Sarf etmek üzere bir hüzünü, Çabamın çevirdim yüzünü, Binbir susan kişiye. Dursam da kulağımda çaresiz bir gürültü, Gözler mahşerden evvel görmüş kötülüğü, Ama ondan evvel, gülümsemiş ölüye. Ben de başımı çevirdim geceye. Ah başımı koysam nereye! İlmeğe değen zehir nece?…devamı