Kaygıların, stresin ve belirsizliğin iç içe geçtiği bir yaşamın içinden günaydın. Uykusuzlukla tadı kaçmış gecelerin sabaha bıraktığı o ağır hezeyanla güne başlıyorum; zihnim dinlenmiş değil, aksine gece boyunca susmamış düşüncelerin yorgunluğu hâlâ üzerimde. Bu durumun beraberinde getirdiği anksiyete, yer yer…devamıKaygıların, stresin ve belirsizliğin iç içe geçtiği bir yaşamın içinden günaydın. Uykusuzlukla tadı kaçmış gecelerin sabaha bıraktığı o ağır hezeyanla güne başlıyorum; zihnim dinlenmiş değil, aksine gece boyunca susmamış düşüncelerin yorgunluğu hâlâ üzerimde. Bu durumun beraberinde getirdiği anksiyete, yer yer taşan bir huzursuzluk ve giderek derinleşen bir isteksizlik hali… Tüm bunlar, sadece ruh halimi değil, yaşamın kendisiyle kurduğum bağı da zedeliyor(tabi ortada bir bağ varsa şüpheli).
Bitirmem gereken kitaplar var; sayfaları açılmayı bekleyen, ama benim bakmaya bile tahammül edemediğim. Askıda kalmış bir tez var; zihinsel olarak en berrak olmam gereken yerde, en bulanık halimle sıkışıp kalmışım. Ve bütün bunların ortasında, sıradan ama kaçınılmaz bir gerçek duruyor: yaşam mücadelesi. İstesem de istemesem de devam etmek zorunda olduğum, ertelenemeyen bir zorunluluk gibi.
En çok da şu sorunun ağırlığı yoruyor beni: Gerçekten gerekli mental güce sahip miyim, yoksa sadece sahipmiş gibi mi davranıyorum? Çünkü bazen mesele yorgunluk değil, tükenmişlik gibi geliyor. Sadece dinlenmekle geçmeyecek bir boşluk, bir isteksizlik, bir kopukluk hali yaşama olan isteksizlik hali belki de…
İronik olan şu ki, şu an bu satırları yazıyor olmam bile bir kaçış aslında. Yapmam gereken şey belli aslında: literatür taramak, üretmek, ilerlemek. Ama içimde buna dair en ufak bir istek yok. Sanki zihnim direniyor; çalışmaya değil, düşünmeye bile. Ve bu direnç, zaman geçtikçe suçluluğa dönüşüyor. Suçluluk ise yeni bir kaçış ihtiyacı doğuruyor. Böylece kendi içinde dönen bir kısır döngüye sıkışıyorum.
Belki de sorun, yapılacak işlerin çokluğu değil; onların bende uyandırdığı anlam eksikliği. Çünkü insan sadece yapmak zorunda olduğu şeylerle yaşayamaz. Bir noktada neden yaptığını da hissetmek ister. Ama o “neden” bulanıklaştığında, en basit görev bile ağırlaşır.
Yine de bir yerden başlamak gerekiyor. Büyük bir motivasyonla değil belki, ama küçük bir zorlamayla. İsteksizliğe rağmen atılan o ilk adım, bazen zihni de peşinden sürükler. Ya da en azından, yerinde saymanın verdiği o boğucu ve bosluk hissini biraz olsun dağıtır.
Şu an hissettiğim şey geçici mi, yoksa daha derin bir kırılmanın belirtisi mi bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey şu: Bu ağırlığın içinde bile, bir şeyler hâlâ devam ediyor. Ve belki de mesele, o devam edişe küçük de olsa bilinçli bir yön verebilmekte. Her ne şekilde olursa olsun belki bu durum kısa süreli bir çırpınma hali, süresi ne kadar olursa olsun yıpratıcı etkisi her daim daha ağır ve hasarlı oluyor. Yine çok konuştum ve uzun oldu, ne çok birikmişlik varmış içimde:(
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Ruth☠️
(@duygun)
Florebo qoucumque ferar🌺
Joined at March 2025
52
Followers
53
Following
64
Post
245
Movie
24
Serie
199
Book
Kaygıların, stresin ve belirsizliğin iç içe geçtiği bir yaşamın içinden günaydın. Uykusuzlukla tadı kaçmış gecelerin sabaha bıraktığı o ağır hezeyanla güne başlıyorum; zihnim dinlenmiş değil, aksine gece boyunca susmamış düşüncelerin yorgunluğu hâlâ üzerimde. Bu durumun beraberinde getirdiği anksiyete, yer yer…devamı
Film, tersane kapandıktan sonra işsiz kalan bir grup erkeğin günlük hayatını ele alır. Asıl konu ise kovulan işçi sınıfının hezeyanları; işsizlik sonrası tek bildikleri şey çalışmak olan insanların yaşadığı kimlik kaybı, tepetaklak olan hayatları, sınıf eleştirisi ve işçi sınıfının maruz…devamı
Yazıyorum çünkü içimde susturamadığım bir ses var. Sylvia Plath Mini not: Yazmak bazen içinde kendine bile açıklayamadığın şeyleri tercih dışı yazma zorunluluğuna iter. İçinde susmayan birikmişlikler ve gizli hislerin dışa vurumu gibi bişey yazmak, bı nevi yüzleşme anı. Kaçışların, anlatamadıklarının…devamı
Kadın mükemmeliğe erişti Ölü Bedeni bir zafer gülümsemesi takınmış Bir Yunan gerekliliği yanılsaması Tuğunun kakmalarında akmakta, Çıplak Ayağı konuşuyor adeta: Yol buraya kadardı, artık bitti. Her ölü çocuğa beyaz bir yılan dolanmıs. Artık boşalmiş, Küçük süt fışkırtıcılarina da birer tane.…devamı
"DEB'li yetişkinler en zor görevle karşı karşıyadır: Kendilerine karşı nasıl sevgi dolu olacaklarını öğrenmek. Bu en büyük mücadeledir çünkü bunu yapabilmek için benlik olarak tanımladığımız savunmalarımızı yavaş yavaş dökmemiz ve yeni topraklara girmemiz gerekecektir." "Eğer aktif olarak sevmeyi başarabilirsek ne…devamı
Film, Kürt mülteci kampında yaşayan insanların hayatta kalma mücadelesini de çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Mayın toplayıp satarak yaşamlarını sürdürmeye çalışan bu savaş mağdurları, çocukluklarını kaybetmiş, erken büyümek zorunda kalmış bireyler olmak mecburiyetinde kalmışlar. Tüm bu yönleriyle film, savaşın yalnızca fiziksel…devamı
Film Muharrem gibi inançlı ve saf birinin tarikat şeyhi tarafından fark edilip tarikatın gelir giderini karşıladığı evlerin vs nin kirasını toplamısı ile başlıyor. Muharrem ayrıca bastırılmış cinsel güdülerinin rüyalarında zuhur etmesi ile de ayrıyeten cebellesip sürekli tövbe ve ibadet halinde.…devamı
Klasik Nuri Bilge Ceylan filmlerinden olan bu film zengin ve yazar olan Aydın ve çevresini konu alır. Filmde yerel halk ile aydın kesim diye nitelendirilen kısım arasındaki farklar göz önüne serilmekte. Ayrıca erdem, eşitlik sağ duyu gibi kavramlara değinen üst…devamı
"Milyonlarca insan derin bir sefalet içinde doğuyor,yaşıyor ve ölüyor. Böyle olması gerekiyor mu? Doğuştan zeki milyonlarca insan hayatları boyunca hayvan gibi yaşamaya mahkum bırakılıyor. Sayısız küçük kardeşim kabalığa, acımasızlığa teslim ediliyor. Peki böyle mi olmalı?" Atatürk'ün baş ucu kitaplarından olan…devamı
"Var olmayan şeyden başka hiçbir şey yoktur" Nihilist bir cümle gibi geldi. Varlık çelişkisi 🤔