risus (@evsizkafka)

evsizkafka 11 hours ago

Ölmek için mi yaşamalıyız yoksa yaşamak için mi ölmeliyiz?

evsizkafka 21 hours ago

Osmanlı İmparatorluğu'nun Kuruluş ve Yükseliş Tarihi

Feridun M. Emecen

1 Gönderi

Mükemmel ötesi bir anlatım diyebilirim, çoğu tarih kitabında net bir kaynaktan örnek verilir veyahut bu kaynakta böyle geçiyor deriz lakin Feridun bey bir çok kaynaktan derlemeler yapıp tarihi bu şekilde önümüze sunmuş diyebiliriz. Özellikle bunaltmayan detaycılığı okuyucuyu hem kültürel anlamda…devamı

evsizkafka 22 hours ago

Emin olunki bu uzun satırlarda illaha kendinizden bir parça bulacak ve ait hissedeceksiniz bundan mütevellit sonuna kadar okumanızı tavsiye ederim. İnsan kendini en çok kalabalıkların ortasında kaybeder derler ya, yalan değil ama eksik. Asıl kayıp, insanın kendi iç sesine tahammül…devamıEmin olunki bu uzun satırlarda illaha kendinizden bir parça bulacak ve ait hissedeceksiniz bundan mütevellit sonuna kadar okumanızı tavsiye ederim. İnsan kendini en çok kalabalıkların ortasında kaybeder derler ya, yalan değil ama eksik. Asıl kayıp, insanın kendi iç sesine tahammül edemediği o an başlar. Gürültü kesildiğinde, telefon sustuğunda, herkes dağıldığındageriye kalan şey sessizlik değil çıplaklıktır. Kendinle baş başa kalmanın o rahatsız edici kemiklere işleyen hali. Sanat dediğin şey de tam burda doğar zaten,bir boşluğu doldurmak için değil, o boşluğun içini kurcalamak için. İnsan kendini anlatmak için yazmaz çoğu zaman kendinden kaçamadığını fark ettiği için yazar. Çünkü kelimeler insanın kendine kurduğu en zarif tuzaktır Yazdıkça çözülür gibi olursun ama aslında daha da dolaşırsın. Cümlelerin seni özgürleştirmez seni sana daha çok yaklaştırır. Ve insanın en büyük korkusu da budur; kendine yaklaşmak Yalnızlık… Öyle romantize edildiği gibi zarif bir melankoli değil Yalnızlık, insanın kendi içindeki yabancıyla aynı odada kalmasıdır. Tanımadığın, hatta tanımak istemediğin bir versiyonunla göz göze gelmek kaçacak yerin yoktur çünkü o sensin Ne kadar bastırırsan bastır ne kadar başka insanlarla doldurmaya çalışırsan çalış, o eksik parça sessizce orda durur. Bekler ve maalesefki çok sabırlıdır. Kendini tanımak dedikleri şey de öyle kişisel gelişim kitaplarının anlattığı gibi ışıklı huzurlu bir süreç değil. Aksine kirli. İçinde hoşuna gitmeyecek şeyler bulursun Kıskançlık, bencillik, korkaklık… ve en kötüsü de alışkanlık. İnsan en çok kendi karanlığına alışır. Sonra o karanlığı savunmaya başlar işte o noktada sanat devreye girer ya seni o karanlıktan çekip çıkarır ya da daha derinine iter. Ortası maalesefki yine yok keza gördüğünüz üzere biz zanaatkarlar ve sanatçılar bu yüzden biraz deliyiz ya.. Edebiyatın gücü de burda yatıyor Sana “iyi hissettirmek” için değil seni rahatsız etmek için var Sana ayna tutar ama o aynada görmek istediğin yüzü değil görmekten kaçtığın ifadeyi gösterir. Okurken boğazında bir düğüm oluşuyosa işte o zaman doğru yerdesin. Çünkü insan, ancak canı yandığında kendine dürüst olabilir Ve belkide en acı gerçek şu İnsan kendini tamamen tanıyamaz. Her keşif yeni bir bilinmezlik doğurur Her cevap başka bir sorunun kapısını aralar. Bu yüzden bu arayış bitmez. Bitmemeli de Çünkü insanın kendini bulması aslında hiçbir zaman bulamayacağını kabullenmesiyle başlar Geriye ne kalır biliyomusun? Yarım kalmışlık hissi. Ama o yarım kalmışlık eksiklik değil hareketin kendisi. Seni yazmaya düşünmeye hissetmeye zorlayan şey belki de insan dediğin şey tamamlanması gereken bir bütün değil sürekli parçalanıp yeniden kurulan bir metindir. Ve sen o metnin hem yazarı, hemde en acımasız eleştirmenisin. Sevgilerle,Evsiz Kafka. 05.16

evsizkafka 1 day ago

Son zamanlarda adını koyamadığım bir eksiklikle yaşıyorum, sanki yarım bırakılmış bir şarkının içinde sıkışmışım devamı var biliyorum, ama kimse çalmıyor keza çalmasını da istemiyorum. Bir şarkı açıyorum, sözlerini ezberlemiyorum çünkü zaten tüm besteler tıpkı senin gibi tamamlanmadan içimde yaşıyorlar. Bazı…devamı

evsizkafka 3 weeks ago

İçimde garip bir özlem var, adını koysam büyüyecek, susuyorum ki taşmasın. Çünkü biliyorum; bazı şeyler tam dozunda güzeldi. Bir ilaç gibi… fazlası zehir. Saatlerce göz göze oturmanın o tuhaf sükûneti, teninle zihnimin aynı anda sustuğu o anlar… Şimdi düşününce masal…devamı

evsizkafka 3 weeks ago

Her şey kısa bir edebiyat kitabı gibiydi, incecik görür çerezlik diye alırız yanımıza bir solukta okuruz ve etkisinden çıkamayız. 60-70 sayfaya nasıl sığdı bunlar nasıl bu kadar doyurucu ve kararlı biter diye şaşırırız bazen 300-400 sayfalık kitaplarda bile o hissiyatı…devamı

evsizkafka 3 weeks ago

Lucid dream.. Kişinin rüyayı kontrol etmesi, rüyanın içersindeyken rüyanın rüya olduğunu fark etmesi ve uyanacağını fark etmesidir. Gerçek hayatta bunu tecrübelerim diyebilirim, rüyada gibiydim her şey o kadar kusursuz ve gerçeklik algımı yıkacak derecede huzurluydu ki.. Uyudum uyandım ve rüyada…devamı

evsizkafka 1 month ago

Sevda insana iki kişilik bir masa kurdurur. Karşındaki gerçekten seni sevdiğinde, dünya biraz daha yavaş döner; kalbin acele etmez. İnsan kendini seçilmiş değil, anlaşılmış hisseder. O huzur, gürültüsüzdür. Ama sevildiğini bildiğin yerden bir gün ses kesilirse, işte orası felaket. Masada…devamı

evsizkafka 1 month ago

Bir ruhun bir diğerine ait hissetmesi, hayatın o bağı "oldurabileceği" anlamına gelmez. İnsan bazen en çok yakıştığı, ruhunun en rahat nefes aldığı yerde barınamaz. Hayat bir matematik denklemi değildir; her zaman iki doğru kesişmez. Bazen zaman yanlıştır, bazen şartlar eksik,…devamı

evsizkafka 1 month ago

Aitlik hissi yavaş yavaş siliniyor bazen. Bir yere, bir insana, hatta kendine bile ait hissedememek… İnsan nereye tutunur o zaman? Çünkü ait olmak biraz da güvenmek demektir. Ve güven sarsıldığında insan ilk önce kendinden uzaklaşır. Bazen düşünüyorum, belki de kaybolmak…devamı