(@) - Raf

Spoiler içeriyor Hani bir filmi bir kitabı ertelersiniz ertelersiniz bir gün izlemeye karar verirsiniz; bitirdikten sonra tam da ihtiyacım olan şeydi dersiniz ya bu film benim için o film. Uzun bir film olmamasına rağmen dopdolu, adeta kitabını okuyormuşsunuzcasına harika diyaloglarıyla kendinizi sohbetin…devamıHani bir filmi bir kitabı ertelersiniz ertelersiniz bir gün izlemeye karar verirsiniz; bitirdikten sonra tam da ihtiyacım olan şeydi dersiniz ya bu film benim için o film. Uzun bir film olmamasına rağmen dopdolu, adeta kitabını okuyormuşsunuzcasına harika diyaloglarıyla kendinizi sohbetin içinde bulabilirsiniz. Romantik yapımları tercih etmeyenler bile sevebilir. Celine ve jesse tren yolculuğu yapan iki genç. Celine gürültü yapan bir çiftten dolayı oturduğu koltuğu değiştiriyor ve bu sayede tanışıyorlar, birlikte yemek yerken muhabbet etmeye başlıyorlar. İkisi de az sonra birbirinden ayrılacak iki yabancı olduğundan olsa gerek film boyu yaptıkları sohbet o kadar doğal o kadar samimi o kadar dürüst ki kendinizi gülümserken buluyorsunuz. Jesse ineceği istasyona geldiğinde ani bir karar ve yarım kalmış iyi sohbetinin hevesiyle adını bile bilmediği sohbet arkadaşı celine'e: "benimle gel, bir yerde kalacak kadar param yok tüm gece gezeceğim bana katıl, tekinsiz bir serseri olduğumu düşünürsen ilk trenle devam edersin" diyor ve aralarında özetlemeye kıyamadığım mükemmel bir diyalog daha yaşanıyor. Filmin seyri celine'in onayıyla gündoğumuna kadar geçirdikleri zaman doğrultusunda. Birbirlerini tekrar görmeyecek, çılgınlık yapmış ve yabancı bir şehirde iki gencin hayatlarının en iyi gününü izledim. Belki ertesi gün göremeyeceği bir yabancının kendisini yargılaması çok da önemli olmayacağı için belki de yapılan çılgınlığın hakkını vermek için olabildiğine dürüstler. Hani bir şey söylemek istersiniz neyse diyip geçersiniz ya da ne düşünür acaba diye söylemezsin ya, söylediğinizi düşünün. Yargılanmadığınızı üstüne üstlük aynı hevesle dönüş aldığınızı, işte böyle bir şey. En saçma, en gereksiz bir yandan en gerçek ve üzerine düşündüğünüz şeyleri bir çırpıda canınız istedi diye söylediniz canınız istedi diye gezdiniz canınız istedi diye yaptınız işte böyle bir şey. Özgürlük bir gün olsa gündoğana kadar geçen o gün olurdu. Herkesin ihtiyacı olan ilişki bu değilse ben de bir şey bilmiyorum. Bunun için biraz gözükara olmak gerekiyor sanırım. Kendimi düşündüğümde böyle bir gün yaşamak isterim ancak yaşayamam çünkü trende tanıştığım bir yabancıyla trenden inmem. Yetişmem gereken yeri, söz verdiğim arkadaşlarımı, işlerimi, aileme yapmam gereken açıklamaları, trenden birlikte ineceğim yabancının delinin ya da sapığın teki olup olmadığını düşünürüm. Soru sorulmadan bile cevabım hayır olduğu için böyle bir ilişkiyi anca rüyamda görürüm maalesef böyle. Belki de yaşamak için özgür olmak için biraz risk almak gerekiyor ancak bunu viyanadayken yapmakta fayda var :))