra . Bir de onun hakkında yürüttüğü fikirler bütünüyle yanlış çıkınca , yıkılmaması olanaksızdı . Maria , onun güzel Maria'sı yine ona ait olan parçasının bebeğinin , ölmesine izin vermemişti . Fakat kendisi , güzel gözlerini yummuştu dünyaya . Aşkına kavuşamadan , kederi uğurlayamadan terk etmişti sevinci . Bu Raif için , ölüm demekti . İkinci olarak , Raif'e bir aile kurduğu için kızıyorum . Evlendiği kadının ve çocuklarının ne suçu vardı ? Onlar da Raif’e sevgi göstermediler tabii . Zaten Raif’de bu sevgiyi hak etmediğini söylemişti . Fakat böyle olmak zorunda değildi . Eğer kendisini bir parça sevseydi , hayatını bir hiç uğruna zehir etmeyecekti . Tuttuğu bir yas yoktu ki . Maria'nın ölmüş olma ihtimali , aklının ucundan bile geçmemişti . Bu acıyı , kendisine olan saygısından aşağı tutarak , yeniden sevebilir , ve sevilebilirdi . Nitekim, bir aile kurmuştu zaten . Fakat bu ailede , aynı hayatı gibi sessiz , boşa geçirilen zamanlarla donatılmıştı . Tene değdiğinde hissedilmeyen bir rüzgar gibi , anlamsızdı . Anlayacağınız Raif , kendine hiç şans vermedi . Bu durum ailesini de etkiledi . Ve Maria'nın değerli hatırası kirlendi . Çünkü Maria , her halükarda onun mutlu olabilmesini isterdi . Onun gibi sevmeyi bilen birinin , bu yüce duyguyu içinde öldürmesine anlam veremezdi . Maria konusuna gelirsek , mutluluğu tamamlanmadan öldü . Yeterince koku salmadan solmuş bir çiçek gibi , hikayesi bitmeden , öldü . Kederli ve sevgisizce geçirdiği ömründe , tam aşkı bulmuşken . Tam , bir evlat sevgisine nail olacakken , ilkbaharda ezilmiş çiçekler gibi hüzünlü bir mânâ bırakıp gitti dünyadan . O yarım kaldı , ben okurken yarım kaldım . Raif'e verdiği umut yeşermedi , böylece onunla olan hikayeside yarım kaldı . Kendi canından kanından olan kızını , öksüz ve yetim olarak bıraktı dünyaya . Kız sanki , anne ve babasının yarım kalmış hikayesinin hüznünü taşıyordu omuzlarında . En acı şey ona kalmış oldu , onun yalnızlığı anne ve babasının yalnızlığından daha acı olacaktır zannımca .
🌬️Kitap , her şeyiyle mükemmeldi . İşleyişiyle , düşündüren cümleleriyle . Kalbimde bıraktığı izle . Her şeyiyle çok anlamlıydı . Kitap çok güzel, fakat umuda dair bir şey barındırmıyor . O yüzden , karakterin hatalarına yoğunlaşarak anlattım . Her şeyde istisnasız olarak umut olmadıktan sonra , Raif gibi , daha ölmeden ceset gibi yaşayan canlılar olmamız kaçınılmaz . Oysa ben , duygularıyla yaşayan bir insanım . Ve dünya üzerinde , illa insan için değil bir çok neden için , sevilecek çok şey var .
🍃 “Yaşıyorsak , hala umut var demektir.”
Seneca ✍️
❄️“Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahraman bulmak , belli ki dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır .”
❄️“İnsanlara ne kadar çok ihtiyaç duyarsam , onlardan kaçma ihtiyacım da o kadar çok artıyordu .”
❄️“Bütün üzüntülerimiz , kızgınlıklarımız , hiddetlerimiz , karşımıza çıkan olayların anlaşılmadık , beklenmedik taraflarınadır . Her şeye hazır bulunmak ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür ?”
❄️“Dünyada bana hiçbir şey , yaradılıştan üzgün bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir .”
❄️“Ben de yalnızım...” dedi . Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak , “Boğulacak kadar yalnızım!” diye devam etti , “Hatta hasta bir köpek kadar yalnız...”
❄️“Onların alıştıkları yerlerden sökülerek buraya getirildiğini ve böyle suni tedbirler , özenle yaşatılmaya çalışıldığını gördükçe biraz da durumlarına acırım . Biliyor musunuz , Berlin'de senenin ancak yüz gününde hava açık ve güneşli , iki yüz altmış beş gününde kapalıdır . Limonlukların projektörleri ve suni güneşleri bu ağaçların ışığa ve sıcağa alışmış yapraklarını doyurabilir mi ? Buna rağmen yaşıyorlar , kurumuyorlar ... Ama buna yaşamak denir mi ? Canlı bir varlığı kendisine uygun olan iklimden ayırarak , birkaç meraklının keyfi için bu berbat şartlara bağlamak bir tür işkence değil midir ? ”
“Ama siz de bu meraklılardan birisiniz...”
“Evet fakat buraya her gelişimde içim derin bir hüzünle doluyor!”
“Ne diye geliyorsunuz öyleyse ?”
“Bilmem.”
Islak banklardan birine oturdu . Ben de yanına iliştim .Eliyle yüzündeki yağmur damlacıklarını silerek , “Ben buradaki bitkileri seyrederken biraz da kendimi düşünüyorum.” dedi .“Belki asırlarca önce bu ağaçlarla , bu garip çiçeklerle aynı yerlerde yaşamış olan atalarımı hatırlıyorum . Biz de bunlar gibi yerimizden sökülüp dağıtılmış değil miyiz ? ”
❄️“Buna rağmen dünyada ciddiye aldığım tek iş budur . Sırf bunun için resim yaparak geçinmek istemiyorum . Çünkü o zaman kendi istediğimi değil , benden istenileni yapmaya mecbur olacağım .Asla. Asla...Vücudumu pazara çıkarmayı tercih ederim . Çünkü onun bence önemi yok...”
❄️“Bu hâlimizle hepimiz acınmaya layığız ama kendi kendimize acımalıyız . Başkasına merhamet etmek , ondan daha güçlü olduğunu zannetmektir ki , ne kendimizi bu kadar büyük , ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur . ”
❄️“Kız arkadaşlarım benimle arkadaşlık etmeyi ve fikirlerimi kabul etmeyi zevklerine ve rahatlarına aykırı buldular . Sevimli bir oyuncak olmak , onlara insan olmaktan daha kolay ve cazip geliyordu .”
❄️“İnsanlar birbirinin maddi yardımlarına ve paralarına değil , sevgilerine ve ilgilerine ihtiyaç duyarlar . Bu olmadıktan sonra , aile sahibi olmanın doğru ismi ,“birtakım yabancılar beslemek”di .”
❄️“Ben onu beklerken , evimi onun için hazırlarken ölmüştü . Hiç kimseye bir şey söylemeden , beni zora , sıkıntıya sokmamak için , bütün sırrını beraber götürmüştü.”
❄️“Asıl ben , otuz beş seneye yaklaşan ömrümde , ancak üç , dört ay kadar yaşamış , sonra , benimle ilgisi olmayan anlamsız bir kimliğin derinliklerine gömülüp kalmıştım .”
❄️“Gene dün akşam anladım ki hayatımdan o kadın çıktıktan sonra her şey gerçekliğini kaybetmiş , ben onunla beraber , belki de daha önce , ölmüşüm .”
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
Spoiler içeriyor
🥋 Öncelikle dizinin çok sürükleyici olduğunu söylemekle başlayayım . Ruh halimin çok fazla değişkenlik sorunu olduğundan , aralıklarla ve bazen sıkılarak izledim . Ama bu bence benimle ilgili bir durum . Yoksa gayet keyifli ve akıcıydı . Üç sezonu bitirdikten…devamı🥋 Öncelikle dizinin çok sürükleyici olduğunu söylemekle başlayayım . Ruh halimin çok fazla değişkenlik sorunu olduğundan , aralıklarla ve bazen sıkılarak izledim . Ama bu bence benimle ilgili bir durum . Yoksa gayet keyifli ve akıcıydı . Üç sezonu bitirdikten sonra , dördüncü sezonu merakla bekledim . Ve çıktığı zaman , iki günde bitirdim . Beşinci sezonu iple çekiyorum . Bazen durup dururken sahneler aklıma geliyor , ne olacağı hakkında fikir yürütmeye çalışıyorum .
👊 Dövüş sanatlarının basit bir mantığı varmış gibi görünüyor . Ama kesinlikle öyle değil . Karate ya da başka bir şey , fark etmez . Bir yaşam tarzı , bir öğreti . İnsanın içinde kurması gerektiği denge . İlk başlarda Cobra Kai'nin , “ No Mercy ” üzerine kurduğu mantıkta bir sorun görmemiştim . Johnny Lawrence 'ın yaşadıkları yüzünden midir bilmem , bu sloganın nelere sebep olabileceğini kavrayamamıştım . Çünkü dışlanmış , kötü muamele görmüş çocuklara umut veriyordu . Miguel gibi , Hawk gibi . Sadece , hayatla olan savaşlarında acımasız olmaları gerektiğine dair bir öğreti olduğunu zannetmiştim . Yenik düşme , korku ve kedere karşı olan bir merhametsizlik duygusu zannetmiştim .Fakat bu çok daha fazlasıydı . Bölümler ilerledikçe anladım , o ana kadar bu sözü benimsemiştim bile . Oysa her şeye karşı olan bir acımasızlıktan bahsediyormuş . Johnny Lawrence 'ın bunu fark etmesi güzel oldu . Fakat oğlu Robby'nin , babasını affedebilmesi için çok meşakkatli yollardan geçmesi gerekliydi . Dördüncü sezonun sonunda gerçekleri fark ettiği , ve babasıyla ağlayarak sarıldıkları yerde bittim . Ben hala o sahnedeyim . Ve gelecek sezon da neler olacağı hakkında çok heyecanlıyım . Her konuya ve karaktere , ayrı ayrı değinmek isterdim . Fakat çok uzun olur . O yüzden daha kısa kesmeye çalışacağım .
🥋 Dövüş sahnelerini izlemek çok keyifliydi . Ve tabi , 1984 yılında vizyona girmiş olan “The Karate Kid” filminin devamı niteliğinde çekilmiş bir dizi olması da , daha ilgi çekici .
👊 Öğretmenliğin neden kutsal olduğu aşikar .Bir öğrencinin fikirlerine yön veren ve karakterini değiştirebilen bir etken . Johnny Lawrence her yanlışını , John Creese yüzünden yaptı . Oysa kötü bir insan değildi . Kendi hocası tarafından bile zorbalığa uğrayan birisi ne hale gelebilirdi ki zaten . Tabi olaya , John Creese gözünden bakarsak başka bir mevzu çıkıyor ortaya . Kimse tamamen kötü değil aslında . Gerçek kötülerin bu dünyanın düzeninin , savaşların kötü ettiği insanlar . Zehirlerini başkalarına da bulaştırıyorlar . Çünkü sevgi nedir , iyilik nedir bilmiyorlar . Herkesin hayatını bilmediğimiz sürece , gerçek kötünün kim olduğunu anlamamız imkansız . Bu dizi , farklı açılardan bakabileceğimiz bir dizi .
🌬️Zihnimizi kimsenin yönetmesine izin vermemeliyiz . Ne zayıflıklarımız , ne de yaşadıklarımız , olduğumuz kişiyi etkilememeli . Kötülük , öğretmenimiz de , ailemizde de olsa bu duygudan uzak durmalıyız . Çünkü bir kere bulaşmak , bin kere daha bulaşacak olmanın temennisidir . “İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir” diyor Sabahattin Ali.
Ve bunu da unutmayalım , “Kötüler, kendilerine tahammül edildikçe daha çok azarlar.”
Lev Tolstoy✨
İntikam almamak , karşılık vermemek bizi aptal yapmaz . Ya da onlara tahammül etmemizi gerektirmez . Bir bölümde , Daniel'ın eski tanıdığı , ona dövüşü durdurmak için kısa süreli felç geçirten bir teknik öğretmişti . Sadece beş dakika , kavgadan uzaklaşmak ve zarar vermemek için yeterliydi . Aslında her şekilde bir yol daha var . Fakat biz insanlar , öfkenin gözümüzü bürüdüğü sırada , hırsa teslim olup . Yıkıma göz yumuyoruz . Sonuç olarak kimse kazanmıyor . Kavga veya savaşın bir kazananı olmaz . Bunları savunmak , kötülerin daha çok azmasına izin vereceğimiz anlamına da gelmez .
“ Merhamet, her zaman intikamdan daha asildir. Merhamet ısmarlama olmaz, tatlı bir yağmur gibi gökten düşer, verene de alana da faydalıdır. ”
William Shakespeare ✨
⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️