Size göre bir insanı gerçek anlamda tanımak için en çok neyi bilmek gerekir: çocukluğunu mu, hayallerini mi, acılarını mı?
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Konuşmak benim için bir tür sessizlik biçimi de... Duyulmak istiyorum ama bağırarak değil, çünkü kim bağırıyorsa çoğunlukla kendini bile duyamıyordur zaten. Anlatmak istiyorum ama anlamla boğmadan, çünkü fazla anlam yüklemek bazen kelimeleri boğar, ölürler. İçimde konuşan bir sessizlik var; o…devamı
Yazdıklarımda, kırılganlıkla gücün iç içe geçtiği bir ses var. Sanki bir yandan kimseye muhtaç olmamak istiyorum ama diğer yandan birinin beni, ben söylemeden anlayabilmesini diliyorum. Bu da beni hem bağımsız hem de derin bağlara aç bir ruh haline sürüklüyor. Bunu…devamı
Dünyam kelimelerle kurulmuş, ama bu kelimeler bazen beni taşımaz hale geliyor. Çokça empati yapıyorum, başkalarını derinlemesine anlayabiliyorum ama o anlayışın içinde kendimi unutma ihtimalim var. O yüzden zaman zaman geri çekiliyorum. Çünkü kendimi korumak, görünmez sınırlarını korumak zorundayım. Duygularımı kontrol…devamı
Sözcüklerimde hem derinlik hem çelişki var anlaşılmak isteyen ama mesafe koyan biriyim. Hem bağ kurmak istiyor hem de incinmekten korkuyorum. Sorguluyorum: insanları, sevgiyi, gerçekliği, hatta kendimi. Arayışım bir cevap değil belki; bir his, bir yer, bir anlam. Ait olduğunu hissettirecek…devamı
Yıllar geçer, sen her şeyin doğru yerde olduğunu düşünürsün ama yine de içinde, bir terslik olduğuna dair hafif bir şüphe vardır. Mesela diş fırçan hep aynı kupada, ayakkabıların kapının yanında, kahveni hâlâ iki şekerli içiyorsun… Ama içindeki sandalye hep biraz…devamı
“Tüm yaratılışta Aeolion sesleri olacak ve bu ağıt benim en üst senfonim olacak.” Bu cümleyle başlar içimdeki sonsuz nota kayması. Sanki ruhum, görünmeyen bir kemanın yayıyla çiziliyor her gece. Aeolion’un melankolik tınısı, bir zamanlar içimde çiçek açmış ne varsa kurutuyor.…devamı
Eksik, fazladan çok yer kaplar... Çünkü insan bazen tamamlanmak istemez, sadece anlaşılmak ister. Fazla söze, fazla dokunuşa, fazla beklentiye gerek kalmadan. Ama ne zaman eksik bir yanımız konuşur olsa, işte o zaman içimizde yankılanan sessizlik bile gürültüye dönüşür. Bir eksiklik…devamı
"Split" (2016) – Kimliğin Kırık Aynası: M. Night Shyamalan’ın yönettiği *Split*, hem psikolojik gerilim hem de karakter odaklı bir korku anlatısı olarak öne çıkıyor. Filmin merkezinde, dissosiyatif kimlik bozukluğu yaşayan Kevin Wendell Crumb’ın 23 farklı kişiliği ve bu kişilikler arasında…devamı
“Hush”, sesin yokluğunda gerilim yaratmayı başaran, klasik formülleri kıran bir korku filmi. Hem bir hayatta kalma hikayesi, hem de sessizliğin ne denli yüksek sesli bir anlatım aracı olabileceğinin kanıtı.