(@) - Raf

Ben bunu nasıl sonuna kadar izledim bilmiyorum. Hem de bu kadar hızlı. Totalde iki günümü aldı. Çok mu komik? hayır. Olaylar çok mu sürükleyici? yoo. Beklenmedik mi ilerliyor? senaryosunu uykumda bile yazarım. Aksine bu derece anlamsız kaos ve %100 duygu…devamı

ddonatello 4 years ago

Dante Kulübü

Matthew Pearl

1 Gönderi

18 Mart Cuma Çok ilginç bir kitap gerçekten. Her kitaba 100 sayfa şans tanıma kuralım olmasaydı ilk 50 sayfa içinde bırakırdım. Nereye varmaya çalıştığımızı hiç anlamadım çünkü, hala. Ama okutuyor da. Çok çarpıcı bazı cümleler görüyorum. Kütüphane kitabı olduğu için…devamı

ddonatello 4 years ago

Yarasa Adam

Matt Reeves

172 Gönderi

İzlediğim en iyi Batman filmiydi. Üç saatin bir dakikasından bile sıkılmadım aksine bittiği için üzgündüm. Olay örgüsündeki her şeyin böyle tane tane ama heyecanla işlenmesi inanılmazdı. Farklı çekim açıları, dozunda heyecan veren müzikler, izlediklerimize gerçeklik katan kostümler ve aklımızı alan…devamıİzlediğim en iyi Batman filmiydi. Üç saatin bir dakikasından bile sıkılmadım aksine bittiği için üzgündüm. Olay örgüsündeki her şeyin böyle tane tane ama heyecanla işlenmesi inanılmazdı. Farklı çekim açıları, dozunda heyecan veren müzikler, izlediklerimize gerçeklik katan kostümler ve aklımızı alan efektler.. Oyunculardan bahsetmeye bile gerek yok. Filmin yıldızı iki oyuncuyu da geçmişte sevmezdim, Robert Pattinson ve Zoe Kravitz. Fikirlerim ve hislerim tamamen değişti. Karakterlerin hakkını vererek, hayranlık uyandırarak oynadıklarını düşünüyorum. Bu filme kadar Batman figürü benim zihnimde egoyla eşleşmiş bir kahramandı. Artık onun daha çok fedakarlıklarını görüyorum. Filmde bu fark ediş kaç defa tüylerimi diken diken etti sayamadım bile. Catwoman ile yollarının ayrılması, yaklaşan güç savaşı ve en sonunda ceza evindeki 'friends' sahnesi filmin devamı gelecek hissi verdi. Umarım gelir, bu sefer dört saat de olsa seve seve izlerim. Bu tip filmleri sinemada izleyebilmiş olmak bana çocuklarıma, torunlarıma anlatılacak olaymış gibi geliyor. Bu hissi en son Dune filminde hissetmiştim. Onu da sinemada izledim 🤸🏻 - miniminnacık spoiler - Film boyunca duyguların abartı bir şekilde yansıtılmaması ve saçmasapan etrikalar yerine zekice kovalamaca oyunlarının ön planda olması film hakkında en sevdiğim şeyler olabilir. Yapabileceğim en büyük kötü yorumsa Alfred'in beklediğim kadar göz önünde olmaması, iki üç sahnede gördük altı üstü. Alfred benim için hep özel olmuştur.. Bir diğer minik eleştirimse şu Batman'in ağır yaralandığı sahnede Selina'nın onu öpmesi. Yavrum sırası mi şimdi bunun ölüyo adam diye çığlık atacaktım az daha. Bu tip şeyler geriyor beni. - miniminnacık spoilerın sonu - Filmlere puanları bana hissettirdiği duyguların gücüne göre veriyorum. Buna göre The Batman'e 92832923 puan falan gidiyor ama ben 10/10 diyeceğim. Nolur izleyin, süresi gözünüzü korkutmasın. Mümkünse sinemada. 🌸

ddonatello 4 years ago

Kütüphane kitaplarında arka kapak özetinin üstüne ya da içindeki yazıların tam ortasına etiket/mühür konulması çok sinir bozucu değil mi?

ddonatello 4 years ago

The Queen's Gambit

Scott Frank

367 Gönderi

Spoiler içeriyor bu kadar geç izlediğime o kadar pişmanım ki. ben artık dizi izleyemeyeceğimi sanıyordum. hiçbir şey sarmıyordu ve her şey abartılı geliyordu. vakit ayırmaya değer bulamıyordum ya da yeterince merak hissetmiyordum. bu diziden de epeydir haberdardım tabii ama o kadar çok…devamıbu kadar geç izlediğime o kadar pişmanım ki. ben artık dizi izleyemeyeceğimi sanıyordum. hiçbir şey sarmıyordu ve her şey abartılı geliyordu. vakit ayırmaya değer bulamıyordum ya da yeterince merak hissetmiyordum. bu diziden de epeydir haberdardım tabii ama o kadar çok lafı dönmüştü ki herhalde içindeki her duyguyu izleyenin gözüne gözüne sokan o bilindiklerden biridir diye düşünmüştüm. hani izlerken daha iyisi olamaz herhalde diye düşünür ama bitince unutursun, sende bir yeri olmamıştır, onlardan. değilmiş. cinsellik abartılmadan, bağımlılıklar övülmeden, propagandalardan uzak bir şekilde hem zihnimde hem kalbimde kalıcı yer bulan bir dizi oldu. zeki ve savaşçı bir kadın. güçlü rakipler. satranç... ölmeden izlenecekler listesine konulacak bir dizi. 11/10 - Spoiler Alert - Hele son iki bölümü öyle heyecanla izledim ki! Mr. Sheibel'in Beth hakkındaki her şeyi toplaması, Jolene'in tam ihtiyacı olduğu anda geri dönmesi, bizim kızın aptal ebeveynlerini ve hapları geride bırakması, Townes'un gelip eski kırıklıkları tamir etmesi ve arkadaş olmaları, Benny ve Harry'nin bütün ekibi toplayıp Beth'in arkasını kollamaları, beyaz saçlı büyükustanın Beth'e içtenlikle söyledikleri ve bizim kızın yüzündeki o gerçek ve pırıl pırıl gülümseme, maçları takip eden insanların o heyecanı ve sonunda Bargov'un şah elindeyken kaldırıp gerçek bir sevinç ve kutlamayla sarılması, haberi alanların coşkusu, Beth'in arabadan inip sokakta yaşlılarla maçı.. Ve en sonunda gözlerinin içine bakıp haydi oynayalım deyişi! Sanırım Beth'e bir tık vuruldum. Ve bence Harry çok tatlı:) Bu diziyi izlemeye aniden karar verişim son zamanlarda satrança iyice merak salmam sayesinde oldu. Önemli, saygıdeğer ve zor bir oyun olduğunu biliyordum ama bu dizi satrancı kafamda bambaşka boyuta getirdi. Hakkında bir sürü kitap okumak, gerçekten iyi oyuncularla maç yapmak ve 64 karelik o dünyada kendi oyunumu kurmak istiyorum. Son olarak, dizi sayesinde bayaaa bir müzik keşfettim. Bu önemli.

ddonatello 4 years ago

Dünyanın Merkezine Yolculuk

Eric Brevig

14 Gönderi

Bütün çocukluğum ablam ve kardeşimle bu tip filmlerin CD'sini kiralayıp tekrar tekrar izlemekle geçti ama bunu izlememişiz, nasıl oldu anlamadım. Uzun zamandır böyle doya doya macera izlememiştim. Bütün duygular öyle dozunda verilmiş ki.( Sanırım son zamanlarda çekilen filmlere uzak kalmamın…devamı

ddonatello 4 years ago

Hiçbir Fikrimiz Yok

Jorge Cham, Daniel Whiteson

1 Gönderi

En zor zamanlarımda bile bilim kitapları okumak ve kendimi kaptırmak kurtarıcım olmuştur. Bu kitap da kahramanlarımdan biri. Rahat ve eğlenceli bir dili var, ki bu modern fizikle yeni ilgilenmeye başlamış acemilere olduğu kadar deneyimli okuyucuları da ilgilendirdiği anlamına gelir. Benim…devamı

ddonatello 4 years ago

Aranıyor

Timur Bekmambetov

43 Gönderi

tam duymaya ihtiyacım olan şeyleri söyleyen bir filmi tam da ihtiyacım olan anda izlemiş bulundum, bu şanstır. 8/10

ddonatello 4 years ago

Ekinoks

Michael White

2 Gönderi

Hani bazen küçük tesadüfler sonucu hayatınıza bir şey girer ve kendinizi “ya her şey daha farklı olsaydı ve ‘O şey’ yaşanmasaydı, ne yapardım?” derken bulursunuz ve nasıl da şanslı olduğunuzu düşünürsünüz ya, bu satırları yazarken kafamdan geçenler tam olarak bu.…devamıHani bazen küçük tesadüfler sonucu hayatınıza bir şey girer ve kendinizi “ya her şey daha farklı olsaydı ve ‘O şey’ yaşanmasaydı, ne yapardım?” derken bulursunuz ve nasıl da şanslı olduğunuzu düşünürsünüz ya, bu satırları yazarken kafamdan geçenler tam olarak bu. Çünkü Ekinoks’u çok basit bir olay örgüsü sonucunda okuma fırsatı elde ettim. Baştan başlayacak olursam, yeni yıla girerken kendime bir ‘zinciri kırma’ etkinliği olarak her gün mutlaka kitap okuma görevi verdim. Bu sayede gündelik hayatın meşguliyetleri uyduruk bahanelerle beni kitaplardan uzak tutamayacaktı. Şimdiye kadar görevi başarıyla yerine getirdiğimi söyleyebilirim. Öyle ki neredeyse her iki günde bir kitap bitirmeye başladım. Bu da beni sürekli kütüphaneye uğramaya ve yeni kitaplar keşfetmeye itti. İki gün önce çok yakın arkadaşlarımdan birinden benim için kitap seçmesini istedim, raflar arasında keyifle birlikte dolaştık. Bana bu kitabı uzattığında belki sadece 10 dakikadır oradaydık ama arka kapağını okur okumaz “tamam, bunu alıyorum” dedim. Söylenilenlere göre Dan Brown’un Da Vinci Şifresi’ne rakip olabilecek bir kitaptı elimde duran, ki kendisi en sevdiğim yazarlardan biridir. Güçlü bir kadın kahramanımız vardı, vahşi cinayetler ve gizli ilimlerle iç içe bir olay örgüsü söz konusuydu. Oldukça umutluydum ve hayal kırıklığına uğramadım… Kitabın ilk sayfalarını, oda arkadaşımdan izin isteyerek sesli okudum. Sesli kitap okumak benim çok geç keşfettiğim bir yöntem. Kafam çok doluyken, kitabın içine giremediğimi hissettiğimde pes edip kenara koymak yerine sesli okumaya başlıyorum. Bu okuduklarıma çok daha iyi odaklanmama yardımcı oluyor. Buna öyle alıştım ki heyecanlı sayfaları hızlanarak, nefes nefese ve arada küçük çığlıklar atarak okumak normal gelmeye başladı, dışarıdan nasıl göründüğümü tahmin edemiyorum alsdjksaklsl Her neyse, ilk sayfalarda ilahi bakış açısından katilin dehşet verici eylemlerini okuyorduk. Ardından ana kahramanlarımızı tanımak ve aralarındaki diyaloglar geliyordu. Başta kitabın üslubuna alışamadım. Diyaloglar tuhaftı, İngiliz karakterlerin sıra dışı mizaçlarıydı bunda etkili olan. Sonra, mekanları ve karakterleri tasvir ederken çok fazla bilmediğim şeyden bahsediliyordu (Oxford şehrindeki dükkanlar ve kıyafetlerin markaları gibi). Her kitaba mutlaka 100 sayfa kadar şans tanımak gibi bir huyum olmasaydı şu an bu satırları yazamıyor olurdum. Neyse ki devam ettim ve yaklaşık bir kırk sayfa içinde kitaba dair bütün fikirlerim değişti. Sanki yazar üzerinden çekingenliği atmış ve döktürmeye başlamıştı. Kendimi birden bire profesyonellikle işlenmiş ayinsel cinayetler, gizli ilimler, tarikatlar, kriptoloji, simya, tarih ve oldukça zeki karakterlerle baş başa buldum. Her şey çok hızlı gelişiyordu. Bol bol olay barındırmakla birlikte tatmin edici düşünsel yolculuklara da eşlik ediyorduk. Gereksiz dramalara yer yoktu. Dehşet verici olaylar öyle titizlikte ve objektif anlatılıyordu ki, aynı satırlar okuyucuyu mecburi bir duygusallığa sürükleyecek duygusal motiflerle yazılsaydı bu kadar sarsıcı olmazdı. Kitapta bilim tarihinden gerçek kişiliklerin ve bazı ünlü mekanların yer alması, üzerine bütün bunların ustaca tasarlanmış bir kurguyla harmanlanması bir noktada hangisinin gerçek hangisinin kurmaca olduğunun anlaşılamayacağı nefes kesici bir bütün oluşturuyordu. Öyle ki kitabın sonundaki nelerin kurgu nelerin gerçek olduğunun anlatıldığı kısmı çok manidar buldum. Aksi taktirde kitap bittiğinde Kara Sfenks Tarikatını Google’da aratmak ilk işim olacaktı… İnsanın yüreğini ağzına getiren ve dolu gözlerimle biraz bulanık okuduğum, bazı karakterlere bakış açınızı tamamen değiştiren ters köşelerle dolu son sayfaların ardından kitabı kapattığımda “iyi ki” dedim. İyi ki kitap okumayı seviyorum, iyi ki her gün kitap okumayı görev edinmişim, iyi ki çok sevgili dostumdan bana kitap seçmesini istemişim, iyi ki binlerce kitap arasından bunu bulmuş, iyi ki kitapları bırakmadan önce uzunca şans tanıyorum.. Teşekkür edilecek o kadar çok şey var ki! Belki bu kitap hayatımda okuduğum en güzel kitap değildi. Belki bir süre sonra unutacağım, belki başkaları o kadar da etkileyici bulmayacak. Ama bence bir kitabı değerli yapan, okuyucusuna hissettirdiği o heyecanın ve minik kalp krizlerinin de ötesinde, 'iyi ki’ dedirtebilmesidir. Özetleyecek olursam Dan Brown okumayı sevenlere, tarihin arka odalarını mesken tutmuş gizli ilimlerle ve polisiye kitaplarla ilgilenenlere önerebileceğim bir kitap. Uzun zamandır böyle heyecanı doruklarda yaşatan bir kitap okumadığım için ilaç gibi gelen bu değerli hazineye puanım 10 üzerinden 10. Bana bu kitabı bulan dostum Emma’ya da sevgim ve teşekkürlerim sonsuz. Bir şans tanıyın. Kitaplarla kalın.

ddonatello 5 years ago

Artemis

Andy Weir

5 Gönderi

Spoiler içeriyor Bilimkurgu kitapları okurken genelde kurgunun arkasındaki bilimsel temelleri derinlemesine anlamamız gerekmez. Biz daha çok öyle söylendiği için öyle kabul eder ve ona göre okumaya devam ederiz. Bunda rahatsızlık veren bir şey yok ama Andy Weir ile tanışana kadar bunun tam…devamıBilimkurgu kitapları okurken genelde kurgunun arkasındaki bilimsel temelleri derinlemesine anlamamız gerekmez. Biz daha çok öyle söylendiği için öyle kabul eder ve ona göre okumaya devam ederiz. Bunda rahatsızlık veren bir şey yok ama Andy Weir ile tanışana kadar bunun tam tersinin de mükemmel hissettirebileceğini bilmiyordum. Kendisinin ilk kitabı Marslı. Okumayanlar olabilir ama filmini izlemeyen kalmamıştır diye tahmin ediyorum. Apaçık ve neredeyse her durumda geçerli olan "kitabı daha iyi" muhabbetti Marslı için de geçerli, hala okumadıysanız lütfen bir şans verin. Artemis'e gelirsek. Bu kitaptan daha Türkçe'ye çevrilmeden önce haberim oldu. Andy'nin diline, mizahına, bilimsel açıklamalara olan düşkünlüğüne hasta olduğum için okumak için can attım. Fakat okumak için bir türlü doğru zamanın geldiğini hissedemiyordum. Anlatması zor bir his ama bence beni anlayacaksınız. Hani önünüzde bir kitap vardır, bir başlasanız bayıla bayıla okuyacağınızdan eminsinizdir ama bir kıvılcıma ihtiyacınız vardır... Benim kıvılcımım vizelerimin başlaması oldu dksmsksm Her sınav döneminde kitap okuma hevesim tavan yapar zaten... Başlarda acaba beklediğimi bulamayacak mıyım dedim. Ana karakterin konuşma ve davranış tarzı, kendisi için önemli olan şeylerin tuhaf sıralaması, 'kanunsuz' işlere bulaşmayı seven bir tip olması korkuttu beni. Bir kitabı seveceksem ilk olarak ana karakterini sevmeliyim. Sonuçta onun beynindeyim artık, bir süre onun hayatı benim hayatım olacak. Ama kısa sürede alıştım ve hoşuma gitmeye başladı. Jazz (ana karakterimiz) haricinde yakından tanıdığımız karakterler de çok renkli kişiliklerdi doğrusu. Birçok farklı ülkeden geliyorlardı mesela. Her kitapta sadece Amerika'yı görmekten sıkıldınız mı? O zaman sizi Artemis'e beklerim. Böylece Suudi Arabistan'da doğmuş ve altı yaşında Ay'a (AYA YAHU) göçmüş bir ana karakter, Ukrayna'lı bir bilim insanı (Svobo 🧡), eski Amerikan deniz piyadesi, Brezilya mafyası ve daha birçoklarıyla tanışabilirsiniz. Ha bir de, uzayda bu şehri kuranlar kimler biliyor musunuz? Kenyalılar. Harika değil mi yahu! Tabii doğal olarak bu insanların kültürleri, dinleri, kişilikleri, cinsel kimlikleri vesaire de birbirinden farklıydı. Hepsinin tek bir ortak özelliği vardı. O da artık evlerinin Artemis olması. Bu beni duygulandırdı. Ya da kitap yeni bittiği için hassasım bilmiyorum. Kitabın ilk yarısında Jazz'in zengin olma hayaline kavuşmak için yapmayı kabul ettiği bir göreve tanıklık ediyoruz. Bu esnada Jazz' in hayatını öğreniyor, etrafındaki insanları tanıyor ve ne kadar zeki, asi, çatlak, cesur ve tam bir ukala dümbeleği olduğunu fark ediyoruz. İkinci yarıdaysa Jazz'in olayların sandığından daha derin olduğunu fark etmesini, gelecek tehlikeleri görmesini ve hem kendi canını hem de evini yani Artemis'i kurtarmak için kahramana dönüşmesini okuyoruz. Kitapta hiç durmayan bir dinamik var. Hedefe giden yolda gizemler ve büyük sorunlar mecvut. Ama bunlar titizlikle, mantıkla ve bilimsel gerçeklerle ilmek ilmek çözülüyor ve hep daha fazlasını okumak istiyorsunuz. Sanki biri beyninizi gıdıklıyormuş gibi hissetmeniz de cabası. Tam aha işte şimdi her şey bitti dediğiniz anda Jazz'in problem çözücü beyni devreye giriyor ve şaşıp kalıyorsunuz. Böyle böyle 5 saatte bitiriverdim kitabı. Hem de matematik vizeme çalışmam gerektiği halde... Açıkçası biraz gaza da getirdi, acaba gerçek bi mühendis olunca bu kitabı okusam daha da zevk alır mıyım dedim. O günlerin gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum. Belki iyi hatta muhteşem bir mühendis olma hayalleri kurarken kitap okumak yerine sınavıma çalışsaydım işim daha kolay olurdu. Ama pişman mıyım? Asla ;) Bu uzuun yazı başkalarının ne kadar işine yarar, hoşuna gider bilmem çünkü kitabı yorumlamaktan çok kendi kendime sohbet ettim. Ama hislerimi azıcık da olsa yansıtabildiğim için mutluyum. Bu yazıyı her okuduğumda kitabı okurken yaşadığım mutluluğu hatırlayacağım. Son bir şey söylemem gerekirse eğer, Andy Weir'in nasıl olup da insanları sıkmadan, anlaşılır ve hatta ekstra sürükleyici şekilde bilimsel karmaşık süreçleri anlatmayı başarabildiğini asla anlayamacağım. Ama umarım bunu yapmaya devam eder. Eğer şimdiye kadar kendisine bir şans vermediyseniz şimdi tam sırası derim. Sözüme güvenin, kitabı beğenmeyecek olsanız bile hayatınıza bunu bilerek devam edeceksiniz. Ama denemezseniz belki de zevkle okuyacağınız bir kitaptan mahrum kalmış olacaksınız. Daha fazla boş yapmadan gidiyorum. Ha bir de kitaba puanım 9,5/10 Kitaplarla kalın!