Aileni Hem sevmek isteyip hemde bir o kadar nefret etmek nasıl bir arada olabiliyor. Dışarıya karşı mükemmel olan kültürlü saygılı görülen bir insan evin içine gelince canavara dönüşüyor.O yan odada ağlarken kendi içimdeki ateşe rağmen ağırlığıma ağırlık katıyor ağlasın ben…devamıAileni Hem sevmek isteyip hemde bir o kadar nefret etmek nasıl bir arada olabiliyor.
Dışarıya karşı mükemmel olan kültürlü saygılı görülen bir insan evin içine gelince canavara dönüşüyor.O yan odada ağlarken kendi içimdeki ateşe rağmen ağırlığıma ağırlık katıyor ağlasın ben onun yüzünden çok çektim diyen tarafımı her zaman baskılamaya çalışıyorum ama yanına gitmek gelmiyor içimden. Sevgi göstermek sarılmak garip geliyor adını koyamadığım sanki bir utanç duygusu veya alışık olmadığın herhangi bir ülkede bir başına kalmışsın da adım atsan yargılanıcaksın gibi hissettiriyor
Çoğu zaman kabullenemiyorum kızıyorum kendime bu düşünceler kötü ne olursa olsun böyle düşünmemelisin diye ama bir anlık aklıma beynime düşenleri de durduramıyorum bir kere olsun ağzını açıp konuşamamanın verdiği bir baskı da olabilir ama o bana hakaretler yağdırırken ben konusursam hiçbir şeyi takmayacak kadar büyük bir öfkeye sahip olduğumu da biliyorum o günden sonra ne bir ilişki kalır aramızda nede huzur bulmuş bir ruh.belki burda bile biraz kendimi düşünüyorum bilmiyorum.Bu durum nereye gider ne kadar sürer onuda bilmiyorum aslında tek bildiğim yavaş yavaş hem onlardan hem kendimden koptuğum onların gölgesinde kendi içine sıkışmış biri olmak istemiyorum ama kendimi nasıl aşabilirim bunun bir cevabı da yok içimde yada durun en önemlisi tüm bu olanları onları nasıl aşabilirim .Geride bırakmak ayda yılda bir sadece nasılsınız diye sormak belkide aylarca yüzlerini görmeden ufacık bir mesaj atmak beni mutlu edicek mi? Muhtemelen hayır. Anne ve baba olmak kardeş olmak gerçekten sadece laflık bir seni seviyorum değer veriyorumluk bir şey değil insanlar cidden bu konu üzerinde bir kere olsun düşünmeli iyi birer insan olmak her zaman yetmiyor aynı sevginin herşeye yetmediği gibi.Şimdi onlar gibi olmayacağım bana yaptıklarını ben yapmıycam desem dahi aklımda kocaman bir acaba bırakıyorlar her daim.Eğer okuduysanız ve beni birazcık anlamaya çalıştıysanız çok teşekkür ederim.eğer birazcık da olsa aynı şeyleri yaşayan hissedenleriniz varsa tüm bunlar umarım bir gün geride kalır.